Atos 16
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 Ijan dada n‑ka kixee‑s ñuu Derbe xiꞌin Listra. Ijan io ɨɨn se kukanu ini Jesucristu nani Timoteo. Dɨꞌɨ‑s kuu ɨɨn ñá kuu yatnuꞌu Israel. Dɨuni kukanu ini‑ña Jesucristu. Taa‑s kuu se Grecia.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ka jaꞌan ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Listra xiꞌin Iconio xa vaꞌa Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Xaxeꞌe xa n‑juini Spalu xa kunduu‑s xiꞌin Timoteo n‑jaꞌan‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s xa maxku tu uꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan chi ntdaa‑i ka xini xa taa‑s kuu se Grecia.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ntdaa ñuu nuu n‑ka yaꞌa‑s, n‑ka xian tnuꞌu‑s ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nax n‑ka kida ɨnuu se n‑tundaꞌa‑ia xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia io Jerusalén. Dɨuni n‑ka jaꞌan‑s xa na jandixa koio‑i xijan.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Xijan kuu xa n‑ka kukanu ini ka ñayiu jan Jesucristu, te kɨu xiꞌin kɨu n‑ka kɨu tnaꞌa ka ñayiu nuu‑i.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Xaxeꞌe xa ña n‑juini Espíritu Ianyuux xa jaꞌan koio‑s tnuꞌu‑ia ñuu kuechi provincia nani Asia, xijan kuu xa n‑ka kixee‑s región Frigia xiꞌin Galacia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ijan dada n‑ka kixee‑s distrito Misia. N‑ka juini‑s xa jɨꞌɨn koio‑s región Bitinia, ko ñatu n‑xejoon Espíritu Jesús xa jɨꞌɨn koio‑s ijan.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 N‑ka yaꞌa‑s dava ñuu kuechi Misia, te n‑ka kixee‑s ñuu nani Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Xakuaa ijan n‑kida Ianyuux xa n‑xini Spalu ɨɨn se distrito Macedonia xa nujuiin‑s te n‑jaꞌan‑s: “Xee‑n Macedonia te chindee ñaꞌa‑n ntdaa daña, ñayiu xndaxio ijan.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Nu n‑yaꞌa xa n‑tutuku Spalu xa n‑xini‑s ɨɨn se n‑xini‑s, te hora ijan ni n‑ka kidatuꞌa‑da mee‑da xiꞌin‑s xa kixi koio‑da Macedonia. N‑ka kutnuni ini‑da xa Ianyuux n‑kana ñaꞌa xa na jaꞌan koio‑da nuu ñayiu ñuu ijan nax kada‑i xa nanitaꞌu‑i.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 N‑ka keé‑da barcu yuꞌu mar Troas, n‑ka yaꞌa ndaa‑da nde Samotracia, te kɨu kuu uu n‑ka kixee‑da ñuu Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 N‑ka ndee‑da Neápolis te n‑ka kixee‑da ñuu Filipos, ñuu kunuu nuu ñuu kuechi xndatuu distrito Macedonia. Jeen kɨu n‑ka xo tuu‑da ijan.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Kɨu ndetatu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel n‑ka xeꞌen‑da yuꞌu ndute xika deꞌva yuꞌu ñuu Filipos nuu ka xko nataka ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel xndaxio ijan xa ka xijan taꞌu‑i chi kuu tnuꞌu xa ijan ka nataka‑i. N‑ka nukoo‑da, te n‑ka dakuaꞌa‑da ñadɨꞌɨ xyuku ijan.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Ñá Tiatira kuu ɨɨn‑ña, te Lidia nani‑ña. Diko‑ña daꞌma tndee te yaꞌu. Xko ndadakaꞌnu‑ña Ianyuux. N‑kida‑ia xa n‑xo nini vaꞌa‑ña tnuꞌu n‑jaꞌan Spalu.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Te n‑xendute‑ña xiꞌin ntdaa familia‑ña. Ijan dada n‑jaꞌan‑ña nuu‑da ntdaa‑da:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Ɨɨn vuelta ka xeꞌen‑da nuu ka xijan taꞌu‑da xiꞌin‑ña nuu Ianyuux, te n‑ka xe juntnaꞌa‑da xiꞌin ɨɨn dichi dɨꞌɨ ñuꞌu ñaꞌa ɨɨn espíritu kida xa xinitnuni‑i. Kueꞌe tvini n‑ka xo niꞌi ñayiu ka kuu xtoꞌo‑i.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 N‑xe kuitandijun ñaꞌa‑i ntdaa‑da xiꞌin Spalu, te kana‑i:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Jeen kɨu n‑xo kandijun ñaꞌa‑i, te daa n‑xo kana‑i. Nanga ɨnka vuelta daa kana‑i te n‑kiti ini Spalu, te n‑ngokoo‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu espíritu ñuꞌu anu‑i:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Nu n‑ka xini xtoꞌo‑i xa ma kuu ka xa niꞌi‑s tvini xaxeꞌe xa xinitnuni‑i, n‑ka tnɨɨ‑s Spalu xiꞌin Silas te xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu yaꞌu kaꞌnu nuu xyuku juxtixia.