Atos 15
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Tiempu ijan n‑ka kixee ka se Israel Antioquía. N‑ka kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s nuu se ka kukanu ini Jesucristu xa ma nanitaꞌu koio‑s nuxa ma juejoon‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s ná n‑chidotnuni Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xiꞌin se ijan xaxeꞌe xa duꞌa ka jaꞌan‑s. Xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kuu ɨnuu‑s, xijan kuu xa n‑ka nduku‑s dava se xyuku ijan xa jɨꞌɨn koio‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén xa kada ɨnuu koio‑s xiꞌin dava ka se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Jerusalén nuu janda koo.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s‑sɨ xa juaꞌan koio‑s ijan. Nu n‑ka yaꞌa‑s región Fenicia xiꞌin distrito Samaria, n‑ka najani‑s nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu io ijan xa n‑ka dandoo ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel kuechi n‑ka kida‑i, te n‑ka kukanu ini‑i Jesucristu. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xaꞌa, yo n‑ka kuvete‑i.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Nu n‑ka xee Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén, n‑ka kuvaꞌa anu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu jan xiꞌin se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia nuu‑s ɨɨn ɨɨn‑s. Ijan dada n‑ka najani‑s xa yo n‑kidatniu Ianyuux na n‑ka kida‑s tniu‑ia.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 N‑ka ndojuiin dava se fariseu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka jaꞌan‑s:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ijan dada n‑ka nataka ntuku se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa kada ɨnuu‑s nuu janda koo xaꞌa.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Nu n‑yaꞌa xa naꞌa ka ndatnuꞌu‑s, ijan dada n‑ndojuiin Spedru te n‑jaꞌan‑s:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Kida Ianyuux, Ia xini janda kuu anu ñayiu, xa n‑ka tuu ini dava ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel xa xe ini‑ia‑i chi n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia ná n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia roo.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ñatu jaꞌan‑ia xa vaꞌa ka roo dada ñayiu ijan chi n‑kida‑ia xa n‑ka ndunini‑i xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑i Jesucristu.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Maxku ku kototnuni‑n Ianyuux xa jini‑n nu jɨn tnaꞌa tnuꞌu‑ia a ñaꞌa. Ka jaꞌan‑n xa na jandixa koio ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel n‑ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ni roo, ni xixitna‑ro ña n‑ka jandixa.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Nani n‑dananitaꞌu duꞌa ñaꞌa Taa‑ro Ianyuux xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia, dani n‑dananitaꞌu duꞌa‑ia ñayiu ijan —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ijan dada ñatu n‑ka jaꞌan ka‑s. Te nanii nga n‑ka xo nini‑s xa n‑ka jaꞌan Bernabé xiꞌin Spalu. N‑ka najani Bernabé xiꞌin Spalu xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka kida‑s milagru xa kundeꞌa ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Nu ndɨꞌɨ n‑jaꞌan‑s, n‑jaꞌan Jacob:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 N‑najani Simón janda n‑kixeꞌe Ianyuux xa kundaꞌu ini‑ia ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑kudaꞌya‑ia‑i.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 N‑nakaxtnaꞌa xa n‑najani‑s xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑chidotnuni ɨɨn‑s:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Jaꞌan Ianyuux:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Xaꞌa kada‑r xa na kuaꞌa najini dava ka ñayiu xndaxio nación ñuñayiu jundu kuu‑r.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Xa ama n‑jaꞌan‑ia xaꞌa.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ʼÑayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka dandoo‑i kuechi n‑ka kida‑i, te jandixa‑i Ianyuux, tu ini‑da xa ñatu io vaꞌa xa taꞌu tniu‑ro nuu‑i xa jandixa koio‑i ntdaa ley Moisés chi ma ndaku‑i xa jandixa‑i.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Diko ni xaꞌa na chidotnuni‑ro nuu tutu jɨꞌɨn nuu‑i xa na jandixa‑i: Maxku kaxi koio‑i kuñu n‑yodo yuku nuu altar‑yɨ. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Dɨuni maxku kaxi‑i kuñu kɨtɨ n‑xeꞌne, ni maxku kaxi koio‑i nɨñɨ kɨtɨ
