Atos 10

utr (UTR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ongyulɔ oka dzɛ iSisiria a li kwun di iKɔnɛlu, o li okwukwo ogbakwu nle di mi obyi oblakwutsɛ mi Italia.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ongwu yi etɔ mgban duu kye itukwu nu di li mio Imgbasho; o li gha emi abubɔ umba dzii di li bɔ Imgbasho ibɔ alonɔ duu.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Egbe oka dafi obyi eta ngwi onɔ tashulu akpa nɛ, o di inɛ odiidi. O di ongyesɔ mgbi Imgbasho saan, ba mbon wa gbɛɛ, <<IKɔnɛlu!>>
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 IKɔnɛlu kye inɛ fyakwun yi imio. O byita gbɛɛ, <<Li ɛkyɛ, Otsɛ?>>
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Dɔ inggisɛ esɔ nu ma kɛ iJopa ka yile inggisɛ ngwu iyin di iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita na onɛnɛni.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 O dzɛ yi iSaimɔn inggisɛ okyidɔ okpa, ngwu udɛ mgban dzɛ ondekyoo okwukwo nani.>>
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Onɔ ngwi ongyesɔ ngwu gbɔdzɛ yan na lu nɛ, iKɔnɛlu kwu engbidɔ mgban efa ela bɛyi inggisɛ oblakwutsɛ nli mio Imgbasho, di li onyi mbi ama ogban esɔ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 O nya ma alungwɔ nkyɔ duu man dɔ ma esɔ lu iJopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Tegblifan ngwi onɔ dɔ idzidzɛ udɛ ngwi a le lu agaba ungwɔ ma di dzɛ kwɛkwɛ yi iJopa nɛ, iPyita dɔkɛ ikpendu oka bibɔ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Onyagleu dɔn o di mina ogye ungwogye. Ngwi a kale kyɔ ungwogye nɛ, o di inɛ odiidi.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 O di esho kwulu a kye ungwɔ dafi akwukwɔ ogbada kye odi tsan mi okoko enɛ naan luba esɛ.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Mi ifun ali itɔ mmbwaba afɔ enɛ, yi ungwɔ ama okwo ifu esɛ bɛyi ali itɔ ingwunɔ emi esho duu woto ele.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Nɛ ela si nyan gbɛɛ, <<Kyato, iPyita. Ngwɔlu ma gye.>>
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 IPyita nu uka gbɛɛ, <<Otsɛ mi otsitsi yɔ ungwɔ ka dzɛ ngha gbɛ ba. Lubana ani gye ungwɔ onyi ntsiidza naadi le kpɛkpɛ ye ba.>>
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ela na diyɛ nyan gbɛɛ, <<Ka kwu ungwɔ onyonyi ngwi Imgbasho kye mɛlu saan gbɛɛ ungwɔ idza ba.>>
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ungwɔnɛ kyɔ ngha akpe eta, man a byakpa kyi kyelu akwukwɔ na lu esho.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ngwi iPyita kale tsɛwɛ ungwɔ ngwi inɛ odiidi nɛ tso nɛ, inggisɛ ama ngwu iKɔnɛlu dɔ ma esɔ ntona ka ye imbe ngwi udɛ iSaimɔn dzɛ man kwulɛsɛ tokɛ onufoka.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 A kwu ela, byita gbɛɛ ni ama ye ni iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita na ka dzɛ mmana mayɔ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Dafi iPyita kale tsɛwɛ mi inɛ odiidi nɛ, Onodzi nyan gbɛɛ, <<iSaimɔn, inggisɛ eta to esɛ le pita abu ma.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Nghanɛ tashulu lu ozu esɛ. Ka fwa owafɔ yi ama lu ba, ikyesinɛ li ani dɔ ma esɔ.>>
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 IPyita tashulu ka nya ma gbɛɛ, <<Li ani li inggisɛ ngwu ema le pitan mani. Ema ba li ɛkyɛ?>>
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 A gbɛɛ, <<iKɔnɛlu okwukwo ogbakwu dɔ eyi esɔ. O li inggisɛ osaan di li mio Imgbasho, ngwu emi iJuda duu li fwon. Ongyesɔ osaan nyan gbɛɛ no nu abu ba udɛ mgban adzi non fwo odzɛ ngwi abu ka gbɔ nyan mani.>>
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Nɛ iPyita gbɛ ma kaka udɛ dafi ingyoga mgban mani.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ngwi egbe di fa nɛ, o kaka iSisiria. IKɔnɛlu kye inɛ kwo ofɛ le fɛ ma di kwu etɔ bɛyi abuge mgban duu kwakye.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Dafi iPyita wa to udɛ ma nɛ, iKɔnɛlu wa kwɛsɛ mi iyayi mbon di sunun.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Kpaa iPyita kye abɔ byun nyan gbɛɛ, <<kyato, ani kpaa li inggisɛ owamyɛ dafi abu.>>
