Atos 12

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tiempu ijan, n‑kixeꞌe se taxnuni nani Herodes xa kida uꞌu‑s dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 N‑taꞌu tniu‑s xa n‑ka xaꞌni soldado‑s Jacobo, ñani Sua xiꞌin espada.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 — ausente —
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nɨni yɨndiꞌu‑s, ka xijan taꞌu xa ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na kee‑s.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ɨɨn nga xakuaa kɨndiꞌu‑s, te kɨu kuu uu kadandaa Herodes kuechi‑s n‑kuu. Xakuaa ijan kidi‑s meꞌñu uu soldado, te xndijun ndetnaꞌa‑s xiꞌin‑s cadena. Xyuku ka dava soldado yekaa xa xndee‑s vekaa.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Danaa n‑xee ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, te ndii nituꞌu xiti vekaa. N‑katu ángel yɨkɨ naꞌa Spedru xa n‑dandoto ñaꞌa‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Xiaꞌan ángel:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ndijun Spedru ángel n‑kee. Ña n‑kutnuni ini‑s nuu xa xandaa xakuiti n‑kee‑s xiꞌin ángel vekaa a ñaꞌa. N‑xani ini‑s xa n‑tutuku‑s.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 N‑yaꞌa‑s xiꞌin ángel nuu xyuku ɨɨn montón soldado, ijan dada n‑yaꞌa ka‑s xiꞌin‑ia nuu xyuku ɨnka montón‑s. Te n‑xee‑s xiꞌin‑ia yekaa ndeꞌa do ichi juaꞌan xiti ñuu. Najaan mee yeꞌe yaꞌa. N‑xika‑s xiꞌin‑ia, te ndeka ñaꞌa‑ia juaꞌan ɨɨn ichi xiti ñuu, te n‑dandoo ñaꞌa ángel.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ijan dada n‑kutnuni ini‑s xa ndaa n‑kee‑s vekaa, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Vitna n‑xini‑ro xa xandaa xakuiti n‑tundaꞌa Ianyuux ángel‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu Herodes xiꞌin nuu ntdaa xa n‑juini se Judea xa kada ñaꞌa‑s.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Nu n‑tuu ini‑s xa n‑kee‑s vekaa, n‑xeꞌen‑s veꞌe María, dɨꞌɨ Sua. Dɨuni nani‑s Smarku. Kueꞌe ñayiu n‑ka nataka xa ka xijan taꞌu‑i ijan.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 N‑dakande Spedru yeꞌe ndiꞌu nuu kɨu‑ro nukeꞌe, te n‑xe koto ɨɨn dichi xinokuechi nani Rode nuu jundu dakande.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 N‑najini‑i tnuꞌu Spedru, te ña najaan‑i yeꞌe chi vichi n‑kuvete‑i. N‑kendava‑i. Juan ndɨu‑i xiti veꞌe. N‑xian tnuꞌu‑i ñayiu xyuku xiti veꞌe xa Spedru nujuiin yeꞌe.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑i:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Dani dakande Spedru yeꞌe. Nu n‑ka najaan ñayiu yeꞌe jan n‑ka xini‑i Spedru, te n‑ka yuꞌu anu‑i.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Te n‑ndoneꞌe ndaꞌa Spedru xa maxku jaꞌan koio ka‑i, te n‑najani‑s nuu‑i janda n‑kuu xa n‑kineꞌe ñaꞌa Ianyuux vekaa. Dɨuni xiaꞌan‑s:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Nu n‑tuu, ña n‑ka kutnuni ini soldado nax n‑kuu xa ñayo ka Spedru yɨndiꞌu, te kueꞌe xa n‑ka xani ini‑s.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 N‑teku Herodes xijan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na jɨn nunduku ñaꞌa koio soldado‑s, ko ñayo‑s n‑naniꞌi ñaꞌa. N‑kana Herodes soldado‑s vetniu xaxeꞌe xa n‑xino Spedru, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nde juaꞌan Spedru. N‑taꞌu tniu‑s nuu dava ka soldado‑s xa n‑ka xaꞌni‑s soldado n‑ka xo ndee Spedru jan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Xaxeꞌe xa n‑ka jantnaꞌa Herodes xiꞌin ñayiu Tiro xiꞌin ñayiu Sidón, xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu ñayiu ijan xa n‑ka xe koto‑i‑sɨ xa ndatnuꞌu‑i xiꞌin‑s. N‑ka dajaꞌan‑i ɨɨn se ndandɨꞌɨ xinokuechi nuu Herodes xa na juñaꞌa‑s nuu Herodes xa na ndumani koio‑i xiꞌin‑s. Blasto nani‑s. Xaxeꞌe xa nuu taxnuni Herodes kee xa ka ndoñuꞌu‑i, xijan kuu xa daa n‑ka kida‑i.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 N‑xantuu Herodes kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin ñayiu ijan. Nu n‑xee kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑i, n‑ndadakutu‑s mee‑s daꞌma xkuiꞌno se ka taxnuni. N‑nukoo‑s nuu silla nuu xko nukoo‑s xa taxnuni‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Nu n‑ka teku‑i xa n‑jaꞌan‑s, n‑ka kana‑i:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Dana ini n‑kida ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xa n‑kane kueꞌe Herodes xaxeꞌe xa ña n‑najuen tnuꞌu‑s Ianyuux nuu ñayiu jan. N‑xaxiaꞌan tndaku, te n‑xiꞌí‑s.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Kɨu xiꞌin kɨu ka teku ka ñayiu tnuꞌu Ianyuux juaꞌan, te kueꞌe ka‑i ka kukanu ini Jesucristu juaꞌan.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 N‑ka daxinokava Spalu xiꞌin Bernabé tniu n‑ka jaꞌan ñayiu xa kada‑s, te n‑ka ndee‑s Jerusalén. Xndeka‑sɨ Sua, se dɨuni nani Smarku, vaxi Antioquía.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.