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 chi xa daa nga, ka kaꞌu ndodo ñayiu ka xeꞌen veñuꞌu jan xaꞌa ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn ñuu nuu xndatuu veñuꞌu ñayiu Israel ntnaꞌa kɨu ndetatu‑ro —kuu Jacob, xiaꞌan‑s.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 N‑ka kendoo se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xiꞌin ntdaa ñayiu ka kukanu ini‑ia xa kaxí‑s se tundaꞌa‑s jɨꞌɨn xiꞌin Spalu, Bernabé Antioquía. N‑ka kaxí‑s Silas xiꞌin Judas. Dɨuni nani Judas Barsabás. Ka kuu‑s se ndandɨꞌɨ nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s nuu carta n‑ka tundaꞌa‑s:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 N‑ka teku tnuꞌu‑da xa dava ñayiu xndaxio yaꞌa n‑ka xee dian, te ka daka niꞌno ñaꞌa‑i chi tuku ka dakuaꞌa ñaꞌa‑i. Ñayo‑da n‑tundaꞌa‑i.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu‑da xa n‑ka kaxi‑da se tundaꞌa koio‑da juan xee dian xiꞌin Bernabé xiꞌin Spalu, se unu mani xiꞌin‑ro.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ña tuu nax viꞌi koio se yaꞌa vida‑s juini na kuú‑s xaxeꞌe Jesucristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 N‑ka tundaꞌa‑da Judas xiꞌin Silas juan xee dian xa na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑s xaꞌa.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ntdaa daña xiꞌin Espíritu Ianyuux ka xani ini xa maxku taꞌu tniu‑da xa jandixa koio‑n ɨɨn xa ma ndaku‑n xa jandixa‑n.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Xa io xa jandixa koio‑n kuu xaꞌa: Maxku kaxi koio‑n kuñu n‑yodo yuku nuu santu. Maxku kaxi koio‑n nɨñɨ, ni kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Nuxa na jandixa koio‑n ntdaa xaꞌa kee koio‑n xavaꞌa”, kuu tutu n‑ka chidotnuni‑s.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ijan dada n‑ka xanu ichi‑s Bernabé xiꞌin Spalu xiꞌin se n‑ka kaxí‑s xa vaxi koio‑s Antioquía. Nu n‑ka xee‑s ijan nadataka‑s ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka xiaꞌan‑s carta jan.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Nu n‑ka kaꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu carta jan, n‑ka teku‑i tnuꞌu kanu ini xyodotnuni, te n‑ka kuvete‑i.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Naꞌa n‑ka jaꞌan Judas xiꞌin Silas nuu ñayiu xyuku ijan xa na kukanu ini ka‑i Jesucristu te n‑ka xiaꞌan‑s nuu‑i xa na kokaꞌnu anu koio‑i. Dɨuni se ka jaꞌan nuu ñayiu tnuꞌu n‑jaꞌan Ianyuux ka kuu‑s.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Spalu xiꞌin Bernabé n‑ka ndoo Antioquía, te kueꞌe ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan n‑ka dakuaꞌa xiꞌin‑s dava ka ñayiu ñuu jan. N‑ka xo jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑i xa na nanitaꞌu koio‑i.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 N‑yaꞌa tɨtnɨ kɨu te n‑jaꞌan Spalu nuu Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 N‑juini Bernabé xa kandeka koio ntuku‑s Sua kixi. Dɨuni ka dandee ñayiu Sua ya Smarku. Daa n‑juini Bernabé,
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 ko ñatu n‑juini Spalu xaxeꞌe xa n‑dandoo ñaꞌa‑s distrito Panfilia. N‑nangondita Sua, te ña n‑kandeka tnaꞌa ka‑s xa kadatniu kaꞌnu‑s.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé chi ña n‑kuu ɨnuu‑s. Nudɨɨn kixi ntuku‑s. Ndeka naꞌi Bernabé Smarku vaxi ntuku. N‑ka keé‑s barcu xa vaxi ntuku‑s Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Spalu n‑kaxí Silas xa kunduu‑s xiꞌin‑s. N‑ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na chindee‑ia‑s, te n‑ka kee‑s ñuu Antioquía.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 N‑ka kexio‑s Siria, te n‑ka nxee‑s ñuu kuechi distrito Cilicia. N‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ijan xa na kukanu ini koio ka‑i Jesucristu.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.