Atos 22

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Dito, Ñani, kunini koio‑n xa na jaꞌan‑da xa dadaꞌan niꞌno‑da mee‑da —kuu‑s.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Nu n‑ka teku ñayiu jan xa hebreu jaꞌan‑s, te nanii nga n‑kuu, te n‑jaꞌan ka Spalu:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Kuu‑da yatnuꞌu Israel. N‑kaku‑da Tarso, ɨɨn ñuu katuu distrito Cilicia, ko Jerusalén ya n‑xaꞌnu‑da te yaꞌa n‑kaꞌu‑da. Xkuela Gamaliel n‑kaꞌu‑da. N‑kaꞌu‑da ntdaa tnuꞌu Ianyuux yodotnuni n‑ka xo kaꞌu xixitna‑ro, te io ndaa io kuiti anu‑da xa xinokuechi‑da nuu Ianyuux ná io ndaa io kuiti anu ntdaa ndixi xa ka xinokuechi‑n nuu‑ia nde vitna.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 N‑xokida uꞌu‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesús. N‑xo tnɨɨ‑da‑i, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Nani n‑xo chindiꞌu‑da seyɨɨ dani n‑xo chindiꞌu‑da ñadɨꞌɨ. Dava‑i n‑xaꞌni‑da.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Naꞌa dutu taxnuni ka xiꞌin ntdaa sexaꞌnu ka taxnuni xaꞌa chi mee‑s n‑ka taxi oficiu neꞌe‑da juaꞌan nuu se ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio Damasco. Kajan tnuꞌu‑n‑sɨ te jini koio‑n xa ndaa ka. N‑xeꞌen‑da ijan xa nanduku‑da ñayiu n‑ka kukanu ini Jesucristu xa kandeka‑da‑i ndixi Jerusalén ya te kada uꞌu‑da‑i.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ʼNu n‑kuyatni‑da Damasco, naxa kaa x‑uu danaa n‑koko ɨɨn luz andɨu, te ndeꞌe n‑ndii nɨkanduu nuu nujuiin‑da.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 N‑ndua‑da, te n‑teku‑da n‑jaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nakuenda kida uꞌu‑n ñayiu ndeka‑r? Kuenda kɨu mee‑r kida uꞌu ñaꞌa‑n xa kida uꞌu‑n‑yɨ.”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Dito, jundu kuu‑n?” Te n‑jaꞌan ka: “Ruꞌu kuu Jesús, Ia Nazaret, Ia kida uꞌu‑n.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Se juaꞌan xiꞌin‑da n‑ka xini‑s xa n‑ndii nuu nujuiin‑da, ko ñayo‑s n‑ka teku xa n‑jaꞌan.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 N‑xijan tnuꞌu‑da: “¿Nax kada‑da, Dito?” Te n‑jaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑da: “Ndojuiin te juaꞌan naꞌi Damasco. Ijan kachitnuꞌu ñaꞌa ɨɨn se ijan nax kada‑n chi n‑tetutniu ñaꞌa Ianyuux.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Xaxeꞌe xa n‑dakuaa ñaꞌa luz ndeꞌe n‑ndii jan, n‑ka xe kuitañuꞌu ñaꞌa se xnetnaꞌa xiꞌin‑da xa juaꞌan naꞌi‑da Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ʼIjan tuu ɨɨn se nani Ananías. Ntdaa ñayiu Israel xtuu Damasco ka najuen tnuꞌu ñaꞌa. Ka jaꞌan‑i xa vaꞌa jandixa‑s ley n‑chidotnuni Moisés.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 N‑xee Ananías nuu n‑xo tuu‑da, te n‑jaꞌan‑s: “Saulo, na nukondeꞌa‑n.” Hora ijan ni n‑nukondeꞌa‑da te n‑xini‑da‑s.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ijan te n‑jaꞌan ka‑s nuu‑da: “Xa daa nga n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux xixitnaꞌa‑ro mee‑n xa jini‑n xa ñu ini‑ia xa kada‑ia xiꞌin xa jini‑n Jesús, Ia kida mee ni xandaa. Dɨuni kunini‑n xa jaꞌan‑ia.