Atos 10
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Cesarea io ɨɨn centurión nani Cornelio. Italiano nani ɨɨn cientu soldado ndeka‑s.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Jandixa‑s Ianyuux, te ntdaa‑s xiꞌin familia‑s xndaxio xañuꞌu nuu‑ia. Dɨuni xko xiaꞌan nga‑s xa ka ndoñuꞌu ñayiu ka kundaꞌu, te xko xijan taꞌu‑s nuu Ianyuux.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Nɨni xijan taꞌu‑s nuu‑ia ɨɨn vuelta, n‑kida Ianyuux xa n‑xini‑s ɨɨn ángel, ia xinokuechi nuu‑ia, xa juan kɨu‑ia nuu tuu‑s. Naxa kaa uni xañini kuu hora ijan. N‑jaꞌan‑ia:
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 N‑ndakoto ndee‑s‑ia. Vichi n‑yuꞌu‑s te n‑xijan tnuꞌu‑s‑ia:
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Tundaꞌa‑n se na jɨꞌɨn ñuu Jope xa na nkueka‑s ɨɨn se nani Simón. Dɨuni nani‑s Spedru.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Tuu‑s veꞌe ɨnka ntuku se nani Simón. Kidavita se ijan ñɨɨ kɨtɨ. Yatni yuꞌu mar io‑s —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Nu juan nuꞌu ángel n‑ndatnuꞌu xiꞌin Cornelio, n‑kana‑s uu se ka xinokuechi nuu‑s xa ka kidatniu‑s veꞌe‑s xiꞌin ɨɨn soldado. Vaꞌa jandixa soldado jan Ianyuux.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 N‑najani Cornelio ntdaa xa n‑yaꞌa. Ijan dada n‑tundaꞌa‑s ndruni se ijan. Juaꞌan koio‑s Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Naxa kaa x‑uu, kɨu kuu uu, n‑ka kuyatni‑s ñuu Jope. Hora ijan n‑xe xee Spedru dɨkɨ veꞌe xa kajan taꞌu‑s nuu Ianyuux.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 N‑kojon‑s, te n‑kuu anu‑s xa kaxdeꞌñu‑s. Nɨni kidatuꞌa ɨɨn ñá kida tuꞌa xa kaxi‑s, n‑kida Ianyuux xa n‑xini‑s ɨɨn xa n‑xini‑s.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 N‑xini‑s xa n‑najaan andɨu te vax juun ɨɨn xa kaa ná kaa daꞌma. Ndɨka te kaꞌnu xijan, te duku ndetnaꞌa nkoon punda‑i.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Xiti daꞌma jan ñuꞌu tɨtnɨ kɨtɨ. Ñuꞌu kɨtɨ uu ndaꞌa uu xeꞌe, kɨtɨ ndava xiꞌin koo.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Te n‑teku‑s xa n‑jaꞌan:
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 N‑jaꞌan Spedru:
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 N‑teku ntuku‑s ɨnka vuelta xa n‑jaꞌan:
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Duꞌa n‑yaꞌa uni vuelta. Ijan dada juan ndaa ntdaa xijan andɨu.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Nu n‑ka xee se n‑tundaꞌa ñaꞌa Cornelio Jope, n‑ka xijan tnuꞌu‑s ndexu katuu veꞌe tuu Spedru. Nɨni xani ini Spedru nuu nakuenda xa n‑xini‑sɨ xijan, n‑ka xee se n‑tundaꞌa Cornelio nuu tuu‑s.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 N‑ka xijan tnuꞌu‑s nuu ijan tuu ɨɨn se nani Simón. N‑ka jaꞌan‑s xa dɨuni nani‑sɨ Spedru.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Nɨni xani ini ka Spedru nuu nax kuu xa n‑xini‑s, n‑jaꞌan Espíritu Ianyuux nuu‑s:
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ndojuiin, te ta nuu. Juaꞌan xiꞌin‑s, te maxku ñaꞌa kani ini‑n chi mee‑r n‑tundaꞌa‑s.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 N‑nuu Spedru te n‑jaꞌan‑s nuu ndruni se ijan:
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ka xiaꞌan se ijan:
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 N‑jaꞌan Spedru nuu‑s xa kɨu koio‑s veꞌe nuu tuu‑s, te n‑ka ndoo‑s xakuaa ijan. Ijan dada xndeka se Cesarea jan Spedru xiꞌin dava se ka kukanu ini Jesucristu xndaxio ñuu Jope vaxi Cesarea.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Kɨu kuu uu n‑ka kixee‑s xiꞌin‑s Cesarea. Nu n‑ka xee‑s veꞌe Cornelio, xa xndetu ñaꞌa‑s xiꞌin familia‑s xiꞌin ñayiu kumani xiꞌin‑s n‑nadataka‑s veꞌe‑s.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Juaꞌan Spedru xa kɨu‑s veꞌe‑sɨ, te n‑xe tuꞌa ñaꞌa‑s. N‑xe juiin xiti‑s xa nakuetu‑s nuu‑s,
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 ko n‑ndojani ñaꞌa Spedru. Xiaꞌan‑s nuu Cornelio:
