Mateus 13

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siwan tapduu wagwene Jesuta yotgwen teke epu kepman kuke paku yangga gapan gwene kwaimune pukwikut.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Pukwiwawan aminu buyambam sikngata apu yupbasike tasiwawa kake dopangbamu gwendune koke yanindamutnangge pukwikut. Pukwiwawan aminbamda yanggabam gwenu kwaimtapane yuwawa
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 tuwang wamu takngatu takngatu yanike wamu buyambam anzing yanikut, “Natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangatang muban pimaking.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Muban zakngi kundu kepiapane pimapa apu kwaitda atnaking.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Sike zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimakingu babamda akoke zakngi wa asusikwatapbut.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Siwan ngana zakngi keu take komune pimakingu buyana buyambam mateknga ngang aaking.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Siwan ninu pandetnata Jesue kuke anzing inikumang,
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 “Dasingge gata tuwang wamu yaninggayak,” ngang inina yake anzing ninikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata ginu daninggat. Siwan ngana aminu aakwau wena,” ngang ninikut.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 “Sike aminu tapatuta natdetdet nomana papanu Anututa ie natdetdet kunduat asimusaanguwan buyambam siknga papik. Sike aminu tapatuta natdetdet nomana panangge bitakengu natdetdetna gwa pakuu akaiwan kuwik.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 ‘Kainata akake ngana yapii dua kaaing.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Unzingge aminu waakwakga unzing tasiwa wamu takngatu Aisaia ayanikapsa apata yakuu buya unin aakut. Ita anzing yakut,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Aminu waakwakga maaknga kapanga ge itane wamu katak dua nataaing.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Ngana ginu apbaknganong. Kaisata sanga gwa kake maakzata wamu atnataaing.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Nata ginu siakande siknga daninggat. Tupa siknga ayanikapsa amikat aminu nomana amikatda take siknga sanga akanangge natapbing ngana dua kakingu ginda apmanu akaaing. Ginda wamu nataaing kaknga atnatapnangge take siknga natapbing ngana dua natapbing,” ngang ninikut.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Ginda tuwang wamu aminu tapatuta nanam zau puyaangane mukutde yapii daniwa natapnong.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Aminbamda wamu Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu atnatake ngana ie katak dua nataaing. Setenda wa aminde apuke zetgaman wamu takeaknga Anututa musiaatang teyamunggak kaknga sandeyamunggak. Sike zakngi wa kepiapane pimakinggane yapii unin.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Sike zakngi kundu suptangan pimakingu wa anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan wam natake zetgaman take natake zetgaman apbakngake takaing.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Ngana muyakngi dua pukunggak. Wena. Ita tapduu mateknga siknga yuke masande aminu kunduta Anutue wam tanguwa pimapikge natake meya aminu waakwakge yamuke waiaknga tasiyama zetgaman pimakaing.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu wa anzing. Aminda wamu take siknga natapbing ngana kepdakane nana meyaat gatu sangaapana buyambam siknga panangge nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapakusiwan buyana atnanga dua,” ngang ninikut.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 “Sike tapuya keu take komune pimakingu wa anzing. Aminda wamu natake katak natagwaangukaing. Siwan wa aminda buyana buyambam mateknga ngang aakaing,” ngang ninikut.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat yake anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta poyak tapunu take siknga pake puyanaatang muban kuking.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ngana dapuna peking gwekatangu iwanata apuke zongazonga waitane tapuya poyak tapunde banakan katang muban kuking.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Siwan masande poyau wa akoke buya aawan kawa ngana zongazonga waiat kuut undanggan yuwan kaking.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Kake puya aminda puya toikge kuke anzing iniking, ‘Buyambamtapa. Ninu gata poyak tapunu takekan ba puyakaatang mukuyak ngang natapbumang. Dasingge zongazonga wai buyak akokaing,’ ngang iniwa
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 yake, ‘Iwana tapatuta tasikut,’ ngang yaniwan yake anzing iniking, ‘Kuke atzitnimde natayak ba,’ ngang iniwa,
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 ‘Aho. Ginda zongazonga wai zike poyakat kuut zitnang,’ ngang yanikut.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 ‘Ginda kapewa kuutda akowawat tapduknga buya detnanga komunea puya waaknga pasiya aminu anzing yaniwit, Ginda zongazonga wai gamok zike unekan wamandakngapenong. Katapatang saningge. Sike poyau natane nanam yot gwene paku penong,’ ngang yaniwit,” ngang ninikut.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 — ausente —
