Atos 15
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARC
1 Tiempu ijan n‑ka kixee ka se Israel Antioquía. N‑ka kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s nuu se ka kukanu ini Jesucristu xa ma nanitaꞌu koio‑s nuxa ma juejoon‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s ná n‑chidotnuni Moisés.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xiꞌin se ijan xaxeꞌe xa duꞌa ka jaꞌan‑s. Xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kuu ɨnuu‑s, xijan kuu xa n‑ka nduku‑s dava se xyuku ijan xa jɨꞌɨn koio‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén xa kada ɨnuu koio‑s xiꞌin dava ka se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Jerusalén nuu janda koo.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s‑sɨ xa juaꞌan koio‑s ijan. Nu n‑ka yaꞌa‑s región Fenicia xiꞌin distrito Samaria, n‑ka najani‑s nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu io ijan xa n‑ka dandoo ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel kuechi n‑ka kida‑i, te n‑ka kukanu ini‑i Jesucristu. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xaꞌa, yo n‑ka kuvete‑i.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Nu n‑ka xee Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén, n‑ka kuvaꞌa anu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu jan xiꞌin se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia nuu‑s ɨɨn ɨɨn‑s. Ijan dada n‑ka najani‑s xa yo n‑kidatniu Ianyuux na n‑ka kida‑s tniu‑ia.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 N‑ka ndojuiin dava se fariseu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka jaꞌan‑s:
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Ijan dada n‑ka nataka ntuku se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa kada ɨnuu‑s nuu janda koo xaꞌa.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Nu n‑yaꞌa xa naꞌa ka ndatnuꞌu‑s, ijan dada n‑ndojuiin Spedru te n‑jaꞌan‑s:
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Kida Ianyuux, Ia xini janda kuu anu ñayiu, xa n‑ka tuu ini dava ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel xa xe ini‑ia‑i chi n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia ná n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia roo.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Ñatu jaꞌan‑ia xa vaꞌa ka roo dada ñayiu ijan chi n‑kida‑ia xa n‑ka ndunini‑i xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑i Jesucristu.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Maxku ku kototnuni‑n Ianyuux xa jini‑n nu jɨn tnaꞌa tnuꞌu‑ia a ñaꞌa. Ka jaꞌan‑n xa na jandixa koio ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel n‑ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ni roo, ni xixitna‑ro ña n‑ka jandixa.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Nani n‑dananitaꞌu duꞌa ñaꞌa Taa‑ro Ianyuux xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia, dani n‑dananitaꞌu duꞌa‑ia ñayiu ijan —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Ijan dada ñatu n‑ka jaꞌan ka‑s. Te nanii nga n‑ka xo nini‑s xa n‑ka jaꞌan Bernabé xiꞌin Spalu. N‑ka najani Bernabé xiꞌin Spalu xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka kida‑s milagru xa kundeꞌa ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Nu ndɨꞌɨ n‑jaꞌan‑s, n‑jaꞌan Jacob:
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 N‑najani Simón janda n‑kixeꞌe Ianyuux xa kundaꞌu ini‑ia ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑kudaꞌya‑ia‑i.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 N‑nakaxtnaꞌa xa n‑najani‑s xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑chidotnuni ɨɨn‑s:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Jaꞌan Ianyuux:
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Xaꞌa kada‑r xa na kuaꞌa najini dava ka ñayiu xndaxio nación ñuñayiu jundu kuu‑r.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Xa ama n‑jaꞌan‑ia xaꞌa.
