Mateus 13

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Siwan tapduu wagwene Jesuta yotgwen teke epu kepman kuke paku yangga gapan gwene kwaimune pukwikut.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Pukwiwawan aminu buyambam sikngata apu yupbasike tasiwawa kake dopangbamu gwendune koke yanindamutnangge pukwikut. Pukwiwawan aminbamda yanggabam gwenu kwaimtapane yuwawa
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 tuwang wamu takngatu takngatu yanike wamu buyambam anzing yanikut, “Natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangatang muban pimaking.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Muban zakngi kundu kepiapane pimapa apu kwaitda atnaking.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Sike zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimakingu babamda akoke zakngi wa asusikwatapbut.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Siwan ngana zakngi keu take komune pimakingu buyana buyambam mateknga ngang aaking.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Siwan ninu pandetnata Jesue kuke anzing inikumang,
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 “Dasingge gata tuwang wamu yaninggayak,” ngang inina yake anzing ninikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata ginu daninggat. Siwan ngana aminu aakwau wena,” ngang ninikut.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 “Sike aminu tapatuta natdetdet nomana papanu Anututa ie natdetdet kunduat asimusaanguwan buyambam siknga papik. Sike aminu tapatuta natdetdet nomana panangge bitakengu natdetdetna gwa pakuu akaiwan kuwik.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 ‘Kainata akake ngana yapii dua kaaing.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Unzingge aminu waakwakga unzing tasiwa wamu takngatu Aisaia ayanikapsa apata yakuu buya unin aakut. Ita anzing yakut,
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Aminu waakwakga maaknga kapanga ge itane wamu katak dua nataaing.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Ngana ginu apbaknganong. Kaisata sanga gwa kake maakzata wamu atnataaing.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Nata ginu siakande siknga daninggat. Tupa siknga ayanikapsa amikat aminu nomana amikatda take siknga sanga akanangge natapbing ngana dua kakingu ginda apmanu akaaing. Ginda wamu nataaing kaknga atnatapnangge take siknga natapbing ngana dua natapbing,” ngang ninikut.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Ginda tuwang wamu aminu tapatuta nanam zau puyaangane mukutde yapii daniwa natapnong.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Aminbamda wamu Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu atnatake ngana ie katak dua nataaing. Setenda wa aminde apuke zetgaman wamu takeaknga Anututa musiaatang teyamunggak kaknga sandeyamunggak. Sike zakngi wa kepiapane pimakinggane yapii unin.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Sike zakngi kundu suptangan pimakingu wa anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan wam natake zetgaman take natake zetgaman apbakngake takaing.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Ngana muyakngi dua pukunggak. Wena. Ita tapduu mateknga siknga yuke masande aminu kunduta Anutue wam tanguwa pimapikge natake meya aminu waakwakge yamuke waiaknga tasiyama zetgaman pimakaing.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu wa anzing. Aminda wamu take siknga natapbing ngana kepdakane nana meyaat gatu sangaapana buyambam siknga panangge nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapakusiwan buyana atnanga dua,” ngang ninikut.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 “Sike tapuya keu take komune pimakingu wa anzing. Aminda wamu natake katak natagwaangukaing. Siwan wa aminda buyana buyambam mateknga ngang aakaing,” ngang ninikut.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat yake anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta poyak tapunu take siknga pake puyanaatang muban kuking.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Ngana dapuna peking gwekatangu iwanata apuke zongazonga waitane tapuya poyak tapunde banakan katang muban kuking.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Siwan masande poyau wa akoke buya aawan kawa ngana zongazonga waiat kuut undanggan yuwan kaking.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 “Kake puya aminda puya toikge kuke anzing iniking, ‘Buyambamtapa. Ninu gata poyak tapunu takekan ba puyakaatang mukuyak ngang natapbumang. Dasingge zongazonga wai buyak akokaing,’ ngang iniwa
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 yake, ‘Iwana tapatuta tasikut,’ ngang yaniwan yake anzing iniking, ‘Kuke atzitnimde natayak ba,’ ngang iniwa,
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 ‘Aho. Ginda zongazonga wai zike poyakat kuut zitnang,’ ngang yanikut.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 ‘Ginda kapewa kuutda akowawat tapduknga buya detnanga komunea puya waaknga pasiya aminu anzing yaniwit, Ginda zongazonga wai gamok zike unekan wamandakngapenong. Katapatang saningge. Sike poyau natane nanam yot gwene paku penong,’ ngang yaniwit,” ngang ninikut.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 — ausente —
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 — ausente —
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Poyakga paptawan sawikge sanga umana yis ngang inikamang. Siwan maya tapatuta poyak sanangge natake yis mateknga pake palaua banakan katang pamuban tawamban sandewan palaua kuupbamda paptawik ngang,” Jesuta yanikut.
