Mateus 25
urim (URIM) vs NTLH
1 Atom Sisas kil la, “Ikga ik wang a Warim Kipman a Melnum pa la nar pa, pa tu melnum a Maur Wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen pa, tu pa ikga kol tu kin wampwam a aye wakg amprepm alntuwen pa aye kai, la rpmi nungkwangen kipman ur pa la mpa wli uwi kin iye, atom tu ikyewel iyekul wan, eng tuwekg uwi tita.
1 Jesus disse:
2 Ari kin wampwomis pa titnowen nikgwalpm kalpisen, wa tunteng kin wampwomis ur pa nikgwalpm arke wontrakole.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Atom tunteng kin wampwomis a titnowen nikgwalpm kalpisen pa, tunteng la amprepm mpil wris wris kolti aye, pake ake wa tunteng aye amprepm tiur nar num nakure pa, kalpis.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Wa tunteng kin wampwomis ur a nikgwalpm arke wontrakole pa, tunteng aye amprepm mpil tiur pa nakure pake.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Ari kipman a la uwi kin pa ake kul atatu, atom tu pa ikgyokg alen paipm wrisen, atom tu am kai okg akwekgel ase.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Atom ak mining kuin pa tu atning ok ur a akwe la, 'Oi, kipm wrekg wrekg o! Melnum a la uwi kin iye pa am wli tike! Ti kipm kul eng tepm kai ikyakurel o!'
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Atom tu kin wampwam a anel okg akwekgel rka pa, anel wrekg kolti a awi wakg amprepm alntu pa la.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Wa tunteng kin wampwomis a titnowen nikgwalpm kalpisen pa tunteng wa wrekg ak ok la kin wampwomis a nikgwalpm arke wontrakole pa la, 'Amprepm a minto ti am kai raipmot eng a plalng tike, ti kipmteng pa lko amprepm ur eng minto la iye!'
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ari tunteng kin wampwomis a nikgwalpm arke wontrakole pa akalmpenten la, 'Amprepm mpil ti ake mpa ntiwe kipmteng pa nimpon minto alminto ti. Kolpa ti kai kipmteng ikor amprepm ur ukul eng alkipmtengen pawo! Kil pa am antiwe minto alminto kilke.'
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Atom tunteng kai akor la ukul ur alntuntengen ari kalpis, melnum a la uwi kin pa am palng ase. Atom tunteng kin wampwomis a numprampen pa, tunteng kai akyakur kipman pa antiwel kul kawor wan pa, la ntokg okipma wail il itopen kin a kil la uwi pa. Pa tu ar wanyun pa.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Tu ar wanyun pa plalng pa, tunteng kin wampwomis a nikgwalpm titnowen pa wa wli palng, atom tunteng akwe la, 'Woi, woi, kitn pa, aleitn pain nanikg, kitn kukwanto wanyun pa pen!'
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ari kil akalmpenten la, 'Kupm lanakepm aklale wrisen. Kupm ake ariwe kipm pa.'”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Sisas lanaken yangkipm kla pa kai plalng pipa, kil lanaken la, “Kolpa ti kipm rpmi riwe, eng ntei kipm ake ariwe wang a ikga Wailen nar pa.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Atom Sisas kil wa la, “Ikga ik wang a Warim Kipman a Melnum pa la nar pa, tu melnum a elng Maur Wailen itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen pa, tu pa ikga kolkil: melnum ur la kai ya watinet, atom kil akwe tu melnum akwapel alkilen pa wli, atom kil alken kweikwei wrongkwail alkilen pa, la tu ikglentel.
