Atos 15

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tiempu ijan n‑ka kixee ka se Israel Antioquía. N‑ka kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s nuu se ka kukanu ini Jesucristu xa ma nanitaꞌu koio‑s nuxa ma juejoon‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s ná n‑chidotnuni Moisés.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xiꞌin se ijan xaxeꞌe xa duꞌa ka jaꞌan‑s. Xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kuu ɨnuu‑s, xijan kuu xa n‑ka nduku‑s dava se xyuku ijan xa jɨꞌɨn koio‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén xa kada ɨnuu koio‑s xiꞌin dava ka se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Jerusalén nuu janda koo.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s‑sɨ xa juaꞌan koio‑s ijan. Nu n‑ka yaꞌa‑s región Fenicia xiꞌin distrito Samaria, n‑ka najani‑s nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu io ijan xa n‑ka dandoo ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel kuechi n‑ka kida‑i, te n‑ka kukanu ini‑i Jesucristu. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xaꞌa, yo n‑ka kuvete‑i.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Nu n‑ka xee Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén, n‑ka kuvaꞌa anu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu jan xiꞌin se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia nuu‑s ɨɨn ɨɨn‑s. Ijan dada n‑ka najani‑s xa yo n‑kidatniu Ianyuux na n‑ka kida‑s tniu‑ia.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 N‑ka ndojuiin dava se fariseu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka jaꞌan‑s:
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Ijan dada n‑ka nataka ntuku se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa kada ɨnuu‑s nuu janda koo xaꞌa.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Nu n‑yaꞌa xa naꞌa ka ndatnuꞌu‑s, ijan dada n‑ndojuiin Spedru te n‑jaꞌan‑s:
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Kida Ianyuux, Ia xini janda kuu anu ñayiu, xa n‑ka tuu ini dava ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel xa xe ini‑ia‑i chi n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia ná n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia roo.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Ñatu jaꞌan‑ia xa vaꞌa ka roo dada ñayiu ijan chi n‑kida‑ia xa n‑ka ndunini‑i xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑i Jesucristu.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Maxku ku kototnuni‑n Ianyuux xa jini‑n nu jɨn tnaꞌa tnuꞌu‑ia a ñaꞌa. Ka jaꞌan‑n xa na jandixa koio ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel n‑ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ni roo, ni xixitna‑ro ña n‑ka jandixa.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Nani n‑dananitaꞌu duꞌa ñaꞌa Taa‑ro Ianyuux xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia, dani n‑dananitaꞌu duꞌa‑ia ñayiu ijan —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Ijan dada ñatu n‑ka jaꞌan ka‑s. Te nanii nga n‑ka xo nini‑s xa n‑ka jaꞌan Bernabé xiꞌin Spalu. N‑ka najani Bernabé xiꞌin Spalu xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka kida‑s milagru xa kundeꞌa ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Nu ndɨꞌɨ n‑jaꞌan‑s, n‑jaꞌan Jacob:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 N‑najani Simón janda n‑kixeꞌe Ianyuux xa kundaꞌu ini‑ia ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑kudaꞌya‑ia‑i.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 N‑nakaxtnaꞌa xa n‑najani‑s xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑chidotnuni ɨɨn‑s:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Jaꞌan Ianyuux:
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Xaꞌa kada‑r xa na kuaꞌa najini dava ka ñayiu xndaxio nación ñuñayiu jundu kuu‑r.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Xa ama n‑jaꞌan‑ia xaꞌa.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 ʼÑayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka dandoo‑i kuechi n‑ka kida‑i, te jandixa‑i Ianyuux, tu ini‑da xa ñatu io vaꞌa xa taꞌu tniu‑ro nuu‑i xa jandixa koio‑i ntdaa ley Moisés chi ma ndaku‑i xa jandixa‑i.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Diko ni xaꞌa na chidotnuni‑ro nuu tutu jɨꞌɨn nuu‑i xa na jandixa‑i: Maxku kaxi koio‑i kuñu n‑yodo yuku nuu altar‑yɨ. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Dɨuni maxku kaxi‑i kuñu kɨtɨ n‑xeꞌne, ni maxku kaxi koio‑i nɨñɨ kɨtɨ
