Hebreus 11

utr (UTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Oyɛyɛ onuunu li ungwɔ ama nka wa dzɛ kyɛmɛ ngwi eyi gbɛwɛbyi ele, ambɛ mgbi ungwɔ ngwi eyi li di ma ba mani.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Li oyɛyɛ onuunu nu ma tsɛ emi otsikyeyi tugbe aali.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi eyi tu osa gbɛɛ Imgbasho ta ɛsɛ mi elodzɛ mgban, nghanɛ ungwɔ ngwi a ta ma ngwi eyi li di ntonɛ, a ta ma mi ungwɔ ngwi inɛ li di ba mani.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Mi oyɛyɛ onuunu Ebɛl fifɛ ntatase nu Imgbasho ngha mgbi iKain. Mi oyɛyɛ onuunu a tsan gbɛɛ o li inggisɛ osaan, onɔ ngwi Imgbasho shɛ inɛ ta ikye yi umba mgban mani. Ngwi Ebɛl kwulu nɛ kpaa, o kale gbɔdzɛ oyɛyɛ onuunu mgban yi eyi.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enɔku nose noyɛyɛ o di ikwongye inɛ ba, a kyon lu esho oshishe a din wuba. Kpaa duuse ni a kyon lu esho yɔ, a tsan gbɛɛ o li inggisɛ nkyɔ owitukwu Imgbasho.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ma ni li mi oyɛyɛ onuunu bayɔ inggisɛ onyi ka kyungwɔ kpa Imgbasho ba, ikyekyɛ ali inggisɛ nba mbon yɔ li kyɛmɛ no noyɛyɛ gbɛɛ o dzɛma, o di li nu ama npitan mi otsitsi ma umba.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Ikyegbɛɛ iNua noyɛyɛ nɛ, Imgbasho kye ungwɔ nka wa kyɔ mi iyayi tson. O fwo Imgbasho di kpa uwaa ngwi dulun tɔ yi etɔ mgban. Mi itɔdzɛ nɛ a gbɔ ɛsɛ ikwɔ, man a kye mse ndzɛ ikye ali inggisɛ osaan ma kye nun.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abrahan noyɛyɛ di fwo Imgbasho. A nyan gbɛɛ no lu imbe ngwi o kawa gyokwudan, ngwi Abrahan nu Imgbasho oyɛyɛ nɛ, o ye ɛsɛ na ba kpaa o lu.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Mi oyɛyɛ onuunu o lu dafi ingyoga ka mbɛ udɛ mgban mi ɛsɛ ondu odzɛɛdzɛ mi anengye; o la afu, dafi Adziki yi iJeko ama ngyokwudɛ ungwonyi yan kpaa la mani.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Lubana o gbinɛbyi ogalu ngwi a wo itan, ngwi inggisɛ ombaamba yi ombɛɛmbɛ li Imgbasho nani.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abrahan noyɛyɛ gbɛɛ Imgbasho ka mbwo ondu odzɛɛdzɛ mgban, li ikyengha ngwi Abrahan kyɛ ngwi iSara di li ogyoma kpaa yɛɛ ungwɔ otu ongwɛ aali.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Nghanɛ li ikpewo Abrahan onyi ngwu kyɛ kika mbongwɛ gbɛ wuba nɛ, ngwi engwiban tɔ mbwo dafi mcɛ mi akpa bɛyi mfyan mi ekyoo aani.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Inggisɛ ntonɛ duu kale noyɛyɛ se a kwa kwulu. A yama tu ungwɔ ama ngwi a zondu yi ama ntona ba; a di kɛ mbombo ma i tsa ma atsa. A di gbela gbɛɛ ama baaba di li ingyoga mi ɛsɛ nɛni.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Inggisɛ ama ngbɔ itɔ odzɛ ntonɛ le tso gbɛɛ a le mina ɛsɛ nka li mgbi ama.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ni a kile tsɛwɛ ɛsɛ ngwi a dzanta na yɔ, a kika tu ofɛ oyɛ lu ele.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 A yɛ le tsɛwɛ ɛsɛ ntatase ongwi esho nani. Nghanɛ i kwu Imgbasho ayiwi onu ma kwu ongwu gbɛɛ Imgbasho mgbi ama ba, ikyekyɛ o mbɛ ma ogalu.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi Abrahan kye ongwan Adziki nu onɔ ngwi Imgbasho mbadin na aali. Abrahan ngwu Imgbasho zondu yan nɛ wewo okye ongwan onyi kpokpo fifɛ.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Dafi Imgbasho zondu yan gbɛɛ, <<Ka li mbi Adziki nɛ ngwi a ka wita ogbɔ etɔ mgbi abu.>>
