2 Coríntios 12
utr (UTR) vs ARC
1 N ka kiyayi otsabɔ igɛgɛ kyɛmɛ. Dafi abɔ oyaaya dzɛ efu ba nɛ kpaa, n ka kiyayi yi inɛ odiidi yi iba ama nkyɛ mbi Otsɛ.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ani ye inggisɛ oka mi ifu iKrestu ngwu a kyon lu ayɛ esho ongwu ta, onova iwyodenɛ waani. Li mi ikpewo hona mi onodzi ho n yama ye ba, Imgbasho ta ye.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Ani di ye gbɛɛ ongyulɔ nɛ, yeba ni li mi ikpewo hona mi ikpewo ba kpaa ani ye ba, li Imgbasho yuon ye,
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 a kyon lu adopo. O fwo ungwɔ ama o ka yagba gbɔn gbɛ ba, ungwɔ ama a nu inggisɛ ofɛ gbɛɛ ni a gbɔn ba.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 N ka tsaabɔ igɛgɛ yi itɔ ongyulɔ nani, kpaa n ka yama tsaabɔ igɛgɛ ikye ewen ba, sede mi ewo odzaatsi mgbi ani ta.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ni ani kyi kye gbɛɛ n ka tsaabɔ igɛgɛ kpaa, n ka yama li ikwangha ba, ikyekyɛ n kale gbɔ otsitsi. Nghaduu n yɛyikpa, ikyenghanɛ inggisɛ onyi ka tsɛwodzɛ ani ngha ungwɔ ngwi ani kyɔ hona gbɔ ba.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Onu ani nya yi ewo okyile esho mi iba ama okwulewo ngwi ani di ntona yɔ, a kye ato kwo ani mi ikpewo, a dɔ ongyesɔ mgbi iSatan oka ikye owa nu ani isɔ.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 N tɛkyɛ yi Otsɛ akpe eta gbɛɛ no kyi kyelu isɔ nɛ mbi ani.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Kpaa o nyɛn gbɛɛ, <<Elela mgbi ani le dzii ikye abu, lubana mfye mgbi ani li nghao tsotɔ mi ewo odzaatsi.>> Ikyenghanɛ, n ka nghao tsaabɔ igɛgɛ yi atsa mi onɔ ngwi ani dzewatsi mani, adzi ni mfye mgbi iKrestu no kyidɔ mbi ani.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Nɛ mi ikye iKrestu yɔ, n dzɛ yi atsa mi ewo odzaatsi yi ito yi onɔ okɛnyɛ-kɛnyɛ yi isɔ bɛyi onɔ ofyumfye. Lubana onɔ ngwi ani dzewatsi ma, ani li tu mfye.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 N kye ewen yɛɛ ikwangha, nghaduu li ema kwen kaka ele. I wogyɔ ngwi li ema ki kyen tso, lubana ngwi ani li unka ba nɛ kpaa, n li ungwonyi yi <<ama ogbikye iYesu ama okpɔngɔ>> ntonani.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ungwɔ ama nli tso ambɛ mgbi inggisɛ ogbikye iYesu yɔ: Li ambɛ yi ungwɔ ama okwulewo ngwi a kyɔ mi idzidzɛ ema yi onyɔtsɛ okwuukwu nani.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Ani kyɔ yi ema timbi ngha emi iKrestu angbeka sinɛ, li ikyegbɛɛ di ani yɛɛ okye mbi ema ba maa? Dzɛnta yi obube nɛ na!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Onɛnɛ n wewo odzagaba kɛ mbi ema akpe ongwu ta, n ka li okye mbi ema wuba, ikyekyɛ ungwɔ ngwi ani mina yama li ungwɔ ngwi ema sulun na ba, kpaa li ema abuema. Lubana li ɛngbɛ li byi ama omba ma enbwaba, kpaa li ama omba ɛngbɛ li byi ɛngbɛ enbwa aali.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Nghanɛ n ka dzɛ yi atsa kpakpa ombe alungwɔ ngwi ani dzɛyan bɛyi odzɛɛdzɛ mgbi ani duu. Kini ani tso okpitukwu mbi ema kpakpa ma, ema ka tso mbi ani shɛɛshɛɛ?
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 No dzɛ dafi i dzɛ mani, ani teyi li okye mbi ema ba. Nghaduu, inggisɛ angbeka kale tsɛwɛ gbɛɛ, ani le kyɔɔkyɔ ema ɛwɛ!
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ani kyɔ ema ogye ikpewo inggisɛ ama ani dɔ ma esɔ mbi ema ntonɛ onyi yee?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ani dɔ iTaitusu yi ongwuneyi esɔ mbi ema. iTaitusu kyɔ ema ogye ba, naadi o kyɔ? Okyɔɔkyɔ mgbi eyi kye otsonodzi onyi di nyɛ ofɛ onyi daabana?
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Kyɛ gbegbe ma ema li tsɛwɛ gbɛɛ eyi le naana atsondu eweyi inai emaa? Eyi li gbɔdzɛ mi inɛ Imgbasho dafi emi iKrestu mani; emi okeyi osuse, alungwɔ ngwi eyi kyɔ duu, li ikye oyabɔ mgbi ema.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Lubana ani le mio gbɛɛ onɔ ngwi ani wa ba, n ka di ema dafi ani mina ma ba, ema kpaa dika di ani dafi ema mina gbɛɛ ni ani dzɛ ma ba. Imio wen gbɛɛ, kanaba onɔgbɛ ogbɔɔgbɔ yi ofu okyeekye yi itingga okyɔɔkyɔ yi ogbua-gbua yi ombe inggisɛ iyi yi idzɛ odzɛɛdzɛ yi ewo okyile esho bɛyi oblu-blu ka dzɛ idzidzɛ ema.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Imio wo ani gbɛɛ nin wa yɛ ba yɔ, Imgbasho mgbi ani ka nin ayiwi inai ema, itingga dika kyɔ ani yi inggisɛ kwuba ama nteyi le kyungwɔ obube kpaa kyatitukwu mi okpɛkpɛ yi alobube mgbi ama bɛyi amah idza ngwi a kye ewoma tswokɛ ele na wa ba mani.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.