Atos 13
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Dava ñayiu kukanu ini Jesucristu xtuu Antioquía, ka kuu se ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te dava‑i ka kuu se ka dakuaꞌa ñayiu. Duꞌa xnani dava‑s: Bernabé, Simeón, Lucio, Manaén, Saulo du. Simeón ya, n‑ka xo dandee ñaꞌa ñayiu Se Ñɨɨ Tnuu. Lucio kuu se Cirene. Manaén n‑xaꞌnu dava xiꞌin Herodes, se n‑taxnuni Galilea.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 N‑ka xo ndadakaꞌnu‑s Ianyuux te n‑ka xo xio ndite‑s. Ɨɨn vuelta nɨni daa ka kida‑s n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux nuu‑s:
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux xiꞌin xa n‑ka xio ndite‑s, n‑ka xajan ndodo‑s ndaꞌa‑s dɨkɨ Bernabé xiꞌin Saulo, te n‑ka jaꞌan‑s nuu‑s xa na jɨꞌɨn koio‑s ɨnka ñuu.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Nɨkani yuꞌu mar n‑ka kixi‑s xa nde n‑ka kixee‑s ñuu nani Pafos. Ijan n‑ka xe juntnaꞌa‑s xiꞌin ɨɨn se Israel kida magia. N‑xo jaꞌan‑s xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑s, ko ña ndaa. Barjesús nani‑s. Dɨuni nani‑s Elimas.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Kunduu‑s xiꞌin gobernador nani Sergio Paulo. Yo kaxi ini Sergio Paulo jan. N‑kana‑s Bernabé xiꞌin Saulo chi n‑juini‑s xa kunini‑s tnuꞌu Ianyuux.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Dɨu Elimas kuu Magia. Elimas jan n‑dadaꞌan xa jaꞌan ka Bernabé xiꞌin Saulo tnuꞌu Ianyuux nuu gobernador jan, xa na ñaꞌa jandixa ka‑s xa n‑ka jaꞌan‑s.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Saulo ya, dɨuni nani‑s Spalu. Ñuꞌu ñaꞌa Espíritu Ianyuux. N‑nukondeꞌa‑s se kida magia jan.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Te n‑jaꞌan‑s:
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Kada uꞌu ñaꞌa Ianyuux vitna. Kuaa‑n te ma kuu xa kundeꞌa ka‑n xa ndii nde na xee kɨu nukondeꞌa‑n.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Xaxeꞌe xa n‑tna ini gobernador jan xa n‑jaꞌan Saulo xa n‑kida Cristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, xiꞌin xaxeꞌe xa n‑xini‑s xa n‑yaꞌa Elimas, n‑kukanu ini‑s Cristu.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 N‑ka keé Spalu xiꞌin se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑s barcu ñuu Pafos. N‑ka kixee‑s ñuu Perge, distrito Panfilia. Ijan n‑dandoo Sua Spalu xiꞌin Bernabé, te n‑xiko‑s. Juan nuꞌu‑s Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 N‑ka yaꞌa Spalu xiꞌin Bernabé Perge, te n‑ka kixee‑s ñuu Antioquía, distrito Pisidia. N‑ka kɨu‑s veñuꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel kɨu ka ndetatu‑i, te n‑ka nukoo‑s.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Nu n‑yaꞌa n‑kaꞌu ndodo tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, n‑ka jaꞌan se ka kida veñuꞌu jan nuu Spalu xiꞌin nuu Bernabé:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 N‑ndojuiin Spalu te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s nuu ñayiu xyuku ijan xa na kunini koio‑i xa jaꞌan‑s. Te n‑jaꞌan‑s:
