Atos 12

utr (UTR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Li mi itɔnɔ nɛ ngwi utɔ iHerude wita obwa emi iKrestu angbeka, yi oweka onu ma isɔ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 O teyi ngwɔ iJɛnsi ongwunɔ iJɔn mi okwusunkli.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ngwi o di gbɛɛ i kpa emi iJuda nɛ, o kiyayi di bwa iPyita kpaa. Ungwɔnɛ kyɔ mi onɔ mgbi ibredi ngwi a li kye okwuna wele ba nani.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Dafi o bwan nɛ, o kyon wokɛ obawi di kyon dɔ ama ongyoongyo ubɔ, oblakwutsɛ eneenɛ mi otsa enɛ duu. IHerude dzɛ yi oweka owa dulun tɔ ba wa gbɔn ikwɔ mi ododa mi onɔ ngwi oga owɛ owatɔ-watɔ mgbi emi Israi ngyɛ mani.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 IPyita tila wodzɛ obawi, kpaa okwakye mgbi emi iKrestu yɔ le bibɔ mi itukwu onyi mbi Imgbasho ikyon.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Mi obwi egbe ngwi iHerude ka kyon tɔ wa gbɔn ikwɔ ma, iPyita la le nuna mi idzidzɛ oblakwutsɛ nghi efa, a bwan adi agya efa, ama ongyoongyo di to onufɛ okakaakaka.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Plɛ nɛta ongyesɔ mgbi Otsɛ wa mblegba tu ma ta obawi si gbosa. O kye abɔ mu iPyita mi agya kyilen una, o nyan gbɛɛ, <<Kyato Plɛ!>> Man ashi ntona shɛ lon mi owashi abɔ yangwuta.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ongyesɔ na si nyan gbɛɛ, <<Gbe angwuto mgbi abu wo bɛyi okpafɔ.>> IPyita si kyɔ ngha. Ongyesɔ na di nyan gbɛɛ, kye angwuto ofu mgbi abu tukwu kyɛdɔ ani.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 IPyita kyɛdɔn tasɛ mi obawi, kpaa i gbosa lon gbɛɛ ungwɔ ngwi ongyesɔ le kyɔ na li otsitsi ba, o tsɛwɛ gbɛɛ ongwu le woowo elela.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 A nyɛ imbe ongyoongyo ongwi ababɔ bɛyi ongwu fan, di wa to onufɛ ashashi ntɔ lu ogalu nani. I kwulu ewon, man a nyɛ ele tasɛ. Ngwi a kyikyɛ lu byulu nɛ, ongyesɔ na byulu dzanta.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Nɛta iPyita difwi di gbɛɛ, <<Onɛnɛ ani ye yɛyɛ gbɛɛ Otsɛ dɔ ongyesɔ mgban gbɛɛ no wa dulu ani tɔ mi abumfye mgbi iHerude bɛyi alungwɔ ngwi emi iJuda le tsɛwɛ ikye ani duu.>>
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ngwi o wa difwi ungwɔnɛ nɛ, o lu udɛ iMeri onɔ iJɔn, ngwi a di li kwun gbɛɛ iMaki, imbe ngwi ibyi inggisɛ kwakye to dile bibɔ.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 IPyita tsaabɔ mi onufɛ ongwi esɛ, man ongwongyiidɔ ngwu iyin di iRoda ba owa ye inggisɛ ndzɛ onufɛ mani.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Ngwi o difwi ela mgbi iPyita nɛ, atsa atsan nyɛsɛ o kwulu ofɛ wuba kpaa yɛ tsinya lu dile kwu-ela gbɛɛ, <<iPyita dzɛ onufɛ ma!>>
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Kpaa a nyan gbɛɛ, <<O dzɛ yi ikye yɛyɛ ba.>> Dafi o kale kiyayi gbɛɛ di li otsitsi nɛ, a nyan gbɛɛ, <<Ka li ongyesɔ mgban kyɛmɛ.>>
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Nghaduu iPyita yɔ kale tsaabɔ kpɔɔ ma, ngwi a wa kye kwulu ofɛ nɛ, a din man i kwulu ma ewo.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 IPyita kyɔ ma abɔ gbɛɛ nu ma dede si tsuutsa dafi Otsɛ dulu ongwu tɔ mi obawi mani. O di gbɛɛ, <<Nya iJɛnsi bɛyi ama onoyɛyɛ odzɛ mi ungwɔnɛni.>> Nɛman o si lu imbe oka.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ngwi egbe fa nɛ, ɛndɛ olɛlɛ efu ba dzɛ mi idzidzɛ ama oblakwutsɛ mi ungwɔ nkyɔ yi iPyita nani.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ngwi iHerude gbilin kpatsɛ din ba nɛ, o diyɛ kya mbi ama ongyoongyo ntonani si nu ondu gbɛɛ nu ma ngwɔ ma.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 IHerude teyi dzɛ yi odzɛ oshiishi yi emi iTiru bɛyi iSidon; a yɛ kwakye yi ewoma di pita ofɛ ogbɔdzɛ yan. Ngwi a tu oyabɔ mgbi iBlastu, ongbidɔ mgbi utɔ yuon ngwu a nun oyɛyɛ nɛ, a kɛ mbi utɔ ka pita iyu, ikyekyɛ li ɛsɛ mgbi utɔ na li nu ma ungwogye.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Mi egbe ngwi a kye dzɛ ma, iHerude gbe angwuto mgban mgbi utɔ wo ewo, sɔkɛ itsuutɔ mgban man gbɔdzɛ yi ama mi ododa.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 A wulu gbɛɛ, <<Nɛnɛ li ela mgbi Imgbasho li mgbi inggisɛ ba.>>
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ikyegbɛɛ iHerude tsɛ Imgbasho ba nɛ, Ongyesɔ mgbi Otsɛ tan afɛ, ta o gbaangbi byakpa kwulu.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Nghaduukpaa elodzɛ mgbi Imgbasho kiyayi osheeshe di gbɔfwɛ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ngwi iBanabasi bɛyi iSol ngyɛlu ungwɔ ngwi a kɛ ma nɛ, a yɛ mi iJerosalin, a kye iJɔn ngwu a li kwun di iMaki na wafɔ yi ama.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.