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Nɨni ndatnuꞌu Spedru xiꞌi‑s, n‑kɨu‑s veꞌe‑s te n‑xini‑s xa kueꞌe ñayiu xyuku.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Xiaꞌan Spedru nuu ñayiu jan:
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Xijan kuu xa nu n‑ka kachitnuꞌu ñaꞌa se yaꞌa xa kana ñaꞌa‑n, ñatu n‑kidachɨɨn‑da chi vaxi ni‑da. Juini‑da xa kutnuni ini‑da nakuenda n‑kana ñaꞌa‑n —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Xiaꞌan Cornelio nuu‑s:
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 N‑jaꞌan‑ia nuu‑da: “Cornelio, xko nini Ianyuux xa xko xijan taꞌu‑n te xini‑ia xa xiaꞌan nga‑n xa ka ndoñuꞌu ñayiu ka kundaꞌu.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Tundaꞌa‑n se tundaꞌa‑n xa na jɨꞌɨn‑s Jope xa na nkueka‑s Simón. Dɨuni nani‑s Spedru. Tuu‑s veꞌe ɨnka se nani Simón. Se kidavita ñɨɨ kɨtɨ kuu‑s. Io‑s yatni yuꞌu mar.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Xijan kuu xa nuniꞌno ni n‑tundaꞌa‑da se n‑ka xe nunduku ñaꞌa, te n‑kida‑n xamani xa vaxi‑n. Ntdaa‑da xyuku yaꞌa vitna xa kunini koio‑da ntdaa xa n‑jaꞌan‑ia xa jaꞌan‑n nuu‑da.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 N‑kixeꞌe Spedru xa jaꞌan‑s. Xiaꞌan‑s:
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ntdaa ñayiu xndaxio davaꞌa nga ñuu, nux io‑i xañuꞌu nuu‑ia, te kida‑i xavaꞌa, tna ini ñaꞌa‑ia.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 N‑kachitnuꞌu ñaꞌa Ianyuux daña xa ka kuu‑da ñayiu Israel nax n‑kida Jesucristu xa ndumani Ianyuux xiꞌin ñayiu. Taxnuni Jesucristu nuu‑ro ntdaa‑ro.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Xá ka xini ndixi nax n‑yaꞌa Israel na n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Sua Bautista nuu ñayiu xa io xa natu ini koio‑i xa n‑ka kida‑i kuechi, te n‑dajuendute‑s‑yɨ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Xá ka xini‑n xa n‑kida Ianyuux Jesús Nazaret xiꞌin xa n‑kida Jesús. N‑dakeé Ianyuux Espíritu‑ia Jesús, xa n‑kida Jesús xa n‑kida‑ia. Xavaꞌa n‑kida‑ia. N‑ndadavaꞌa‑ia ntdaa ñayiu n‑xo kida uꞌu ñaꞌa Kuiꞌna. N‑kida‑ia xijan chi n‑kunduu‑ia xiꞌin Ianyuux. Distritu Galilea kuu nuu n‑kixeꞌe xaꞌa.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 N‑xo ndeꞌa‑da xiꞌin dava ka se n‑dakuaꞌa Jesús ntdaa xa n‑kida‑ia Jerusalén xiꞌin dava ñuu xndatuu distrito Judea. N‑ka xatakaa dika‑s‑ia nuu ɨɨn curuxi xa n‑ka xaꞌni‑s‑ia.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 N‑nadandoto Ianyuux‑ia kɨu kuu uni, te n‑kida Ianyuux xa n‑ka xo ndeꞌa‑da‑ia.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ñadu ntdaa ñayiu n‑xini‑ia na n‑nandoto‑ia, chi ntdaa ni daña, se n‑kaxí dɨɨn ñaꞌa Ianyuux, n‑ka xini‑ia. N‑ka xaxi‑da te n‑ka xiꞌi‑da xiꞌin‑ia na n‑nandoto‑ia.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Te n‑taꞌu tniu ñaꞌa‑ia xa jaꞌan koio‑da nuu ñayiu xa Ianyuux n‑tetutniu‑ia xa kuu‑ia juexi nuu ñayiu xndito xiꞌin nuu ñayiu n‑ka xiꞌí.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ntdaa se n‑ka jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu xá n‑kakuneꞌe Jesús. N‑ka jaꞌan‑s xa ñayiu kukanu ini‑ia, taxkanu ini Ianyuux kuechi n‑ka kida‑i —kuu Spedru, xiaꞌan‑s.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Nɨni jaꞌan Spedru, n‑keé Espíritu Ianyuux ntdantuꞌu ñayiu xnini tnuꞌu jaꞌan‑s.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 N‑ka yuꞌu se Israel ka kukanu ini Jesucristu ka kunduu xiꞌin Spedru xa dɨuni n‑keé Espíritu Ianyuux se ñatu kuu daꞌya dana Israel.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 N‑ka xo nini‑s xa ka jaꞌan ñayiu ijan ɨnka yuꞌu, te ka najuen tnuꞌu‑i Ianyuux.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Xiaꞌan Spedru nuu se kunduu xiꞌin‑s:
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Te n‑taꞌu tniu Spedru xa na juendute koio ñayiu jan xaxeꞌe xa n‑xiꞌí Jesucristu na kuaꞌa nanitaꞌu‑i. Ijan dada n‑ka jaꞌan ñayiu jan nuu Spedru xa na ndoo‑s xiꞌin‑i uni koon kɨu.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.