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 N‑kaxi Ianyuux xixitna roo, ñayiu Israel, xa ku kuu‑i daꞌya‑ia, te n‑kida‑ia xa n‑xini daꞌya dana‑i, te n‑kuu ñuu n‑ka xo tuu‑i país Egipto ɨɨn ñuu kaꞌnu. Ijan dada n‑kida‑ia xa n‑ka kee‑i nación ijan.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 N‑kundee ini Ianyuux xa ñatu n‑ka jandixa ñaꞌa xixitna‑ro, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau uu diko kuia.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 N‑danaa Ianyuux uxa nación kuechi Canaán xa n‑xiaꞌan‑ia ñuꞌu ijan xixitna‑ro.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Koon yodo cientu kuia n‑kuu ntdaa xaꞌa.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ijan dada n‑ka xijan se Israel nuu Ianyuux ɨɨn rey taxnuni nuu‑s, te n‑xiaꞌan Ianyuux Saul, se kuu daꞌya yɨɨ Cis, daꞌya dana Benjamín. Uu diko kuia n‑taxnuni‑s.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Ijan dada n‑kineꞌe‑ia‑s, te n‑jantuu‑ia David. Duꞌa n‑jaꞌan‑ia xa n‑kakuneꞌe‑ia‑s: “Xini‑r xa David, daꞌya yɨɨ Isaí, tna ini‑s xa tna ini‑r, te kada‑s ntdaa xa juini‑r”, kuu Ianyuux.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 N‑kida Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana David ya kuu Ia dananitaꞌu ñaꞌa roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel na n‑jaꞌan‑ia.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 ʼNa ta kixeꞌe ka Jesús xa kada‑ia tniu Ianyuux, xá n‑xo jaꞌan Sua tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu Israel. N‑xo jaꞌan‑s xa na natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te na juendute‑i.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Nu n‑kuyatni xa jɨn ndɨꞌɨ tniu Sua, te n‑jaꞌan‑s: “Tuku se kuu‑r, ñadu se ka xani ini‑n xa kuu‑s kuu‑r. Na jɨn ndɨꞌɨ tniu‑r, kixi ɨɨn ia ndandɨꞌɨ ka dada ruꞌu.” Xaxeꞌe xa ndandɨꞌɨ‑ia, ni xa nandaxi‑r correa ndixa yɨꞌɨ‑ia ñatu natau.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 ʼNtdaa‑ro n‑ka teku xa n‑jaꞌan Ianyuux xa nanitaꞌu koio‑ro. Nani daña xa ka kuu‑da daꞌya dana Abraham, dani ndixi ñayiu ñatu ka kuu daꞌya dana Israel ka jandixa Ianyuux.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ñayiu n‑ka xio Jerusalén xiꞌin se n‑ka taxnuni nuu‑i, ña n‑ka kutnuni ini‑i xiꞌin‑s jundu kuu Jesús, ni ña n‑ka kutnuni ini‑i tnuꞌu n‑chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu juini n‑ka xo kaꞌu‑i libru yodotnuni tnuꞌu‑s xiti veñuꞌu ntnaꞌa kɨu n‑ka xo ndetatu‑i. N‑xetnaꞌa xa xyodotnuni nuu libru‑s ná n‑ka jaꞌan‑i nuu se ka taxnuni nuu‑i jan xa kaꞌni‑s Jesús.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Juini n‑ka xo naꞌa‑i xa ñatu io xa kuú‑ia chi ña tuu na kuechi‑ia n‑xio, n‑ka jaꞌan‑i nuu Pilato xa kaꞌni‑s‑ia.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Nu n‑yaꞌa ntdaa xa xyodotnuni xa yaꞌa‑ia, n‑ka nuneꞌe‑s‑ia nuu curuxi, te n‑ka chinduxi‑s‑ia yau kava,
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 ko n‑nadandoto Ianyuux‑ia.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Tɨtnɨ vuelta n‑ka xini ñaꞌa ñayiu n‑kunduu xiꞌin‑ia nde Galilea xiꞌin nde Jerusalén, te dɨu‑i ka najani xa n‑ka xini‑i xa n‑nandoto‑ia nuu ñayiu.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 ʼXa ka najani daña vitna, xijan n‑jaꞌan Ianyuux nuu xixitna‑ro xa yaꞌa.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 N‑xetnaꞌa xaꞌa xaxeꞌe roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Abraham na n‑nadandoto‑ia Jesús ná yodotnuni nuu Salmo kuu uu. Duꞌa yodotnuni: “Ndoꞌo ku kuu Daꞌya Yɨɨ‑r vitna, chi mee‑r n‑nduu taa‑n.”
