Mateus 20

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itambira ŋgua mine tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ nde itogo tâno toŋge warika. Zo toŋge, mbwale pwataki lâ, ŋineŋga tâno warika ŋinde ilâ lawea ilo iroto ŋananzi wurâta tamâta pinde tu ma sikai wurâta lâ i ne tâno waini ilo.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Isânda wurâta tamâta pinde kulunzi lâ, aku ipa ŋgua kunzi ŋana sikai mbumbu saŋao saŋao ŋana nenzi wurâta lâ kari ŋinde. Sisâu lâ, ŋineŋga tamâta ŋalae ŋinde ionzi silâ siveta wurâta lâ ne tâno waini ilo.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Ayo, kari tai ŋato ilâ lâ, ŋineŋga tamâta ŋalae ŋinde ilâ ku mata imoranzi tamâta pinde simandi nenzi lâ ao ŋgini, nenzi wurâta toŋge tia.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Aku ipainzi tu, ‘Wa! Miki kalâ kaveta wurâta lâ naneŋgu tâno waini ilo, aku ma kulu alami ikura naneŋgu pateâŋa mine.’
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Aku silâ. Simo lee, ku kari imâ ŋgini, ŋineŋga tamâta ŋalae ilâ lawea ilo kilo ku iveta mâsi ndaina nâ kilo. Lee, ku kari tai ŋato kilo ilâ lâ, ŋineŋga iveta mâsini ndaina kilo.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Lee ku lala, kari indue lâ, ŋineŋga tamâta ŋinde ilâ ku mata imoranzi tamâta pinde simandi nenzi nâ simo lawea ilo. Aku ikasoŋanzi tu, “Wa, mana mana ŋga miki kamandi nemi koa tia nâ lee, kari ŋga indue lâ, a?”
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Kinzi nde siporo taulo tu, “Ŋandai tamâta toŋge wurâta ilua maka ŋga.” Ŋineŋga tamâta ŋalae ipainzi tu, “Ara, miki kalâ kaveta wurâta lâ naneŋgu tâno waini ilo.” Aku silâ.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Aku lala pararai lâ, ŋineŋga tâno warika iporo pa wurâta tamâta nenzi katonâŋa tu, “Kusarâwa panzi wurâta tamâta tu simâ ŋana sikai nenzi kulu kâ. Kuwae mbumbu muŋga panzi wurâta tamâta ŋinde sipâŋga muli ndo. Kuveta mine nâ kuwae panzi kulâ lee ku marumbu lâ wurâta tamâta sipâŋga muŋgâŋa ŋinde.”
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Ŋineŋga kinzi tamâta kala siveta wurâta ikura kari tai taitu nâ ŋinde nde simuŋga simâ, aku sikai mbumbu saŋao saŋao.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Mine kala kinzi tamâta ŋinde siveta wurâta ikura mboyo wa lala wa ande ilonzi tu ma sikai mbumbu ŋalae. Andeta tia; kinzi kala sikai mbumbu saŋao saŋao mine nâ.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Kinzi simora nenzi mbumbu ŋinde, aku wisinzi nâna papa tâno warika.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Aku sipai tâno warika tu, “Wa! Kinzi tamâta ŋinde sipâŋga muli ndo! Kinzi siveta wurâta ikura kari tai taitu mai nâ! Aŋga maka nde kaveta wurâta ŋalae lâ mboyo lee imâ ipâŋga lâ ŋine, aku kari kanama pâta lâ! Andeta kinzi ŋinde nenzi mbumbu nde rege-rege kuku maka nema mbumbu ma!”
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Tâno warika nde iloŋo nenzi ŋgua ŋinde, ŋineŋga iporo pa nenzi tamâta toŋge mine tu, “Niŋgu-nambwe, naŋa ŋandai aveta soki toŋge pa noko ŋga, ŋana tu muŋga mboyo noko tamwata kupa ŋgua tu ma pwai mbumbu saŋao ŋana noko ne wurâta.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Ara, pwai ne mbumbu, aku kulâ. Naŋa iloŋgu tu mbumbu saŋao alua tamâta kala imâ muli ndo ŋinde tona.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Ŋine nde keno pa naŋa simboŋgu nâ. Naŋa akura tu awae naneŋgu mbaliŋa ikura naŋa warakâŋgu nâ neŋgu pateâŋa mine. Kala ŋine naŋa atu aveta keŋgu ara panzi tamâta ŋinde; mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko kupadâda, a?”
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Yesu iporo ŋgua tambirâŋa ŋine marumbu lâ, ŋineŋga iporo tu, “Aku mine nâ, kinzi tamâta muŋga simo tamâta kaa nâ lâ tâno kulu, ande muli ma simo tamâta ŋalaŋala. Aŋga kinzi tamâta muŋga simo tamâta ŋalaŋala lâ tâno kulu, ande muli ma simo tamâta kaa nâ.”
