Atos 16
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI
1 Ijan dada n‑ka kixee‑s ñuu Derbe xiꞌin Listra. Ijan io ɨɨn se kukanu ini Jesucristu nani Timoteo. Dɨꞌɨ‑s kuu ɨɨn ñá kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni kukanu ini‑ña Jesucristu. Taa‑s kuu se Grecia.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Ka jaꞌan ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Listra xiꞌin Iconio xa vaꞌa Timoteo.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Xaxeꞌe xa n‑juini Spalu xa kunduu‑s xiꞌin Timoteo n‑jaꞌan‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xa maxku tu uꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan chi ntdaa‑i ka xini xa taa‑s kuu se Grecia.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ntdaa ñuu nuu n‑ka yaꞌa‑s, n‑ka xian tnuꞌu‑s ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nax n‑ka kida ɨnuu se n‑tundaꞌa‑ia xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia io Jerusalén. Dɨuni n‑ka jaꞌan‑s xa na jandixa koio‑i xijan.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Xijan kuu xa n‑ka kukanu ini ka ñayiu jan Jesucristu, te kɨu xiꞌin kɨu n‑ka kɨu tnaꞌa ka ñayiu nuu‑i.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Xaxeꞌe xa ña n‑juini Espíritu Ianyuux xa jaꞌan koio‑s tnuꞌu‑ia ñuu kuechi provincia nani Asia, xijan kuu xa n‑ka kixee‑s región Frigia xiꞌin Galacia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ijan dada n‑ka kixee‑s distrito Misia. N‑ka juini‑s xa jɨꞌɨn koio‑s región Bitinia, ko ñatu n‑xejoon Espíritu Jesús xa jɨꞌɨn koio‑s ijan.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 N‑ka yaꞌa‑s dava ñuu kuechi Misia, te n‑ka kixee‑s ñuu nani Troas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Xakuaa ijan n‑kida Ianyuux xa n‑xini Spalu ɨɨn se distrito Macedonia xa nujuiin‑s te n‑jaꞌan‑s: “Xee‑n Macedonia te chindee ñaꞌa‑n ntdaa daña, ñayiu xndaxio ijan.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Nu n‑yaꞌa xa n‑tutuku Spalu xa n‑xini‑s ɨɨn se n‑xini‑s, te hora ijan ni n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xiꞌin‑s xa kixi koio‑da Macedonia. N‑ka kutnuni ini‑da xa Ianyuux n‑kana ñaꞌa xa na jaꞌan koio‑da nuu ñayiu ñuu ijan nax kada‑i xa nanitaꞌu‑i.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 N‑ka keé‑da barcu yuꞌu mar Troas, n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde Samotracia, te kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da ñuu Neápolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 N‑ka ndee‑da Neápolis te n‑ka kixee‑da ñuu Filipos, ñuu kunuu nuu ñuu kuechi xndatuu distrito Macedonia. Jeen kɨu n‑ka xo tuu‑da ijan.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Kɨu ndetatu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel n‑ka xeꞌen‑da yuꞌu ndute xika deꞌva yuꞌu ñuu Filipos nuu ka xko nataka ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan xa ka xijan taꞌu‑i chi kuu tnuꞌu xa ijan ka nataka‑i. N‑ka nukoo‑da, te n‑ka dakuaꞌa‑da ñadɨꞌɨ xyuku ijan.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Ñá Tiatira kuu ɨɨn‑ña, te Lidia nani‑ña. Diko‑ña daꞌma tndee te yaꞌu. Xko ndadakaꞌnu‑ña Ianyuux. N‑kida‑ia xa n‑xo nini vaꞌa‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan Spalu.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Te n‑xendute‑ña xiꞌin ntdaa familia‑ña. Ijan dada n‑jaꞌan‑ña nuu‑da ntdaa‑da:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ɨɨn vuelta ka xeꞌen‑da nuu ka xijan taꞌu‑da xiꞌin‑ña nuu Ianyuux, te n‑ka xe juntnaꞌa‑da xiꞌin ɨɨn dichi dɨꞌɨ ñuꞌu ñaꞌa ɨɨn espíritu kida xa xinitnuni‑i. Kueꞌe tvini n‑ka xo niꞌi ñayiu ka kuu xtoꞌo‑i.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 N‑xe kuitandijun ñaꞌa‑i ntdaa‑da xiꞌin Spalu, te kana‑i:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Jeen kɨu n‑xo kandijun ñaꞌa‑i, te daa n‑xo kana‑i. Nanga ɨnka vuelta daa kana‑i te n‑kiti ini Spalu, te n‑ngokoo‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu espíritu ñuꞌu anu‑i:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nu n‑ka xini xtoꞌo‑i xa ma kuu ka xa niꞌi‑s tvini xaxeꞌe xa xinitnuni‑i, n‑ka tnɨɨ‑s Spalu xiꞌin Silas te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu yaꞌu kaꞌnu nuu xyuku juxtixia.