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Poyakga paptawan sawikge sanga umana yis ngang inikamang. Siwan maya tapatuta poyak sanangge natake yis mateknga pake palaua banakan katang pamuban tawamban sandewan palaua kuupbamda paptawik ngang,” Jesuta yanikut.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Siwan aminbam yaninangge natake Jesuta asinggan asinggan tuwang wam takngatu takngatu yanikut. Sipdune tuwang wam teke anggaman dua yanikut.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Siwan tupa siknga Anutue wam yanikapsa tapatuta yakut takngata buyana aawikge natake Jesuta unzing yanikut,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Siwan Jesuta wamu waaknga yawan puyuwan aminbam peke yoan koke yuwawan ninu pandetnata ie kuke anzing inikumang, “Tuwang wamu zongazonga waita puyaangatang akopbingge yapii ninu niniyo,” ngang inina
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 yake anzing ninikut, “Aminda nanam zau take siknga puyaangatang mukuu wa na. Aminbamdane notnaapa.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Siwan puya wa keu kuupbam. Sike nanam zau take siknga wa aminu Anututa papan itane aminabam dakngake yuaingunin. Sike zongazonga wai wa Setendane donga.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Sike iwana zongazonga tapunu wai mukuu wa Seten. Sike tapduknga buya detnanga komu wa tapduknga ayuamang komda asandewik.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Sike zongazonga wai zike katapatang sakingu wa unzing, tapduknga sandewik gwekatang ina unzakan tasining.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Na aminbamdane notnaapa dakngake angelana yanipewa kuke aminu Anututa papan aminabam dakngake yuaikat nana pasiwan maikaingu apake gatu aminbamda waiaknga pasikaingu kuut paning. Pake Anutue kekeknga aknga gepbiatang dua yutningge ayanikwasiwa katap bapatang kuning.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Katau wagwene kuke kwanamna kumzang sike kaakake yutning.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Tapduu waomune aminu nomanata Nanatane kekeknga aknga gepbiatang yuke gunzitda binga waenga zike yutning. Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang ninikut.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta keu komduatang kwaike sangaapa inata kundu take siknga kep ganang katang kakut. Kake baniaatang take siknga natake gatu usikwatake kukut. Kuke inane sangaapana aminde yaman manita usiwa puyuwan mani pake keu sanga wa usikwatapbut komu kuke manita usikut,” ngang ninikut.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Siwan gatuna daniwit. Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Usiwam yot toiknga tapatuta sangaapana usinangge natake bimbinu take siknga yanggabam nana kanangge kukut.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Kuke tawake tawake bimbinu inata kundu manina buyambam sikngata usinanga gwendu kawan take siknga sikut. Siwan kuku sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina kwaapzang pake kuku bimbinu wagwenu usikut,” ngang Jesuta ninikut.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Gatuna enandang nanata amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminda pis panangge natake yapapna yanggagapan katang muba kuwan pis inata inata kaikaing binga.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Yapap gwenu gitnawana kwaimune kaitakakoke apukwike pis take dakandaka dopangu gwendune butupeke pis wai apmutning.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Sike tapduknga ayuamang komda asandewik gwene ina unzakan siwik. Angelata apuke waiaknga pasiya amikat amin nomakatda unekan gatake yuwawa kake usanzike wai aminu pake yanikwasiwa
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 katap bapatang pukuning. Pukuke undang yuke kwanamu kumzang sike kaakake yutning,” ngang ninikut.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Siwan Jesuta anzing ninikwaikut, “Ginda wamu wa kuupbamdane yapii atnataaing ba dasing,” ngang niniwan, “Ngan,” ngang yana
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 yake anzing ninikut, “Unzingge mama wam yanindamumsa amikatnana tapututa natane pandetna dakngake Anututa amin panangge tasinggak kakngae gepbiatang yuwik kapata yot gwende toiknga binga yuwik. Yot toikga sangaapana peak gwene koke sangaapa kayuk sikngaat tupananaat pake pakepu yamik. Ina unzakan aminu waapata wamu tupan natapbut takngaat masan natapbut takngaat musiaatangga enawan yaniwik,” ngang ninikut.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Siwan Jesuta tuwang wamu waaknga yawan puyuwana you wanggapma teke
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 yotna siknga kukut. Undang kuke Anutue wamu miti yotnaatang koke yaniwan asatnake anzing yaking, “Natdetdetna buyambam pake yake duya takngatu pasinggak ngangu ita wa zane pakut?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Aminu waapa aminu katapsan usike sangabam pasinggak kapatane waaknga dua ba dasing? Sike Maria minga dua ba dasing? Sike Jems gatu Josep gatu Saimon gatu Judas ngangu itane uyapna dua ba dasing,” ngang yaking.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 “Siwan itane samina kuupbam nikat dua yuamang ba dasing? Sike sanga wa kuupbamu zane pakut?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Unzing yake semna natangama ngana yake anzing yanikut, “Ayanikapsa aminde aminu umana kaya ngang yotna yotna nana aminda natayamukaing ngana wa aminda yotna siknga yuwa inaat nana aminda umana wena akwak ngang natayamukaing. Siwan gatu inapaanu yotna gwendunekan nana aminda kuut umana wena akwak ngang natayamukaing.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Siwan you wanggapmane nana aminda ie banip meya natapa kake duya kwaapzang you wanggapmane dua tasikut.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.