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yesu nde ikainzi ne pâri-tamâta saŋao kanaŋonzi rua, aku sikâki silâ pa Jerusalem lawea kâ. Soka nzâla yo, ŋineŋga Yesu iporo ŋgua ilâ pa kinzi nâ mine tu,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Ayo, ŋine kinda takâki talâ pa Jerusalem. Ma tapâŋga lâ, ŋineŋga tamâta toŋge ma io naŋa Tamâta Natu lâ kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala wa pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ mbaunzi ilo. Kinzi ma sio naŋa lâ ŋgua nia, aku ma sipa ŋgua tu sipu naŋa pâta amâte.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Ŋineŋga kinzi kala ma sio naŋa alâ tinikoa mbaunzi ilo, aku kinzi ŋinde ma siporo ŋgua pavaligiŋa pa naŋa wa sipalili naŋa wa. Marumbu, ŋineŋga ma sipu naŋa lâ kâi popole tini amâte. Andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ma ipaŋo naŋa amandi amo viâŋgu kilo.”
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Yesu iporo mine lâ, ŋineŋga Sebedi kaiwa taine ikainzi natunzi rua simâ pa Yesu. Taine ŋinde nde ipare tuku pa Yesu ku ino Yesu tu ma iveta vetâŋa toŋge.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Aku Yesu ikasoŋa tu, “Noko ilo tu naŋa ma aveta mana.” Aku taine ŋinde nde ipai Yesu tu, “Naŋa iloŋgu mine: lâ zo ŋana noko ma pwai Koipu Ŋalae, ande noko ma kupatea natuŋgu toŋge ŋana isaŋona noko tini laiti pa wia kâ, aŋga toŋge ŋana isaŋona noko tini laiti pa ŋâsi kâ.”
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Ŋineŋga Yesu isia ŋgua panzi pâri-tamâta rua ŋinde mine tu, “Miki rua kazizâla ŋana vetâŋa ŋine kala kakasoŋa naŋa ŋana. Naŋa ma muli anu lââ makisa ikeno kâmba toŋge ilo. Tiambo miki rua kala kakura tu kanu lââ ŋinde, tiya?” Aku kinzi rua sipai tu, “Maka rua kurama.”
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Ŋineŋga Yesu ipainzi tu, “Mao nâ, miki rua ma kanu lââ makisa kala naŋa ma anu ŋinde. Ambo taitu pateâŋa ŋana tamâta ea ma isaŋona tiniŋgu laiti pa wia kâ ŋga pa ŋâsi kâ, ande ŋinde ikeno pa naŋa tia. Naŋa mama i simbo nâ ma iwae saŋonâŋa nia panzi tamâta ea muŋga ipateanzi ŋinde.”
23 Então Jesus lhes disse:
24 Kinzi nawalanzi pâri-tamâta saŋao nde siloŋo kinzi tai-tua rua parinanzi mine, aku wisinzi nâna panzi.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Andeta Yesu isarawanzi tu simâ kuku, aku ipainzi tu, “Miki kasama tu kinzi tamâta pinde uru sikai koipu panzi tinikoa ŋgu, aku kinzi tamâta ŋalaŋala ŋinde uru siveta malia kie-kie panzi ŋgu ŋinde.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Andeta mâsi mine ma ikeno miki ŋginimi ndimo. Ambo tamâta itu imo tamâta ŋalae lâ ŋginimi, ande nzâla keno mine: i ma imo nemi kuleŋa tamâta.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Aku tamâta ea itu imo mbâna-mbâna pami, ande nzâla keno mine: i ma imo nemi wurâta tamâta kaa nâ.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Ŋana tu naŋa Tamâta Natu ŋandai amâ ŋana kinzi tamâta ma sikai kuleŋa pa naŋa ŋga. Naŋa amâ ŋana akai kuleŋa panzi tamâta, aku ma amâte ŋana akainzi tamâta rârâ piti lâ kondoma ilo.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Yesu ikainzi ne pâri-tamâta ku soka ŋana sipile Jeriko lawea silâ kâ, ande tamâta ŋgu ŋalae nde soka mulinzi silâ.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Aŋga tamâta rua nde sisaŋona nzâla ŋgaŋe, kinzi rua matanzi leva-leva lâ. Kinzi rua siloŋo ŋgua tu Yesu ŋga iyoka imâ, ŋineŋga sisarâwa kaika tu, “Maro Ŋalae, Daviti ne vâsani noko, kalo sukâŋa ŋanama!”
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Kinzi tamâta nde siloŋonzi rua sisarâwa mine ku simbitanzi tu kawanzi buu nâ. Andeta kinzi rua sisarâwa kawanzi kâki ŋalae mine tu, “Maro Ŋalae, Daviti ne vâsani noko, kalo sukâŋa ŋanama!”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Ŋineŋga Yesu imandi ku ikasoŋanzi tu, “Aŋga miki rua katu naŋa ma aveta mana pami.”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Ande kinzi rua situ lâ kawa mine tu, “Maro Ŋalae, maka iloma tu ma matama kamora nia.”
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Aku Yesu kalo sukâŋa ŋananzi, kala io mbau lâ kinzi rua matanzi. Aku walele nâ kinzi rua matanzi ara, aku simora nia. Ŋineŋga simandi ku soka Yesu muli silâ.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.