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ijan dada xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu juexi. Ka xiaꞌan‑s:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 chi ɨnka mudu ka dakuaꞌa‑s‑yɨ. Mayo‑ro jandixa xijan, ni ma tnɨɨ‑ro mudu‑s chi xndaxio tutu‑ro xa ka kuu‑ro ñayiu romano.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 N‑ka nataka ñayiu ñuu jan te dani n‑ka jaꞌan‑i tuku. Ijan dada n‑ka taꞌu tniu juexi xa dita koio policía daꞌma Spalu xiꞌin Silas xa janñaꞌa koio‑s vara.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Nu n‑yaꞌa xa ndeꞌe n‑ka janñaꞌa‑s, n‑ka chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. N‑ka taꞌu tniu juexi nuu se xndee vekaa xa vaꞌa na kundee koio‑s Spalu xiꞌin Silas xa na ñaꞌa kee koio‑s.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Nu n‑ka teku se xndee vekaa xa duꞌa n‑taꞌu tniu nuu‑s, n‑ka chindiꞌu‑s Spalu xiꞌin Silas ɨɨn cuartu xiti vekaa kaꞌnu, te n‑ka chiꞌi‑s xeꞌe‑s yutnu kuu cepo xa maxku kunu koio‑s.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Nu n‑kuu niu dava, n‑ka xijan taꞌu Spalu xiꞌin Silas nuu Ianyuux. Dɨuni n‑ka xita‑s xa ndadakaꞌnu‑s‑ia. Nɨni ka nakuetu‑s xnini dava se xyɨndiꞌu vekaa jan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Dana ini ndeꞌe n‑tnaa xa nde cimientu vekaa jan n‑kanda, te hora ijan ni najaan mee ntdaa yekaa jan te n‑ka nandaxi mee cadena xndijun xeꞌe ntdaa se xyɨndiꞌu vekaa jan.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Nu n‑ndoto ɨɨn se ndee vekaa jan, n‑xini‑s xa xnune yekaa jan, te n‑tava‑s espada‑s xa kaꞌni‑s mee‑s, chi n‑xani ini‑s xa n‑ka xino se xyɨndiꞌu jan,
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 ko ña n‑kuu xaxeꞌe xa n‑kana Spalu xa xiaꞌan‑s nuu‑s:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ijan dada n‑xijan se ndee vekaa jan ɨɨn xa kutnuni, te n‑kendava‑s. Juaꞌan‑s cuartu Spalu xiꞌin Silas, te n‑kɨu‑s. N‑nɨꞌɨ‑s xaxeꞌe xa n‑yuꞌu‑s, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑s nduu‑s.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 N‑kineꞌe‑s Spalu xiꞌin Silas, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Xiaꞌan Spalu xiꞌin Silas:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Te n‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu se ndee vekaa jan xiꞌin nuu ntdaa ñayiu xtuu veꞌe‑s.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Xakuaa ijan n‑najini se ndee vekaa jan nuu n‑tnukueꞌe Spalu xiꞌin Silas. Ijan dada n‑xendute‑s xiꞌin ntdaa familia‑s.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ijan dada n‑ka kɨu‑s ntdaa‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Silas veꞌe‑s, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka xaxi‑s. Yo n‑ka kuvete se ndee vekaa jan xiꞌin ñayiu xtuu nukee nuveꞌe‑s xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑s Jesucristu. Ijan dada n‑ka nangondita‑s vekaa.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 N‑tuu datne, te n‑ka tundaꞌa juexi policía‑s xa na dayaa‑s Spalu xiꞌin Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 N‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xian tnuꞌu‑s Spalu xa n‑jaꞌan juexi. Ka xiaꞌan‑s:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Xiaꞌan Spalu nuu policía jan:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ka nuꞌu policía, te n‑ka najani‑s tnuꞌu yaꞌa nuu se ka kuu juexi. Yo n‑ka yuꞌu‑s xa n‑ka teku‑s xa se romano ka kuu Spalu xiꞌin Silas.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 N‑ka xeꞌen juexi vekaa xa jaꞌan koio‑s xa na taxkanu ini Spalu xiꞌin Silas xa daa n‑ka kida ñaꞌa‑s xiꞌin xa na kee koio‑s ñuu jan.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Nu n‑kee Spalu xiꞌin Silas vekaa jan, n‑ka xeꞌen‑s veꞌe Lidia nuu ka nataka ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. N‑ka jaꞌan‑s xa na kokaꞌnu anu‑i. Te n‑ka ndee‑s ñuu Filipos.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.