Atos 20
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka kana n‑ka kau ñayiu, n‑kana Spalu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa jaꞌan doꞌo‑s‑yɨ. Ijan dada n‑jaꞌan‑s nuu‑i xa ndee‑s te kixi ntuku‑s Macedonia, te n‑ndee‑s Éfeso.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ntdaa ñuu kuechi xndaxio ijan n‑xikonuu ntuku‑s. Naꞌa n‑jaꞌan‑s xa n‑jan doꞌo‑s ñayiu kukanu ini Jesucristu. Ijan dada n‑kixi ntuku‑s Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Uni yoo n‑xo tuu‑s ijan. Diko nga xa keé‑s barcu xa nuꞌu‑s Siria, te n‑teku‑s xa n‑ka kida ɨnuu se ka kuu yatnuꞌu Israel xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s. Xijan kuu xa n‑xani ini‑s xa nayaꞌa‑s do nuu ñuꞌu te nayaꞌa ntuku‑s ɨnka vuelta Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 N‑kunduu‑s xiꞌin Sópater, Aristarco, Segundo du xa n‑ka nangondita‑s Macedonia. Sópater kuu se Berea. Piroo nani taa‑s. Aristarco xiꞌin Segundo kuu se Tesalónica. N‑ka kunduu‑s xiꞌin Gayo, Timoteo, Tíquico, Trófimo du. Gayo kuu se Derbe. Tíquico xiꞌin Trófimo ka kuu se Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 N‑ka xe juindodo nuu se yaꞌa juaꞌan Troas, te n‑ka xo ndetu ñaꞌa‑s ñuu Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nu n‑yaꞌa viko ka xaxi ñayiu tila ña n‑kɨu levadura, daña xiꞌin Spalu, n‑ka ndeé‑da barcu xa ndee koio‑da Filipos. Te kɨu kuu oꞌon dada n‑ka nanitnaꞌa‑da ntdaa‑da Troas. Uxa kɨu n‑ka ndoo koio‑da ijan.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kɨu kiꞌna nuu semana n‑ka nataka‑da xiꞌin Spalu xa kaxi koio‑da xiꞌin‑s tila ña n‑kɨu levadura, te n‑jaꞌan‑s nuu daña, ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. Xaxeꞌe xa io xa ndee‑s kɨu kuu uu, xijan kuu xa naꞌa n‑jaꞌan‑s.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Xyuku‑da ɨɨn cuarto piso kuu uni. Kueꞌe candil ka koko ijan.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Naꞌa n‑kuu n‑jaꞌan Spalu. N‑kuu niu dava, te n‑kuu nuu ɨɨn solteru nani Eutico nukoo yuꞌu ventana xa kidi. N‑kidi naa‑s, te n‑xidokava‑s nde nuu ñuꞌu. N‑xiꞌí‑s, te n‑ka ndoneꞌe ñaꞌa ñayiu.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ijan dada n‑nuu Spalu. N‑xe kava ndodo‑s solteru jan, te n‑nundee ñaꞌa‑s. N‑jaꞌan‑s nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ijan dada juan ndaa Spalu, te n‑ka xaxi‑da xiꞌin‑s tila ña n‑kɨu levadura jan. Dani n‑jaꞌan‑s xa nde n‑tuu. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ñuu jan.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Xndeka ñayiu jan solteru jan juan nuꞌu veꞌe‑s te n‑ka kuvete‑i chi n‑nandoto‑s.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 N‑ka keé‑da xiꞌin se n‑ka xo kunduu xiꞌin Spalu barcu xa juaꞌan koio‑da do Asón, te juan nuꞌu xeꞌe Spalu ijan chi ña n‑juini‑s xa kandeka tnaꞌa kaꞌnu‑da xiꞌin‑s nuꞌu xaxeꞌe xa n‑juini‑s xa nuꞌu xeꞌe‑s. N‑ka xe juindodo nuu‑da, te n‑nanitnaꞌa‑da xiꞌin‑s ijan.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Nu n‑ka nanitnaꞌa‑da xiꞌin‑s Asón, n‑ka ndeé‑da xiꞌin‑s barcu, te juaꞌan koio‑da xiꞌin‑s Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 N‑ka ndee‑da ijan te kɨu kuu uu n‑ka yaꞌa‑da yuꞌu mar ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Quio. Ɨnka kɨu, dada n‑ka xee‑da yuꞌu mar yɨndaꞌa Samos. Dani juaꞌan koio‑da xiꞌin barcu.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Xa maxku kutuu naꞌa Spalu distrito Asia, ña n‑juini‑s xa nuꞌu‑s Éfeso chi n‑juini‑s xa naxee yachi‑s Jerusalén nu ma kuu xa na naxee‑s antecas xa xee viko Pentecostés.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Na n‑ka xo tuu‑da Mileto, n‑kana Spalu sexaꞌnu Éfeso ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nu n‑ka xee se taxnuni jan n‑jaꞌan Spalu nuu‑s:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ro n‑xo xinokuechi‑da nuu Ianyuux xandaꞌu xakee, te ndeꞌe n‑xo ndaꞌi‑da. Ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑da xaxeꞌe xa n‑ka xo juini dava se ka kuu yatnuꞌu Israel xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Juini daa n‑yaꞌa‑da, ko n‑jaꞌan naꞌi‑da nax kada koio‑n xa nanitaꞌu‑n. Dɨuni n‑xo jaꞌan‑da tnuꞌu Ianyuux nuu‑n veꞌe‑n ɨɨn ɨɨn‑n xiꞌin nuu n‑ka xo nataka‑n.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 N‑jaꞌan‑da xaꞌa nuu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xiꞌin nuu mee‑n, ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni n‑jaꞌan‑da xa na natu ini koio‑n xa n‑ka kida‑n kuechi xiꞌin xa na kukanu ini‑n Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vitna nuꞌu‑da Jerusalén. Jaꞌan Espíritu Ianyuux xa kidayɨka‑i xa nuꞌu‑da ijan. Ña kutnuni nax yaꞌa‑da ijan.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Xa xini‑da kuu xa nituꞌu ñuu nuu juaꞌan‑da jaꞌan Espíritu Ianyuux xa ndetu ñaꞌa vekaa te kueꞌe xa yaꞌa‑da.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ña tuu nax juun‑da vida‑da. Xa ñu ini‑da kuu xa na daxinokava‑da tniu n‑taxi Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Ndu ini‑da xa kada ndɨꞌɨ‑da xaꞌa xiꞌin xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida ñayiu xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ʼNi ɨɨn ndixi, ñayiu n‑ka teku tnuꞌu n‑jaꞌan‑da na n‑xikonuu‑da xa n‑kakuneꞌe‑da xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu, mayo ka jini ñaꞌa.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑da vitna xa ñadu kuechi daña kuu nux ma nanitaꞌu‑n chi n‑jaꞌan‑da.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 N‑xo jaꞌan‑da nax n‑kida Ianyuux xa nanitaꞌu koio‑n. Ni ɨɨn xa ña tuu nax n‑chidaꞌu‑da.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Kundeꞌa koio‑n xa maxku dandoo ñayiu ka kukanu ini Jesucristu Ianyuux chi n‑tetutniu ñaꞌa Espíritu Ianyuux xa junuu‑n‑yɨ. Dani mee‑n ɨɨn ɨɨn‑n, maxku dandoo‑n‑ia. Xa ku kuu‑n ntdaa‑n daꞌya‑ia n‑xiꞌí Jesús.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Na yaꞌa xa nuꞌu‑da, kixi koio ɨnka‑s. Xandaa xakuiti daa yaꞌa. Dajaꞌan ñaꞌa‑s dava‑n xa ma kukanu ini ka‑n Jesús. Kada koio‑s xa duꞌa duꞌa kute niꞌno koio‑n ná kida ñaña ndeꞌe tkachi.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Dava‑n dakuaꞌa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ña ndaa xa na jandixa ñaꞌa koio‑i.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Jun ini koio‑n xa maxku jandixa‑n ɨɨn xa ña ndaa. Xnaꞌa‑n xa uni kuia tɨtɨɨ, nduu niu n‑xo jan doꞌo ñaꞌa‑da, te n‑xo ndaꞌi‑da xaxeꞌe‑n.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ʼNa kutuu koio‑n xiꞌin Ianyuux, te na junuu ñaꞌa‑ia. Xa n‑ka teku‑n xa dananitaꞌu ñaꞌa Ianyuux xaxeꞌe xa n‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Io xa kutnuni ini‑n tnuꞌu yaꞌa na kuaꞌa na kukanu ini ka‑n Jesús te taxi‑ia taꞌu‑n ɨɨn ɨɨn‑n andɨu ná n‑xiaꞌan‑ia taꞌu ñayiu n‑kida‑ia xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 ʼÑatu n‑kukajan ini‑da tvini‑n xiꞌin daꞌma‑n.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Xa xnaꞌa mee‑n xa n‑kidatniu‑da xa n‑xo niꞌi‑da xa n‑ndoñuꞌu‑da xiꞌin xa n‑ndoñuꞌu se n‑ka kunduu xiꞌin‑da nuu tniu Ianyuux.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 ʼDɨuni n‑xo jaꞌan‑da xa kadatniu‑n ná kida daña xa na kuaꞌa chindee‑n ñayiu ka kundaꞌu. Na najaꞌan‑ro tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro: “Vaꞌa ka kuu anu‑ro xa xiaꞌan‑ro ɨɨn xa xiaꞌan‑ro ñayiu dada xa taxi‑i” —kuu Spalu, xiaꞌan‑s.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Spalu ntdaa tnuꞌu yaꞌa n‑ka xe juiin xiti koio‑da xiꞌin‑s, te n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Ianyuux.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ntdaa‑s n‑ka ndaꞌi te n‑ka nundee‑s Spalu te n‑ka teyuꞌu‑s‑sɨ.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Yo n‑ka kukoꞌyo ini‑s xa daa n‑jaꞌan‑s, ko ndeꞌe ka n‑ka kukoꞌyo ini‑s xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Spalu xa mayo ka‑s jini ñaꞌa. Ijan dada n‑ka xe dayaꞌa‑s Spalu nde nuu nukoo barcu.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.