Mateus 13
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NAA
1 Siwan tapduu wagwene Jesuta yotgwen teke epu kepman kuke paku yangga gapan gwene kwaimune pukwikut.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Pukwiwawan aminu buyambam sikngata apu yupbasike tasiwawa kake dopangbamu gwendune koke yanindamutnangge pukwikut. Pukwiwawan aminbamda yanggabam gwenu kwaimtapane yuwawa
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 tuwang wamu takngatu takngatu yanike wamu buyambam anzing yanikut, “Natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangatang muban pimaking.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Muban zakngi kundu kepiapane pimapa apu kwaitda atnaking.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Sike zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimakingu babamda akoke zakngi wa asusikwatapbut.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Siwan ngana zakngi keu take komune pimakingu buyana buyambam mateknga ngang aaking.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Siwan ninu pandetnata Jesue kuke anzing inikumang,
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 “Dasingge gata tuwang wamu yaninggayak,” ngang inina yake anzing ninikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata ginu daninggat. Siwan ngana aminu aakwau wena,” ngang ninikut.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 “Sike aminu tapatuta natdetdet nomana papanu Anututa ie natdetdet kunduat asimusaanguwan buyambam siknga papik. Sike aminu tapatuta natdetdet nomana panangge bitakengu natdetdetna gwa pakuu akaiwan kuwik.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 ‘Kainata akake ngana yapii dua kaaing.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Unzingge aminu waakwakga unzing tasiwa wamu takngatu Aisaia ayanikapsa apata yakuu buya unin aakut. Ita anzing yakut,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Aminu waakwakga maaknga kapanga ge itane wamu katak dua nataaing.
15 Porque o coração deste povo
16 “Ngana ginu apbaknganong. Kaisata sanga gwa kake maakzata wamu atnataaing.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Nata ginu siakande siknga daninggat. Tupa siknga ayanikapsa amikat aminu nomana amikatda take siknga sanga akanangge natapbing ngana dua kakingu ginda apmanu akaaing. Ginda wamu nataaing kaknga atnatapnangge take siknga natapbing ngana dua natapbing,” ngang ninikut.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Ginda tuwang wamu aminu tapatuta nanam zau puyaangane mukutde yapii daniwa natapnong.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Aminbamda wamu Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu atnatake ngana ie katak dua nataaing. Setenda wa aminde apuke zetgaman wamu takeaknga Anututa musiaatang teyamunggak kaknga sandeyamunggak. Sike zakngi wa kepiapane pimakinggane yapii unin.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Sike zakngi kundu suptangan pimakingu wa anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan wam natake zetgaman take natake zetgaman apbakngake takaing.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Ngana muyakngi dua pukunggak. Wena. Ita tapduu mateknga siknga yuke masande aminu kunduta Anutue wam tanguwa pimapikge natake meya aminu waakwakge yamuke waiaknga tasiyama zetgaman pimakaing.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu wa anzing. Aminda wamu take siknga natapbing ngana kepdakane nana meyaat gatu sangaapana buyambam siknga panangge nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapakusiwan buyana atnanga dua,” ngang ninikut.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 “Sike tapuya keu take komune pimakingu wa anzing. Aminda wamu natake katak natagwaangukaing. Siwan wa aminda buyana buyambam mateknga ngang aakaing,” ngang ninikut.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat yake anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta poyak tapunu take siknga pake puyanaatang muban kuking.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Ngana dapuna peking gwekatangu iwanata apuke zongazonga waitane tapuya poyak tapunde banakan katang muban kuking.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Siwan masande poyau wa akoke buya aawan kawa ngana zongazonga waiat kuut undanggan yuwan kaking.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Kake puya aminda puya toikge kuke anzing iniking, ‘Buyambamtapa. Ninu gata poyak tapunu takekan ba puyakaatang mukuyak ngang natapbumang. Dasingge zongazonga wai buyak akokaing,’ ngang iniwa
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 yake, ‘Iwana tapatuta tasikut,’ ngang yaniwan yake anzing iniking, ‘Kuke atzitnimde natayak ba,’ ngang iniwa,
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 ‘Aho. Ginda zongazonga wai zike poyakat kuut zitnang,’ ngang yanikut.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 ‘Ginda kapewa kuutda akowawat tapduknga buya detnanga komunea puya waaknga pasiya aminu anzing yaniwit, Ginda zongazonga wai gamok zike unekan wamandakngapenong. Katapatang saningge. Sike poyau natane nanam yot gwene paku penong,’ ngang yaniwit,” ngang ninikut.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 — ausente —
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 — ausente —
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Poyakga paptawan sawikge sanga umana yis ngang inikamang. Siwan maya tapatuta poyak sanangge natake yis mateknga pake palaua banakan katang pamuban tawamban sandewan palaua kuupbamda paptawik ngang,” Jesuta yanikut.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Siwan aminbam yaninangge natake Jesuta asinggan asinggan tuwang wam takngatu takngatu yanikut. Sipdune tuwang wam teke anggaman dua yanikut.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Siwan tupa siknga Anutue wam yanikapsa tapatuta yakut takngata buyana aawikge natake Jesuta unzing yanikut,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Siwan Jesuta wamu waaknga yawan puyuwan aminbam peke yoan koke yuwawan ninu pandetnata ie kuke anzing inikumang, “Tuwang wamu zongazonga waita puyaangatang akopbingge yapii ninu niniyo,” ngang inina
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 yake anzing ninikut, “Aminda nanam zau take siknga puyaangatang mukuu wa na. Aminbamdane notnaapa.
