Mateus 13
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs ARIB
1 Siwan tapduu wagwene Jesuta yotgwen teke epu kepman kuke paku yangga gapan gwene kwaimune pukwikut.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Pukwiwawan aminu buyambam sikngata apu yupbasike tasiwawa kake dopangbamu gwendune koke yanindamutnangge pukwikut. Pukwiwawan aminbamda yanggabam gwenu kwaimtapane yuwawa
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 tuwang wamu takngatu takngatu yanike wamu buyambam anzing yanikut, “Natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangatang muban pimaking.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Muban zakngi kundu kepiapane pimapa apu kwaitda atnaking.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Sike zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimakingu babamda akoke zakngi wa asusikwatapbut.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Siwan ngana zakngi keu take komune pimakingu buyana buyambam mateknga ngang aaking.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Siwan ninu pandetnata Jesue kuke anzing inikumang,
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 “Dasingge gata tuwang wamu yaninggayak,” ngang inina yake anzing ninikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata ginu daninggat. Siwan ngana aminu aakwau wena,” ngang ninikut.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 “Sike aminu tapatuta natdetdet nomana papanu Anututa ie natdetdet kunduat asimusaanguwan buyambam siknga papik. Sike aminu tapatuta natdetdet nomana panangge bitakengu natdetdetna gwa pakuu akaiwan kuwik.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 ‘Kainata akake ngana yapii dua kaaing.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Unzingge aminu waakwakga unzing tasiwa wamu takngatu Aisaia ayanikapsa apata yakuu buya unin aakut. Ita anzing yakut,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Aminu waakwakga maaknga kapanga ge itane wamu katak dua nataaing.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Ngana ginu apbaknganong. Kaisata sanga gwa kake maakzata wamu atnataaing.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nata ginu siakande siknga daninggat. Tupa siknga ayanikapsa amikat aminu nomana amikatda take siknga sanga akanangge natapbing ngana dua kakingu ginda apmanu akaaing. Ginda wamu nataaing kaknga atnatapnangge take siknga natapbing ngana dua natapbing,” ngang ninikut.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Ginda tuwang wamu aminu tapatuta nanam zau puyaangane mukutde yapii daniwa natapnong.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Aminbamda wamu Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu atnatake ngana ie katak dua nataaing. Setenda wa aminde apuke zetgaman wamu takeaknga Anututa musiaatang teyamunggak kaknga sandeyamunggak. Sike zakngi wa kepiapane pimakinggane yapii unin.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Sike zakngi kundu suptangan pimakingu wa anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan wam natake zetgaman take natake zetgaman apbakngake takaing.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ngana muyakngi dua pukunggak. Wena. Ita tapduu mateknga siknga yuke masande aminu kunduta Anutue wam tanguwa pimapikge natake meya aminu waakwakge yamuke waiaknga tasiyama zetgaman pimakaing.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu wa anzing. Aminda wamu take siknga natapbing ngana kepdakane nana meyaat gatu sangaapana buyambam siknga panangge nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapakusiwan buyana atnanga dua,” ngang ninikut.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 “Sike tapuya keu take komune pimakingu wa anzing. Aminda wamu natake katak natagwaangukaing. Siwan wa aminda buyana buyambam mateknga ngang aakaing,” ngang ninikut.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat yake anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta poyak tapunu take siknga pake puyanaatang muban kuking.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ngana dapuna peking gwekatangu iwanata apuke zongazonga waitane tapuya poyak tapunde banakan katang muban kuking.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Siwan masande poyau wa akoke buya aawan kawa ngana zongazonga waiat kuut undanggan yuwan kaking.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Kake puya aminda puya toikge kuke anzing iniking, ‘Buyambamtapa. Ninu gata poyak tapunu takekan ba puyakaatang mukuyak ngang natapbumang. Dasingge zongazonga wai buyak akokaing,’ ngang iniwa
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 yake, ‘Iwana tapatuta tasikut,’ ngang yaniwan yake anzing iniking, ‘Kuke atzitnimde natayak ba,’ ngang iniwa,
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 ‘Aho. Ginda zongazonga wai zike poyakat kuut zitnang,’ ngang yanikut.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 ‘Ginda kapewa kuutda akowawat tapduknga buya detnanga komunea puya waaknga pasiya aminu anzing yaniwit, Ginda zongazonga wai gamok zike unekan wamandakngapenong. Katapatang saningge. Sike poyau natane nanam yot gwene paku penong,’ ngang yaniwit,” ngang ninikut.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Poyakga paptawan sawikge sanga umana yis ngang inikamang. Siwan maya tapatuta poyak sanangge natake yis mateknga pake palaua banakan katang pamuban tawamban sandewan palaua kuupbamda paptawik ngang,” Jesuta yanikut.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Siwan aminbam yaninangge natake Jesuta asinggan asinggan tuwang wam takngatu takngatu yanikut. Sipdune tuwang wam teke anggaman dua yanikut.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Siwan tupa siknga Anutue wam yanikapsa tapatuta yakut takngata buyana aawikge natake Jesuta unzing yanikut,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Siwan Jesuta wamu waaknga yawan puyuwan aminbam peke yoan koke yuwawan ninu pandetnata ie kuke anzing inikumang, “Tuwang wamu zongazonga waita puyaangatang akopbingge yapii ninu niniyo,” ngang inina
