Atos 16
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Ijan dada n‑ka kixee‑s ñuu Derbe xiꞌin Listra. Ijan io ɨɨn se kukanu ini Jesucristu nani Timoteo. Dɨꞌɨ‑s kuu ɨɨn ñá kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni kukanu ini‑ña Jesucristu. Taa‑s kuu se Grecia.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ka jaꞌan ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Listra xiꞌin Iconio xa vaꞌa Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Xaxeꞌe xa n‑juini Spalu xa kunduu‑s xiꞌin Timoteo n‑jaꞌan‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xa maxku tu uꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan chi ntdaa‑i ka xini xa taa‑s kuu se Grecia.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ntdaa ñuu nuu n‑ka yaꞌa‑s, n‑ka xian tnuꞌu‑s ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nax n‑ka kida ɨnuu se n‑tundaꞌa‑ia xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia io Jerusalén. Dɨuni n‑ka jaꞌan‑s xa na jandixa koio‑i xijan.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Xijan kuu xa n‑ka kukanu ini ka ñayiu jan Jesucristu, te kɨu xiꞌin kɨu n‑ka kɨu tnaꞌa ka ñayiu nuu‑i.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Xaxeꞌe xa ña n‑juini Espíritu Ianyuux xa jaꞌan koio‑s tnuꞌu‑ia ñuu kuechi provincia nani Asia, xijan kuu xa n‑ka kixee‑s región Frigia xiꞌin Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ijan dada n‑ka kixee‑s distrito Misia. N‑ka juini‑s xa jɨꞌɨn koio‑s región Bitinia, ko ñatu n‑xejoon Espíritu Jesús xa jɨꞌɨn koio‑s ijan.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 N‑ka yaꞌa‑s dava ñuu kuechi Misia, te n‑ka kixee‑s ñuu nani Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Xakuaa ijan n‑kida Ianyuux xa n‑xini Spalu ɨɨn se distrito Macedonia xa nujuiin‑s te n‑jaꞌan‑s: “Xee‑n Macedonia te chindee ñaꞌa‑n ntdaa daña, ñayiu xndaxio ijan.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Nu n‑yaꞌa xa n‑tutuku Spalu xa n‑xini‑s ɨɨn se n‑xini‑s, te hora ijan ni n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xiꞌin‑s xa kixi koio‑da Macedonia. N‑ka kutnuni ini‑da xa Ianyuux n‑kana ñaꞌa xa na jaꞌan koio‑da nuu ñayiu ñuu ijan nax kada‑i xa nanitaꞌu‑i.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 N‑ka keé‑da barcu yuꞌu mar Troas, n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde Samotracia, te kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da ñuu Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 N‑ka ndee‑da Neápolis te n‑ka kixee‑da ñuu Filipos, ñuu kunuu nuu ñuu kuechi xndatuu distrito Macedonia. Jeen kɨu n‑ka xo tuu‑da ijan.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Kɨu ndetatu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel n‑ka xeꞌen‑da yuꞌu ndute xika deꞌva yuꞌu ñuu Filipos nuu ka xko nataka ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan xa ka xijan taꞌu‑i chi kuu tnuꞌu xa ijan ka nataka‑i. N‑ka nukoo‑da, te n‑ka dakuaꞌa‑da ñadɨꞌɨ xyuku ijan.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ñá Tiatira kuu ɨɨn‑ña, te Lidia nani‑ña. Diko‑ña daꞌma tndee te yaꞌu. Xko ndadakaꞌnu‑ña Ianyuux. N‑kida‑ia xa n‑xo nini vaꞌa‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan Spalu.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Te n‑xendute‑ña xiꞌin ntdaa familia‑ña. Ijan dada n‑jaꞌan‑ña nuu‑da ntdaa‑da:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ɨɨn vuelta ka xeꞌen‑da nuu ka xijan taꞌu‑da xiꞌin‑ña nuu Ianyuux, te n‑ka xe juntnaꞌa‑da xiꞌin ɨɨn dichi dɨꞌɨ ñuꞌu ñaꞌa ɨɨn espíritu kida xa xinitnuni‑i. Kueꞌe tvini n‑ka xo niꞌi ñayiu ka kuu xtoꞌo‑i.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 N‑xe kuitandijun ñaꞌa‑i ntdaa‑da xiꞌin Spalu, te kana‑i:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Jeen kɨu n‑xo kandijun ñaꞌa‑i, te daa n‑xo kana‑i. Nanga ɨnka vuelta daa kana‑i te n‑kiti ini Spalu, te n‑ngokoo‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu espíritu ñuꞌu anu‑i:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Nu n‑ka xini xtoꞌo‑i xa ma kuu ka xa niꞌi‑s tvini xaxeꞌe xa xinitnuni‑i, n‑ka tnɨɨ‑s Spalu xiꞌin Silas te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu yaꞌu kaꞌnu nuu xyuku juxtixia.