Atos 27

utr (UTR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngwi ondu wa bwa gbɛɛ uwaa ka gbe eyi lu iTali nɛ, a kye iPol yi emi obawi angbeka wo ongyukwo oblakwutsɛ ongwu nli ikye odi mi obyi oblakwutsɛ mgbi ugabaidu ngwu a li kwun di iJuliyɔsu na abɔ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Eyi kyɛɛ yi uwaa mi Adramatun eyi wewo obɛsɛ mi iga ama nto ondekyoo mi ayɛsɛ mgbi Asia di nyɛ kaka onekyoo. Aristaku, inggisɛ iMasidonia ngwu nkyɛ mi iTesalonika na, kyɛ yi eyi.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tegblifan nɛ, eyi bɛsɛ mi iSidon; nɛ iJuliyɔsu di iPol elela, nun ofɛ no kɛ mbi emi okan adzi nu ma nun ungwɔ ama nminan.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Mmana eyi diyɛ lu onekyoo di nyɛ kwɛkwɛ yi ibu ongwi iSapru ikyekyɛ awo gbeleyi wuba.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ngwi eyi fa uwaa dzɛkyo onekyoo mi iga mgbi iSilisia yi iPamfyilia nɛ, eyi ka bɛsɛ mi iMira ongwi iLisia nani.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Mi imbe na ongyukwo oblakwutsɛ di iwudza ongwi Alekdzandra le lu Itali man gbe eyi wokɛ ele.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Eyi lu dumɔ-dumɔ mi egbe ibyibyi yi adzɛ kpakpa ka nyɛ kwɛkwɛ yi iSinidɔ. Ngwi awo gbela ni eyi kye inɛ byi imbe ngwi eyi le kɛ ma ba nɛ, eyi yɛ kye inɛ byi oyombo iSamɔ ikye ni ibu ongwi iKrete na tukwu eyi awo mani.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Eyi nyɛ ondiiga nɛ mi isɔ wa to imbe ngwi a kwun di iFɛ Hɛvun, kwɛkwɛ yi ogalu iLasia.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Eyi mbe onɔ kpakpa nyɛ wa, ma okyɛɛ ongwi iwudza nɛ yɛɛ okakewo ikyesinɛ onɔ Oga otukwondu ngwi a li dzata inggisɛ yi alobube kpaa nyɛ wa. Nghanɛ iPol wɛ ma ewodzɛ gbɛɛ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 <<Engyulɔ, n le di gbɛɛ agaba nɛ ka ba yi eyi odzili-dzili dika nu iwudza yi okye bɛyi oshishe mgbi eyi kpaa nyanya.>>
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Nghaduu ongyukwo oblakwutsɛ na gbela odzɛ owɛɛwɛ mgbi iPol ba kpaa kyɛdɔ elodzɛ mgbi inggisɛ ofa iwudza bɛyi otsungwɔ iwudza.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Dafi iga iFɛ Hɛvun na tishi ola ele nghataa ni ogba ngyɛ ba nɛ, inggisɛ kwuba gbela gbɛɛ ni eyi kiyayi yi okyɛɛ, ka la iFɔni nghataa ni ogba ngyɛ. Nɛnɛ li iga mi iKrete nkye inɛ byi okwokyiikwokyi mgbi aca yi onɔdɛ bɛyi agwudu yi onɔdɛ nani.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ngwi awo aca wita ofa fee nɛman, a tsɛwɛ gbɛɛ di ama tu ungwɔ ngwi ama mina ma wa; nɛ a takye ashi obwa iwudza kwulɛsɛ ngwuta wokɛ iwudza, si kye ondu agobo iKrete dikye.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Onɔ gwee nɛta awo okwokyiikwokyi mgbi agwudu yi onosa gbokyɛɛ mfyumfye kyɛ ibu wa fa eyi lu onekyoo.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Awo na wa tsɛkɛ iwudza ta eyi yagba fa iwudza kye inɛ byi awo wuba; nɛta eyi nya yi iwudza ofaafa nɛ awo kyi gbelu iwudza le lu.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ngwi eyi nyɛ lu ongwɛ ibu ngwi a li kwun di iKauda nɛ, eyi fya kpakpa se wa yagba onu uwaa ongbungbɛ na gbobu ba.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ngwi a kyi kyelu uwaa ongbungbɛ wokɛ ifun nɛ, a kye odi bwalu iwudza bɛkɛ. Ngwi a mio gbɛɛ di iwudza ka ka kwo esɛ mi mfyan mgbi iSati nɛ, a takye ashi obyi iwudza kwulɛsɛ ngwuta wokɛ eni ni iwudza le kwo lu dumɔ-dumɔ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Tegblifan, dafi awo na kale fa nghaabɔ le gbobulu iwudza nɛ a wita omwa okye yangwuta mi eni.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Mi egbe ongwu ta nɛ, a kye abɔ mgbi ama abuoma shɛ okye iwudza angbeka yangwuta.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ngwi onɔ hona ofyia kpaa eyi di ma wuba egbe ibyibyi, onikyawo kpaa kale fa nɛ, eyi gbɛwɛ ngwuta gbɛɛ eyi ka watɔ wuba.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Dafi inggisɛ ntonɛ kyikyɛ onɔ tunto tu ungwogye gye ba nɛ, iPol kyato nya ma gbɛɛ: <<Engyulɔ, ema ki gbela odzɛ mgbi ani owɛ-wɛ mi iKrete gbɛɛ ni ema ka fa ba na yɔ; ungwɔ ama nnyanya di byulu lo ema ntonɛ kika kyɔ ba.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Nghaduu onɛnɛ, ani kwu ema ɛwɛ wo gbɛɛ ni ema kiyayi mi itukwu mgbi ema fyumfye-fyumfye, ikyekyɛ inggisɛ mgbi ema onyi kpaa ka byulu ba, sede li iwudza ta ka nyanya.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Mi otu ongwu dɛdɛ na, ongyesɔ mgbi Imgbasho mgbi ani ngwu ani li sunun na wa kwudzɛ kwɛkwɛ yi ani