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ngwi iPyita kale gbɔdzɛ yan nɛ, iPyita lu idzidzɛ ozu ka di ibyi inggisɛ kwakye to.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 O nya ma gbɛɛ: <<Ema ye saan ta gbɛɛ ola mgbi eyi fwa gbɛɛ inggisɛ emi iJuda no ka kwakye yi Udzengye hona kɛ ingyoga mi udan ba. Nghaduu Imgbasho tso ani gbɛɛ ni ani ka kwu inggisɛ owamyɛ gbɛɛ o le kpɛkpɛ hona tsiidza ba.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Nghanɛ ngwi ema dɛsɔ mbi ani ma, ani tsondu ba ani ba. Ema dɛsɔ mbi ani li ali itɔdzɛ?>>
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 IKɔnɛlu nu uka gbɛɛ, <<Egbe enɛ inɛ waani ani wodzɛ ozu mbi ani le bibɔ mi obyi eta itɔ onɔ nɛni. Nɛta inggisɛ wo angwuto onzundzɛ kwɔkwɔ wa mblegba tu ani
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 <<Si gbɛɛ, <IKɔnɛlu Imgbasho fwo ibɔ mgbi abu di wɛ umba ngwi abu le gha emi adzɛ mani.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Nghanɛ dɛsɔ kɛ iJopa mbi iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita nani. O kɛdzɛ ingyoga mi udɛ iSaimɔn inggisɛ nli kyidɔ okpa, ndzɛ ondekyoo okwukwo nani.>
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Man ani byakpa dɛsɔ mbi abu, i tishi dafi abu di ba mani. Onɛnɛ eyi duu kwakye mmɛnɛni mi inai Imgbasho ikye ofwo alungwɔ ngwi Imgbasho wo abu ola gbɛɛ ni abu nya eyi mani.>>
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 IPyita si wita ogbɔdzɛ gbɛɛ: <<Onɛnɛ ani difwi otsitsi gbɛɛ Imgbasho li tso osadu-sadu ba
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 kpaa li gbela yi inggisɛ mi ali agwɔ nli mion di kyungwɔ nli ayin mani.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ema ye esɔ ngwi Imgbasho dɔ mbi emi Israi, onya ma Esɔ Osuse mgbi iyu ngwi nyɛ mbi iYesu iKrestu, ongwu nli Otsɛ mgbi alungwɔ duu nani.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ema ye ungwɔ nkyɔ mi ikpɛsɛ iJudia duu, wita mi iGalalia mi onɔ ngwi iJɔn gbeesɔ mgbi iBatisima nyɛ
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 dafi Imgbasho kye engyie kyi iYesu ongwi iNadzareti ikye yi Onodzi Osaan bɛyi mfye, dafi o dile kyikyɛ kpatsɛ le kyungwɔ osuse dile ngyɛlu ama ngbeka woto abumfye mgbi onodzi ibwubwe duu ootse, ikyesinɛ Imgbasho dzɛ biyan.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 <<Eyi li obwɛndɛ mi alungwɔ ngwi o kyɔ mi ɛsɛ iJuda bɛyi iJerosalin duu. A ngwɔn mi okyon gbokwo ekwatsi,
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 nghaduu Imgbasho kyilon mi ikwu mi egbe ongwu ta mani di nu ma dun.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Li ali inggisɛ duu din ba, kpaa li ama Imgbasho sadulu ma mbi eyi ama ngye di wa yan mi onɔ ngwi o kyato mi ikwu ma li obwɛndɛ aali.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 O wo eyi ola gbɛɛ ni eyi gbeesɔ nya inggisɛ di kyɔ obwɛndɛ gbɛɛ li ongwu ngwu Imgbasho dulu gbɛɛ ni ongwu li inggisɛ ogbɔ emi oshishe bɛyi emi ikwukwɔ ikwɔ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Oyegbɔ duu kyɔ obwɛndɛ mi ikyon gbɛɛ ali inggisɛ nnun oyɛyɛ duu a zanta yi alobube mi iyi mgban.>>
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ngwi iPyita kale gbɔ elodzɛ ntonɛ nɛ, Onodzi Osaan kaka mbi ali inggisɛ ama nfwo esɔ na duu.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 I kwulu emi iJuda ama nkyiikyɛ di noyɛyɛ wafɔ yi iPyita ma ewo dafi umba mgbi Onodzi Osaan kpaa a kye nu Udzengye mani.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Lubana a fwo ma le gbɔ ondudzɛ angbeka dile tsɛ Imgbasho.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 <<Inggisɛ oka dzɛma nka fwa gbɛɛ nu ma ka kyɔ inggisɛ ntonɛ iBatisima mi eni ba gbɛɛ? Lubana a gbɛ Onodzi Osaan dafi eyi kpaa gbɛ nɛni.>>
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 IPyita nu ondu gbɛɛ nu ma kyɔ ma iBatisima mi iyi mgbi iYesu iKrestu. Nɛ a si nya iPyita gbɛɛ no dzɛ yi ama mi egbe gwee.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.