Atos 16

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ijan dada n‑ka kixee‑s ñuu Derbe xiꞌin Listra. Ijan io ɨɨn se kukanu ini Jesucristu nani Timoteo. Dɨꞌɨ‑s kuu ɨɨn ñá kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni kukanu ini‑ña Jesucristu. Taa‑s kuu se Grecia.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ka jaꞌan ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Listra xiꞌin Iconio xa vaꞌa Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Xaxeꞌe xa n‑juini Spalu xa kunduu‑s xiꞌin Timoteo n‑jaꞌan‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xa maxku tu uꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan chi ntdaa‑i ka xini xa taa‑s kuu se Grecia.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ntdaa ñuu nuu n‑ka yaꞌa‑s, n‑ka xian tnuꞌu‑s ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nax n‑ka kida ɨnuu se n‑tundaꞌa‑ia xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia io Jerusalén. Dɨuni n‑ka jaꞌan‑s xa na jandixa koio‑i xijan.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Xijan kuu xa n‑ka kukanu ini ka ñayiu jan Jesucristu, te kɨu xiꞌin kɨu n‑ka kɨu tnaꞌa ka ñayiu nuu‑i.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Xaxeꞌe xa ña n‑juini Espíritu Ianyuux xa jaꞌan koio‑s tnuꞌu‑ia ñuu kuechi provincia nani Asia, xijan kuu xa n‑ka kixee‑s región Frigia xiꞌin Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ijan dada n‑ka kixee‑s distrito Misia. N‑ka juini‑s xa jɨꞌɨn koio‑s región Bitinia, ko ñatu n‑xejoon Espíritu Jesús xa jɨꞌɨn koio‑s ijan.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 N‑ka yaꞌa‑s dava ñuu kuechi Misia, te n‑ka kixee‑s ñuu nani Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Xakuaa ijan n‑kida Ianyuux xa n‑xini Spalu ɨɨn se distrito Macedonia xa nujuiin‑s te n‑jaꞌan‑s: “Xee‑n Macedonia te chindee ñaꞌa‑n ntdaa daña, ñayiu xndaxio ijan.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Nu n‑yaꞌa xa n‑tutuku Spalu xa n‑xini‑s ɨɨn se n‑xini‑s, te hora ijan ni n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xiꞌin‑s xa kixi koio‑da Macedonia. N‑ka kutnuni ini‑da xa Ianyuux n‑kana ñaꞌa xa na jaꞌan koio‑da nuu ñayiu ñuu ijan nax kada‑i xa nanitaꞌu‑i.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 N‑ka keé‑da barcu yuꞌu mar Troas, n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde Samotracia, te kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da ñuu Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 N‑ka ndee‑da Neápolis te n‑ka kixee‑da ñuu Filipos, ñuu kunuu nuu ñuu kuechi xndatuu distrito Macedonia. Jeen kɨu n‑ka xo tuu‑da ijan.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Kɨu ndetatu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel n‑ka xeꞌen‑da yuꞌu ndute xika deꞌva yuꞌu ñuu Filipos nuu ka xko nataka ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan xa ka xijan taꞌu‑i chi kuu tnuꞌu xa ijan ka nataka‑i. N‑ka nukoo‑da, te n‑ka dakuaꞌa‑da ñadɨꞌɨ xyuku ijan.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ñá Tiatira kuu ɨɨn‑ña, te Lidia nani‑ña. Diko‑ña daꞌma tndee te yaꞌu. Xko ndadakaꞌnu‑ña Ianyuux. N‑kida‑ia xa n‑xo nini vaꞌa‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan Spalu.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Te n‑xendute‑ña xiꞌin ntdaa familia‑ña. Ijan dada n‑jaꞌan‑ña nuu‑da ntdaa‑da:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ɨɨn vuelta ka xeꞌen‑da nuu ka xijan taꞌu‑da xiꞌin‑ña nuu Ianyuux, te n‑ka xe juntnaꞌa‑da xiꞌin ɨɨn dichi dɨꞌɨ ñuꞌu ñaꞌa ɨɨn espíritu kida xa xinitnuni‑i. Kueꞌe tvini n‑ka xo niꞌi ñayiu ka kuu xtoꞌo‑i.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 N‑xe kuitandijun ñaꞌa‑i ntdaa‑da xiꞌin Spalu, te kana‑i:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Jeen kɨu n‑xo kandijun ñaꞌa‑i, te daa n‑xo kana‑i. Nanga ɨnka vuelta daa kana‑i te n‑kiti ini Spalu, te n‑ngokoo‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu espíritu ñuꞌu anu‑i:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Nu n‑ka xini xtoꞌo‑i xa ma kuu ka xa niꞌi‑s tvini xaxeꞌe xa xinitnuni‑i, n‑ka tnɨɨ‑s Spalu xiꞌin Silas te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu yaꞌu kaꞌnu nuu xyuku juxtixia.