Atos 12

Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tiempu ijan, n‑kixeꞌe se taxnuni nani Herodes xa kida uꞌu‑s dava ñayiu ka kukanu ini Jesucristu.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 N‑taꞌu tniu‑s xa n‑ka xaꞌni soldado‑s Jacobo, ñani Sua xiꞌin espada.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 — ausente —
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Nɨni yɨndiꞌu‑s, ka xijan taꞌu xa ka xijan taꞌu ñayiu ka kukanu ini Jesucristu nuu Ianyuux xa na kee‑s.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ɨɨn nga xakuaa kɨndiꞌu‑s, te kɨu kuu uu kadandaa Herodes kuechi‑s n‑kuu. Xakuaa ijan kidi‑s meꞌñu uu soldado, te xndijun ndetnaꞌa‑s xiꞌin‑s cadena. Xyuku ka dava soldado yekaa xa xndee‑s vekaa.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Danaa n‑xee ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, te ndii nituꞌu xiti vekaa. N‑katu ángel yɨkɨ naꞌa Spedru xa n‑dandoto ñaꞌa‑ia te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Xiaꞌan ángel:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ndijun Spedru ángel n‑kee. Ña n‑kutnuni ini‑s nuu xa xandaa xakuiti n‑kee‑s xiꞌin ángel vekaa a ñaꞌa. N‑xani ini‑s xa n‑tutuku‑s.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 N‑yaꞌa‑s xiꞌin ángel nuu xyuku ɨɨn montón soldado, ijan dada n‑yaꞌa ka‑s xiꞌin‑ia nuu xyuku ɨnka montón‑s. Te n‑xee‑s xiꞌin‑ia yekaa ndeꞌa do ichi juaꞌan xiti ñuu. Najaan mee yeꞌe yaꞌa. N‑xika‑s xiꞌin‑ia, te ndeka ñaꞌa‑ia juaꞌan ɨɨn ichi xiti ñuu, te n‑dandoo ñaꞌa ángel.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ijan dada n‑kutnuni ini‑s xa ndaa n‑kee‑s vekaa, te n‑jaꞌan mee n‑jaꞌan ɨɨn‑s: “Vitna n‑xini‑ro xa xandaa xakuiti n‑tundaꞌa Ianyuux ángel‑ia xa dakaku ñaꞌa‑ia nuu Herodes xiꞌin nuu ntdaa xa n‑juini se Judea xa kada ñaꞌa‑s.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nu n‑tuu ini‑s xa n‑kee‑s vekaa, n‑xeꞌen‑s veꞌe María, dɨꞌɨ Sua. Dɨuni nani‑s Smarku. Kueꞌe ñayiu n‑ka nataka xa ka xijan taꞌu‑i ijan.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 N‑dakande Spedru yeꞌe ndiꞌu nuu kɨu‑ro nukeꞌe, te n‑xe koto ɨɨn dichi xinokuechi nani Rode nuu jundu dakande.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 N‑najini‑i tnuꞌu Spedru, te ña najaan‑i yeꞌe chi vichi n‑kuvete‑i. N‑kendava‑i. Juan ndɨu‑i xiti veꞌe. N‑xian tnuꞌu‑i ñayiu xyuku xiti veꞌe xa Spedru nujuiin yeꞌe.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Ka xiaꞌan ñayiu jan nuu‑i:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Dani dakande Spedru yeꞌe. Nu n‑ka najaan ñayiu yeꞌe jan n‑ka xini‑i Spedru, te n‑ka yuꞌu anu‑i.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Te n‑ndoneꞌe ndaꞌa Spedru xa maxku jaꞌan koio ka‑i, te n‑najani‑s nuu‑i janda n‑kuu xa n‑kineꞌe ñaꞌa Ianyuux vekaa. Dɨuni xiaꞌan‑s:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Nu n‑tuu, ña n‑ka kutnuni ini soldado nax n‑kuu xa ñayo ka Spedru yɨndiꞌu, te kueꞌe xa n‑ka xani ini‑s.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 N‑teku Herodes xijan, te n‑taꞌu tniu‑s xa na jɨn nunduku ñaꞌa koio soldado‑s, ko ñayo‑s n‑naniꞌi ñaꞌa. N‑kana Herodes soldado‑s vetniu xaxeꞌe xa n‑xino Spedru, te n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nde juaꞌan Spedru. N‑taꞌu tniu‑s nuu dava ka soldado‑s xa n‑ka xaꞌni‑s soldado n‑ka xo ndee Spedru jan.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Xaxeꞌe xa n‑ka jantnaꞌa Herodes xiꞌin ñayiu Tiro xiꞌin ñayiu Sidón, xijan kuu xa n‑ka kida ɨnuu ñayiu ijan xa n‑ka xe koto‑i‑sɨ xa ndatnuꞌu‑i xiꞌin‑s. N‑ka dajaꞌan‑i ɨɨn se ndandɨꞌɨ xinokuechi nuu Herodes xa na juñaꞌa‑s nuu Herodes xa na ndumani koio‑i xiꞌin‑s. Blasto nani‑s. Xaxeꞌe xa nuu taxnuni Herodes kee xa ka ndoñuꞌu‑i, xijan kuu xa daa n‑ka kida‑i.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 N‑xantuu Herodes kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin ñayiu ijan. Nu n‑xee kɨu ndatnuꞌu‑s xiꞌin‑i, n‑ndadakutu‑s mee‑s daꞌma xkuiꞌno se ka taxnuni. N‑nukoo‑s nuu silla nuu xko nukoo‑s xa taxnuni‑s, te n‑jaꞌan‑s nuu ñayiu xyuku ijan.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Nu n‑ka teku‑i xa n‑jaꞌan‑s, n‑ka kana‑i:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Dana ini n‑kida ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu Ianyuux, xa n‑kane kueꞌe Herodes xaxeꞌe xa ña n‑najuen tnuꞌu‑s Ianyuux nuu ñayiu jan. N‑xaxiaꞌan tndaku, te n‑xiꞌí‑s.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Kɨu xiꞌin kɨu ka teku ka ñayiu tnuꞌu Ianyuux juaꞌan, te kueꞌe ka‑i ka kukanu ini Jesucristu juaꞌan.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 N‑ka daxinokava Spalu xiꞌin Bernabé tniu n‑ka jaꞌan ñayiu xa kada‑s, te n‑ka ndee‑s Jerusalén. Xndeka‑sɨ Sua, se dɨuni nani Smarku, vaxi Antioquía.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.