Marcos 11

utr (UTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dafi a dzɛ kwɛkwɛ okaka iJerosalin di ba iBɛtifege bɛyi iBetani mi Unggwɔ Olivi nɛ, iYesu dɔ engwafɔɔn efa esɔ,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 o gbɔ yi ama gbɛɛ, <<Kɛ agwɔ ndzɛ ema iyayi nani, ni ema kaka ele yɔ, ema ka di ongwɛ itaklimyi shadzɛ ele, ngwi inggisɛ onyi tɔɔn ye waba. Shan kye ba mmɛnɛni.
2 com a seguinte ordem:
3 Kini inggisɛ byi ema gbɛɛ, <Kyɔsinɛ ngwi ema le kyungwɔnɛ ngha yɔ?> Nyan gbɛɛ, <Odzɛ wo Otsɛ iYesu mi ele o ka wa yilen mi onɔ gwee.> >>
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ta a si kɛ ka tu ongwɛ itaklimyi shadzɛ onufɛ kye inɛ byi ofɛ. Dafi a le shan nɛta,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 inggisɛ angbeka nkwulɛsɛ to imbe na byi ma gbɛɛ, <<Li alungwɔ ngwi ema le kyɔ, ema le shɛ ongwɛ itaklimyi nɛɛ?>>
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Nɛ a nu uka dafi iYesu tsekise nya ma mani, man inggisɛ ntona si dzamata nu ma kye lu.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ngwi a kye ongwɛ itaklimyi ma ba mbi iYesu nɛ, a kye angwuto mgbi ama tukwun ekpo man iYesu tɔdɔkɛ ele.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ibyi inggisɛ gbe angwuto mgbi ama tasɛ mi ofɛ, angbeka dzɛ afɛ otse mi ondu okwɔ ngwuta tokɛ esɛ mi ofɛ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ama nteyi tole kiyayi yi ama nkyɛdɔ ma ma, kweela gbɛɛ,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 <<Mse no dzɛ yi
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Nɛ iYesu wa kaka iJerosalin si lu mi ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin nani. O kyidi alungwɔ tsatsadu, nghaduu ngwi onɔ gbɛsɛ wa nɛ, o tasɛ lu iBetani yi iwyodefa ntonani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tegblifan dafi a le dzata ogalu mgbi iBetani nɛ, enbwa dɔ iYesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 O di andundu kwo mbombo yi afɛ mi efu yugu-yugu, o si kɛ oka kyidi kaba awawa to ele. Ngwi o ka to itan nɛ, o yama tu unkonyi ba se afɛ ta, ikyena li onɔ mgban owa owawa ba.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 O si nya ekwɔ na gbɛɛ, <<Inggisɛ onyi ka yama tu awawa mbi abu gye wuba.>> Emi ongwafɔɔn fwo dafi o gbɔ ngha mani.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ngwi a kaka iJerosalin nɛ, iYesu kaka ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin na man wita olɔ ama nle kyummya bɛyi ama nle gya mi imbe na onya tɔ. O tsamu adinyatsɛ mgbi ama nle nyinɛ udza bɛyi itse osɔ efu mgbi ama nle kye ingyakpa gya,
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 di nu inggisɛ onyi ofɛ gbɛɛ non kyummya mi idzidzɛ ozu okwukwo osunu Imgbasho na ba.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Man o si le tso ma ungwɔ, o gbɔgbɛɛ, <<Afɛ lɔ gbɛɛ:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ngwi engyukwo ama ofifɛ bɛyi etsetse mgbi ola fwo ungwɔnɛ nɛta a si wita opita ofɛ ngwi a ka ngwɔn, bana a mion, ikyekyɛ le kwulu inggisɛ duu ewo mi otsootso mgban.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ngwi onɔ gbɛsɛ nɛ, a tɔ dzata ogalu.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Mi egbegbe, ngwi a le lu nɛ, a di andundu na ngwɔ wita kyɛ akpa lu ikyen.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ta iPyita wɛ di nya iYesu gbɛɛ, <<Otsetse, dii! Ekwɔ andundu ngwi abu won ikamba nɛ ngwɔ!>>
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 IYesu si nyan gbɛɛ, <<Dzɛ yi oyɛyɛ onuunu mbi Imgbasho.
22 Jesus respondeu:
23 N nya ema otsitsi, yeba ni inggisɛ nya unggwɔ nɛ gbɛɛ, <Lu, kye ewabu ka ngwuta mi ekyoo okwukwo,> di yama dzɛ yi angwɛ mi itukwu ba di noyɛyɛ gbɛɛ ungwɔ ngwi ongwu gbɔ na ka kyɔ ngha yɔ, a ka kyɔn ele.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Nghanɛ n nya ema, alungwɔ ngwi ema bɔ mi ibɔ yɔ, noyɛyɛ gbɛɛ ema tun wa, ta dika li mgbi ema.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Mi onɔ ngwi ema kwulɛsɛ le bibɔ yɔ, dzata angbeka ama nkyɔ ema obube. Ta Otsema ndzɛ esho na ka dzita ema yi ali ibwubwe mgbi ema.>> [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 kpaa ni abu dzata inggisɛ yi obube bayɔ, Otsabu ndzɛ esho kpaa ka dzita abu yi obube mgbi abu ba.]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 A di ba wa kaka iJerosalin, ta ngwi iYesu le kyikyɛ kyɛ mi ayɛ ozu okwukwo osunu Imgbasho nɛ, engyukwo ama ofifɛ yi etsetse mgbi ola bɛyi engyukwo emi iJuda ba mbon.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 A byita gbɛɛ, <<Li mi ali mfye ngwi abu le kyungwɔ ntonɛ? Di li emɛ nu abu mfye okyungwɔ ntonɛ?>>
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Nɛ iYesu si gbɛɛ, <<Ani kpaa ka byi ema ita onyi ta. Nu ani uka na, ta n ka nya ema imbe ngwi ani tu mfye le kyungwɔ ntonɛni.
29 Jesus respondeu:
30 Nyɛn na, iBatisima mgbi iJɔn nɛ tɔkyɛ mi esho naadi mbi inggisɛ?>>
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 A si gbɔ yi ewoma gbɛɛ, <<Kini eyi gbɛɛ, <Kyɛ mi esho,> o ka byita gbɛɛ, <Ma kyɔsinɛ ngwi ema nun oyɛyɛ ba?>
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Kpaa ni eyi gbɛɛ, <Kyɛ mbi inggisɛ yɔ>....>> (A tsimio ibyi inggisɛ, bana ali inggisɛ ye jo gbɛɛ iJɔn li oyegbɔ.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Nɛ a nu iYesu uka gbɛɛ, <<Eyi ye imbe ngwi i tɔkyɛ ba.>>
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.