Mateus 13

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Siwan tapduu wagwene Jesuta yotgwen teke epu kepman kuke paku yangga gapan gwene kwaimune pukwikut.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Pukwiwawan aminu buyambam sikngata apu yupbasike tasiwawa kake dopangbamu gwendune koke yanindamutnangge pukwikut. Pukwiwawan aminbamda yanggabam gwenu kwaimtapane yuwawa
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 tuwang wamu takngatu takngatu yanike wamu buyambam anzing yanikut, “Natapnong! Aminu tapatuta nanam zak pake paku puyaangatang muban pimaking.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Muban zakngi kundu kepiapane pimapa apu kwaitda atnaking.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Sike zakngi kundu keu suu amaakatang yuwa kaiu engatangan mateknga siknga yuaing kopatang pimapa zuna zetgaman akopbing.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Akopa ngana gunzitda akoke yasiwan zuna wa muyakngi wena siwan kungwake akupiaking.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimakingu babamda akoke zakngi wa asusikwatapbut.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Siwan ngana zakngi keu take komune pimakingu buyana buyambam mateknga ngang aaking.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang yanikut.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Siwan ninu pandetnata Jesue kuke anzing inikumang,
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 “Dasingge gata tuwang wamu yaninggayak,” ngang inina yake anzing ninikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata ginu daninggat. Siwan ngana aminu aakwau wena,” ngang ninikut.
11 Jesus respondeu:
12 “Sike aminu tapatuta natdetdet nomana papanu Anututa ie natdetdet kunduat asimusaanguwan buyambam siknga papik. Sike aminu tapatuta natdetdet nomana panangge bitakengu natdetdetna gwa pakuu akaiwan kuwik.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 ‘Kainata akake ngana yapii dua kaaing.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Unzingge aminu waakwakga unzing tasiwa wamu takngatu Aisaia ayanikapsa apata yakuu buya unin aakut. Ita anzing yakut,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Aminu waakwakga maaknga kapanga ge itane wamu katak dua nataaing.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Ngana ginu apbaknganong. Kaisata sanga gwa kake maakzata wamu atnataaing.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Nata ginu siakande siknga daninggat. Tupa siknga ayanikapsa amikat aminu nomana amikatda take siknga sanga akanangge natapbing ngana dua kakingu ginda apmanu akaaing. Ginda wamu nataaing kaknga atnatapnangge take siknga natapbing ngana dua natapbing,” ngang ninikut.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Ginda tuwang wamu aminu tapatuta nanam zau puyaangane mukutde yapii daniwa natapnong.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Aminbamda wamu Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu atnatake ngana ie katak dua nataaing. Setenda wa aminde apuke zetgaman wamu takeaknga Anututa musiaatang teyamunggak kaknga sandeyamunggak. Sike zakngi wa kepiapane pimakinggane yapii unin.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Sike zakngi kundu suptangan pimakingu wa anzing. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan wam natake zetgaman take natake zetgaman apbakngake takaing.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Ngana muyakngi dua pukunggak. Wena. Ita tapduu mateknga siknga yuke masande aminu kunduta Anutue wam tanguwa pimapikge natake meya aminu waakwakge yamuke waiaknga tasiyama zetgaman pimakaing.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Siwan zakngi kundu babam yapiiatang pimakingu wa anzing. Aminda wamu take siknga natapbing ngana kepdakane nana meyaat gatu sangaapana buyambam siknga panangge nataaing kakngaatda Anutue wamu yaitapakusiwan buyana atnanga dua,” ngang ninikut.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 “Sike tapuya keu take komune pimakingu wa anzing. Aminda wamu natake katak natagwaangukaing. Siwan wa aminda buyana buyambam mateknga ngang aakaing,” ngang ninikut.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat yake anzing yakut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta poyak tapunu take siknga pake puyanaatang muban kuking.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Ngana dapuna peking gwekatangu iwanata apuke zongazonga waitane tapuya poyak tapunde banakan katang muban kuking.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Siwan masande poyau wa akoke buya aawan kawa ngana zongazonga waiat kuut undanggan yuwan kaking.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 “Kake puya aminda puya toikge kuke anzing iniking, ‘Buyambamtapa. Ninu gata poyak tapunu takekan ba puyakaatang mukuyak ngang natapbumang. Dasingge zongazonga wai buyak akokaing,’ ngang iniwa
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 yake, ‘Iwana tapatuta tasikut,’ ngang yaniwan yake anzing iniking, ‘Kuke atzitnimde natayak ba,’ ngang iniwa,
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 ‘Aho. Ginda zongazonga wai zike poyakat kuut zitnang,’ ngang yanikut.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 ‘Ginda kapewa kuutda akowawat tapduknga buya detnanga komunea puya waaknga pasiya aminu anzing yaniwit, Ginda zongazonga wai gamok zike unekan wamandakngapenong. Katapatang saningge. Sike poyau natane nanam yot gwene paku penong,’ ngang yaniwit,” ngang ninikut.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 — ausente —
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 — ausente —
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Siwan Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Poyakga paptawan sawikge sanga umana yis ngang inikamang. Siwan maya tapatuta poyak sanangge natake yis mateknga pake palaua banakan katang pamuban tawamban sandewan palaua kuupbamda paptawik ngang,” Jesuta yanikut.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Siwan aminbam yaninangge natake Jesuta asinggan asinggan tuwang wam takngatu takngatu yanikut. Sipdune tuwang wam teke anggaman dua yanikut.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Siwan tupa siknga Anutue wam yanikapsa tapatuta yakut takngata buyana aawikge natake Jesuta unzing yanikut,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Siwan Jesuta wamu waaknga yawan puyuwan aminbam peke yoan koke yuwawan ninu pandetnata ie kuke anzing inikumang, “Tuwang wamu zongazonga waita puyaangatang akopbingge yapii ninu niniyo,” ngang inina
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 yake anzing ninikut, “Aminda nanam zau take siknga puyaangatang mukuu wa na. Aminbamdane notnaapa.
