Atos 20
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI
1 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka kana n‑ka kau ñayiu, n‑kana Spalu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa jaꞌan doꞌo‑s‑yɨ. Ijan dada n‑jaꞌan‑s nuu‑i xa ndee‑s te kixi ntuku‑s Macedonia, te n‑ndee‑s Éfeso.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ntdaa ñuu kuechi xndaxio ijan n‑xikonuu ntuku‑s. Naꞌa n‑jaꞌan‑s xa n‑jan doꞌo‑s ñayiu kukanu ini Jesucristu. Ijan dada n‑kixi ntuku‑s Grecia.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Uni yoo n‑xo tuu‑s ijan. Diko nga xa keé‑s barcu xa nuꞌu‑s Siria, te n‑teku‑s xa n‑ka kida ɨnuu se ka kuu yatnuꞌu Israel xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s. Xijan kuu xa n‑xani ini‑s xa nayaꞌa‑s do nuu ñuꞌu te nayaꞌa ntuku‑s ɨnka vuelta Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 N‑kunduu‑s xiꞌin Sópater, Aristarco, Segundo du xa n‑ka nangondita‑s Macedonia. Sópater kuu se Berea. Piroo nani taa‑s. Aristarco xiꞌin Segundo kuu se Tesalónica. N‑ka kunduu‑s xiꞌin Gayo, Timoteo, Tíquico, Trófimo du. Gayo kuu se Derbe. Tíquico xiꞌin Trófimo ka kuu se Asia.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 N‑ka xe juindodo nuu se yaꞌa juaꞌan Troas, te n‑ka xo ndetu ñaꞌa‑s ñuu Troas.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Nu n‑yaꞌa viko ka xaxi ñayiu tila ña n‑kɨu levadura, daña xiꞌin Spalu, n‑ka ndeé‑da barcu xa ndee koio‑da Filipos. Te kɨu kuu oꞌon dada n‑ka nanitnaꞌa‑da ntdaa‑da Troas. Uxa kɨu n‑ka ndoo koio‑da ijan.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Kɨu kiꞌna nuu semana n‑ka nataka‑da xiꞌin Spalu xa kaxi koio‑da xiꞌin‑s tila ña n‑kɨu levadura, te n‑jaꞌan‑s nuu daña, ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. Xaxeꞌe xa io xa ndee‑s kɨu kuu uu, xijan kuu xa naꞌa n‑jaꞌan‑s.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Xyuku‑da ɨɨn cuarto piso kuu uni. Kueꞌe candil ka koko ijan.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Naꞌa n‑kuu n‑jaꞌan Spalu. N‑kuu niu dava, te n‑kuu nuu ɨɨn solteru nani Eutico nukoo yuꞌu ventana xa kidi. N‑kidi naa‑s, te n‑xidokava‑s nde nuu ñuꞌu. N‑xiꞌí‑s, te n‑ka ndoneꞌe ñaꞌa ñayiu.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ijan dada n‑nuu Spalu. N‑xe kava ndodo‑s solteru jan, te n‑nundee ñaꞌa‑s. N‑jaꞌan‑s nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Ijan dada juan ndaa Spalu, te n‑ka xaxi‑da xiꞌin‑s tila ña n‑kɨu levadura jan. Dani n‑jaꞌan‑s xa nde n‑tuu. Ijan dada n‑ka ndee‑da xiꞌin‑s ñuu jan.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Xndeka ñayiu jan solteru jan juan nuꞌu veꞌe‑s te n‑ka kuvete‑i chi n‑nandoto‑s.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 N‑ka keé‑da xiꞌin se n‑ka xo kunduu xiꞌin Spalu barcu xa juaꞌan koio‑da do Asón, te juan nuꞌu xeꞌe Spalu ijan chi ña n‑juini‑s xa kandeka tnaꞌa kaꞌnu‑da xiꞌin‑s nuꞌu xaxeꞌe xa n‑juini‑s xa nuꞌu xeꞌe‑s. N‑ka xe juindodo nuu‑da, te n‑nanitnaꞌa‑da xiꞌin‑s ijan.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Nu n‑ka nanitnaꞌa‑da xiꞌin‑s Asón, n‑ka ndeé‑da xiꞌin‑s barcu, te juaꞌan koio‑da xiꞌin‑s Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 N‑ka ndee‑da ijan te kɨu kuu uu n‑ka yaꞌa‑da yuꞌu mar ndeꞌa tnaꞌa xiꞌin Quio. Ɨnka kɨu, dada n‑ka xee‑da yuꞌu mar yɨndaꞌa Samos. Dani juaꞌan koio‑da xiꞌin barcu.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Xa maxku kutuu naꞌa Spalu distrito Asia, ña n‑juini‑s xa nuꞌu‑s Éfeso chi n‑juini‑s xa naxee yachi‑s Jerusalén nu ma kuu xa na naxee‑s antecas xa xee viko Pentecostés.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Na n‑ka xo tuu‑da Mileto, n‑kana Spalu sexaꞌnu Éfeso ka taxnuni nuu ñayiu kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nu n‑ka xee se taxnuni jan n‑jaꞌan Spalu nuu‑s:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Ntdaa kɨu n‑xo tuu‑ro n‑xo xinokuechi‑da nuu Ianyuux xandaꞌu xakee, te ndeꞌe n‑xo ndaꞌi‑da. Ndaꞌu n‑xo yaꞌa‑da xaxeꞌe xa n‑ka xo juini dava se ka kuu yatnuꞌu Israel xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Juini daa n‑yaꞌa‑da, ko n‑jaꞌan naꞌi‑da nax kada koio‑n xa nanitaꞌu‑n. Dɨuni n‑xo jaꞌan‑da tnuꞌu Ianyuux nuu‑n veꞌe‑n ɨɨn ɨɨn‑n xiꞌin nuu n‑ka xo nataka‑n.