Atos 13

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dava ñayiu kukanu ini Jesucristu xtuu Antioquía, ka kuu se ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te dava‑i ka kuu se ka dakuaꞌa ñayiu. Duꞌa xnani dava‑s: Bernabé, Simeón, Lucio, Manaén, Saulo du. Simeón ya, n‑ka xo dandee ñaꞌa ñayiu Se Ñɨɨ Tnuu. Lucio kuu se Cirene. Manaén n‑xaꞌnu dava xiꞌin Herodes, se n‑taxnuni Galilea.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 N‑ka xo ndadakaꞌnu‑s Ianyuux te n‑ka xo xio ndite‑s. Ɨɨn vuelta nɨni daa ka kida‑s n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux nuu‑s:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Nu n‑yaꞌa xa n‑ka xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux xiꞌin xa n‑ka xio ndite‑s, n‑ka xajan ndodo‑s ndaꞌa‑s dɨkɨ Bernabé xiꞌin Saulo, te n‑ka jaꞌan‑s nuu‑s xa na jɨꞌɨn koio‑s ɨnka ñuu.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Nɨkani yuꞌu mar n‑ka kixi‑s xa nde n‑ka kixee‑s ñuu nani Pafos. Ijan n‑ka xe juntnaꞌa‑s xiꞌin ɨɨn se Israel kida magia. N‑xo jaꞌan‑s xa tnuꞌu Ianyuux jaꞌan‑s, ko ña ndaa. Barjesús nani‑s. Dɨuni nani‑s Elimas.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Kunduu‑s xiꞌin gobernador nani Sergio Paulo. Yo kaxi ini Sergio Paulo jan. N‑kana‑s Bernabé xiꞌin Saulo chi n‑juini‑s xa kunini‑s tnuꞌu Ianyuux.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Dɨu Elimas kuu Magia. Elimas jan n‑dadaꞌan xa jaꞌan ka Bernabé xiꞌin Saulo tnuꞌu Ianyuux nuu gobernador jan, xa na ñaꞌa jandixa ka‑s xa n‑ka jaꞌan‑s.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Saulo ya, dɨuni nani‑s Spalu. Ñuꞌu ñaꞌa Espíritu Ianyuux. N‑nukondeꞌa‑s se kida magia jan.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Te n‑jaꞌan‑s:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Kada uꞌu ñaꞌa Ianyuux vitna. Kuaa‑n te ma kuu xa kundeꞌa ka‑n xa ndii nde na xee kɨu nukondeꞌa‑n.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Xaxeꞌe xa n‑tna ini gobernador jan xa n‑jaꞌan Saulo xa n‑kida Cristu, Ia kuu Xtoꞌo‑ro, xiꞌin xaxeꞌe xa n‑xini‑s xa n‑yaꞌa Elimas, n‑kukanu ini‑s Cristu.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 N‑ka keé Spalu xiꞌin se xndeka tnaꞌa xiꞌin‑s barcu ñuu Pafos. N‑ka kixee‑s ñuu Perge, distrito Panfilia. Ijan n‑dandoo Sua Spalu xiꞌin Bernabé, te n‑xiko‑s. Juan nuꞌu‑s Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 N‑ka yaꞌa Spalu xiꞌin Bernabé Perge, te n‑ka kixee‑s ñuu Antioquía, distrito Pisidia. N‑ka kɨu‑s veñuꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel kɨu ka ndetatu‑i, te n‑ka nukoo‑s.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Nu n‑yaꞌa n‑kaꞌu ndodo tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés xiꞌin tnuꞌu se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, n‑ka jaꞌan se ka kida veñuꞌu jan nuu Spalu xiꞌin nuu Bernabé:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 N‑ndojuiin Spalu te n‑ndoneꞌe ndaꞌa‑s nuu ñayiu xyuku ijan xa na kunini koio‑i xa jaꞌan‑s. Te n‑jaꞌan‑s:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 N‑kaxi Ianyuux xixitna roo, ñayiu Israel, xa ku kuu‑i daꞌya‑ia, te n‑kida‑ia xa n‑xini daꞌya dana‑i, te n‑kuu ñuu n‑ka xo tuu‑i país Egipto ɨɨn ñuu kaꞌnu. Ijan dada n‑kida‑ia xa n‑ka kee‑i nación ijan.