37 Jesus respondeu:
38 Siwan puya wa keu kuupbam. Sike nanam zau take siknga wa aminu Anututa papan itane aminabam dakngake yuaingunin. Sike zongazonga wai wa Setendane donga.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Sike iwana zongazonga tapunu wai mukuu wa Seten. Sike tapduknga buya detnanga komu wa tapduknga ayuamang komda asandewik.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Sike zongazonga wai zike katapatang sakingu wa unzing, tapduknga sandewik gwekatang ina unzakan tasining.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Na aminbamdane notnaapa dakngake angelana yanipewa kuke aminu Anututa papan aminabam dakngake yuaikat nana pasiwan maikaingu apake gatu aminbamda waiaknga pasikaingu kuut paning. Pake Anutue kekeknga aknga gepbiatang dua yutningge ayanikwasiwa katap bapatang kuning.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Katau wagwene kuke kwanamna kumzang sike kaakake yutning.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Tapduu waomune aminu nomanata Nanatane kekeknga aknga gepbiatang yuke gunzitda binga waenga zike yutning. Aminu maaknga kaya kakengu wamu waaknga natapsok,” ngang ninikut.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminu tapatuta keu komduatang kwaike sangaapa inata kundu take siknga kep ganang katang kakut. Kake baniaatang take siknga natake gatu usikwatake kukut. Kuke inane sangaapana aminde yaman manita usiwa puyuwan mani pake keu sanga wa usikwatapbut komu kuke manita usikut,” ngang ninikut.
44 — O
45 “Siwan gatuna daniwit. Anututa amin panangge tasinggak kaknga anzing. Usiwam yot toiknga tapatuta sangaapana usinangge natake bimbinu take siknga yanggabam nana kanangge kukut.
45 — O
46 Kuke tawake tawake bimbinu inata kundu manina buyambam sikngata usinanga gwendu kawan take siknga sikut. Siwan kuku sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina kwaapzang pake kuku bimbinu wagwenu usikut,” ngang Jesuta ninikut.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Gatuna enandang nanata amin panangge tasinggak kaknga anzing. Aminda pis panangge natake yapapna yanggagapan katang muba kuwan pis inata inata kaikaing binga.
47 — O
48 Yapap gwenu gitnawana kwaimune kaitakakoke apukwike pis take dakandaka dopangu gwendune butupeke pis wai apmutning.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Sike tapduknga ayuamang komda asandewik gwene ina unzakan siwik. Angelata apuke waiaknga pasiya amikat amin nomakatda unekan gatake yuwawa kake usanzike wai aminu pake yanikwasiwa
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 katap bapatang pukuning. Pukuke undang yuke kwanamu kumzang sike kaakake yutning,” ngang ninikut.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Siwan Jesuta anzing ninikwaikut, “Ginda wamu wa kuupbamdane yapii atnataaing ba dasing,” ngang niniwan, “Ngan,” ngang yana
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 yake anzing ninikut, “Unzingge mama wam yanindamumsa amikatnana tapututa natane pandetna dakngake Anututa amin panangge tasinggak kakngae gepbiatang yuwik kapata yot gwende toiknga binga yuwik. Yot toikga sangaapana peak gwene koke sangaapa kayuk sikngaat tupananaat pake pakepu yamik. Ina unzakan aminu waapata wamu tupan natapbut takngaat masan natapbut takngaat musiaatangga enawan yaniwik,” ngang ninikut.
52 Jesus disse:
53 Siwan Jesuta tuwang wamu waaknga yawan puyuwana you wanggapma teke
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 yotna siknga kukut. Undang kuke Anutue wamu miti yotnaatang koke yaniwan asatnake anzing yaking, “Natdetdetna buyambam pake yake duya takngatu pasinggak ngangu ita wa zane pakut?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Aminu waapa aminu katapsan usike sangabam pasinggak kapatane waaknga dua ba dasing? Sike Maria minga dua ba dasing? Sike Jems gatu Josep gatu Saimon gatu Judas ngangu itane uyapna dua ba dasing,” ngang yaking.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 “Siwan itane samina kuupbam nikat dua yuamang ba dasing? Sike sanga wa kuupbamu zane pakut?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Unzing yake semna natangama ngana yake anzing yanikut, “Ayanikapsa aminde aminu umana kaya ngang yotna yotna nana aminda natayamukaing ngana wa aminda yotna siknga yuwa inaat nana aminda umana wena akwak ngang natayamukaing. Siwan gatu inapaanu yotna gwendunekan nana aminda kuut umana wena akwak ngang natayamukaing.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Siwan you wanggapmane nana aminda ie banip meya natapa kake duya kwaapzang you wanggapmane dua tasikut.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.