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abrahan ye ta gbɛɛ Imgbasho li kyile emi ikwukwɔ, i kɛ dafi li mi ikwu ngwi o yile Adziki mani.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi Adziki kye mse bɛ iJeko yi Isol ewo ikye odzɛɛdzɛ mgbi ama ongwi iyayi aali.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 IJeko mi oyɛyɛ onuunu mgban duuse no kwulu yɔ, o kye mse bɛ emi ongwɛ iJose duu ewo, di fyikɛ okwuta mgban yɛ sunu.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 IJose mi oyɛyɛ onuunu mgban, ngwi o wa dzɛ kwɛkwɛ okwulu jokpaa, o gbɔdzɛ otɔ-tɔ mgbi emi Israi mi Igyibiti, o nya ma gbɛɛ nu ma wa kye akpukpu mgbi ongwu byi lu yi ama.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi ama omba iMose kyon da mɛ ofyia eta mi onɔ ngwi a mban mani, ikyekyɛ ama omban di gbɛɛ odzɛɛdzɛ mgban li idzidza yi ɛngbɛ angbeka, a di wimio ola ngwi utɔ wo ma ba.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mi oyɛyɛ onuunu ngwi iMose wa she kpaa o gbela nu ma yon gbɛɛ ongwu li ongwiba mgbi iFaro mbi ongwan ongwu ongyaa ba.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 O di gbɛɛ i tatase ni ongwu gyadzɛ ungwonyi yi emidi Imgbasho ngha onu ongwu gye ɛsɛ mi alobube mi ongwonɔ gwee.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 O kye ayiwi ogyeegye mi ikye iKrestu wuuta ngha aludu mgbi emi Igyibiti nani, ikyekyɛ o kyinɛbyi umba mgban nkyɛ iyayi mani.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 O dzata Igyibiti mi oyɛyɛ onuunu, o yama wimio itingga mgbi utɔ ba dududu, o shitukwu kpɔɔ ikyekyɛ o di ongwu a li dun ba nani.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi iMose wo emi Israi ola gbɛɛ nu ma le gye oga owɛ owatɔ-watɔ di kye eyi kyi onufɛ ikyegbɛɛ ongwu nka wa dzili engwevlɛ na no ka kye abɔ gbo ongwovlɛ emi Israi ba aali.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Mi oyɛyɛ onuunu inggisɛ ntona kyikyɛ mi ikpɛsɛ nyɛ onekyoo omuma, kpaa ngwi emi igyibiti fya gbɛɛ ama kpaa ka kyɛdɔ ma nɛ, eni dzili ma.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Mi oyɛyɛ onuunu ogalu iJeriko bulu tukwu esɛ, onɔ ngwi emi Israi kyikyɛ kpastɛ ikpishi ogalu na egbe egyafa mani.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Li mi oyɛyɛ onuunu ngwi a ngwɔ owagbai iRaha yi ama onghaadɔ emi iJeriko ntona ba aali, ikyekyɛ o gbɛ ama owodi ntona abɔ efa.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Nin di gbɔ ali odzɛ? N sulu onɔ ogbɔdzɛ mgbi iGidiɔn, iBaraki, iSansin, iJefta, iDevedi, iSamue bɛyi ama ogbɛɛsɛ ba,
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 ama nkyi gbɛlu esutɔ kwuba mi oyɛyɛ onuunu di li gbiikwɔ mi emyɛmyɛ di tu ungwɔ ngwi a zondu yi ama nani; a tukwulu ugaba ondu,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 di myunu amoola okwusunkli di gye ma ba; ewo odzaatsi mgbi ama kyata yɛɛ ɛnɛpɛ; a yɛɛ engyilika di ngha oblakwutsɛ emi iyikpɛsɛ ika.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Engyaa di emidama nkwulu se ngwi a di kyile ma mi ikwu mani. A nu angbeka isɔ kpaa a fwa odzata Imgbasho, ikye nu ma wa tu okyɛɛ-kyɛɛ mi ikwu osuse.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Angbeka gbiisɔ mi agya yi ibe ogboogbo, a kwa di bwa angbeka adi gbe ma ka wokɛ obawi.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 A tsɛngwɔ angbeka mi akwutsɛ, kwɔdzɛ angbeka efa; a ngwɔ angbeka mi okwusunkli. A le ga kyɛ yi okpa mmala yi okpa mndɔ ewo, a tundzɛ yi adzɛ, a nu ma isɔ di kyɔ yi ama timbi-timbi.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ɛsɛ nɛ gbuo yi ama wuba. A le ga kyɛ imbe okplagada yi unggwɔ yi ifo akwutsɛ bɛyi ishɛ mi ikpɛsɛ.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ama duu, a tsɛ ma ikye oyɛyɛ onuunu mgbi ama, nghaduu kpaa a yama tu ungwɔ ngwi a zondu onu ma ma ba.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Imgbasho tsɛwɛ ungwɔ osuse ikye eyi, ikyegbɛɛ nu ma beewo yi eyi yɔ a ka nu ma yɛɛ saan.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.