Mateus 20
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itambira ŋgua mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ nde itogo tâno toŋge warika. Zo toŋge, mbwale pwataki lâ, ŋineŋga tâno warika ŋinde ilâ lawea ilo iroto ŋananzi wurâta tamâta pinde tu ma sikai wurâta lâ i ne tâno waini ilo.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Isânda wurâta tamâta pinde kulunzi lâ, aku ipa ŋgua kunzi ŋana sikai mbumbu saŋao saŋao ŋana nenzi wurâta lâ kari ŋinde. Sisâu lâ, ŋineŋga tamâta ŋalae ŋinde ionzi silâ siveta wurâta lâ ne tâno waini ilo.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Ayo, kari tai ŋato ilâ lâ, ŋineŋga tamâta ŋalae ŋinde ilâ ku mata imoranzi tamâta pinde simandi nenzi lâ ao ŋgini, nenzi wurâta toŋge tia.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Aku ipainzi tu, ‘Wa! Miki kalâ kaveta wurâta lâ naneŋgu tâno waini ilo, aku ma kulu alami ikura naneŋgu pateâŋa mine.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Aku silâ. Simo lee, ku kari imâ ŋgini, ŋineŋga tamâta ŋalae ilâ lawea ilo kilo ku iveta mâsi ndaina nâ kilo. Lee, ku kari tai ŋato kilo ilâ lâ, ŋineŋga iveta mâsini ndaina kilo.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Lee ku lala, kari indue lâ, ŋineŋga tamâta ŋinde ilâ ku mata imoranzi tamâta pinde simandi nenzi nâ simo lawea ilo. Aku ikasoŋanzi tu, “Wa, mana mana ŋga miki kamandi nemi koa tia nâ lee, kari ŋga indue lâ, a?”
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Kinzi nde siporo taulo tu, “Ŋandai tamâta toŋge wurâta ilua maka ŋga.” Ŋineŋga tamâta ŋalae ipainzi tu, “Ara, miki kalâ kaveta wurâta lâ naneŋgu tâno waini ilo.” Aku silâ.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Aku lala pararai lâ, ŋineŋga tâno warika iporo pa wurâta tamâta nenzi katonâŋa tu, “Kusarâwa panzi wurâta tamâta tu simâ ŋana sikai nenzi kulu kâ. Kuwae mbumbu muŋga panzi wurâta tamâta ŋinde sipâŋga muli ndo. Kuveta mine nâ kuwae panzi kulâ lee ku marumbu lâ wurâta tamâta sipâŋga muŋgâŋa ŋinde.”
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Ŋineŋga kinzi tamâta kala siveta wurâta ikura kari tai taitu nâ ŋinde nde simuŋga simâ, aku sikai mbumbu saŋao saŋao.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Mine kala kinzi tamâta ŋinde siveta wurâta ikura mboyo wa lala wa ande ilonzi tu ma sikai mbumbu ŋalae. Andeta tia; kinzi kala sikai mbumbu saŋao saŋao mine nâ.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Kinzi simora nenzi mbumbu ŋinde, aku wisinzi nâna papa tâno warika.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Aku sipai tâno warika tu, “Wa! Kinzi tamâta ŋinde sipâŋga muli ndo! Kinzi siveta wurâta ikura kari tai taitu mai nâ! Aŋga maka nde kaveta wurâta ŋalae lâ mboyo lee imâ ipâŋga lâ ŋine, aku kari kanama pâta lâ! Andeta kinzi ŋinde nenzi mbumbu nde rege-rege kuku maka nema mbumbu ma!”