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ijan dada xndeka ñaꞌa‑s juaꞌan nuu juexi. Ka xiaꞌan‑s:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 chi ɨnka mudu ka dakuaꞌa‑s‑yɨ. Mayo‑ro jandixa xijan, ni ma tnɨɨ‑ro mudu‑s chi xndaxio tutu‑ro xa ka kuu‑ro ñayiu romano.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 N‑ka nataka ñayiu ñuu jan te dani n‑ka jaꞌan‑i tuku. Ijan dada n‑ka taꞌu tniu juexi xa dita koio policía daꞌma Spalu xiꞌin Silas xa janñaꞌa koio‑s vara.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nu n‑yaꞌa xa ndeꞌe n‑ka janñaꞌa‑s, n‑ka chindiꞌu ñaꞌa‑s vekaa. N‑ka taꞌu tniu juexi nuu se xndee vekaa xa vaꞌa na kundee koio‑s Spalu xiꞌin Silas xa na ñaꞌa kee koio‑s.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nu n‑ka teku se xndee vekaa xa duꞌa n‑taꞌu tniu nuu‑s, n‑ka chindiꞌu‑s Spalu xiꞌin Silas ɨɨn cuartu xiti vekaa kaꞌnu, te n‑ka chiꞌi‑s xeꞌe‑s yutnu kuu cepo xa maxku kunu koio‑s.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Nu n‑kuu niu dava, n‑ka xijan taꞌu Spalu xiꞌin Silas nuu Ianyuux. Dɨuni n‑ka xita‑s xa ndadakaꞌnu‑s‑ia. Nɨni ka nakuetu‑s xnini dava se xyɨndiꞌu vekaa jan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Dana ini ndeꞌe n‑tnaa xa nde cimientu vekaa jan n‑kanda, te hora ijan ni najaan mee ntdaa yekaa jan te n‑ka nandaxi mee cadena xndijun xeꞌe ntdaa se xyɨndiꞌu vekaa jan.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nu n‑ndoto ɨɨn se ndee vekaa jan, n‑xini‑s xa xnune yekaa jan, te n‑tava‑s espada‑s xa kaꞌni‑s mee‑s, chi n‑xani ini‑s xa n‑ka xino se xyɨndiꞌu jan,
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 ko ña n‑kuu xaxeꞌe xa n‑kana Spalu xa xiaꞌan‑s nuu‑s:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ijan dada n‑xijan se ndee vekaa jan ɨɨn xa kutnuni, te n‑kendava‑s. Juaꞌan‑s cuartu Spalu xiꞌin Silas, te n‑kɨu‑s. N‑nɨꞌɨ‑s xaxeꞌe xa n‑yuꞌu‑s, te n‑xe juiin xiti‑s nuu‑s nduu‑s.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 N‑kineꞌe‑s Spalu xiꞌin Silas, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Xiaꞌan Spalu xiꞌin Silas:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Te n‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu se ndee vekaa jan xiꞌin nuu ntdaa ñayiu xtuu veꞌe‑s.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Xakuaa ijan n‑najini se ndee vekaa jan nuu n‑tnukueꞌe Spalu xiꞌin Silas. Ijan dada n‑xendute‑s xiꞌin ntdaa familia‑s.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ijan dada n‑ka kɨu‑s ntdaa‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Silas veꞌe‑s, te n‑xiaꞌan‑s xa n‑ka xaxi‑s. Yo n‑ka kuvete se ndee vekaa jan xiꞌin ñayiu xtuu nukee nuveꞌe‑s xaxeꞌe xa n‑ka kukanu ini‑s Jesucristu. Ijan dada n‑ka nangondita‑s vekaa.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 N‑tuu datne, te n‑ka tundaꞌa juexi policía‑s xa na dayaa‑s Spalu xiꞌin Silas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 N‑ka xee‑s ijan, te n‑ka xian tnuꞌu‑s Spalu xa n‑jaꞌan juexi. Ka xiaꞌan‑s:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Xiaꞌan Spalu nuu policía jan:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ka nuꞌu policía, te n‑ka najani‑s tnuꞌu yaꞌa nuu se ka kuu juexi. Yo n‑ka yuꞌu‑s xa n‑ka teku‑s xa se romano ka kuu Spalu xiꞌin Silas.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 N‑ka xeꞌen juexi vekaa xa jaꞌan koio‑s xa na taxkanu ini Spalu xiꞌin Silas xa daa n‑ka kida ñaꞌa‑s xiꞌin xa na kee koio‑s ñuu jan.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Nu n‑kee Spalu xiꞌin Silas vekaa jan, n‑ka xeꞌen‑s veꞌe Lidia nuu ka nataka ñayiu ka kukanu ini Jesucristu. N‑ka jaꞌan‑s xa na kokaꞌnu anu‑i. Te n‑ka ndee‑s ñuu Filipos.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.