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 chi xa daa nga, ka kaꞌu ndodo ñayiu ka xeꞌen veñuꞌu jan xaꞌa ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn ñuu nuu xndatuu veñuꞌu ñayiu Israel ntnaꞌa kɨu ndetatu‑ro —kuu Jacob, xiaꞌan‑s.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 N‑ka kendoo se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xiꞌin ntdaa ñayiu ka kukanu ini‑ia xa kaxí‑s se tundaꞌa‑s jɨꞌɨn xiꞌin Spalu, Bernabé Antioquía. N‑ka kaxí‑s Silas xiꞌin Judas. Dɨuni nani Judas Barsabás. Ka kuu‑s se ndandɨꞌɨ nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s nuu carta n‑ka tundaꞌa‑s:
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 N‑ka teku tnuꞌu‑da xa dava ñayiu xndaxio yaꞌa n‑ka xee dian, te ka daka niꞌno ñaꞌa‑i chi tuku ka dakuaꞌa ñaꞌa‑i. Ñayo‑da n‑tundaꞌa‑i.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu‑da xa n‑ka kaxi‑da se tundaꞌa koio‑da juan xee dian xiꞌin Bernabé xiꞌin Spalu, se unu mani xiꞌin‑ro.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Ña tuu nax viꞌi koio se yaꞌa vida‑s juini na kuú‑s xaxeꞌe Jesucristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 N‑ka tundaꞌa‑da Judas xiꞌin Silas juan xee dian xa na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑s xaꞌa.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Ntdaa daña xiꞌin Espíritu Ianyuux ka xani ini xa maxku taꞌu tniu‑da xa jandixa koio‑n ɨɨn xa ma ndaku‑n xa jandixa‑n.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Xa io xa jandixa koio‑n kuu xaꞌa: Maxku kaxi koio‑n kuñu n‑yodo yuku nuu santu. Maxku kaxi koio‑n nɨñɨ, ni kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Nuxa na jandixa koio‑n ntdaa xaꞌa kee koio‑n xavaꞌa”, kuu tutu n‑ka chidotnuni‑s.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Ijan dada n‑ka xanu ichi‑s Bernabé xiꞌin Spalu xiꞌin se n‑ka kaxí‑s xa vaxi koio‑s Antioquía. Nu n‑ka xee‑s ijan nadataka‑s ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka xiaꞌan‑s carta jan.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Nu n‑ka kaꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu carta jan, n‑ka teku‑i tnuꞌu kanu ini xyodotnuni, te n‑ka kuvete‑i.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Naꞌa n‑ka jaꞌan Judas xiꞌin Silas nuu ñayiu xyuku ijan xa na kukanu ini ka‑i Jesucristu te n‑ka xiaꞌan‑s nuu‑i xa na kokaꞌnu anu koio‑i. Dɨuni se ka jaꞌan nuu ñayiu tnuꞌu n‑jaꞌan Ianyuux ka kuu‑s.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Spalu xiꞌin Bernabé n‑ka ndoo Antioquía, te kueꞌe ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan n‑ka dakuaꞌa xiꞌin‑s dava ka ñayiu ñuu jan. N‑ka xo jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑i xa na nanitaꞌu koio‑i.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 N‑yaꞌa tɨtnɨ kɨu te n‑jaꞌan Spalu nuu Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 N‑juini Bernabé xa kandeka koio ntuku‑s Sua kixi. Dɨuni ka dandee ñayiu Sua ya Smarku. Daa n‑juini Bernabé,
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 ko ñatu n‑juini Spalu xaxeꞌe xa n‑dandoo ñaꞌa‑s distrito Panfilia. N‑nangondita Sua, te ña n‑kandeka tnaꞌa ka‑s xa kadatniu kaꞌnu‑s.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé chi ña n‑kuu ɨnuu‑s. Nudɨɨn kixi ntuku‑s. Ndeka naꞌi Bernabé Smarku vaxi ntuku. N‑ka keé‑s barcu xa vaxi ntuku‑s Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Spalu n‑kaxí Silas xa kunduu‑s xiꞌin‑s. N‑ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na chindee‑ia‑s, te n‑ka kee‑s ñuu Antioquía.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 N‑ka kexio‑s Siria, te n‑ka nxee‑s ñuu kuechi distrito Cilicia. N‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ijan xa na kukanu ini koio ka‑i Jesucristu.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.