Atos 12

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tiempu ijan, n‑kixeꞌe se taxnuni nani Herodes xa kida uꞌu‑s dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 N‑taꞌu tniu‑s xa n‑ka xaꞌni soldado‑s Jacobo, ñani Sua xiꞌin espada.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nɨni yɨndiꞌu‑s, ka xijan taꞌu xa ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na kee‑s.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ɨɨn nga xakuaa kɨndiꞌu‑s, te kɨu kuu uu kadandaa Herodes kuechi‑s n‑kuu. Xakuaa ijan kidi‑s meꞌñu uu soldado, te xndijun ndetnaꞌa‑s xiꞌin‑s cadena. Xyuku ka dava soldado yekaa xa xndee‑s vekaa.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Danaa n‑xee ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, te ndii nituꞌu xiti vekaa. N‑katu ángel yɨkɨ naꞌa Spedru xa n‑dandoto ñaꞌa‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Xiaꞌan ángel:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ndijun Spedru ángel n‑kee. Ña n‑kutnuni ini‑s nuu xa xandaa xakuiti n‑kee‑s xiꞌin ángel vekaa a ñaꞌa. N‑xani ini‑s xa n‑tutuku‑s.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 N‑yaꞌa‑s xiꞌin ángel nuu xyuku ɨɨn montón soldado, ijan dada n‑yaꞌa ka‑s xiꞌin‑ia nuu xyuku ɨnka montón‑s. Te n‑xee‑s xiꞌin‑ia yekaa ndeꞌa do ichi juaꞌan xiti ñuu. Najaan mee yeꞌe yaꞌa. N‑xika‑s xiꞌin‑ia, te ndeka ñaꞌa‑ia juaꞌan ɨɨn ichi xiti ñuu, te n‑dandoo ñaꞌa ángel.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ijan dada n‑kutnuni ini‑s xa ndaa n‑kee‑s vekaa, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Vitna n‑xini‑ro xa xandaa xakuiti n‑tundaꞌa Ianyuux ángel‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu Herodes xiꞌin nuu ntdaa xa n‑juini se Judea xa kada ñaꞌa‑s.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Nu n‑tuu ini‑s xa n‑kee‑s vekaa, n‑xeꞌen‑s veꞌe María, dɨꞌɨ Sua. Dɨuni nani‑s Smarku. Kueꞌe ñayiu n‑ka nataka xa ka xijan taꞌu‑i ijan.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 N‑dakande Spedru yeꞌe ndiꞌu nuu kɨu‑ro nukeꞌe, te n‑xe koto ɨɨn dichi xinokuechi nani Rode nuu jundu dakande.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 N‑najini‑i tnuꞌu Spedru, te ña najaan‑i yeꞌe chi vichi n‑kuvete‑i. N‑kendava‑i. Juan ndɨu‑i xiti veꞌe. N‑xian tnuꞌu‑i ñayiu xyuku xiti veꞌe xa Spedru nujuiin yeꞌe.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑i:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Dani dakande Spedru yeꞌe. Nu n‑ka najaan ñayiu yeꞌe jan n‑ka xini‑i Spedru, te n‑ka yuꞌu anu‑i.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Te n‑ndoneꞌe ndaꞌa Spedru xa maxku jaꞌan koio ka‑i, te n‑najani‑s nuu‑i janda n‑kuu xa n‑kineꞌe ñaꞌa Ianyuux vekaa. Dɨuni xiaꞌan‑s:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Nu n‑tuu, ña n‑ka kutnuni ini soldado nax n‑kuu xa ñayo ka Spedru yɨndiꞌu, te kueꞌe xa n‑ka xani ini‑s.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 N‑teku Herodes xijan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na jɨn nunduku ñaꞌa koio soldado‑s, ko ñayo‑s n‑naniꞌi ñaꞌa. N‑kana Herodes soldado‑s vetniu xaxeꞌe xa n‑xino Spedru, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nde juaꞌan Spedru. N‑taꞌu tniu‑s nuu dava ka soldado‑s xa n‑ka xaꞌni‑s soldado n‑ka xo ndee Spedru jan.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Xaxeꞌe xa n‑ka jantnaꞌa Herodes xiꞌin ñayiu Tiro xiꞌin ñayiu Sidón, xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu ñayiu ijan xa n‑ka xe koto‑i‑sɨ xa ndatnuꞌu‑i xiꞌin‑s. N‑ka dajaꞌan‑i ɨɨn se ndandɨꞌɨ xinokuechi nuu Herodes xa na juñaꞌa‑s nuu Herodes xa na ndumani koio‑i xiꞌin‑s. Blasto nani‑s. Xaxeꞌe xa nuu taxnuni Herodes kee xa ka ndoñuꞌu‑i, xijan kuu xa daa n‑ka kida‑i.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 N‑xantuu Herodes kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin ñayiu ijan. Nu n‑xee kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑i, n‑ndadakutu‑s mee‑s daꞌma xkuiꞌno se ka taxnuni. N‑nukoo‑s nuu silla nuu xko nukoo‑s xa taxnuni‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nu n‑ka teku‑i xa n‑jaꞌan‑s, n‑ka kana‑i:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Dana ini n‑kida ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xa n‑kane kueꞌe Herodes xaxeꞌe xa ña n‑najuen tnuꞌu‑s Ianyuux nuu ñayiu jan. N‑xaxiaꞌan tndaku, te n‑xiꞌí‑s.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Kɨu xiꞌin kɨu ka teku ka ñayiu tnuꞌu Ianyuux juaꞌan, te kueꞌe ka‑i ka kukanu ini Jesucristu juaꞌan.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 N‑ka daxinokava Spalu xiꞌin Bernabé tniu n‑ka jaꞌan ñayiu xa kada‑s, te n‑ka ndee‑s Jerusalén. Xndeka‑sɨ Sua, se dɨuni nani Smarku, vaxi Antioquía.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.