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 ʼÑayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka dandoo‑i kuechi n‑ka kida‑i, te jandixa‑i Ianyuux, tu ini‑da xa ñatu io vaꞌa xa taꞌu tniu‑ro nuu‑i xa jandixa koio‑i ntdaa ley Moisés chi ma ndaku‑i xa jandixa‑i.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Diko ni xaꞌa na chidotnuni‑ro nuu tutu jɨꞌɨn nuu‑i xa na jandixa‑i: Maxku kaxi koio‑i kuñu n‑yodo yuku nuu altar‑yɨ. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Dɨuni maxku kaxi‑i kuñu kɨtɨ n‑xeꞌne, ni maxku kaxi koio‑i nɨñɨ kɨtɨ
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 chi xa daa nga, ka kaꞌu ndodo ñayiu ka xeꞌen veñuꞌu jan xaꞌa ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn ñuu nuu xndatuu veñuꞌu ñayiu Israel ntnaꞌa kɨu ndetatu‑ro —kuu Jacob, xiaꞌan‑s.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 N‑ka kendoo se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xiꞌin ntdaa ñayiu ka kukanu ini‑ia xa kaxí‑s se tundaꞌa‑s jɨꞌɨn xiꞌin Spalu, Bernabé Antioquía. N‑ka kaxí‑s Silas xiꞌin Judas. Dɨuni nani Judas Barsabás. Ka kuu‑s se ndandɨꞌɨ nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s nuu carta n‑ka tundaꞌa‑s:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 N‑ka teku tnuꞌu‑da xa dava ñayiu xndaxio yaꞌa n‑ka xee dian, te ka daka niꞌno ñaꞌa‑i chi tuku ka dakuaꞌa ñaꞌa‑i. Ñayo‑da n‑tundaꞌa‑i.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu‑da xa n‑ka kaxi‑da se tundaꞌa koio‑da juan xee dian xiꞌin Bernabé xiꞌin Spalu, se unu mani xiꞌin‑ro.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ña tuu nax viꞌi koio se yaꞌa vida‑s juini na kuú‑s xaxeꞌe Jesucristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 N‑ka tundaꞌa‑da Judas xiꞌin Silas juan xee dian xa na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑s xaꞌa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Ntdaa daña xiꞌin Espíritu Ianyuux ka xani ini xa maxku taꞌu tniu‑da xa jandixa koio‑n ɨɨn xa ma ndaku‑n xa jandixa‑n.
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Xa io xa jandixa koio‑n kuu xaꞌa: Maxku kaxi koio‑n kuñu n‑yodo yuku nuu santu. Maxku kaxi koio‑n nɨñɨ, ni kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Nuxa na jandixa koio‑n ntdaa xaꞌa kee koio‑n xavaꞌa”, kuu tutu n‑ka chidotnuni‑s.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Ijan dada n‑ka xanu ichi‑s Bernabé xiꞌin Spalu xiꞌin se n‑ka kaxí‑s xa vaxi koio‑s Antioquía. Nu n‑ka xee‑s ijan nadataka‑s ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka xiaꞌan‑s carta jan.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Nu n‑ka kaꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu carta jan, n‑ka teku‑i tnuꞌu kanu ini xyodotnuni, te n‑ka kuvete‑i.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Naꞌa n‑ka jaꞌan Judas xiꞌin Silas nuu ñayiu xyuku ijan xa na kukanu ini ka‑i Jesucristu te n‑ka xiaꞌan‑s nuu‑i xa na kokaꞌnu anu koio‑i. Dɨuni se ka jaꞌan nuu ñayiu tnuꞌu n‑jaꞌan Ianyuux ka kuu‑s.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Spalu xiꞌin Bernabé n‑ka ndoo Antioquía, te kueꞌe ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan n‑ka dakuaꞌa xiꞌin‑s dava ka ñayiu ñuu jan. N‑ka xo jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑i xa na nanitaꞌu koio‑i.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 N‑yaꞌa tɨtnɨ kɨu te n‑jaꞌan Spalu nuu Bernabé:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 N‑juini Bernabé xa kandeka koio ntuku‑s Sua kixi. Dɨuni ka dandee ñayiu Sua ya Smarku. Daa n‑juini Bernabé,
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 ko ñatu n‑juini Spalu xaxeꞌe xa n‑dandoo ñaꞌa‑s distrito Panfilia. N‑nangondita Sua, te ña n‑kandeka tnaꞌa ka‑s xa kadatniu kaꞌnu‑s.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé chi ña n‑kuu ɨnuu‑s. Nudɨɨn kixi ntuku‑s. Ndeka naꞌi Bernabé Smarku vaxi ntuku. N‑ka keé‑s barcu xa vaxi ntuku‑s Chipre.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Spalu n‑kaxí Silas xa kunduu‑s xiꞌin‑s. N‑ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na chindee‑ia‑s, te n‑ka kee‑s ñuu Antioquía.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 N‑ka kexio‑s Siria, te n‑ka nxee‑s ñuu kuechi distrito Cilicia. N‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ijan xa na kukanu ini koio ka‑i Jesucristu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.