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Tâno warika nde iloŋo nenzi ŋgua ŋinde, ŋineŋga iporo pa nenzi tamâta toŋge mine tu, “Niŋgu-nambwe, naŋa ŋandai aveta soki toŋge pa noko ŋga, ŋana tu muŋga mboyo noko tamwata kupa ŋgua tu ma pwai mbumbu saŋao ŋana noko ne wurâta.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ara, pwai ne mbumbu, aku kulâ. Naŋa iloŋgu tu mbumbu saŋao alua tamâta kala imâ muli ndo ŋinde tona.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Ŋine nde keno pa naŋa simboŋgu nâ. Naŋa akura tu awae naneŋgu mbaliŋa ikura naŋa warakâŋgu nâ neŋgu pateâŋa mine. Kala ŋine naŋa atu aveta keŋgu ara panzi tamâta ŋinde; mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko kupadâda, a?”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Yesu iporo ŋgua tambirâŋa ŋine marumbu lâ, ŋineŋga iporo tu, “Aku mine nâ, kinzi tamâta muŋga simo tamâta kaa nâ lâ tâno kulu, ande muli ma simo tamâta ŋalaŋala. Aŋga kinzi tamâta muŋga simo tamâta ŋalaŋala lâ tâno kulu, ande muli ma simo tamâta kaa nâ.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Yesu nde ikainzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua, aku sikâki silâ pa Jerusalem lawea kâ. Soka nzâla yo, ŋineŋga Yesu iporo ŋgua ilâ pa kinzi nâ mine tu,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Ayo, ŋine kinda takâki talâ pa Jerusalem. Ma tapâŋga lâ, ŋineŋga tamâta toŋge ma io naŋa Tamâta Natu lâ kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ mbaunzi ilo. Kinzi ma sio naŋa lâ ŋgua nia, aku ma sipa ŋgua tu sipu naŋa pâta amâte.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Ŋineŋga kinzi kala ma sio naŋa alâ tinikoa mbaunzi ilo, aku kinzi ŋinde ma siporo ŋgua pavaligiŋa pa naŋa wa sipalili naŋa wa. Marumbu, ŋineŋga ma sipu naŋa lâ kâi popole tini amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga Sebedi kaiwa taine ikainzi natunzi rua simâ pa Yesu. Taine ŋinde nde ipare tuku pa Yesu ku ino Yesu tu ma iveta vetâŋa toŋge.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Aku Yesu ikasoŋa tu, “Noko ilo tu naŋa ma aveta mana.” Aku taine ŋinde nde ipai Yesu tu, “Naŋa iloŋgu mine: lâ zo ŋana noko ma pwai Koipu Ŋalae, ande noko ma kupatea natuŋgu toŋge ŋana isaŋona noko tini laiti pa wia kâ, aŋga toŋge ŋana isaŋona noko tini laiti pa ŋâsi kâ.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ŋineŋga Yesu isia ŋgua panzi pâri-tamâta rua ŋinde mine tu, “Miki rua kazizâla ŋana vetâŋa ŋine kala kakasoŋa naŋa ŋana. Naŋa ma muli anu lââ makisa ikeno kâmba toŋge ilo. Tiambo miki rua kala kakura tu kanu lââ ŋinde, tiya?” Aku kinzi rua sipai tu, “Maka rua kurama.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Mao nâ, miki rua ma kanu lââ makisa kala naŋa ma anu ŋinde. Ambo taitu pateâŋa ŋana tamâta ea ma isaŋona tiniŋgu laiti pa wia kâ ŋga pa ŋâsi kâ, ande ŋinde ikeno pa naŋa tia. Naŋa mama i simbo nâ ma iwae saŋonâŋa nia panzi tamâta ea muŋga ipateanzi ŋinde.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Kinzi nawalanzi pâri-tamâta saŋao nde siloŋo kinzi tai-tua rua parinanzi mine, aku wisinzi nâna panzi.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Andeta Yesu isarawanzi tu simâ kuku, aku ipainzi tu, “Miki kasama tu kinzi tamâta pinde uru sikai koipu panzi tinikoa ŋgu, aku kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde uru siveta malia kie-kie panzi ŋgu ŋinde.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Andeta mâsi mine ma ikeno miki ŋginimi ndimo. Ambo tamâta itu imo tamâta ŋalae lâ ŋginimi, ande nzâla keno mine: i ma imo nemi kuleŋa tamâta.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Aku tamâta ea itu imo mbâna-mbâna pami, ande nzâla keno mine: i ma imo nemi wurâta tamâta kaa nâ.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ŋana tu naŋa Tamâta Natu ŋandai amâ ŋana kinzi tamâta ma sikai kuleŋa pa naŋa ŋga. Naŋa amâ ŋana akai kuleŋa panzi tamâta, aku ma amâte ŋana akainzi tamâta rârâ piti lâ kondoma ilo.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ku soka ŋana sipile Jeriko lawea silâ kâ, ande tamâta ŋgu ŋalae nde soka mulinzi silâ.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Aŋga tamâta rua nde sisaŋona nzâla ŋgaŋe, kinzi rua matanzi leva-leva lâ. Kinzi rua siloŋo ŋgua tu Yesu ŋga iyoka imâ, ŋineŋga sisarâwa kaika tu, “Maro Ŋalae, Daviti ne vâsani noko, kalo sukâŋa ŋanama!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Kinzi tamâta nde siloŋonzi rua sisarâwa mine ku simbitanzi tu kawanzi buu nâ. Andeta kinzi rua sisarâwa kawanzi kâki ŋalae mine tu, “Maro Ŋalae, Daviti ne vâsani noko, kalo sukâŋa ŋanama!”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Ŋineŋga Yesu imandi ku ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki rua katu naŋa ma aveta mana pami.”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ande kinzi rua situ lâ kawa mine tu, “Maro Ŋalae, maka iloma tu ma matama kamora nia.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Aku Yesu kalo sukâŋa ŋananzi, kala io mbau lâ kinzi rua matanzi. Aku walele nâ kinzi rua matanzi ara, aku simora nia. Ŋineŋga simandi ku soka Yesu muli silâ.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.