Atos 27

utr (UTR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ngwi ondu wa bwa gbɛɛ uwaa ka gbe eyi lu iTali nɛ, a kye iPol yi emi obawi angbeka wo ongyukwo oblakwutsɛ ongwu nli ikye odi mi obyi oblakwutsɛ mgbi ugabaidu ngwu a li kwun di iJuliyɔsu na abɔ.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Eyi kyɛɛ yi uwaa mi Adramatun eyi wewo obɛsɛ mi iga ama nto ondekyoo mi ayɛsɛ mgbi Asia di nyɛ kaka onekyoo. Aristaku, inggisɛ iMasidonia ngwu nkyɛ mi iTesalonika na, kyɛ yi eyi.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Tegblifan nɛ, eyi bɛsɛ mi iSidon; nɛ iJuliyɔsu di iPol elela, nun ofɛ no kɛ mbi emi okan adzi nu ma nun ungwɔ ama nminan.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Mmana eyi diyɛ lu onekyoo di nyɛ kwɛkwɛ yi ibu ongwi iSapru ikyekyɛ awo gbeleyi wuba.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Ngwi eyi fa uwaa dzɛkyo onekyoo mi iga mgbi iSilisia yi iPamfyilia nɛ, eyi ka bɛsɛ mi iMira ongwi iLisia nani.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Mi imbe na ongyukwo oblakwutsɛ di iwudza ongwi Alekdzandra le lu Itali man gbe eyi wokɛ ele.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Eyi lu dumɔ-dumɔ mi egbe ibyibyi yi adzɛ kpakpa ka nyɛ kwɛkwɛ yi iSinidɔ. Ngwi awo gbela ni eyi kye inɛ byi imbe ngwi eyi le kɛ ma ba nɛ, eyi yɛ kye inɛ byi oyombo iSamɔ ikye ni ibu ongwi iKrete na tukwu eyi awo mani.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Eyi nyɛ ondiiga nɛ mi isɔ wa to imbe ngwi a kwun di iFɛ Hɛvun, kwɛkwɛ yi ogalu iLasia.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Eyi mbe onɔ kpakpa nyɛ wa, ma okyɛɛ ongwi iwudza nɛ yɛɛ okakewo ikyesinɛ onɔ Oga otukwondu ngwi a li dzata inggisɛ yi alobube kpaa nyɛ wa. Nghanɛ iPol wɛ ma ewodzɛ gbɛɛ,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 <<Engyulɔ, n le di gbɛɛ agaba nɛ ka ba yi eyi odzili-dzili dika nu iwudza yi okye bɛyi oshishe mgbi eyi kpaa nyanya.>>
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Nghaduu ongyukwo oblakwutsɛ na gbela odzɛ owɛɛwɛ mgbi iPol ba kpaa kyɛdɔ elodzɛ mgbi inggisɛ ofa iwudza bɛyi otsungwɔ iwudza.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Dafi iga iFɛ Hɛvun na tishi ola ele nghataa ni ogba ngyɛ ba nɛ, inggisɛ kwuba gbela gbɛɛ ni eyi kiyayi yi okyɛɛ, ka la iFɔni nghataa ni ogba ngyɛ. Nɛnɛ li iga mi iKrete nkye inɛ byi okwokyiikwokyi mgbi aca yi onɔdɛ bɛyi agwudu yi onɔdɛ nani.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Ngwi awo aca wita ofa fee nɛman, a tsɛwɛ gbɛɛ di ama tu ungwɔ ngwi ama mina ma wa; nɛ a takye ashi obwa iwudza kwulɛsɛ ngwuta wokɛ iwudza, si kye ondu agobo iKrete dikye.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Onɔ gwee nɛta awo okwokyiikwokyi mgbi agwudu yi onosa gbokyɛɛ mfyumfye kyɛ ibu wa fa eyi lu onekyoo.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Awo na wa tsɛkɛ iwudza ta eyi yagba fa iwudza kye inɛ byi awo wuba; nɛta eyi nya yi iwudza ofaafa nɛ awo kyi gbelu iwudza le lu.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Ngwi eyi nyɛ lu ongwɛ ibu ngwi a li kwun di iKauda nɛ, eyi fya kpakpa se wa yagba onu uwaa ongbungbɛ na gbobu ba.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Ngwi a kyi kyelu uwaa ongbungbɛ wokɛ ifun nɛ, a kye odi bwalu iwudza bɛkɛ. Ngwi a mio gbɛɛ di iwudza ka ka kwo esɛ mi mfyan mgbi iSati nɛ, a takye ashi obyi iwudza kwulɛsɛ ngwuta wokɛ eni ni iwudza le kwo lu dumɔ-dumɔ.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Tegblifan, dafi awo na kale fa nghaabɔ le gbobulu iwudza nɛ a wita omwa okye yangwuta mi eni.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Mi egbe ongwu ta nɛ, a kye abɔ mgbi ama abuoma shɛ okye iwudza angbeka yangwuta.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ngwi onɔ hona ofyia kpaa eyi di ma wuba egbe ibyibyi, onikyawo kpaa kale fa nɛ, eyi gbɛwɛ ngwuta gbɛɛ eyi ka watɔ wuba.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Dafi inggisɛ ntonɛ kyikyɛ onɔ tunto tu ungwogye gye ba nɛ, iPol kyato nya ma gbɛɛ: <<Engyulɔ, ema ki gbela odzɛ mgbi ani owɛ-wɛ mi iKrete gbɛɛ ni ema ka fa ba na yɔ; ungwɔ ama nnyanya di byulu lo ema ntonɛ kika kyɔ ba.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Nghaduu onɛnɛ, ani kwu ema ɛwɛ wo gbɛɛ ni ema kiyayi mi itukwu mgbi ema fyumfye-fyumfye, ikyekyɛ inggisɛ mgbi ema onyi kpaa ka byulu ba, sede li iwudza ta ka nyanya.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Mi otu ongwu dɛdɛ na, ongyesɔ mgbi Imgbasho mgbi ani ngwu ani li sunun na wa kwudzɛ kwɛkwɛ yi ani
