Atos 15

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tiempu ijan n‑ka kixee ka se Israel Antioquía. N‑ka kixeꞌe‑s xa jaꞌan‑s nuu se ka kukanu ini Jesucristu xa ma nanitaꞌu koio‑s nuxa ma juejoon‑s xa taꞌnde ndodo ñɨɨ nuu ii‑s ná n‑chidotnuni Moisés.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xiꞌin se ijan xaxeꞌe xa duꞌa ka jaꞌan‑s. Xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kuu ɨnuu‑s, xijan kuu xa n‑ka nduku‑s dava se xyuku ijan xa jɨꞌɨn koio‑s xiꞌin Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén xa kada ɨnuu koio‑s xiꞌin dava ka se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu ñuu Jerusalén nuu janda koo.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Ijan dada n‑ka tundaꞌa‑s‑sɨ xa juaꞌan koio‑s ijan. Nu n‑ka yaꞌa‑s región Fenicia xiꞌin distrito Samaria, n‑ka najani‑s nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu io ijan xa n‑ka dandoo ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel kuechi n‑ka kida‑i, te n‑ka kukanu ini‑i Jesucristu. Nu n‑ka teku ñayiu ijan xaꞌa, yo n‑ka kuvete‑i.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Nu n‑ka xee Spalu xiꞌin Bernabé Jerusalén, n‑ka kuvaꞌa anu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu jan xiꞌin se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini‑ia nuu‑s ɨɨn ɨɨn‑s. Ijan dada n‑ka najani‑s xa yo n‑kidatniu Ianyuux na n‑ka kida‑s tniu‑ia.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 N‑ka ndojuiin dava se fariseu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka jaꞌan‑s:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ijan dada n‑ka nataka ntuku se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xa kada ɨnuu‑s nuu janda koo xaꞌa.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Nu n‑yaꞌa xa naꞌa ka ndatnuꞌu‑s, ijan dada n‑ndojuiin Spedru te n‑jaꞌan‑s:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Kida Ianyuux, Ia xini janda kuu anu ñayiu, xa n‑ka tuu ini dava ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel xa xe ini‑ia‑i chi n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia ná n‑kida‑ia xa n‑keé ñaꞌa Espíritu‑ia roo.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Ñatu jaꞌan‑ia xa vaꞌa ka roo dada ñayiu ijan chi n‑kida‑ia xa n‑ka ndunini‑i xaxeꞌe xa ka kukanu ini‑i Jesucristu.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Maxku ku kototnuni‑n Ianyuux xa jini‑n nu jɨn tnaꞌa tnuꞌu‑ia a ñaꞌa. Ka jaꞌan‑n xa na jandixa koio ñayiu ñatu kuu yatnuꞌu Israel n‑ka kukanu ini Jesucristu ɨɨn xa ni roo, ni xixitna‑ro ña n‑ka jandixa.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Nani n‑dananitaꞌu duꞌa ñaꞌa Taa‑ro Ianyuux xaxeꞌe xa vaꞌa‑ia, dani n‑dananitaꞌu duꞌa‑ia ñayiu ijan —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Ijan dada ñatu n‑ka jaꞌan ka‑s. Te nanii nga n‑ka xo nini‑s xa n‑ka jaꞌan Bernabé xiꞌin Spalu. N‑ka najani Bernabé xiꞌin Spalu xa n‑kida Ianyuux xa n‑ka kida‑s milagru xa kundeꞌa ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Nu ndɨꞌɨ n‑jaꞌan‑s, n‑jaꞌan Jacob:
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 N‑najani Simón janda n‑kixeꞌe Ianyuux xa kundaꞌu ini‑ia ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑kudaꞌya‑ia‑i.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 N‑nakaxtnaꞌa xa n‑najani‑s xiꞌin xa n‑ka chidotnuni se n‑ka xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑chidotnuni ɨɨn‑s:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Jaꞌan Ianyuux:
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Xaꞌa kada‑r xa na kuaꞌa najini dava ka ñayiu xndaxio nación ñuñayiu jundu kuu‑r.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Xa ama n‑jaꞌan‑ia xaꞌa.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 ʼÑayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka dandoo‑i kuechi n‑ka kida‑i, te jandixa‑i Ianyuux, tu ini‑da xa ñatu io vaꞌa xa taꞌu tniu‑ro nuu‑i xa jandixa koio‑i ntdaa ley Moisés chi ma ndaku‑i xa jandixa‑i.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Diko ni xaꞌa na chidotnuni‑ro nuu tutu jɨꞌɨn nuu‑i xa na jandixa‑i: Maxku kaxi koio‑i kuñu n‑yodo yuku nuu altar‑yɨ. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Dɨuni maxku kaxi‑i kuñu kɨtɨ n‑xeꞌne, ni maxku kaxi koio‑i nɨñɨ kɨtɨ