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Xa daa nga n‑jaꞌan Ianyuux xa nadandoto‑ia Jesús te ma tɨu yɨkɨ kuñu‑ia. Dɨuni yodotnuni: “N‑xiaꞌan‑r tnuꞌu‑r David xa chindee chituu ñaꞌa‑r, te xandaa xakuita kada‑r xijan.”
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Dɨuni yodotnuni: “Ma juejoon‑n xa tɨu yɨkɨ kuñu Ia ii.”
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 N‑xinokuechi David nuu ñayiu ñuu‑s na n‑xo tuu‑s ná n‑taꞌu tniu Ianyuux nuu‑s xa junukuechi‑s. Ijan dada n‑xiꞌí‑s te n‑xe konduxi‑s nuu n‑ka xe konduxi taa‑s xiꞌin xixitna‑s te n‑tɨu yɨkɨ kuñu‑s,
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 ko Jesús, n‑nadandoto ñaꞌa Ianyuux, te ña n‑tɨu yɨkɨ kuñu‑ia.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Xijan kuu xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑ro xaxeꞌe xa n‑xiꞌí Jesús. Ñatu kida ley n‑chidotnuni Moisés xa ndunini koio‑n,
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 ko n‑kida Ianyuux xa ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesús n‑ka ndunini.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Koo koio‑n cuedado xa maxku yaꞌa koio‑n ná n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Ndoꞌo, ñayiu ña xe ini tnuꞌu jaꞌan‑r, kunini koio xa na jaꞌan‑r.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Nu n‑kee Spalu xiꞌin se xnetnaꞌa xiꞌin‑s veñuꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka jaꞌan se ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel nuu‑s xa na jaꞌan ntuku‑s tnuꞌu yaꞌa ɨnka sabado.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Nu n‑tuꞌu veñuꞌu te kueꞌe ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel xiꞌin ñayiu xneꞌe tnɨɨ mudu ñayiu Israel n‑ka xe kuitandijun Spalu xiꞌin Bernabé. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu ijan xa na jandixa koio ka‑i tnuꞌu Ianyuux, te na kada naꞌi‑i xa juini‑ia.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Na xee una kɨu te nadaa nga ñayiu ñuu ijan n‑ndoñuꞌu xa ntdaa‑i nataka koio xa kunini koio‑i tnuꞌu Ianyuux,
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 ko nu n‑ka xini dava se ka kuu daꞌya dana Israel xa kueꞌe ñayiu n‑ka nataka, n‑ka kukuedi ini‑s, te n‑ka kixeꞌe‑s ka jan tnuꞌu‑s Spalu, te n‑ka jaꞌan‑s xa ñatu jaꞌan‑s tnuꞌu ñukax ini.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ña n‑yuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xa jaꞌan‑s te ka xiaꞌan‑s:
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 chi duꞌa n‑taꞌu tniu Ianyuux nuu‑da. N‑jaꞌan‑ia:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Nu n‑ka teku ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel tnuꞌu yaꞌa n‑ka kuvete‑i, te n‑ka nukuita‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Ntdaa ñayiu n‑ñu ini Ianyuux xa kutuu koio‑i nɨkava nɨkuita andɨu, n‑ka kukanu ini Jesucristu.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Nituꞌu región ijan n‑ka teku ñayiu tnuꞌu Ianyuux.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Juini kueꞌe ñayiu n‑ka teku tnuꞌu‑ia, ko dava ñayiu Israel n‑ka dajaꞌan‑i ñadɨꞌɨ ndandɨꞌɨ ña ka jandixa Ianyuux xiꞌin se unu ndandɨꞌɨ ñuu‑i xa kada uꞌu koio‑ña xiꞌin‑s Spalu xiꞌin Bernabé, te n‑ka xijun ñaꞌa‑i región ijan.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 — ausente —
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 — ausente —
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.