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 si nya ani gbɛɛ, <Ka wimio ba iPol, iSidza ka fwo abu ikwɔ kyɛmɛ; ma di li ikye mgbi abu Imgbasho ka dzata ama nwoto iwudza yi abu ntonɛ duu oshishe.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Nghanɛ fyumfye itukwu kpɔɔ na engyulɔ, lubana ani noyɛyɛ gbɛɛ ungwɔ ngwi Imgbasho gbɔ nɛ ka kyɔ ngha yɛyɛ.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Nghaduukpaa, iwudza mgbi eyi ka ka fatila dɔkɛ ibu mbeka.>>
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Mi otu ongwi iwyodenɛ ma kpaa awo na ka kye eyi le ga kyɛ Onekyoo Adratiki, ngwi otu wa gheefa nɛ, ama ofa iwudza difwi gbɛɛ ama le dzɛ kwɛkwɛ yi ondikyi.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 A mba okɛɛkɛ mgbi eni si di gbɛɛ li atafɔ ideli onyi dɔn osu. I kye onɔ gwee nɛ, a di mba tu atafɔ ngwusenɛ dɔn iwyo.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Ngwi eyi le mio gbɛɛ eyi ka wa gyɛkɛ akwutsɛ nɛ, a kyi takye iyudza obwa iwudza kwulɛsɛ nghi enɛ yaokɛ eni mi iyikpa di bibɔ gbɛɛ ni egbe fa.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Ngwi i mina ama ofa iwudza otse dzamata nɛ, a kyi shɛlu uwaa ongbungbɛ na wokɛ eni tole kyɔ ɛwɛ dafi ama takye iyudza okwu iwudza kwulɛsɛ le ngwuta wokɛ eni mi iyayi mani.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ta iPol nya okwukwo ogbakwu bɛyi oblakwutsɛ ntona gbɛɛ, <<Ni inggisɛ ntonɛ tɔ dzata iwudza yɔ ema ka watɔ ba.>>
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Nghanɛ oblakwutsɛ ntona kye dzɛlu odi ngwi a kye ongwuwaa na sha ele ma non fɛ lu.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Duuse ni egbe fa nɛ, iPol tɛkyɛ yi ama duu gbɛɛ ni a gye ungwogye. O gbɛɛ, <<Egbe iwyodenɛ inɛ waani, itukwu kaka ema ewo jo ema gye unkonyi ba.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Kpaa onɛnɛ n tɛkyɛ nu ema gbɛɛ ni ema gye ungwogye adzi ni ema dzɛ oshishe. Lubana alotu onyi kpaa ka kwɔ mi ikye mgbi inggisɛ onyi ba.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ngwi iPol gbɔdzɛ nɛ ngyɛ nɛ, o kyi gbelu ibredi angbeka si ta Imgbasho angba mi inai ma duu. Kyi mwalu wita ogyeegye.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Ama duu fyumfye itukwu di gye ungwogye abuoma.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Eyi ama nwoto iwudza duu li inggisɛ ideli efa ngwuseta dɔn iwyo diwyegyin.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Ngwi a gye ungwogye dafi a mina ma nɛ, a kyi gbelu ungwogyowe nsisi duu yangwuta mi onekyoo ikye okyi mwalu mlo mi iwudza.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ngwi egbe wa fa nɛ, ama ofa iwudza difwi agobo ma wuba, kpaa a di iga mfyan. Nghanɛ a tsɛwodzɛ gbɛɛ ni ama yagba yɔ, ama ka fa iwudza na nyɛ mfyan ka bɛkɛ esɛ.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Dafi a kye dzɛlu iyudza okwu iwudza kwulɛsɛ nɛ, a dzitama mi eni di kye shɛlu odi ama ntsɛ anghi ntona mi onɔ na kpɔɔ. Ta a kyile angwuto ogbaawo iwudza ikyegbɛɛ ni awo fa iwudza bɛkɛ iga.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Nghaduu iwudza kwo esɛ kye ikye shawokɛ mfyan kye inɛnɛ byi esho fatila yagba okiyayi wuba man akpeni gbobu iwudza mi iyikpa.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Ama oblakwutsɛ tsɛwɛ okyi ngwɔlu emi obawi ntonani di a wa tsɛ eni lu agobo ka tsebyulu.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Nghaduu i mina okwukwo ogbakwu na odulu oshishe mgbi iPol watɔ, nɛ o kwɔ ma oweka mgbi ama ikyenghanɛ o wo ama n ye eni otsɛɛtsɛ ola gbɛɛ nu ma tsɛ eni lu agobo.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ama nsisi ka gbe igɛgɛ tukwu otsokplekwɔ bɛyi ombwumbwu uwaa lu agobo. Li ngha ngwi eyi duu bɛsɛ saan aali.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.