2 Coríntios 7
utr (UTR) vs ARA
1 Emi okeyi, ngwi ondu odzɛɛdzɛ ntonɛ dzɛ mbi eyi nɛ, ni eyi dzɛ kyila yi ungwɔ ama nli nu ewo bɛyi onodzi tsiidza mani, ni eyi kye mmwɛ nu Imgbasho ni eyi fya di dzɛ yɛyɛ dafi ongwu mani.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Mɛ ofɛ ikye eyi mi itukwu mgbi ema, eyi yama kyɔ inggisɛ onyonyi obube ba, eyi mbe inggisɛ onyonyi ba, eyi yama kyɔ inggisɛ ogye ba.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 N le gbɔdzɛ nɛ ikye ofwa ema ba; dafi ani teyi gbɔ mani gbɛɛ, ema ka dzɛ eyi itukwu alonɔ duu, yeba ni eyi dzɛ oshishe hona kwulu kpaa.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ani dzɛ yi abɔ otsigɛgɛ mbi ema kpakpa; Ani li dzɛ yi ewo okyile esho mbi ema kwuba. Ema kwu ani ɛwɛ wo kpakpa; mi ali okakewo ngwi eyi tulun duu kpaa atsa mgbi ani ka dondu ba.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Onɔ ngwi eyi wa kaka iMasidonia ma, eyi yama tu onɔ otonya ba, okakewo loka wo eyi. Engyikyili nu eyi okakewo mi esɛ, kpaa mi itukwu yɔ, imio gbɛ eyi sɔ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Nghaduu Imgbasho nli kwu ama ngwu a kye ma wuuta ba ɛwɛ wo na, kwu eyi ɛwɛ wo mi obaaba mgbi iTaitusu,
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 di li mi obaaba mgban ta ba, nghaduu li mi ɛwɛ ngwi ema kwun wo nani. O nya eyi dafi ema mina odi ani yi elela ngwi ema le kyɔ ikye ani dafi ema di kye ani wuuta mani, ikyenghanɛ atsa mgbi ani she nghaabɔ ogbugbe.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Yeba ni afɛ mgbi ani nu ema kye abɔ tiko kpaa, N makwɔ gbɛɛ n ki ye ba. Nghaduu N gbɛɛ N ki ye mi ele, ikyesinɛ N di gbɛɛ afɛ mgbi ani ta ema mmya, kpaa li mi ongwonɔ gwee ta,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 nghaduu onɛnɛ Ani dzɛ yi atsa, ikyegbɛɛ di ani nu ema aba ogyeegye ba, kpaa li ikyegbɛɛ elela okyɔɔkyɔ mgbi ema nu ema itukwu okyata-kyata. Lubana elela okyɔɔkyɔ mgbi ema li oweka mgbi Imgbasho ikyenghanɛ eyi dzɛ ema ifwa mi ofɛ onyonyi ba.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Elela okyɔɔkyɔ nli mgbi Imgbasho li ba yi itukwu okyata-kyata nli kye inggisɛ kaka owatɔ-watɔ ngwi n ki ye li dzɛ ele ba mani, kpaa elela okyɔɔkyɔ ongwi ɛsɛ nɛ li ba yi ikwongye.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Di ungwɔ ngwi elela okyɔɔkyɔ nli mgbi Imgbasho nɛ kyɔ mbi ema nɛni: ema mina okyi tso mi otsitsi gbɛɛ di ema li emyɛmyɛ, Ema kyitingga, I kwulu ema ewo, Le dzɛ ema kwɔkwɔ odi gbɛɛ a ki kyɔ otsitsi, Ema tso saan gbɛɛ di ema dzɛ yi emyɛmyɛ mi ikye odzɛ nɛni.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Nghanɛ ngwi ani lɔ kɛ mbi ema nɛ kpaa, yama li mi ikye mgbi ongwu nkyɔ obube na hona ongwu a kyɔn obube na ba, kpaa li ikyegbɛɛ ni ema di abuema dafi ema gbela yi eyi mi inai Imgbasho mani.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Ungwɔntonɛ duu kwu eyi ɛwɛ wo. Ungwɔ okyi bɛkɛ yi ɛwɛ okwu wo ngwi eyi tu nɛ yɔ, i kpa eyi kwuba odi dafi iTaitusu dzɛ yi atsa mani, ikyekyɛ onodzi mgban bɛsɛ mi okyɔɔkyɔ mgbi ema duu.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Ani kye ema tsaabɔ igɛgɛ biyan, ema di nu ani ayiwi ba. Nghaduu dafi odzɛ ngwi eyi nya ema duu li otsitsi ma, li ngha i tso gbɛɛ ayi ngwi eyi kye ema le kwo yi iTaitusu na kpaa li otsitsi aali.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ngwi o ka wɛ gbɛɛ ema duu sunu, gbɛ ongwu yi imio yi ewo oshiishi nɛ, okpitukwu mgban mi ikye ema nghao sheeshe.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 N dzɛ yi atsa N ka dzɛ yi abɔ otsigɛgɛ mbi ema bɛsɛ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.