Atos 22

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Dito, Ñani, kunini koio‑n xa na jaꞌan‑da xa dadaꞌan niꞌno‑da mee‑da —kuu‑s.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Nu n‑ka teku ñayiu jan xa hebreu jaꞌan‑s, te nanii nga n‑kuu, te n‑jaꞌan ka Spalu:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Kuu‑da yatnuꞌu Israel. N‑kaku‑da Tarso, ɨɨn ñuu katuu distrito Cilicia, ko Jerusalén ya n‑xaꞌnu‑da te yaꞌa n‑kaꞌu‑da. Xkuela Gamaliel n‑kaꞌu‑da. N‑kaꞌu‑da ntdaa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni n‑ka xo kaꞌu xixitna‑ro, te io ndaa io kuiti anu‑da xa xinokuechi‑da nuu Ianyuux ná io ndaa io kuiti anu ntdaa ndixi xa ka xinokuechi‑n nuu‑ia nde vitna.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 N‑xokida uꞌu‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesús. N‑xo tnɨɨ‑da‑i, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Nani n‑xo chindiꞌu‑da seyɨɨ dani n‑xo chindiꞌu‑da ñadɨꞌɨ. Dava‑i n‑xaꞌni‑da.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Naꞌa dutu taxnuni ka xiꞌin ntdaa sexaꞌnu ka taxnuni xaꞌa chi mee‑s n‑ka taxi oficiu neꞌe‑da juaꞌan nuu se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Damasco. Kajan tnuꞌu‑n‑sɨ te jini koio‑n xa ndaa ka. N‑xeꞌen‑da ijan xa nanduku‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu xa kandeka‑da‑i ndixi Jerusalén ya te kada uꞌu‑da‑i.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ʼNu n‑kuyatni‑da Damasco, naxa kaa x‑uu danaa n‑koko ɨɨn luz andɨu, te ndeꞌe n‑ndii nɨkanduu nuu nujuiin‑da.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 N‑ndua‑da, te n‑teku‑da n‑jaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nakuenda kida uꞌu‑n ñayiu ndeka‑r? Kuenda kɨu mee‑r kida uꞌu ñaꞌa‑n xa kida uꞌu‑n‑yɨ.”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Dito, jundu kuu‑n?” Te n‑jaꞌan ka: “Ruꞌu kuu Jesús, Ia Nazaret, Ia kida uꞌu‑n.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Se juaꞌan xiꞌin‑da n‑ka xini‑s xa n‑ndii nuu nujuiin‑da, ko ñayo‑s n‑ka teku xa n‑jaꞌan.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Nax kada‑da, Dito?” Te n‑jaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da: “Ndojuiin te juaꞌan naꞌi Damasco. Ijan kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn se ijan nax kada‑n chi n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Xaxeꞌe xa n‑dakuaa ñaꞌa luz ndeꞌe n‑ndii jan, n‑ka xe kuitañuꞌu ñaꞌa se xnetnaꞌa xiꞌin‑da xa juaꞌan naꞌi‑da Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ʼIjan tuu ɨɨn se nani Ananías. Ntdaa ñayiu Israel xtuu Damasco ka najuen tnuꞌu ñaꞌa. Ka jaꞌan‑i xa vaꞌa jandixa‑s ley n‑chidotnuni Moisés.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 N‑xee Ananías nuu n‑xo tuu‑da, te n‑jaꞌan‑s: “Saulo, na nukondeꞌa‑n.” Hora ijan ni n‑nukondeꞌa‑da te n‑xini‑da‑s.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ijan te n‑jaꞌan ka‑s nuu‑da: “Xa daa nga n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xixitnaꞌa‑ro mee‑n xa jini‑n xa ñu ini‑ia xa kada‑ia xiꞌin xa jini‑n Jesús, Ia kida mee ni xandaa. Dɨuni kunini‑n xa jaꞌan‑ia.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Najani‑n nuu ñayiu xa n‑xini‑n xiꞌin xa n‑teku‑n xa n‑kida‑ia.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Te vitna, ¿nax ndetu‑n? Ndojuiin‑n te juendute‑n. Kajan taꞌu‑n nuu Ianyuux xa na taxkanu ini‑ia kuechi n‑kida‑n”, kuu Ananías nuu‑da.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ʼN‑nxee‑da Jerusalén ya, te n‑kixi‑da veñuꞌu ya xa n‑xijan taꞌu‑da nuu Ianyuux, te n‑tuu‑da xa n‑xini‑da
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: “Kundu ini. Yachi. Ta kee Jerusalén ya, chi mayo tna ini xa kakuneꞌe ñaꞌa‑n yaꞌa”, kuu‑ia.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 ʼXiaꞌan‑da nuu‑ia: “Xnaꞌa ñayiu xa n‑xo xeꞌen‑da veñuꞌu xndatuu ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xo tnɨɨ‑da ñayiu n‑ka kukanu ini ñaꞌa mee‑n, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Dɨuni n‑xo kani‑da‑i.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Na n‑ka xaꞌni ñayiu Steva, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu‑n nuu ñayiu, n‑xo nujuiin‑da ijan, te n‑kuu ɨnuu‑da xiꞌin se n‑ka xaꞌni ñaꞌa. Dɨuni n‑ñunuu‑da daꞌma se n‑xaꞌni ñaꞌa jan.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 N‑jaꞌan Jesús: “Ma kutuu ka‑n yaꞌa chi tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn nuu xndaxio ñayiu ña ka kuu yatnuꞌu‑n. Xika jɨꞌɨn‑n”, kuu‑ia —kuu Spalu, n‑xiaꞌan‑s nuu ñayiu.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xo nini ñayiu tnuꞌu yaꞌa, te n‑ka ndixeꞌe ntuku‑i xa ka kana‑i:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Dani ka kana‑i. N‑ka tava‑i daꞌma‑i, te n‑ka dajane‑i. Dɨuni n‑ka dakaa‑i ñuꞌu yuchi andɨu xaxeꞌe xa ka kiti ini‑i.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 N‑taꞌu tniu comandante jan xa na kandeka koio‑s Spalu kɨu veꞌe nuu xtuu soldado, te na jani koio‑s‑sɨ chirrión ñɨɨ na kuaꞌa na jaꞌan‑s nax n‑kida‑s xa daa ka kana ñayiu jan.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 N‑ka duku‑s Spalu xa janñaꞌa koio‑s n‑kuu, ko n‑jaꞌan Spalu nuu centurión:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nu n‑teku centurión xaꞌa, n‑xe juña tnuꞌu‑s comandante. Xiaꞌan‑s:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 N‑xetuꞌa comandante Spalu te n‑xijan tnuꞌu‑s:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Xiaꞌan ntuku comandante jan:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan Spalu, n‑ka xika yata se juaꞌan xa jani koio‑s‑sɨ. Nu n‑teku comandante xa io tutu Spalu xa kuu‑s se romano, n‑yuꞌu‑s xaxeꞌe xa n‑duku ñaꞌa‑s cadena.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Kɨu kuu uu n‑juini comandante jan xa jini‑s nakuenda ka tekuechi se Israel Spalu. N‑juini‑s xa jini ndaa jini kuiti‑s. Xijan kuu xa n‑kineꞌe‑sɨ Spalu veꞌe soldado jan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na nataka dutu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin ntdaa se Israel ka kidandaa kuechi. Ijan dada n‑kineꞌe‑s Spalu te n‑xani‑s‑sɨ nuu‑s ntdaa‑s.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.