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 chi xa daa nga, ka kaꞌu ndodo ñayiu ka xeꞌen veñuꞌu jan xaꞌa ntnaꞌa ɨɨn ɨɨn ñuu nuu xndatuu veñuꞌu ñayiu Israel ntnaꞌa kɨu ndetatu‑ro —kuu Jacob, xiaꞌan‑s.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 N‑ka kendoo se n‑tundaꞌa ñaꞌa Jesús xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xiꞌin ntdaa ñayiu ka kukanu ini‑ia xa kaxí‑s se tundaꞌa‑s jɨꞌɨn xiꞌin Spalu, Bernabé Antioquía. N‑ka kaxí‑s Silas xiꞌin Judas. Dɨuni nani Judas Barsabás. Ka kuu‑s se ndandɨꞌɨ nuu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s nuu carta n‑ka tundaꞌa‑s:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 N‑ka teku tnuꞌu‑da xa dava ñayiu xndaxio yaꞌa n‑ka xee dian, te ka daka niꞌno ñaꞌa‑i chi tuku ka dakuaꞌa ñaꞌa‑i. Ñayo‑da n‑tundaꞌa‑i.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu‑da xa n‑ka kaxi‑da se tundaꞌa koio‑da juan xee dian xiꞌin Bernabé xiꞌin Spalu, se unu mani xiꞌin‑ro.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ña tuu nax viꞌi koio se yaꞌa vida‑s juini na kuú‑s xaxeꞌe Jesucristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 N‑ka tundaꞌa‑da Judas xiꞌin Silas juan xee dian xa na kachitnuꞌu ñaꞌa koio‑s xaꞌa.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Ntdaa daña xiꞌin Espíritu Ianyuux ka xani ini xa maxku taꞌu tniu‑da xa jandixa koio‑n ɨɨn xa ma ndaku‑n xa jandixa‑n.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Xa io xa jandixa koio‑n kuu xaꞌa: Maxku kaxi koio‑n kuñu n‑yodo yuku nuu santu. Maxku kaxi koio‑n nɨñɨ, ni kuñu kɨtɨ n‑ka xeꞌne. Maxku kava seyɨɨ, ni ñadɨꞌɨ xiꞌin ñayiu ñatu n‑tnundaꞌa xiꞌin‑s. Nuxa na jandixa koio‑n ntdaa xaꞌa kee koio‑n xavaꞌa”, kuu tutu n‑ka chidotnuni‑s.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ijan dada n‑ka xanu ichi‑s Bernabé xiꞌin Spalu xiꞌin se n‑ka kaxí‑s xa vaxi koio‑s Antioquía. Nu n‑ka xee‑s ijan nadataka‑s ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesucristu, te n‑ka xiaꞌan‑s carta jan.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Nu n‑ka kaꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu carta jan, n‑ka teku‑i tnuꞌu kanu ini xyodotnuni, te n‑ka kuvete‑i.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Naꞌa n‑ka jaꞌan Judas xiꞌin Silas nuu ñayiu xyuku ijan xa na kukanu ini ka‑i Jesucristu te n‑ka xiaꞌan‑s nuu‑i xa na kokaꞌnu anu koio‑i. Dɨuni se ka jaꞌan nuu ñayiu tnuꞌu n‑jaꞌan Ianyuux ka kuu‑s.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Spalu xiꞌin Bernabé n‑ka ndoo Antioquía, te kueꞌe ñayiu ka kukanu ini Jesucristu xndaxio ijan n‑ka dakuaꞌa xiꞌin‑s dava ka ñayiu ñuu jan. N‑ka xo jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu‑i xa na nanitaꞌu koio‑i.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 N‑yaꞌa tɨtnɨ kɨu te n‑jaꞌan Spalu nuu Bernabé:
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 N‑juini Bernabé xa kandeka koio ntuku‑s Sua kixi. Dɨuni ka dandee ñayiu Sua ya Smarku. Daa n‑juini Bernabé,
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 ko ñatu n‑juini Spalu xaxeꞌe xa n‑dandoo ñaꞌa‑s distrito Panfilia. N‑nangondita Sua, te ña n‑kandeka tnaꞌa ka‑s xa kadatniu kaꞌnu‑s.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 N‑ka jantnaꞌa tnuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé chi ña n‑kuu ɨnuu‑s. Nudɨɨn kixi ntuku‑s. Ndeka naꞌi Bernabé Smarku vaxi ntuku. N‑ka keé‑s barcu xa vaxi ntuku‑s Chipre.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Spalu n‑kaxí Silas xa kunduu‑s xiꞌin‑s. N‑ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na chindee‑ia‑s, te n‑ka kee‑s ñuu Antioquía.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 N‑ka kexio‑s Siria, te n‑ka nxee‑s ñuu kuechi distrito Cilicia. N‑ka jaꞌan‑s tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu ijan xa na kukanu ini koio ka‑i Jesucristu.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.