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 N‑kundee ini Ianyuux xa ñatu n‑ka jandixa ñaꞌa xixitna‑ro, na n‑ka xo tuu‑i nuu ñayo ñayiu io te ñatu nga juun dau uu diko kuia.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 N‑danaa Ianyuux uxa nación kuechi Canaán xa n‑xiaꞌan‑ia ñuꞌu ijan xixitna‑ro.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Koon yodo cientu kuia n‑kuu ntdaa xaꞌa.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ijan dada n‑ka xijan se Israel nuu Ianyuux ɨɨn rey taxnuni nuu‑s, te n‑xiaꞌan Ianyuux Saul, se kuu daꞌya yɨɨ Cis, daꞌya dana Benjamín. Uu diko kuia n‑taxnuni‑s.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ijan dada n‑kineꞌe‑ia‑s, te n‑jantuu‑ia David. Duꞌa n‑jaꞌan‑ia xa n‑kakuneꞌe‑ia‑s: “Xini‑r xa David, daꞌya yɨɨ Isaí, tna ini‑s xa tna ini‑r, te kada‑s ntdaa xa juini‑r”, kuu Ianyuux.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 N‑kida Ianyuux xa ɨɨn daꞌya dana David ya kuu Ia dananitaꞌu ñaꞌa roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel na n‑jaꞌan‑ia.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 ʼNa ta kixeꞌe ka Jesús xa kada‑ia tniu Ianyuux, xá n‑xo jaꞌan Sua tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu Israel. N‑xo jaꞌan‑s xa na natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te na juendute‑i.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Nu n‑kuyatni xa jɨn ndɨꞌɨ tniu Sua, te n‑jaꞌan‑s: “Tuku se kuu‑r, ñadu se ka xani ini‑n xa kuu‑s kuu‑r. Na jɨn ndɨꞌɨ tniu‑r, kixi ɨɨn ia ndandɨꞌɨ ka dada ruꞌu.” Xaxeꞌe xa ndandɨꞌɨ‑ia, ni xa nandaxi‑r correa ndixa yɨꞌɨ‑ia ñatu natau.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ʼNtdaa‑ro n‑ka teku xa n‑jaꞌan Ianyuux xa nanitaꞌu koio‑ro. Nani daña xa ka kuu‑da daꞌya dana Abraham, dani ndixi ñayiu ñatu ka kuu daꞌya dana Israel ka jandixa Ianyuux.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ñayiu n‑ka xio Jerusalén xiꞌin se n‑ka taxnuni nuu‑i, ña n‑ka kutnuni ini‑i xiꞌin‑s jundu kuu Jesús, ni ña n‑ka kutnuni ini‑i tnuꞌu n‑chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu juini n‑ka xo kaꞌu‑i libru yodotnuni tnuꞌu‑s xiti veñuꞌu ntnaꞌa kɨu n‑ka xo ndetatu‑i. N‑xetnaꞌa xa xyodotnuni nuu libru‑s ná n‑ka jaꞌan‑i nuu se ka taxnuni nuu‑i jan xa kaꞌni‑s Jesús.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Juini n‑ka xo naꞌa‑i xa ñatu io xa kuú‑ia chi ña tuu na kuechi‑ia n‑xio, n‑ka jaꞌan‑i nuu Pilato xa kaꞌni‑s‑ia.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Nu n‑yaꞌa ntdaa xa xyodotnuni xa yaꞌa‑ia, n‑ka nuneꞌe‑s‑ia nuu curuxi, te n‑ka chinduxi‑s‑ia yau kava,
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 ko n‑nadandoto Ianyuux‑ia.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Tɨtnɨ vuelta n‑ka xini ñaꞌa ñayiu n‑kunduu xiꞌin‑ia nde Galilea xiꞌin nde Jerusalén, te dɨu‑i ka najani xa n‑ka xini‑i xa n‑nandoto‑ia nuu ñayiu.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ʼXa ka najani daña vitna, xijan n‑jaꞌan Ianyuux nuu xixitna‑ro xa yaꞌa.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 N‑xetnaꞌa xaꞌa xaxeꞌe roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Abraham na n‑nadandoto‑ia Jesús ná yodotnuni nuu Salmo kuu uu. Duꞌa yodotnuni: “Ndoꞌo ku kuu Daꞌya Yɨɨ‑r vitna, chi mee‑r n‑nduu taa‑n.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Xa daa nga n‑jaꞌan Ianyuux xa nadandoto‑ia Jesús te ma tɨu yɨkɨ kuñu‑ia. Dɨuni yodotnuni: “N‑xiaꞌan‑r tnuꞌu‑r David xa chindee chituu ñaꞌa‑r, te xandaa xakuita kada‑r xijan.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Dɨuni yodotnuni: “Ma juejoon‑n xa tɨu yɨkɨ kuñu Ia ii.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 N‑xinokuechi David nuu ñayiu ñuu‑s na n‑xo tuu‑s ná n‑taꞌu tniu Ianyuux nuu‑s xa junukuechi‑s. Ijan dada n‑xiꞌí‑s te n‑xe konduxi‑s nuu n‑ka xe konduxi taa‑s xiꞌin xixitna‑s te n‑tɨu yɨkɨ kuñu‑s,