37 E Jesus respondeu:
38 Siwan puya wa keu kuupbam. Sike nanam zau take siknga wa aminu Anututa papan itane aminabam dakngake yuaingunin. Sike zongazonga wai wa Setendane donga.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Sike iwana zongazonga tapunu wai mukuu wa Seten. Sike tapduknga buya detnanga komu wa tapduknga ayuamang komda asandewik.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Sike zongazonga wai zike katapatang sakingu wa unzing, tapduknga sandewik gwekatang ina unzakan tasining.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Na aminbamdane notnaapa dakngake angelana yanipewa kuke aminu Anututa papan aminabam dakngake yuaikat nana pasiwan maikaingu apake gatu aminbamda waiaknga pasikaingu kuut paning. Pake Anutue kekeknga aknga gepbiatang dua yutningge ayanikwasiwa katap bapatang kuning.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Katau wagwene kuke kwanamna kumzang sike kaakake yutning.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tapduu waomune aminu nomanata Nanatane kekeknga aknga gepbiatang yuke gunzitda binga waenga zike yutning. Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang ninikut.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta keu komduatang kwaike sangaapa inata kundu take siknga kep ganang katang kakut. Kake baniaatang take siknga natake gatu usikwatake kukut. Kuke inane sangaapana aminde yaman manita usiwa puyuwan mani pake keu sanga wa usikwatapbut komu kuke manita usikut,” ngang ninikut.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Siwan gatuna daniwit. Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Usiwam yot toiknga tapatuta sangaapana usinangge natake bimbinu take siknga yanggabam nana kanangge kukut.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Kuke tawake tawake bimbinu inata kundu manina buyambam sikngata usinanga gwendu kawan take siknga sikut. Siwan kuku sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina kwaapzang pake kuku bimbinu wagwenu usikut,” ngang Jesuta ninikut.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Gatuna enandang nanata amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminda pis panangge natake yapapna yanggagapan katang muba kuwan pis inata inata kaikaing binga.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Yapap gwenu gitnawana kwaimune kaitakakoke apukwike pis take dakandaka dopangu gwendune butupeke pis wai apmutning.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Sike tapduknga ayuamang komda asandewik gwene ina unzakan siwik. Angelata apuke waiaknga pasiya amikat amin nomakatda unekan gatake yuwawa kake usanzike wai aminu pake yanikwasiwa
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 katap bapatang pukuning. Pukuke undang yuke kwanamu kumzang sike kaakake yutning,” ngang ninikut.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Siwan Jesuta anzing ninikwaikut, “Ginda wamu wa kuupbamdane yapii atnataaing ba dasing,” ngang niniwan, “Ngan,” ngang yana
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 yake anzing ninikut, “Unzingge mama wam yanindamumsa amikatnana tapututa natane pandetna dakngake Anututa amin panangge tasinggak kakngae gepbiatang yuwik kapata yot gwende toiknga binga yuwik. Yot toikga sangaapana peak gwene koke sangaapa kayuk sikngaat tupananaat pake pakepu yamik. Ina unzakan aminu waapata wamu tupan natapbut takngaat masan natapbut takngaat musiaatangga enawan yaniwik,” ngang ninikut.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Siwan Jesuta tuwang wamu waaknga yawan puyuwana you wanggapma teke
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 yotna siknga kukut. Undang kuke Anutue wamu miti yotnaatang koke yaniwan asatnake anzing yaking, “Natdetdetna buyambam pake yake duya takngatu pasinggak ngangu ita wa zane pakut?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Aminu waapa aminu katapsan usike sangabam pasinggak kapatane waaknga dua ba dasing? Sike Maria minga dua ba dasing? Sike Jems gatu Josep gatu Saimon gatu Judas ngangu itane uyapna dua ba dasing,” ngang yaking.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 “Siwan itane samina kuupbam nikat dua yuamang ba dasing? Sike sanga wa kuupbamu zane pakut?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Unzing yake semna natangama ngana yake anzing yanikut, “Ayanikapsa aminde aminu umana kaya ngang yotna yotna nana aminda natayamukaing ngana wa aminda yotna siknga yuwa inaat nana aminda umana wena akwak ngang natayamukaing. Siwan gatu inapaanu yotna gwendunekan nana aminda kuut umana wena akwak ngang natayamukaing.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Siwan you wanggapmane nana aminda ie banip meya natapa kake duya kwaapzang you wanggapmane dua tasikut.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.