2 Coríntios 12

utr (UTR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 N ka kiyayi otsabɔ igɛgɛ kyɛmɛ. Dafi abɔ oyaaya dzɛ efu ba nɛ kpaa, n ka kiyayi yi inɛ odiidi yi iba ama nkyɛ mbi Otsɛ.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ani ye inggisɛ oka mi ifu iKrestu ngwu a kyon lu ayɛ esho ongwu ta, onova iwyodenɛ waani. Li mi ikpewo hona mi onodzi ho n yama ye ba, Imgbasho ta ye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Ani di ye gbɛɛ ongyulɔ nɛ, yeba ni li mi ikpewo hona mi ikpewo ba kpaa ani ye ba, li Imgbasho yuon ye,
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 a kyon lu adopo. O fwo ungwɔ ama o ka yagba gbɔn gbɛ ba, ungwɔ ama a nu inggisɛ ofɛ gbɛɛ ni a gbɔn ba.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 N ka tsaabɔ igɛgɛ yi itɔ ongyulɔ nani, kpaa n ka yama tsaabɔ igɛgɛ ikye ewen ba, sede mi ewo odzaatsi mgbi ani ta.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ni ani kyi kye gbɛɛ n ka tsaabɔ igɛgɛ kpaa, n ka yama li ikwangha ba, ikyekyɛ n kale gbɔ otsitsi. Nghaduu n yɛyikpa, ikyenghanɛ inggisɛ onyi ka tsɛwodzɛ ani ngha ungwɔ ngwi ani kyɔ hona gbɔ ba.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Onu ani nya yi ewo okyile esho mi iba ama okwulewo ngwi ani di ntona yɔ, a kye ato kwo ani mi ikpewo, a dɔ ongyesɔ mgbi iSatan oka ikye owa nu ani isɔ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 N tɛkyɛ yi Otsɛ akpe eta gbɛɛ no kyi kyelu isɔ nɛ mbi ani.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Kpaa o nyɛn gbɛɛ, <<Elela mgbi ani le dzii ikye abu, lubana mfye mgbi ani li nghao tsotɔ mi ewo odzaatsi.>> Ikyenghanɛ, n ka nghao tsaabɔ igɛgɛ yi atsa mi onɔ ngwi ani dzewatsi mani, adzi ni mfye mgbi iKrestu no kyidɔ mbi ani.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nɛ mi ikye iKrestu yɔ, n dzɛ yi atsa mi ewo odzaatsi yi ito yi onɔ okɛnyɛ-kɛnyɛ yi isɔ bɛyi onɔ ofyumfye. Lubana onɔ ngwi ani dzewatsi ma, ani li tu mfye.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 N kye ewen yɛɛ ikwangha, nghaduu li ema kwen kaka ele. I wogyɔ ngwi li ema ki kyen tso, lubana ngwi ani li unka ba nɛ kpaa, n li ungwonyi yi <<ama ogbikye iYesu ama okpɔngɔ>> ntonani.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ungwɔ ama nli tso ambɛ mgbi inggisɛ ogbikye iYesu yɔ: Li ambɛ yi ungwɔ ama okwulewo ngwi a kyɔ mi idzidzɛ ema yi onyɔtsɛ okwuukwu nani.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ani kyɔ yi ema timbi ngha emi iKrestu angbeka sinɛ, li ikyegbɛɛ di ani yɛɛ okye mbi ema ba maa? Dzɛnta yi obube nɛ na!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Onɛnɛ n wewo odzagaba kɛ mbi ema akpe ongwu ta, n ka li okye mbi ema wuba, ikyekyɛ ungwɔ ngwi ani mina yama li ungwɔ ngwi ema sulun na ba, kpaa li ema abuema. Lubana li ɛngbɛ li byi ama omba ma enbwaba, kpaa li ama omba ɛngbɛ li byi ɛngbɛ enbwa aali.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nghanɛ n ka dzɛ yi atsa kpakpa ombe alungwɔ ngwi ani dzɛyan bɛyi odzɛɛdzɛ mgbi ani duu. Kini ani tso okpitukwu mbi ema kpakpa ma, ema ka tso mbi ani shɛɛshɛɛ?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 No dzɛ dafi i dzɛ mani, ani teyi li okye mbi ema ba. Nghaduu, inggisɛ angbeka kale tsɛwɛ gbɛɛ, ani le kyɔɔkyɔ ema ɛwɛ!
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ani kyɔ ema ogye ikpewo inggisɛ ama ani dɔ ma esɔ mbi ema ntonɛ onyi yee?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ani dɔ iTaitusu yi ongwuneyi esɔ mbi ema. iTaitusu kyɔ ema ogye ba, naadi o kyɔ? Okyɔɔkyɔ mgbi eyi kye otsonodzi onyi di nyɛ ofɛ onyi daabana?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Kyɛ gbegbe ma ema li tsɛwɛ gbɛɛ eyi le naana atsondu eweyi inai emaa? Eyi li gbɔdzɛ mi inɛ Imgbasho dafi emi iKrestu mani; emi okeyi osuse, alungwɔ ngwi eyi kyɔ duu, li ikye oyabɔ mgbi ema.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Lubana ani le mio gbɛɛ onɔ ngwi ani wa ba, n ka di ema dafi ani mina ma ba, ema kpaa dika di ani dafi ema mina gbɛɛ ni ani dzɛ ma ba. Imio wen gbɛɛ, kanaba onɔgbɛ ogbɔɔgbɔ yi ofu okyeekye yi itingga okyɔɔkyɔ yi ogbua-gbua yi ombe inggisɛ iyi yi idzɛ odzɛɛdzɛ yi ewo okyile esho bɛyi oblu-blu ka dzɛ idzidzɛ ema.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Imio wo ani gbɛɛ nin wa yɛ ba yɔ, Imgbasho mgbi ani ka nin ayiwi inai ema, itingga dika kyɔ ani yi inggisɛ kwuba ama nteyi le kyungwɔ obube kpaa kyatitukwu mi okpɛkpɛ yi alobube mgbi ama bɛyi amah idza ngwi a kye ewoma tswokɛ ele na wa ba mani.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.