14 Jesus continuou:
15 Ti kai melnum ur pa kil alkel marpm wail manten wampwomis. Wa kai melnum ur pa wa kil wa alkel marpm wail wekg. Wa kai ur pa kil wa alkel marpm wail wris. Am kil alken katila titnongket a ariwe a melnum pa kolpake. Atom kil am kai ase.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Ti melnum a kil awi marpm wail manten wampwomis pa, kil am kai yatnenen kolti elng marpm alkil pa kai ak ak kwap, atom kil wa akawi marpm warim pa wa kaino wampwomis repmrepm kol marpm man a pikekg kil awi pa.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Am wa kolpake, melnum a kil awi marpm wail wekg pa, kil wa akawi marpm warim pa wa kaino wekg repmrepm kol marpm man a pikekg kil awi pa.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Pake melnum a kil awi marpm wail wris pa, kil kai kolti, kil uwen kanokg lam marpm a melnum wailen alkel pa.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Melnum wailen pa kil kai rpma wang watinet, atom kil wa yaper wli rpma, la itningke tu melnum akwapel alkil pikekg kil alken marpm pa, la tu ak ak kwap kolai.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Atom melnum a pikekg kil awi marpm wail manten wampwomis pa, kil awi marpm warim pa kai nampon marpm man pa, atom kil aye kai plan melnum wailen pa la, 'Kitn ri, kitn pikekg alkopm marpm wampwomis kil. Ti kupm awi marpm pa ak ak kwap ti wa kupm wa akawi marpm warim pa wa kaino wampwomis repmrepm kol marpm man a pikekg kitn alkopm pa.'
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Atom melnum wailen alkilen pa akalmpentel la, 'Kitn pa akwap wor wrisen, kitn pa melnum nungkulkg wor akwap wor akupmen pake. Kitn pa pikekg akwap wor ikgalen kwap waiketn a pikekg kupm alkeitn pa, ti mpa kupm ngkiteitn itni ep ikglen kwap wail ur. Ti mpa kitn kul rpmi itopen nimpon kupm melnum wailen alkitn ti.'
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Wa melnum a pikekg kil awi marpm wail wekg pa, wa aye marpm pa wli wa la, 'Melnum wailen, kitn ri, kitn pikekg alkopm marpm wail wekg pa. Kupm wa ak marpm pa ak ak kwap, atom wa kupm wa akawi marpm warim pa kaino wekg repmrepm kol a pikekg kitn alkopm pa.'
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Atom melnum wailen alkilen pa akalmpentel la, 'Kitn pa akwap wor wrisen, kitn pa melnum nungkulkg wor akwap wor akupmen pake. Kitn pa pikekg akwap wor ikgalen kwap waiketn a pikekg kupm alkeitn pa, ti mpa kupm ngkiteitn itni ep ikglen kwap wail ur. Ti mpa kitn kul rpmi itopen nimpon kupm melnum wailen alkitn ti.'
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Pipa wa melnum a pikekg kil awi marpm wail wris pa wa aye wli wa la, 'Melnum wailen, kupm ariwe kitn pa melnum kalnten a yangkipm lan kweikwei, a kitn pa melnum a angketuwai okipma kai wring a ake kitn alkitn aken pa, wa kitn wa angkon okipma kai wring a ake pikekg kitn alkitn alin pa.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Kolpa atom ari kupm ngkark, atom kupm kai uwen kanokg lam marpm wail wris alkitn pa. Ti kitn ri, kweikwei alkitnen am kilke.'
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Ari melnum wailen alkilen pa akalmpentel la, 'Kitn pa melnum lpmaak klang paipm. Kitn ariwe pa la kupm melnum a kai angketuwai okipma ur kai wring a kupm alkupm ti ake aken pa, wa kupm melnum a kai angkon okipma ur kai wring a kupm alkupm ti ake alin pa.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Kolpa ti kol a kitn uk marpm alkupm pa kai tu melnum a akwap itna wan marpm, eng mpa ik uwinteitn marpm warim, eng kol a kupm wa yaper kul pipa, kol a kupm uwi marpm warim pa nimpon marpm man alkupmen pa.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Kolpa ti kipm uwi marpm wail wris pa kai wam a kil pa, uk kai melnum a kil aye marpm wail wampwam pa.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Eng ntei, melnum a antiwe kweikwei pa, mpa wa Maur Wailen kil lkel iken eng kil wailet. Pake melnum a rpma tukwok pa, mpa Maur Wailen kil ungkwan kweikwei waiketn a kil antiwe pa.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Kolpa ti kipm ungkwan melnum akwapel paipm a kolpa kawor en ai kai itni kai miningket paipm ai, kai wrik a ikga tu melnum akg tilntul nam ok paipm.'”
