Atos 12

utr (UTR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Li mi itɔnɔ nɛ ngwi utɔ iHerude wita obwa emi iKrestu angbeka, yi oweka onu ma isɔ.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 O teyi ngwɔ iJɛnsi ongwunɔ iJɔn mi okwusunkli.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ngwi o di gbɛɛ i kpa emi iJuda nɛ, o kiyayi di bwa iPyita kpaa. Ungwɔnɛ kyɔ mi onɔ mgbi ibredi ngwi a li kye okwuna wele ba nani.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Dafi o bwan nɛ, o kyon wokɛ obawi di kyon dɔ ama ongyoongyo ubɔ, oblakwutsɛ eneenɛ mi otsa enɛ duu. IHerude dzɛ yi oweka owa dulun tɔ ba wa gbɔn ikwɔ mi ododa mi onɔ ngwi oga owɛ owatɔ-watɔ mgbi emi Israi ngyɛ mani.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 IPyita tila wodzɛ obawi, kpaa okwakye mgbi emi iKrestu yɔ le bibɔ mi itukwu onyi mbi Imgbasho ikyon.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Mi obwi egbe ngwi iHerude ka kyon tɔ wa gbɔn ikwɔ ma, iPyita la le nuna mi idzidzɛ oblakwutsɛ nghi efa, a bwan adi agya efa, ama ongyoongyo di to onufɛ okakaakaka.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Plɛ nɛta ongyesɔ mgbi Otsɛ wa mblegba tu ma ta obawi si gbosa. O kye abɔ mu iPyita mi agya kyilen una, o nyan gbɛɛ, <<Kyato Plɛ!>> Man ashi ntona shɛ lon mi owashi abɔ yangwuta.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ongyesɔ na si nyan gbɛɛ, <<Gbe angwuto mgbi abu wo bɛyi okpafɔ.>> IPyita si kyɔ ngha. Ongyesɔ na di nyan gbɛɛ, kye angwuto ofu mgbi abu tukwu kyɛdɔ ani.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 IPyita kyɛdɔn tasɛ mi obawi, kpaa i gbosa lon gbɛɛ ungwɔ ngwi ongyesɔ le kyɔ na li otsitsi ba, o tsɛwɛ gbɛɛ ongwu le woowo elela.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 A nyɛ imbe ongyoongyo ongwi ababɔ bɛyi ongwu fan, di wa to onufɛ ashashi ntɔ lu ogalu nani. I kwulu ewon, man a nyɛ ele tasɛ. Ngwi a kyikyɛ lu byulu nɛ, ongyesɔ na byulu dzanta.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Nɛta iPyita difwi di gbɛɛ, <<Onɛnɛ ani ye yɛyɛ gbɛɛ Otsɛ dɔ ongyesɔ mgban gbɛɛ no wa dulu ani tɔ mi abumfye mgbi iHerude bɛyi alungwɔ ngwi emi iJuda le tsɛwɛ ikye ani duu.>>
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ngwi o wa difwi ungwɔnɛ nɛ, o lu udɛ iMeri onɔ iJɔn, ngwi a di li kwun gbɛɛ iMaki, imbe ngwi ibyi inggisɛ kwakye to dile bibɔ.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 IPyita tsaabɔ mi onufɛ ongwi esɛ, man ongwongyiidɔ ngwu iyin di iRoda ba owa ye inggisɛ ndzɛ onufɛ mani.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ngwi o difwi ela mgbi iPyita nɛ, atsa atsan nyɛsɛ o kwulu ofɛ wuba kpaa yɛ tsinya lu dile kwu-ela gbɛɛ, <<iPyita dzɛ onufɛ ma!>>
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Kpaa a nyan gbɛɛ, <<O dzɛ yi ikye yɛyɛ ba.>> Dafi o kale kiyayi gbɛɛ di li otsitsi nɛ, a nyan gbɛɛ, <<Ka li ongyesɔ mgban kyɛmɛ.>>
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Nghaduu iPyita yɔ kale tsaabɔ kpɔɔ ma, ngwi a wa kye kwulu ofɛ nɛ, a din man i kwulu ma ewo.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 IPyita kyɔ ma abɔ gbɛɛ nu ma dede si tsuutsa dafi Otsɛ dulu ongwu tɔ mi obawi mani. O di gbɛɛ, <<Nya iJɛnsi bɛyi ama onoyɛyɛ odzɛ mi ungwɔnɛni.>> Nɛman o si lu imbe oka.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ngwi egbe fa nɛ, ɛndɛ olɛlɛ efu ba dzɛ mi idzidzɛ ama oblakwutsɛ mi ungwɔ nkyɔ yi iPyita nani.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Ngwi iHerude gbilin kpatsɛ din ba nɛ, o diyɛ kya mbi ama ongyoongyo ntonani si nu ondu gbɛɛ nu ma ngwɔ ma.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 IHerude teyi dzɛ yi odzɛ oshiishi yi emi iTiru bɛyi iSidon; a yɛ kwakye yi ewoma di pita ofɛ ogbɔdzɛ yan. Ngwi a tu oyabɔ mgbi iBlastu, ongbidɔ mgbi utɔ yuon ngwu a nun oyɛyɛ nɛ, a kɛ mbi utɔ ka pita iyu, ikyekyɛ li ɛsɛ mgbi utɔ na li nu ma ungwogye.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Mi egbe ngwi a kye dzɛ ma, iHerude gbe angwuto mgban mgbi utɔ wo ewo, sɔkɛ itsuutɔ mgban man gbɔdzɛ yi ama mi ododa.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 A wulu gbɛɛ, <<Nɛnɛ li ela mgbi Imgbasho li mgbi inggisɛ ba.>>
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ikyegbɛɛ iHerude tsɛ Imgbasho ba nɛ, Ongyesɔ mgbi Otsɛ tan afɛ, ta o gbaangbi byakpa kwulu.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Nghaduukpaa elodzɛ mgbi Imgbasho kiyayi osheeshe di gbɔfwɛ.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ngwi iBanabasi bɛyi iSol ngyɛlu ungwɔ ngwi a kɛ ma nɛ, a yɛ mi iJerosalin, a kye iJɔn ngwu a li kwun di iMaki na wafɔ yi ama.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.