Lucas 17

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu iporo ŋgua panzi ne pâri-tamâta mine tu, “Vetâŋa kie-kie ma ipâŋga ŋana isowe kinzi tamâta ilonzi kalonzi tu ma siveta kiesaka kâ. Andeta vetâŋa sakamao ndo ma ipâŋga pa tamâta ea iveta vetâŋa kie-kie ŋinde ipâŋga.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Ambo tamâta toŋge isowe kalo-tawana tamâta toŋge ne ilo-kalo ŋana iveta kiesaka kâ, ande ŋinde nde sakamao ndo. Ara ŋana nia ndoyo kinzi ma sipa mira ŋalae toŋge lâ tamâta ŋinde ŋandola tâ, ku sitambira indue tâi geza-geza ilo mbo inu tâi mbo imâte tâ. Ŋana tu ambo kinzi muŋga siveta mine papa, ande i ma ikura tu itapa ninambwe ŋinde ŋana iveta kiesaka kâ, ande ma tia. Mine kala miki warakami kapakatona sondo ŋga.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Ambo tamâta toŋge iveta vetâŋa soki pano, ande ara ŋana noko ma kulâ kuporo ŋgua kaika papa tu ma ipile ne vetâŋa soki ŋinde. Ambo i kalo sukâŋa ku ipalele ilo, ande ara, kuzavaru vetâŋa soki ŋinde piti lâ tamâta ŋinde tini.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Mao nâ, ambo tu iveta vetâŋa soki pa noko ikura mbwani lima kanaŋo rua lâ kari taitu, ŋineŋga itaulo imâ pano mbwani lima kanaŋo rua ku ipaino tu, ‘Naŋa aveta soki pano, aku kaloŋgu sukâŋa ŋana’, ande ara, kuzavaru vetâŋa soki ŋinde piti lâ i tini.”
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Maro Ŋalae iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga i ne pâri-tamâta nde sipai tu, “Opopo, maka nema kalo-tawana nde kaika tia! Ara ŋana noko ma kusukama”.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Ŋineŋga Maro Ŋalae itu lâ kawanzi tu, “Ambo nemi kalo-tawana ipâŋga mota mwata, itogo kaniŋa ‘mastet’ vâsa mine, ande miki ma kakura tu kasupwa kâi ŋai tu, ‘Noko kupamburu mbumburu, aku kundue kulâ kumandi tâi ilo!’, aku kâi ma iveta ikura kawami mine.”
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Yesu iporo ŋgua kilo mine tu, “Ambo tamâta ŋalae toŋge isupwa ne wurâta tamâta tu ilâ iveta wurâta papa lâ tâno ilo tâku ilâ ikatonanzi ‘lama’ tâ; aŋga lâ zo ŋana wurâta tamâta itaulo imâ pa luma kilo, ande i ne tamâta ŋalae ma iporo mana. Tiambo i ma ipai tu, ‘Ayo, kumâ walele kusaŋona ambo kuka ŋga’, tiya?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 I ma iporo mine tia ndo. Tamâta ŋalae ma ipai wurâta tamâta mine tu, ‘Noko kulâ kuveta kâpwa pa naŋa, aku kupita lalava ŋana wurâta kâ ku pwai kâpwa kumâ kusu pa naŋa ŋga. Naŋa ma aka wa anu muŋga lâ, ŋineŋga noko ma kuka wa kunu muli.’
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ambo wurâta tamâta iveta ikura tamâta ŋalae ne ŋgua mine, tiambo tamâta ŋalae ma ipanea i ku kawa ndaŋge papa, tiya? Tia ndo! I nde wurâta tamâta kaa nâ ma!
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Aku miki kala mine nâ; ambo miki kaveta wurâta rârâni naŋa alami tu kaveta ŋinde marumbu lâ, ande ara ŋana miki ma kaporo mine tu, ‘Maka nde wurâta tamâta kaa nâ; maka kaveta nema wurâta nâ’.”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Yesu nde iyoka nzâla ŋinde ilâ pa Jerusalem kâ, aku iyoka ilâ ipâŋga tâno toŋge ikeno Samaria tâno aŋga Galilaya tâno ŋgininzi.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Ilâ lee ipâŋga lawea toŋge tini laiti. Aŋga kinzi tamâta saŋao, tininzi saga-saga, ande soka nzâlani ndaina simâ. Kinzi matanzi kâki simora Yesu, aku simandi malawae.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Ŋineŋga sisarâwa kawanzi ŋalae mine tu, “Yesu, Tamâta Ŋalae, kalo sukâŋa ŋanama!”
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Yesu mata ilâ imoranzi, ŋineŋga ipainzi tu, “Miki kalâ katula tinimi panzi patarawâŋa tamâta”. Mine nde kinzi silâ ŋana siveta mine kâ. Soka silâ yo, ande tininzi ipâŋga mbâra-mbâra kilo.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Kinzi matanzi ilâ ku simora tu tininzi ipâŋga mbâra-mbâra lâ. Ŋineŋga tamâta taitu nâ lâ kinzi tamâta saŋao ŋinde nde itaulo imâ pa Yesu. Isarâwa kawa kâki ŋalae tina ipanea Maro Kindeni.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Iyoka mine imâ lee ipâŋga pa Yesu lâ, ŋineŋga ipare tuku nao tundu ndue lâ Yesu kie tini laiti, aku kawa ndaŋge papa. Andeta tamâta ŋinde nde lâ kinzi Samaria ŋgu; i Juda tamâta tia.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yesu mata imora tamâta ŋinde, aku iporo tu, “Ayo, naŋa muŋga avetanzi tamâta saŋao sipâŋga tininzi mbâra-mbâra lâ. Aŋga kinzi lima kanaŋonzi ŋapa nde simo ndia.
