Atos 10
utr (UTR) vs ARA
1 Ongyulɔ oka dzɛ iSisiria a li kwun di iKɔnɛlu, o li okwukwo ogbakwu nle di mi obyi oblakwutsɛ mi Italia.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ongwu yi etɔ mgban duu kye itukwu nu di li mio Imgbasho; o li gha emi abubɔ umba dzii di li bɔ Imgbasho ibɔ alonɔ duu.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Egbe oka dafi obyi eta ngwi onɔ tashulu akpa nɛ, o di inɛ odiidi. O di ongyesɔ mgbi Imgbasho saan, ba mbon wa gbɛɛ, <<IKɔnɛlu!>>
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 IKɔnɛlu kye inɛ fyakwun yi imio. O byita gbɛɛ, <<Li ɛkyɛ, Otsɛ?>>
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Dɔ inggisɛ esɔ nu ma kɛ iJopa ka yile inggisɛ ngwu iyin di iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita na onɛnɛni.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 O dzɛ yi iSaimɔn inggisɛ okyidɔ okpa, ngwu udɛ mgban dzɛ ondekyoo okwukwo nani.>>
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Onɔ ngwi ongyesɔ ngwu gbɔdzɛ yan na lu nɛ, iKɔnɛlu kwu engbidɔ mgban efa ela bɛyi inggisɛ oblakwutsɛ nli mio Imgbasho, di li onyi mbi ama ogban esɔ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 O nya ma alungwɔ nkyɔ duu man dɔ ma esɔ lu iJopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Tegblifan ngwi onɔ dɔ idzidzɛ udɛ ngwi a le lu agaba ungwɔ ma di dzɛ kwɛkwɛ yi iJopa nɛ, iPyita dɔkɛ ikpendu oka bibɔ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Onyagleu dɔn o di mina ogye ungwogye. Ngwi a kale kyɔ ungwogye nɛ, o di inɛ odiidi.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 O di esho kwulu a kye ungwɔ dafi akwukwɔ ogbada kye odi tsan mi okoko enɛ naan luba esɛ.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Mi ifun ali itɔ mmbwaba afɔ enɛ, yi ungwɔ ama okwo ifu esɛ bɛyi ali itɔ ingwunɔ emi esho duu woto ele.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nɛ ela si nyan gbɛɛ, <<Kyato, iPyita. Ngwɔlu ma gye.>>
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 IPyita nu uka gbɛɛ, <<Otsɛ mi otsitsi yɔ ungwɔ ka dzɛ ngha gbɛ ba. Lubana ani gye ungwɔ onyi ntsiidza naadi le kpɛkpɛ ye ba.>>
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ela na diyɛ nyan gbɛɛ, <<Ka kwu ungwɔ onyonyi ngwi Imgbasho kye mɛlu saan gbɛɛ ungwɔ idza ba.>>
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ungwɔnɛ kyɔ ngha akpe eta, man a byakpa kyi kyelu akwukwɔ na lu esho.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Ngwi iPyita kale tsɛwɛ ungwɔ ngwi inɛ odiidi nɛ tso nɛ, inggisɛ ama ngwu iKɔnɛlu dɔ ma esɔ ntona ka ye imbe ngwi udɛ iSaimɔn dzɛ man kwulɛsɛ tokɛ onufoka.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 A kwu ela, byita gbɛɛ ni ama ye ni iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita na ka dzɛ mmana mayɔ.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Dafi iPyita kale tsɛwɛ mi inɛ odiidi nɛ, Onodzi nyan gbɛɛ, <<iSaimɔn, inggisɛ eta to esɛ le pita abu ma.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Nghanɛ tashulu lu ozu esɛ. Ka fwa owafɔ yi ama lu ba, ikyesinɛ li ani dɔ ma esɔ.>>
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 IPyita tashulu ka nya ma gbɛɛ, <<Li ani li inggisɛ ngwu ema le pitan mani. Ema ba li ɛkyɛ?>>
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 A gbɛɛ, <<iKɔnɛlu okwukwo ogbakwu dɔ eyi esɔ. O li inggisɛ osaan di li mio Imgbasho, ngwu emi iJuda duu li fwon. Ongyesɔ osaan nyan gbɛɛ no nu abu ba udɛ mgban adzi non fwo odzɛ ngwi abu ka gbɔ nyan mani.>>
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nɛ iPyita gbɛ ma kaka udɛ dafi ingyoga mgban mani.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ngwi egbe di fa nɛ, o kaka iSisiria. IKɔnɛlu kye inɛ kwo ofɛ le fɛ ma di kwu etɔ bɛyi abuge mgban duu kwakye.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Dafi iPyita wa to udɛ ma nɛ, iKɔnɛlu wa kwɛsɛ mi iyayi mbon di sunun.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Kpaa iPyita kye abɔ byun nyan gbɛɛ, <<kyato, ani kpaa li inggisɛ owamyɛ dafi abu.>>