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ijan dada xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu juexi. Ka xiaꞌan‑s:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 chi ɨnka mudu ka dakuaꞌa‑s‑yɨ. Mayo‑ro jandixa xijan, ni ma tnɨɨ‑ro mudu‑s chi xndaxio tutu‑ro xa ka kuu‑ro ñayiu romano.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 N‑ka nataka ñayiu ñuu jan te dani n‑ka jaꞌan‑i tuku. Ijan dada n‑ka taꞌu tniu juexi xa dita koio policía daꞌma Spalu xiꞌin Silas xa janñaꞌa koio‑s vara.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Nu n‑yaꞌa xa ndeꞌe n‑ka janñaꞌa‑s, n‑ka chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. N‑ka taꞌu tniu juexi nuu se xndee vekaa xa vaꞌa na kundee koio‑s Spalu xiꞌin Silas xa na ñaꞌa kee koio‑s.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nu n‑ka teku se xndee vekaa xa duꞌa n‑taꞌu tniu nuu‑s, n‑ka chindiꞌu‑s Spalu xiꞌin Silas ɨɨn cuartu xiti vekaa kaꞌnu, te n‑ka chiꞌi‑s xeꞌe‑s yutnu kuu cepo xa maxku kunu koio‑s.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Nu n‑kuu niu dava, n‑ka xijan taꞌu Spalu xiꞌin Silas nuu Ianyuux. Dɨuni n‑ka xita‑s xa ndadakaꞌnu‑s‑ia. Nɨni ka nakuetu‑s xnini dava se xyɨndiꞌu vekaa jan.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Dana ini ndeꞌe n‑tnaa xa nde cimientu vekaa jan n‑kanda, te hora ijan ni najaan mee ntdaa yekaa jan te n‑ka nandaxi mee cadena xndijun xeꞌe ntdaa se xyɨndiꞌu vekaa jan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Nu n‑ndoto ɨɨn se ndee vekaa jan, n‑xini‑s xa xnune yekaa jan, te n‑tava‑s espada‑s xa kaꞌni‑s mee‑s, chi n‑xani ini‑s xa n‑ka xino se xyɨndiꞌu jan,
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 ko ña n‑kuu xaxeꞌe xa n‑kana Spalu xa xiaꞌan‑s nuu‑s:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ijan dada n‑xijan se ndee vekaa jan ɨɨn xa kutnuni, te n‑kendava‑s. Juaꞌan‑s cuartu Spalu xiꞌin Silas, te n‑kɨu‑s. N‑nɨꞌɨ‑s xaxeꞌe xa n‑yuꞌu‑s, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑s nduu‑s.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 N‑kineꞌe‑s Spalu xiꞌin Silas, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Xiaꞌan Spalu xiꞌin Silas:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Te n‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu se ndee vekaa jan xiꞌin nuu ntdaa ñayiu xtuu veꞌe‑s.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Xakuaa ijan n‑najini se ndee vekaa jan nuu n‑tnukueꞌe Spalu xiꞌin Silas. Ijan dada n‑xendute‑s xiꞌin ntdaa familia‑s.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ijan dada n‑ka kɨu‑s ntdaa‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Silas veꞌe‑s, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka xaxi‑s. Yo n‑ka kuvete se ndee vekaa jan xiꞌin ñayiu xtuu nukee nuveꞌe‑s xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑s Jesucristu. Ijan dada n‑ka nangondita‑s vekaa.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 N‑tuu datne, te n‑ka tundaꞌa juexi policía‑s xa na dayaa‑s Spalu xiꞌin Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 N‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xian tnuꞌu‑s Spalu xa n‑jaꞌan juexi. Ka xiaꞌan‑s:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Xiaꞌan Spalu nuu policía jan:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ka nuꞌu policía, te n‑ka najani‑s tnuꞌu yaꞌa nuu se ka kuu juexi. Yo n‑ka yuꞌu‑s xa n‑ka teku‑s xa se romano ka kuu Spalu xiꞌin Silas.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 N‑ka xeꞌen juexi vekaa xa jaꞌan koio‑s xa na taxkanu ini Spalu xiꞌin Silas xa daa n‑ka kida ñaꞌa‑s xiꞌin xa na kee koio‑s ñuu jan.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Nu n‑kee Spalu xiꞌin Silas vekaa jan, n‑ka xeꞌen‑s veꞌe Lidia nuu ka nataka ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. N‑ka jaꞌan‑s xa na kokaꞌnu anu‑i. Te n‑ka ndee‑s ñuu Filipos.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.