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ijan dada xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu juexi. Ka xiaꞌan‑s:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 chi ɨnka mudu ka dakuaꞌa‑s‑yɨ. Mayo‑ro jandixa xijan, ni ma tnɨɨ‑ro mudu‑s chi xndaxio tutu‑ro xa ka kuu‑ro ñayiu romano.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 N‑ka nataka ñayiu ñuu jan te dani n‑ka jaꞌan‑i tuku. Ijan dada n‑ka taꞌu tniu juexi xa dita koio policía daꞌma Spalu xiꞌin Silas xa janñaꞌa koio‑s vara.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Nu n‑yaꞌa xa ndeꞌe n‑ka janñaꞌa‑s, n‑ka chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. N‑ka taꞌu tniu juexi nuu se xndee vekaa xa vaꞌa na kundee koio‑s Spalu xiꞌin Silas xa na ñaꞌa kee koio‑s.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Nu n‑ka teku se xndee vekaa xa duꞌa n‑taꞌu tniu nuu‑s, n‑ka chindiꞌu‑s Spalu xiꞌin Silas ɨɨn cuartu xiti vekaa kaꞌnu, te n‑ka chiꞌi‑s xeꞌe‑s yutnu kuu cepo xa maxku kunu koio‑s.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Nu n‑kuu niu dava, n‑ka xijan taꞌu Spalu xiꞌin Silas nuu Ianyuux. Dɨuni n‑ka xita‑s xa ndadakaꞌnu‑s‑ia. Nɨni ka nakuetu‑s xnini dava se xyɨndiꞌu vekaa jan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Dana ini ndeꞌe n‑tnaa xa nde cimientu vekaa jan n‑kanda, te hora ijan ni najaan mee ntdaa yekaa jan te n‑ka nandaxi mee cadena xndijun xeꞌe ntdaa se xyɨndiꞌu vekaa jan.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nu n‑ndoto ɨɨn se ndee vekaa jan, n‑xini‑s xa xnune yekaa jan, te n‑tava‑s espada‑s xa kaꞌni‑s mee‑s, chi n‑xani ini‑s xa n‑ka xino se xyɨndiꞌu jan,
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 ko ña n‑kuu xaxeꞌe xa n‑kana Spalu xa xiaꞌan‑s nuu‑s:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ijan dada n‑xijan se ndee vekaa jan ɨɨn xa kutnuni, te n‑kendava‑s. Juaꞌan‑s cuartu Spalu xiꞌin Silas, te n‑kɨu‑s. N‑nɨꞌɨ‑s xaxeꞌe xa n‑yuꞌu‑s, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑s nduu‑s.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 N‑kineꞌe‑s Spalu xiꞌin Silas, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Xiaꞌan Spalu xiꞌin Silas:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Te n‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu se ndee vekaa jan xiꞌin nuu ntdaa ñayiu xtuu veꞌe‑s.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Xakuaa ijan n‑najini se ndee vekaa jan nuu n‑tnukueꞌe Spalu xiꞌin Silas. Ijan dada n‑xendute‑s xiꞌin ntdaa familia‑s.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ijan dada n‑ka kɨu‑s ntdaa‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Silas veꞌe‑s, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka xaxi‑s. Yo n‑ka kuvete se ndee vekaa jan xiꞌin ñayiu xtuu nukee nuveꞌe‑s xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑s Jesucristu. Ijan dada n‑ka nangondita‑s vekaa.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 N‑tuu datne, te n‑ka tundaꞌa juexi policía‑s xa na dayaa‑s Spalu xiꞌin Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 N‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xian tnuꞌu‑s Spalu xa n‑jaꞌan juexi. Ka xiaꞌan‑s:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Xiaꞌan Spalu nuu policía jan:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ka nuꞌu policía, te n‑ka najani‑s tnuꞌu yaꞌa nuu se ka kuu juexi. Yo n‑ka yuꞌu‑s xa n‑ka teku‑s xa se romano ka kuu Spalu xiꞌin Silas.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 N‑ka xeꞌen juexi vekaa xa jaꞌan koio‑s xa na taxkanu ini Spalu xiꞌin Silas xa daa n‑ka kida ñaꞌa‑s xiꞌin xa na kee koio‑s ñuu jan.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Nu n‑kee Spalu xiꞌin Silas vekaa jan, n‑ka xeꞌen‑s veꞌe Lidia nuu ka nataka ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. N‑ka jaꞌan‑s xa na kokaꞌnu anu‑i. Te n‑ka ndee‑s ñuu Filipos.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.