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ngwi iPyita kale gbɔdzɛ yan nɛ, iPyita lu idzidzɛ ozu ka di ibyi inggisɛ kwakye to.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 O nya ma gbɛɛ: <<Ema ye saan ta gbɛɛ ola mgbi eyi fwa gbɛɛ inggisɛ emi iJuda no ka kwakye yi Udzengye hona kɛ ingyoga mi udan ba. Nghaduu Imgbasho tso ani gbɛɛ ni ani ka kwu inggisɛ owamyɛ gbɛɛ o le kpɛkpɛ hona tsiidza ba.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Nghanɛ ngwi ema dɛsɔ mbi ani ma, ani tsondu ba ani ba. Ema dɛsɔ mbi ani li ali itɔdzɛ?>>
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 IKɔnɛlu nu uka gbɛɛ, <<Egbe enɛ inɛ waani ani wodzɛ ozu mbi ani le bibɔ mi obyi eta itɔ onɔ nɛni. Nɛta inggisɛ wo angwuto onzundzɛ kwɔkwɔ wa mblegba tu ani
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 <<Si gbɛɛ, <IKɔnɛlu Imgbasho fwo ibɔ mgbi abu di wɛ umba ngwi abu le gha emi adzɛ mani.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Nghanɛ dɛsɔ kɛ iJopa mbi iSaimɔn ngwu a li kwun di iPyita nani. O kɛdzɛ ingyoga mi udɛ iSaimɔn inggisɛ nli kyidɔ okpa, ndzɛ ondekyoo okwukwo nani.>
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Man ani byakpa dɛsɔ mbi abu, i tishi dafi abu di ba mani. Onɛnɛ eyi duu kwakye mmɛnɛni mi inai Imgbasho ikye ofwo alungwɔ ngwi Imgbasho wo abu ola gbɛɛ ni abu nya eyi mani.>>
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 IPyita si wita ogbɔdzɛ gbɛɛ: <<Onɛnɛ ani difwi otsitsi gbɛɛ Imgbasho li tso osadu-sadu ba
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 kpaa li gbela yi inggisɛ mi ali agwɔ nli mion di kyungwɔ nli ayin mani.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ema ye esɔ ngwi Imgbasho dɔ mbi emi Israi, onya ma Esɔ Osuse mgbi iyu ngwi nyɛ mbi iYesu iKrestu, ongwu nli Otsɛ mgbi alungwɔ duu nani.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ema ye ungwɔ nkyɔ mi ikpɛsɛ iJudia duu, wita mi iGalalia mi onɔ ngwi iJɔn gbeesɔ mgbi iBatisima nyɛ
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 dafi Imgbasho kye engyie kyi iYesu ongwi iNadzareti ikye yi Onodzi Osaan bɛyi mfye, dafi o dile kyikyɛ kpatsɛ le kyungwɔ osuse dile ngyɛlu ama ngbeka woto abumfye mgbi onodzi ibwubwe duu ootse, ikyesinɛ Imgbasho dzɛ biyan.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 <<Eyi li obwɛndɛ mi alungwɔ ngwi o kyɔ mi ɛsɛ iJuda bɛyi iJerosalin duu. A ngwɔn mi okyon gbokwo ekwatsi,
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 nghaduu Imgbasho kyilon mi ikwu mi egbe ongwu ta mani di nu ma dun.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Li ali inggisɛ duu din ba, kpaa li ama Imgbasho sadulu ma mbi eyi ama ngye di wa yan mi onɔ ngwi o kyato mi ikwu ma li obwɛndɛ aali.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 O wo eyi ola gbɛɛ ni eyi gbeesɔ nya inggisɛ di kyɔ obwɛndɛ gbɛɛ li ongwu ngwu Imgbasho dulu gbɛɛ ni ongwu li inggisɛ ogbɔ emi oshishe bɛyi emi ikwukwɔ ikwɔ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Oyegbɔ duu kyɔ obwɛndɛ mi ikyon gbɛɛ ali inggisɛ nnun oyɛyɛ duu a zanta yi alobube mi iyi mgban.>>
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ngwi iPyita kale gbɔ elodzɛ ntonɛ nɛ, Onodzi Osaan kaka mbi ali inggisɛ ama nfwo esɔ na duu.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 I kwulu emi iJuda ama nkyiikyɛ di noyɛyɛ wafɔ yi iPyita ma ewo dafi umba mgbi Onodzi Osaan kpaa a kye nu Udzengye mani.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Lubana a fwo ma le gbɔ ondudzɛ angbeka dile tsɛ Imgbasho.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 <<Inggisɛ oka dzɛma nka fwa gbɛɛ nu ma ka kyɔ inggisɛ ntonɛ iBatisima mi eni ba gbɛɛ? Lubana a gbɛ Onodzi Osaan dafi eyi kpaa gbɛ nɛni.>>
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 IPyita nu ondu gbɛɛ nu ma kyɔ ma iBatisima mi iyi mgbi iYesu iKrestu. Nɛ a si nya iPyita gbɛɛ no dzɛ yi ama mi egbe gwee.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.