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 ko Jesús, n‑nadandoto ñaꞌa Ianyuux, te ña n‑tɨu yɨkɨ kuñu‑ia.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Xijan kuu xa kachitnuꞌu ñaꞌa‑da xa taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑ro xaxeꞌe xa n‑xiꞌí Jesús. Ñatu kida ley n‑chidotnuni Moisés xa ndunini koio‑n,
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 ko n‑kida Ianyuux xa ntdaa ñayiu ka kukanu ini Jesús n‑ka ndunini.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Koo koio‑n cuedado xa maxku yaꞌa koio‑n ná n‑ka chidotnuni se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu. Duꞌa n‑ka chidotnuni‑s:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Ndoꞌo, ñayiu ña xe ini tnuꞌu jaꞌan‑r, kunini koio xa na jaꞌan‑r.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Nu n‑kee Spalu xiꞌin se xnetnaꞌa xiꞌin‑s veñuꞌu ñayiu ka kuu yatnuꞌu Israel, te n‑ka jaꞌan se ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel nuu‑s xa na jaꞌan ntuku‑s tnuꞌu yaꞌa ɨnka sabado.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Nu n‑tuꞌu veñuꞌu te kueꞌe ñayiu ka kuu daꞌya dana Israel xiꞌin ñayiu xneꞌe tnɨɨ mudu ñayiu Israel n‑ka xe kuitandijun Spalu xiꞌin Bernabé. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu ijan xa na jandixa koio ka‑i tnuꞌu Ianyuux, te na kada naꞌi‑i xa juini‑ia.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Na xee una kɨu te nadaa nga ñayiu ñuu ijan n‑ndoñuꞌu xa ntdaa‑i nataka koio xa kunini koio‑i tnuꞌu Ianyuux,
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 ko nu n‑ka xini dava se ka kuu daꞌya dana Israel xa kueꞌe ñayiu n‑ka nataka, n‑ka kukuedi ini‑s, te n‑ka kixeꞌe‑s ka jan tnuꞌu‑s Spalu, te n‑ka jaꞌan‑s xa ñatu jaꞌan‑s tnuꞌu ñukax ini.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ña n‑yuꞌu Spalu xiꞌin Bernabé xa jaꞌan‑s te ka xiaꞌan‑s:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 chi duꞌa n‑taꞌu tniu Ianyuux nuu‑da. N‑jaꞌan‑ia:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Nu n‑ka teku ñayiu ñatu ka kuu yatnuꞌu Israel tnuꞌu yaꞌa n‑ka kuvete‑i, te n‑ka nukuita‑i ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux. Ntdaa ñayiu n‑ñu ini Ianyuux xa kutuu koio‑i nɨkava nɨkuita andɨu, n‑ka kukanu ini Jesucristu.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Nituꞌu región ijan n‑ka teku ñayiu tnuꞌu Ianyuux.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Juini kueꞌe ñayiu n‑ka teku tnuꞌu‑ia, ko dava ñayiu Israel n‑ka dajaꞌan‑i ñadɨꞌɨ ndandɨꞌɨ ña ka jandixa Ianyuux xiꞌin se unu ndandɨꞌɨ ñuu‑i xa kada uꞌu koio‑ña xiꞌin‑s Spalu xiꞌin Bernabé, te n‑ka xijun ñaꞌa‑i región ijan.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 — ausente —
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 — ausente —
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.