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Najani‑n nuu ñayiu xa n‑xini‑n xiꞌin xa n‑teku‑n xa n‑kida‑ia.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Te vitna, ¿nax ndetu‑n? Ndojuiin‑n te juendute‑n. Kajan taꞌu‑n nuu Ianyuux xa na taxkanu ini‑ia kuechi n‑kida‑n”, kuu Ananías nuu‑da.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ʼN‑nxee‑da Jerusalén ya, te n‑kixi‑da veñuꞌu ya xa n‑xijan taꞌu‑da nuu Ianyuux, te n‑tuu‑da xa n‑xini‑da
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, te n‑jaꞌan‑ia nuu‑da: “Kundu ini. Yachi. Ta kee Jerusalén ya, chi mayo tna ini xa kakuneꞌe ñaꞌa‑n yaꞌa”, kuu‑ia.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 ʼXiaꞌan‑da nuu‑ia: “Xnaꞌa ñayiu xa n‑xo xeꞌen‑da veñuꞌu xndatuu ñuu xiꞌin ñuu xa n‑xo tnɨɨ‑da ñayiu n‑ka kukanu ini ñaꞌa mee‑n, te n‑xo chindiꞌu‑da‑i vekaa. Dɨuni n‑xo kani‑da‑i.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Na n‑ka xaꞌni ñayiu Steva, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu‑n nuu ñayiu, n‑xo nujuiin‑da ijan, te n‑kuu ɨnuu‑da xiꞌin se n‑ka xaꞌni ñaꞌa. Dɨuni n‑ñunuu‑da daꞌma se n‑xaꞌni ñaꞌa jan.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 N‑jaꞌan Jesús: “Ma kutuu ka‑n yaꞌa chi tundaꞌa ñaꞌa‑r jɨꞌɨn nuu xndaxio ñayiu ña ka kuu yatnuꞌu‑n. Xika jɨꞌɨn‑n”, kuu‑ia —kuu Spalu, n‑xiaꞌan‑s nuu ñayiu.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xo nini ñayiu tnuꞌu yaꞌa, te n‑ka ndixeꞌe ntuku‑i xa ka kana‑i:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Dani ka kana‑i. N‑ka tava‑i daꞌma‑i, te n‑ka dajane‑i. Dɨuni n‑ka dakaa‑i ñuꞌu yuchi andɨu xaxeꞌe xa ka kiti ini‑i.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 N‑taꞌu tniu comandante jan xa na kandeka koio‑s Spalu kɨu veꞌe nuu xtuu soldado, te na jani koio‑s‑sɨ chirrión ñɨɨ na kuaꞌa na jaꞌan‑s nax n‑kida‑s xa daa ka kana ñayiu jan.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 N‑ka duku‑s Spalu xa janñaꞌa koio‑s n‑kuu, ko n‑jaꞌan Spalu nuu centurión:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nu n‑teku centurión xaꞌa, n‑xe juña tnuꞌu‑s comandante. Xiaꞌan‑s:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 N‑xetuꞌa comandante Spalu te n‑xijan tnuꞌu‑s:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Xiaꞌan ntuku comandante jan:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Xaxeꞌe xa duꞌa n‑jaꞌan Spalu, n‑ka xika yata se juaꞌan xa jani koio‑s‑sɨ. Nu n‑teku comandante xa io tutu Spalu xa kuu‑s se romano, n‑yuꞌu‑s xaxeꞌe xa n‑duku ñaꞌa‑s cadena.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kɨu kuu uu n‑juini comandante jan xa jini‑s nakuenda ka tekuechi se Israel Spalu. N‑juini‑s xa jini ndaa jini kuiti‑s. Xijan kuu xa n‑kineꞌe‑sɨ Spalu veꞌe soldado jan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na nataka dutu ka taxnuni nuu ñayiu Israel xiꞌin ntdaa se Israel ka kidandaa kuechi. Ijan dada n‑kineꞌe‑s Spalu te n‑xani‑s‑sɨ nuu‑s ntdaa‑s.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.