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 si nya ani gbɛɛ, <Ka wimio ba iPol, iSidza ka fwo abu ikwɔ kyɛmɛ; ma di li ikye mgbi abu Imgbasho ka dzata ama nwoto iwudza yi abu ntonɛ duu oshishe.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Nghanɛ fyumfye itukwu kpɔɔ na engyulɔ, lubana ani noyɛyɛ gbɛɛ ungwɔ ngwi Imgbasho gbɔ nɛ ka kyɔ ngha yɛyɛ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Nghaduukpaa, iwudza mgbi eyi ka ka fatila dɔkɛ ibu mbeka.>>
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Mi otu ongwi iwyodenɛ ma kpaa awo na ka kye eyi le ga kyɛ Onekyoo Adratiki, ngwi otu wa gheefa nɛ, ama ofa iwudza difwi gbɛɛ ama le dzɛ kwɛkwɛ yi ondikyi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 A mba okɛɛkɛ mgbi eni si di gbɛɛ li atafɔ ideli onyi dɔn osu. I kye onɔ gwee nɛ, a di mba tu atafɔ ngwusenɛ dɔn iwyo.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ngwi eyi le mio gbɛɛ eyi ka wa gyɛkɛ akwutsɛ nɛ, a kyi takye iyudza obwa iwudza kwulɛsɛ nghi enɛ yaokɛ eni mi iyikpa di bibɔ gbɛɛ ni egbe fa.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ngwi i mina ama ofa iwudza otse dzamata nɛ, a kyi shɛlu uwaa ongbungbɛ na wokɛ eni tole kyɔ ɛwɛ dafi ama takye iyudza okwu iwudza kwulɛsɛ le ngwuta wokɛ eni mi iyayi mani.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ta iPol nya okwukwo ogbakwu bɛyi oblakwutsɛ ntona gbɛɛ, <<Ni inggisɛ ntonɛ tɔ dzata iwudza yɔ ema ka watɔ ba.>>
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nghanɛ oblakwutsɛ ntona kye dzɛlu odi ngwi a kye ongwuwaa na sha ele ma non fɛ lu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Duuse ni egbe fa nɛ, iPol tɛkyɛ yi ama duu gbɛɛ ni a gye ungwogye. O gbɛɛ, <<Egbe iwyodenɛ inɛ waani, itukwu kaka ema ewo jo ema gye unkonyi ba.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Kpaa onɛnɛ n tɛkyɛ nu ema gbɛɛ ni ema gye ungwogye adzi ni ema dzɛ oshishe. Lubana alotu onyi kpaa ka kwɔ mi ikye mgbi inggisɛ onyi ba.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ngwi iPol gbɔdzɛ nɛ ngyɛ nɛ, o kyi gbelu ibredi angbeka si ta Imgbasho angba mi inai ma duu. Kyi mwalu wita ogyeegye.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ama duu fyumfye itukwu di gye ungwogye abuoma.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Eyi ama nwoto iwudza duu li inggisɛ ideli efa ngwuseta dɔn iwyo diwyegyin.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ngwi a gye ungwogye dafi a mina ma nɛ, a kyi gbelu ungwogyowe nsisi duu yangwuta mi onekyoo ikye okyi mwalu mlo mi iwudza.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ngwi egbe wa fa nɛ, ama ofa iwudza difwi agobo ma wuba, kpaa a di iga mfyan. Nghanɛ a tsɛwodzɛ gbɛɛ ni ama yagba yɔ, ama ka fa iwudza na nyɛ mfyan ka bɛkɛ esɛ.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Dafi a kye dzɛlu iyudza okwu iwudza kwulɛsɛ nɛ, a dzitama mi eni di kye shɛlu odi ama ntsɛ anghi ntona mi onɔ na kpɔɔ. Ta a kyile angwuto ogbaawo iwudza ikyegbɛɛ ni awo fa iwudza bɛkɛ iga.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Nghaduu iwudza kwo esɛ kye ikye shawokɛ mfyan kye inɛnɛ byi esho fatila yagba okiyayi wuba man akpeni gbobu iwudza mi iyikpa.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ama oblakwutsɛ tsɛwɛ okyi ngwɔlu emi obawi ntonani di a wa tsɛ eni lu agobo ka tsebyulu.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Nghaduu i mina okwukwo ogbakwu na odulu oshishe mgbi iPol watɔ, nɛ o kwɔ ma oweka mgbi ama ikyenghanɛ o wo ama n ye eni otsɛɛtsɛ ola gbɛɛ nu ma tsɛ eni lu agobo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ama nsisi ka gbe igɛgɛ tukwu otsokplekwɔ bɛyi ombwumbwu uwaa lu agobo. Li ngha ngwi eyi duu bɛsɛ saan aali.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.