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Mana mana ŋga tinikoa tamâta ŋine simbo nâ nde itaulo imâ ku ipanea Maro Kindeni, a?”
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Yesu iporo ŋgua mine, ŋineŋga ipai Samaria tamâta ŋinde tu, “Noko kumandi, aku kulâ. Noko ne kalo-tawana ivetano kupâŋga tini ara kilo lâ.”
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Zo toŋge, kinzi tamâta pinde lâ Parisai ŋgu nde sikasoŋa Yesu tu, “Maro Kindeni ma imâ ikai maro panzi tamâta lâ tâno kulu lâ zo ndia.” Ŋineŋga Yesu itu ŋgua lâ kawanzi ku ipainzi tu, “Maro Kindeni ne mâsi ŋana ikai maro panzi tamâta kâ ŋandai kelekele kinzi tamâta sikura tu simora lâ matanzi ŋga.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Aku tamâta toŋge ikura ŋana iporo tu, ‘Kamora, ikai Maro kala imo ŋai’, tâku, ‘Imo ndai’ tâku, ande tia. Miki kaloŋo ŋga; Maro Kindeni nde imâ ikai maro panzi tamâta marumbu lâ, kala imo miki ŋginimi.”
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Muli ŋga, miki ma ilomi ndo tu naŋa Tamâta Natu ma ataulo amâ ku amo kumi kilo ikura zo pinde. Andeta tia.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Lâ zo ŋinde, kinzi tamâta pinde ma sipaimi tu, ‘Kamora, i imo ndai’, tâku, ‘Kamora, imo ŋai’. Andeta miki ma kapalilu kalâ koka mulinzi ndimo.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Miki kasama tu lâ zo ŋana loloa salaga kâ, ande ne sinâla uru ipane nia ilâ ikura nia ndoni lâ samba kalo. Aku mine nâ, lâ naŋa Tamâta Natu neŋgu zo ŋana ataulo amâ kilo kâ, ande kinzi tamâta rârâni ma simora pwataki ku sisama.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Andeta naŋa ma akai nâna ŋalae muŋga lâ ŋga, aku kinzi tamâta simo lâ zo ŋine ma sipu mulinzi pa naŋa.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Aku lâ zo ŋana naŋa Tamâta Natu ma amandi ŋana ataulo amâ kilo kâ, ande vetâŋa kie taituni ma ipâŋga, itogo nia ndoyo ipâŋga lâ Noa ne zo mine.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Muŋga, lâ Noa ne zo, pondi ŋalae ipâŋga tia yo, aku kinzi tamâta nde simo nenzi, sika wa sinu wa sipakâe wa. Kinzi siveta mine ku simo lee, ŋineŋga zo ipâŋga lâ, kala Noa ikâki ilâ wâŋga ŋalae ilo. Ŋineŋga pondi ŋalae ipâŋga, aku izavarunzi tamâta ndoni.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Aku mine nâ, nanayoni, lâ Loto ne zo, ande kinzi tamâta siveta vetâŋa kie taituni. Kinzi simo nenzi, sika wa sinu wa sipako wa sipau kâpwa lâ tâno ilo wa sipa nenzi luma wa.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Andeta lâ zo ŋana Loto ipile Sodom lawea ku ikâwa ilâ, ande lâ zoni ndaina nâ, yââ tava mira ndimoro nde imbe lâ samba tini indue imâ itogo karâzi mine, aku izavarunzi tamâta ndoni.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Aku vetâŋa kie taituni ma ipâŋga lâ zo ŋinde naŋa Tamâta Natu ma ataulo amâ ku apatua lâ nia yo.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Lâ zo muli ŋinde, ambo tamâta toŋge imo ne luma mende kulu, ande ara ŋana i ma indue ku ikâwa nâ, ma itaulo ilâ luma ilo ŋana ikai ne kelekele kâ ndimo. Aku mine nâ, ambo tamâta toŋge imo ne tâno ilo, ande ara ŋana i ma ikâwa nâ, ma itaulo ilâ ne luma ilo ŋana ikai ne kelekele pinde kâ ndimo.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Miki kalomi ŋgere sondo ŋana vetâŋa ŋinde muŋga ipâŋga pa Loto kaiwa!
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Tamâta ea ilo ŋalae ŋana tamwata ne via, ande i ma ikai via mao, ande tia. Aŋga tamâta ea kalo tawana naŋa kala imora tamwata ne via tu kelekele kaa nâ, ande tamâta ŋinde ma imo via ku imo nâ.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Naŋa apaimi tu lâ zo ŋana naŋa ataulo amâ kilo kâ, ande tamâta rua ma simo sikeno peke taitu kulu. Aku Maro Kindeni ma ikai toŋge imâ imo kuku, aŋga ma ipile toŋge imo.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Aku mine nâ, taine rua ma simo taitu sikai wurâta ŋana siveta puroŋa kâ. Aku Maro Kindeni ma ikai toŋge imâ imo kuku, aŋga ma ipile toŋge imo.”
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 — ausente —
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.