Atos 12

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tiempu ijan, n‑kixeꞌe se taxnuni nani Herodes xa kida uꞌu‑s dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 N‑taꞌu tniu‑s xa n‑ka xaꞌni soldado‑s Jacobo, ñani Sua xiꞌin espada.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 — ausente —
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nɨni yɨndiꞌu‑s, ka xijan taꞌu xa ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na kee‑s.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ɨɨn nga xakuaa kɨndiꞌu‑s, te kɨu kuu uu kadandaa Herodes kuechi‑s n‑kuu. Xakuaa ijan kidi‑s meꞌñu uu soldado, te xndijun ndetnaꞌa‑s xiꞌin‑s cadena. Xyuku ka dava soldado yekaa xa xndee‑s vekaa.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Danaa n‑xee ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, te ndii nituꞌu xiti vekaa. N‑katu ángel yɨkɨ naꞌa Spedru xa n‑dandoto ñaꞌa‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Xiaꞌan ángel:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Ndijun Spedru ángel n‑kee. Ña n‑kutnuni ini‑s nuu xa xandaa xakuiti n‑kee‑s xiꞌin ángel vekaa a ñaꞌa. N‑xani ini‑s xa n‑tutuku‑s.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 N‑yaꞌa‑s xiꞌin ángel nuu xyuku ɨɨn montón soldado, ijan dada n‑yaꞌa ka‑s xiꞌin‑ia nuu xyuku ɨnka montón‑s. Te n‑xee‑s xiꞌin‑ia yekaa ndeꞌa do ichi juaꞌan xiti ñuu. Najaan mee yeꞌe yaꞌa. N‑xika‑s xiꞌin‑ia, te ndeka ñaꞌa‑ia juaꞌan ɨɨn ichi xiti ñuu, te n‑dandoo ñaꞌa ángel.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ijan dada n‑kutnuni ini‑s xa ndaa n‑kee‑s vekaa, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Vitna n‑xini‑ro xa xandaa xakuiti n‑tundaꞌa Ianyuux ángel‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu Herodes xiꞌin nuu ntdaa xa n‑juini se Judea xa kada ñaꞌa‑s.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Nu n‑tuu ini‑s xa n‑kee‑s vekaa, n‑xeꞌen‑s veꞌe María, dɨꞌɨ Sua. Dɨuni nani‑s Smarku. Kueꞌe ñayiu n‑ka nataka xa ka xijan taꞌu‑i ijan.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 N‑dakande Spedru yeꞌe ndiꞌu nuu kɨu‑ro nukeꞌe, te n‑xe koto ɨɨn dichi xinokuechi nani Rode nuu jundu dakande.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 N‑najini‑i tnuꞌu Spedru, te ña najaan‑i yeꞌe chi vichi n‑kuvete‑i. N‑kendava‑i. Juan ndɨu‑i xiti veꞌe. N‑xian tnuꞌu‑i ñayiu xyuku xiti veꞌe xa Spedru nujuiin yeꞌe.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑i:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Dani dakande Spedru yeꞌe. Nu n‑ka najaan ñayiu yeꞌe jan n‑ka xini‑i Spedru, te n‑ka yuꞌu anu‑i.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Te n‑ndoneꞌe ndaꞌa Spedru xa maxku jaꞌan koio ka‑i, te n‑najani‑s nuu‑i janda n‑kuu xa n‑kineꞌe ñaꞌa Ianyuux vekaa. Dɨuni xiaꞌan‑s:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Nu n‑tuu, ña n‑ka kutnuni ini soldado nax n‑kuu xa ñayo ka Spedru yɨndiꞌu, te kueꞌe xa n‑ka xani ini‑s.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 N‑teku Herodes xijan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na jɨn nunduku ñaꞌa koio soldado‑s, ko ñayo‑s n‑naniꞌi ñaꞌa. N‑kana Herodes soldado‑s vetniu xaxeꞌe xa n‑xino Spedru, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nde juaꞌan Spedru. N‑taꞌu tniu‑s nuu dava ka soldado‑s xa n‑ka xaꞌni‑s soldado n‑ka xo ndee Spedru jan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Xaxeꞌe xa n‑ka jantnaꞌa Herodes xiꞌin ñayiu Tiro xiꞌin ñayiu Sidón, xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu ñayiu ijan xa n‑ka xe koto‑i‑sɨ xa ndatnuꞌu‑i xiꞌin‑s. N‑ka dajaꞌan‑i ɨɨn se ndandɨꞌɨ xinokuechi nuu Herodes xa na juñaꞌa‑s nuu Herodes xa na ndumani koio‑i xiꞌin‑s. Blasto nani‑s. Xaxeꞌe xa nuu taxnuni Herodes kee xa ka ndoñuꞌu‑i, xijan kuu xa daa n‑ka kida‑i.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 N‑xantuu Herodes kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin ñayiu ijan. Nu n‑xee kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑i, n‑ndadakutu‑s mee‑s daꞌma xkuiꞌno se ka taxnuni. N‑nukoo‑s nuu silla nuu xko nukoo‑s xa taxnuni‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Nu n‑ka teku‑i xa n‑jaꞌan‑s, n‑ka kana‑i:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Dana ini n‑kida ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xa n‑kane kueꞌe Herodes xaxeꞌe xa ña n‑najuen tnuꞌu‑s Ianyuux nuu ñayiu jan. N‑xaxiaꞌan tndaku, te n‑xiꞌí‑s.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Kɨu xiꞌin kɨu ka teku ka ñayiu tnuꞌu Ianyuux juaꞌan, te kueꞌe ka‑i ka kukanu ini Jesucristu juaꞌan.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 N‑ka daxinokava Spalu xiꞌin Bernabé tniu n‑ka jaꞌan ñayiu xa kada‑s, te n‑ka ndee‑s Jerusalén. Xndeka‑sɨ Sua, se dɨuni nani Smarku, vaxi Antioquía.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.