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Siwan aminbam yaninangge natake Jesuta asinggan asinggan tuwang wam takngatu takngatu yanikut. Sipdune tuwang wam teke anggaman dua yanikut.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Siwan tupa siknga Anutue wam yanikapsa tapatuta yakut takngata buyana aawikge natake Jesuta unzing yanikut,
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Siwan Jesuta wamu waaknga yawan puyuwan aminbam peke yoan koke yuwawan ninu pandetnata ie kuke anzing inikumang, “Tuwang wamu zongazonga waita puyaangatang akopbingge yapii ninu niniyo,” ngang inina
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 yake anzing ninikut, “Aminda nanam zau take siknga puyaangatang mukuu wa na. Aminbamdane notnaapa.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Siwan puya wa keu kuupbam. Sike nanam zau take siknga wa aminu Anututa papan itane aminabam dakngake yuaingunin. Sike zongazonga wai wa Setendane donga.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Sike iwana zongazonga tapunu wai mukuu wa Seten. Sike tapduknga buya detnanga komu wa tapduknga ayuamang komda asandewik.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Sike zongazonga wai zike katapatang sakingu wa unzing, tapduknga sandewik gwekatang ina unzakan tasining.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Na aminbamdane notnaapa dakngake angelana yanipewa kuke aminu Anututa papan aminabam dakngake yuaikat nana pasiwan maikaingu apake gatu aminbamda waiaknga pasikaingu kuut paning. Pake Anutue kekeknga aknga gepbiatang dua yutningge ayanikwasiwa katap bapatang kuning.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Katau wagwene kuke kwanamna kumzang sike kaakake yutning.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Tapduu waomune aminu nomanata Nanatane kekeknga aknga gepbiatang yuke gunzitda binga waenga zike yutning. Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang ninikut.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta keu komduatang kwaike sangaapa inata kundu take siknga kep ganang katang kakut. Kake baniaatang take siknga natake gatu usikwatake kukut. Kuke inane sangaapana aminde yaman manita usiwa puyuwan mani pake keu sanga wa usikwatapbut komu kuke manita usikut,” ngang ninikut.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Siwan gatuna daniwit. Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Usiwam yot toiknga tapatuta sangaapana usinangge natake bimbinu take siknga yanggabam nana kanangge kukut.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Kuke tawake tawake bimbinu inata kundu manina buyambam sikngata usinanga gwendu kawan take siknga sikut. Siwan kuku sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina kwaapzang pake kuku bimbinu wagwenu usikut,” ngang Jesuta ninikut.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Gatuna enandang nanata amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminda pis panangge natake yapapna yanggagapan katang muba kuwan pis inata inata kaikaing binga.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Yapap gwenu gitnawana kwaimune kaitakakoke apukwike pis take dakandaka dopangu gwendune butupeke pis wai apmutning.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Sike tapduknga ayuamang komda asandewik gwene ina unzakan siwik. Angelata apuke waiaknga pasiya amikat amin nomakatda unekan gatake yuwawa kake usanzike wai aminu pake yanikwasiwa
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 katap bapatang pukuning. Pukuke undang yuke kwanamu kumzang sike kaakake yutning,” ngang ninikut.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Siwan Jesuta anzing ninikwaikut, “Ginda wamu wa kuupbamdane yapii atnataaing ba dasing,” ngang niniwan, “Ngan,” ngang yana
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 yake anzing ninikut, “Unzingge mama wam yanindamumsa amikatnana tapututa natane pandetna dakngake Anututa amin panangge tasinggak kakngae gepbiatang yuwik kapata yot gwende toiknga binga yuwik. Yot toikga sangaapana peak gwene koke sangaapa kayuk sikngaat tupananaat pake pakepu yamik. Ina unzakan aminu waapata wamu tupan natapbut takngaat masan natapbut takngaat musiaatangga enawan yaniwik,” ngang ninikut.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Siwan Jesuta tuwang wamu waaknga yawan puyuwana you wanggapma teke
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 yotna siknga kukut. Undang kuke Anutue wamu miti yotnaatang koke yaniwan asatnake anzing yaking, “Natdetdetna buyambam pake yake duya takngatu pasinggak ngangu ita wa zane pakut?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 Aminu waapa aminu katapsan usike sangabam pasinggak kapatane waaknga dua ba dasing? Sike Maria minga dua ba dasing? Sike Jems gatu Josep gatu Saimon gatu Judas ngangu itane uyapna dua ba dasing,” ngang yaking.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 “Siwan itane samina kuupbam nikat dua yuamang ba dasing? Sike sanga wa kuupbamu zane pakut?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Unzing yake semna natangama ngana yake anzing yanikut, “Ayanikapsa aminde aminu umana kaya ngang yotna yotna nana aminda natayamukaing ngana wa aminda yotna siknga yuwa inaat nana aminda umana wena akwak ngang natayamukaing. Siwan gatu inapaanu yotna gwendunekan nana aminda kuut umana wena akwak ngang natayamukaing.”
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Siwan you wanggapmane nana aminda ie banip meya natapa kake duya kwaapzang you wanggapmane dua tasikut.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.