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Sisas kil wa la, “Ik wang a Warim Kipman a Melnum kil nar nimpon titnongket a nang wailen alkil, numpon tu maur angklin alkilen pa, kil ikga rpmi wrik wor alkilen eng rpmi itning yangkipmok.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Tu wrong kin kipman wrongkwail ikga tu wli itni wris i wulmpa akilen, atom ikga kil lok mpreingen tu wrong kin kipman pa kai itni mapming wekg. Kol a melnum a ikgalen manto walkg malkgu, atom alok ampreingen manto walkg malkgu kai itna man, a manto walkg tumpulmpis pa kai itna man.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Am kolpake, kil ikga lok mpreingen manto walkg malkgu pa kai itni wam wi pa, wa manto walkg tumpulmpis pa kai itni wam wangkokg pa.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Atom ikga Melnum Tukgunakg ikga kil la kai tu melnum a rpma wam wi pa la, 'Kulntopm o! Kipm pa wor pake. Yan akupmen pa ipma wor eng kipm pake. Kolpa ti kipm or rpmi uwi numitnen kweikwei wor wor a pikekg Maur Wailen kil numprampentepm ak wang a pikekg kil antokg kanokg pa.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Pikekg kupm nikgalmpopm pa, kipm alkopm okipma al. Wa pikekg kupm uwaketopm pa, kipm alkopm u al. Wa kupm melnum a ya watinet ai wli, ari wa kipm ikgalentopm ariworwor.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Wa kupm rpma apm kalpisen pa, kipm wa alkopm apm eng kupm nowe. Wa kupm numpet pa, wa kipm ikgalentopm ariworwor. Wa kupm kai rpma wan tipmining pa, kipm kul ariwopm.'
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Ti tu melnum ute wor a pikekg akwap kolpa, ikga tu ikilmpentel kolpa la, 'Wailen, men pikekg ake ari kitn pa nikgalmpeitn a uwaketeitn, atom men alkeitn u a okipma pa al.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Men pikekg ake ari kitn pa a ya watinet ai wli, atom men ikgalenteitn pa. Men pikekg ake ari kitn apm kalpisen pa, atom men alkeitn apm pa kitn nowe pa.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Men pikekg ake ari kitn numpet aki kitn rpma kai wan tipmining pa, atom men kai ariweitn pa.'
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Atom Melnum Tukgunakg pa kil ikga ikilmpe kolpa la, 'Kupm lanakepm aklale, kuina ur a kipm angklin wris ur a tu paipm paipm akupmen a nang kalpisen pa, pa kipm akwap eng angklin kupm tike.'
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 A ikga kil wa lanaki tu melnum a rpma wam wangkokg a kil pa la, 'Kipm melnum a kai paipm pa kipm kai tukwelkgtopm, kai wakg a ikga itna yongkyong, a numprampen eng Maur Paipm itna ep nampon tu maur angklin alkilen.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Pikekg kupm nikgalmpopm pa, ake kipm alkopm okipma al. Wa pikekg kupm uwaketopm pa, ake wa kipm alkopm u al.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Wa kupm melnum a ya watinet wli pa, ake wa kipm ikgalentopm. A kupm apm kalpisen pa, ake wa kipm alkopm apm ur eng kupm nowe. Wa kupm numpet pa, ake wa kipm kai ikgalentopm, a wa kupm rpma kai wan tipmining pa, ake wa kipm kai ariwopm.'
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Atom tu ikga ikilmpe kolpa la, 'Wailen, men pikekg ake ari kitn a nikgalmpeitn a uwaketeitn, kitn a ya watinet ai wli, kitn apm kalpisen, kitn numpet, a kitn rpma wan tipmining angkai ai pa, eng mpa men ngklinseitn pa.'
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Ari kil ikga ikilmpe la, 'Kupm lanakepm aklale wrisen, pikekg ake kipm angklin melnum ur a tu nang kalpisen kil pa, pa ake kipm angklin kupm.'
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Atom tu pa kai awi wleket a itna yongkyong akalmpe a ake tu arein angklin tu melnum pa. Pake tu melnum a akwap ute wor angklin tu melnum pa, tu pa ikga kai rpmi wor yongkyong.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.