Atos 22

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 —Dito, Ñani, kunini koio‑n xa na jaꞌan‑da xa dadaꞌan niꞌno‑da mee‑da —kuu‑s.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Nu n‑ka teku ñayiu jan xa hebreu jaꞌan‑s, te nanii nga n‑kuu, te n‑jaꞌan ka Spalu:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Kuu‑da yatnuꞌu Israel. N‑kaku‑da Tarso, ɨɨn ñuu katuu distrito Cilicia, ko Jerusalén ya n‑xaꞌnu‑da te yaꞌa n‑kaꞌu‑da. Xkuela Gamaliel n‑kaꞌu‑da. N‑kaꞌu‑da ntdaa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni n‑ka xo kaꞌu xixitna‑ro, te io ndaa io kuiti anu‑da xa xinokuechi‑da nuu Ianyuux ná io ndaa io kuiti anu ntdaa ndixi xa ka xinokuechi‑n nuu‑ia nde vitna.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 N‑xokida uꞌu‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesús. N‑xo tnɨɨ‑da‑i, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Nani n‑xo chindiꞌu‑da seyɨɨ dani n‑xo chindiꞌu‑da ñadɨꞌɨ. Dava‑i n‑xaꞌni‑da.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Naꞌa dutu taxnuni ka xiꞌin ntdaa sexaꞌnu ka taxnuni xaꞌa chi mee‑s n‑ka taxi oficiu neꞌe‑da juaꞌan nuu se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Damasco. Kajan tnuꞌu‑n‑sɨ te jini koio‑n xa ndaa ka. N‑xeꞌen‑da ijan xa nanduku‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu xa kandeka‑da‑i ndixi Jerusalén ya te kada uꞌu‑da‑i.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ʼNu n‑kuyatni‑da Damasco, naxa kaa x‑uu danaa n‑koko ɨɨn luz andɨu, te ndeꞌe n‑ndii nɨkanduu nuu nujuiin‑da.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 N‑ndua‑da, te n‑teku‑da n‑jaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nakuenda kida uꞌu‑n ñayiu ndeka‑r? Kuenda kɨu mee‑r kida uꞌu ñaꞌa‑n xa kida uꞌu‑n‑yɨ.”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Dito, jundu kuu‑n?” Te n‑jaꞌan ka: “Ruꞌu kuu Jesús, Ia Nazaret, Ia kida uꞌu‑n.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Se juaꞌan xiꞌin‑da n‑ka xini‑s xa n‑ndii nuu nujuiin‑da, ko ñayo‑s n‑ka teku xa n‑jaꞌan.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Nax kada‑da, Dito?” Te n‑jaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da: “Ndojuiin te juaꞌan naꞌi Damasco. Ijan kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn se ijan nax kada‑n chi n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Xaxeꞌe xa n‑dakuaa ñaꞌa luz ndeꞌe n‑ndii jan, n‑ka xe kuitañuꞌu ñaꞌa se xnetnaꞌa xiꞌin‑da xa juaꞌan naꞌi‑da Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ʼIjan tuu ɨɨn se nani Ananías. Ntdaa ñayiu Israel xtuu Damasco ka najuen tnuꞌu ñaꞌa. Ka jaꞌan‑i xa vaꞌa jandixa‑s ley n‑chidotnuni Moisés.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 N‑xee Ananías nuu n‑xo tuu‑da, te n‑jaꞌan‑s: “Saulo, na nukondeꞌa‑n.” Hora ijan ni n‑nukondeꞌa‑da te n‑xini‑da‑s.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ijan te n‑jaꞌan ka‑s nuu‑da: “Xa daa nga n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xixitnaꞌa‑ro mee‑n xa jini‑n xa ñu ini‑ia xa kada‑ia xiꞌin xa jini‑n Jesús, Ia kida mee ni xandaa. Dɨuni kunini‑n xa jaꞌan‑ia.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Najani‑n nuu ñayiu xa n‑xini‑n xiꞌin xa n‑teku‑n xa n‑kida‑ia.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Te vitna, ¿nax ndetu‑n? Ndojuiin‑n te juendute‑n. Kajan taꞌu‑n nuu Ianyuux xa na taxkanu ini‑ia kuechi n‑kida‑n”, kuu Ananías nuu‑da.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ʼN‑nxee‑da Jerusalén ya, te n‑kixi‑da veñuꞌu ya xa n‑xijan taꞌu‑da nuu Ianyuux, te n‑tuu‑da xa n‑xini‑da
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: “Kundu ini. Yachi. Ta kee Jerusalén ya, chi mayo tna ini xa kakuneꞌe ñaꞌa‑n yaꞌa”, kuu‑ia.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 ʼXiaꞌan‑da nuu‑ia: “Xnaꞌa ñayiu xa n‑xo xeꞌen‑da veñuꞌu xndatuu ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xo tnɨɨ‑da ñayiu n‑ka kukanu ini ñaꞌa mee‑n, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Dɨuni n‑xo kani‑da‑i.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Na n‑ka xaꞌni ñayiu Steva, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu‑n nuu ñayiu, n‑xo nujuiin‑da ijan, te n‑kuu ɨnuu‑da xiꞌin se n‑ka xaꞌni ñaꞌa. Dɨuni n‑ñunuu‑da daꞌma se n‑xaꞌni ñaꞌa jan.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 N‑jaꞌan Jesús: “Ma kutuu ka‑n yaꞌa chi tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn nuu xndaxio ñayiu ña ka kuu yatnuꞌu‑n. Xika jɨꞌɨn‑n”, kuu‑ia —kuu Spalu, n‑xiaꞌan‑s nuu ñayiu.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xo nini ñayiu tnuꞌu yaꞌa, te n‑ka ndixeꞌe ntuku‑i xa ka kana‑i:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Dani ka kana‑i. N‑ka tava‑i daꞌma‑i, te n‑ka dajane‑i. Dɨuni n‑ka dakaa‑i ñuꞌu yuchi andɨu xaxeꞌe xa ka kiti ini‑i.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 N‑taꞌu tniu comandante jan xa na kandeka koio‑s Spalu kɨu veꞌe nuu xtuu soldado, te na jani koio‑s‑sɨ chirrión ñɨɨ na kuaꞌa na jaꞌan‑s nax n‑kida‑s xa daa ka kana ñayiu jan.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 N‑ka duku‑s Spalu xa janñaꞌa koio‑s n‑kuu, ko n‑jaꞌan Spalu nuu centurión:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Nu n‑teku centurión xaꞌa, n‑xe juña tnuꞌu‑s comandante. Xiaꞌan‑s:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 N‑xetuꞌa comandante Spalu te n‑xijan tnuꞌu‑s:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Xiaꞌan ntuku comandante jan:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan Spalu, n‑ka xika yata se juaꞌan xa jani koio‑s‑sɨ. Nu n‑teku comandante xa io tutu Spalu xa kuu‑s se romano, n‑yuꞌu‑s xaxeꞌe xa n‑duku ñaꞌa‑s cadena.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kɨu kuu uu n‑juini comandante jan xa jini‑s nakuenda ka tekuechi se Israel Spalu. N‑juini‑s xa jini ndaa jini kuiti‑s. Xijan kuu xa n‑kineꞌe‑sɨ Spalu veꞌe soldado jan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na nataka dutu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin ntdaa se Israel ka kidandaa kuechi. Ijan dada n‑kineꞌe‑s Spalu te n‑xani‑s‑sɨ nuu‑s ntdaa‑s.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.