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 N‑jaꞌan‑da xaꞌa nuu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xiꞌin nuu mee‑n, ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni n‑jaꞌan‑da xa na natu ini koio‑n xa n‑ka kida‑n kuechi xiꞌin xa na kukanu ini‑n Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Te vitna nuꞌu‑da Jerusalén. Jaꞌan Espíritu Ianyuux xa kidayɨka‑i xa nuꞌu‑da ijan. Ña kutnuni nax yaꞌa‑da ijan.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Xa xini‑da kuu xa nituꞌu ñuu nuu juaꞌan‑da jaꞌan Espíritu Ianyuux xa ndetu ñaꞌa vekaa te kueꞌe xa yaꞌa‑da.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ña tuu nax juun‑da vida‑da. Xa ñu ini‑da kuu xa na daxinokava‑da tniu n‑taxi Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro. Ndu ini‑da xa kada ndɨꞌɨ‑da xaꞌa xiꞌin xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida ñayiu xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 ʼNi ɨɨn ndixi, ñayiu n‑ka teku tnuꞌu n‑jaꞌan‑da na n‑xikonuu‑da xa n‑kakuneꞌe‑da xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu, mayo ka jini ñaꞌa.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Kachitnuꞌu ñaꞌa‑da vitna xa ñadu kuechi daña kuu nux ma nanitaꞌu‑n chi n‑jaꞌan‑da.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 N‑xo jaꞌan‑da nax n‑kida Ianyuux xa nanitaꞌu koio‑n. Ni ɨɨn xa ña tuu nax n‑chidaꞌu‑da.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Kundeꞌa koio‑n xa maxku dandoo ñayiu ka kukanu ini Jesucristu Ianyuux chi n‑tetutniu ñaꞌa Espíritu Ianyuux xa junuu‑n‑yɨ. Dani mee‑n ɨɨn ɨɨn‑n, maxku dandoo‑n‑ia. Xa ku kuu‑n ntdaa‑n daꞌya‑ia n‑xiꞌí Jesús.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Na yaꞌa xa nuꞌu‑da, kixi koio ɨnka‑s. Xandaa xakuiti daa yaꞌa. Dajaꞌan ñaꞌa‑s dava‑n xa ma kukanu ini ka‑n Jesús. Kada koio‑s xa duꞌa duꞌa kute niꞌno koio‑n ná kida ñaña ndeꞌe tkachi.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Dava‑n dakuaꞌa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ña ndaa xa na jandixa ñaꞌa koio‑i.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Jun ini koio‑n xa maxku jandixa‑n ɨɨn xa ña ndaa. Xnaꞌa‑n xa uni kuia tɨtɨɨ, nduu niu n‑xo jan doꞌo ñaꞌa‑da, te n‑xo ndaꞌi‑da xaxeꞌe‑n.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 ʼNa kutuu koio‑n xiꞌin Ianyuux, te na junuu ñaꞌa‑ia. Xa n‑ka teku‑n xa dananitaꞌu ñaꞌa Ianyuux xaxeꞌe xa n‑kundaꞌu ini ñaꞌa‑ia. Io xa kutnuni ini‑n tnuꞌu yaꞌa na kuaꞌa na kukanu ini ka‑n Jesús te taxi‑ia taꞌu‑n ɨɨn ɨɨn‑n andɨu ná n‑xiaꞌan‑ia taꞌu ñayiu n‑kida‑ia xa n‑ka nduu‑i ñayiu ii.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 ʼÑatu n‑kukajan ini‑da tvini‑n xiꞌin daꞌma‑n.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Xa xnaꞌa mee‑n xa n‑kidatniu‑da xa n‑xo niꞌi‑da xa n‑ndoñuꞌu‑da xiꞌin xa n‑ndoñuꞌu se n‑ka kunduu xiꞌin‑da nuu tniu Ianyuux.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 ʼDɨuni n‑xo jaꞌan‑da xa kadatniu‑n ná kida daña xa na kuaꞌa chindee‑n ñayiu ka kundaꞌu. Na najaꞌan‑ro tnuꞌu n‑jaꞌan Jesús, Ia kuu Xtoꞌo‑ro: “Vaꞌa ka kuu anu‑ro xa xiaꞌan‑ro ɨɨn xa xiaꞌan‑ro ñayiu dada xa taxi‑i” —kuu Spalu, xiaꞌan‑s.
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Spalu ntdaa tnuꞌu yaꞌa n‑ka xe juiin xiti koio‑da xiꞌin‑s, te n‑ka xijan taꞌu‑da nuu Ianyuux.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Ntdaa‑s n‑ka ndaꞌi te n‑ka nundee‑s Spalu te n‑ka teyuꞌu‑s‑sɨ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Yo n‑ka kukoꞌyo ini‑s xa daa n‑jaꞌan‑s, ko ndeꞌe ka n‑ka kukoꞌyo ini‑s xaxeꞌe xa n‑jaꞌan Spalu xa mayo ka‑s jini ñaꞌa. Ijan dada n‑ka xe dayaꞌa‑s Spalu nde nuu nukoo barcu.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.