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 yake anzing ninikut, “Aminda nanam zau take siknga puyaangatang mukuu wa na. Aminbamdane notnaapa.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Siwan puya wa keu kuupbam. Sike nanam zau take siknga wa aminu Anututa papan itane aminabam dakngake yuaingunin. Sike zongazonga wai wa Setendane donga.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Sike iwana zongazonga tapunu wai mukuu wa Seten. Sike tapduknga buya detnanga komu wa tapduknga ayuamang komda asandewik.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Sike zongazonga wai zike katapatang sakingu wa unzing, tapduknga sandewik gwekatang ina unzakan tasining.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Na aminbamdane notnaapa dakngake angelana yanipewa kuke aminu Anututa papan aminabam dakngake yuaikat nana pasiwan maikaingu apake gatu aminbamda waiaknga pasikaingu kuut paning. Pake Anutue kekeknga aknga gepbiatang dua yutningge ayanikwasiwa katap bapatang kuning.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Katau wagwene kuke kwanamna kumzang sike kaakake yutning.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tapduu waomune aminu nomanata Nanatane kekeknga aknga gepbiatang yuke gunzitda binga waenga zike yutning. Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang ninikut.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta keu komduatang kwaike sangaapa inata kundu take siknga kep ganang katang kakut. Kake baniaatang take siknga natake gatu usikwatake kukut. Kuke inane sangaapana aminde yaman manita usiwa puyuwan mani pake keu sanga wa usikwatapbut komu kuke manita usikut,” ngang ninikut.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Siwan gatuna daniwit. Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Usiwam yot toiknga tapatuta sangaapana usinangge natake bimbinu take siknga yanggabam nana kanangge kukut.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Kuke tawake tawake bimbinu inata kundu manina buyambam sikngata usinanga gwendu kawan take siknga sikut. Siwan kuku sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina kwaapzang pake kuku bimbinu wagwenu usikut,” ngang Jesuta ninikut.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Gatuna enandang nanata amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminda pis panangge natake yapapna yanggagapan katang muba kuwan pis inata inata kaikaing binga.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Yapap gwenu gitnawana kwaimune kaitakakoke apukwike pis take dakandaka dopangu gwendune butupeke pis wai apmutning.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Sike tapduknga ayuamang komda asandewik gwene ina unzakan siwik. Angelata apuke waiaknga pasiya amikat amin nomakatda unekan gatake yuwawa kake usanzike wai aminu pake yanikwasiwa
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 katap bapatang pukuning. Pukuke undang yuke kwanamu kumzang sike kaakake yutning,” ngang ninikut.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Siwan Jesuta anzing ninikwaikut, “Ginda wamu wa kuupbamdane yapii atnataaing ba dasing,” ngang niniwan, “Ngan,” ngang yana
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 yake anzing ninikut, “Unzingge mama wam yanindamumsa amikatnana tapututa natane pandetna dakngake Anututa amin panangge tasinggak kakngae gepbiatang yuwik kapata yot gwende toiknga binga yuwik. Yot toikga sangaapana peak gwene koke sangaapa kayuk sikngaat tupananaat pake pakepu yamik. Ina unzakan aminu waapata wamu tupan natapbut takngaat masan natapbut takngaat musiaatangga enawan yaniwik,” ngang ninikut.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Siwan Jesuta tuwang wamu waaknga yawan puyuwana you wanggapma teke
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 yotna siknga kukut. Undang kuke Anutue wamu miti yotnaatang koke yaniwan asatnake anzing yaking, “Natdetdetna buyambam pake yake duya takngatu pasinggak ngangu ita wa zane pakut?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Aminu waapa aminu katapsan usike sangabam pasinggak kapatane waaknga dua ba dasing? Sike Maria minga dua ba dasing? Sike Jems gatu Josep gatu Saimon gatu Judas ngangu itane uyapna dua ba dasing,” ngang yaking.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 “Siwan itane samina kuupbam nikat dua yuamang ba dasing? Sike sanga wa kuupbamu zane pakut?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Unzing yake semna natangama ngana yake anzing yanikut, “Ayanikapsa aminde aminu umana kaya ngang yotna yotna nana aminda natayamukaing ngana wa aminda yotna siknga yuwa inaat nana aminda umana wena akwak ngang natayamukaing. Siwan gatu inapaanu yotna gwendunekan nana aminda kuut umana wena akwak ngang natayamukaing.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Siwan you wanggapmane nana aminda ie banip meya natapa kake duya kwaapzang you wanggapmane dua tasikut.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.