Marcos 6

urim (URIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sisas atnurng Kaperneam pa nar kul anong yiprokg alkilen, wa tu watnom a kil aroaro wonel pa kul katnuntel.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ak wang wail a rpma eng yapm pa Sisas kil kawor wan a men Suta atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Kil kaling plan yangkipm a Maur Wailen pa naki tu wrong kin kipman. Tu wrongkwail rka atning yangkipm akilen pa, tu wrekg paipm la, “Melnum pa kil awi titnongket a ariwe pa kai a i, atom kil ak antokg kweikwei titnongket titnongket a melnum ake antiwe antokg pa?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Palpa kil melnum a ale ale wan kolti. Kil warim a Maria, wailen a Semis, Sosep, Sutas, Saimon. Tu muikgmayen alkil pa antiwo rka yat.” Tu la kolpa, tu nikgwalpm paipm eng kil pa.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Sisas lanaken la, “Tu anong manet ai tu lala kil nang arke melnum ok wripm a Maur Wailen, pake tu anong yiprokg a tu walmpopm wris a tu wan wris alkil pa tu elukgentel.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Kolpa atom kil ake antiwe mpa ntokg kweikwei ak plan titnongket a Maur Wailen pa itni anong pa. Kil elng wam ele tu melnum numpet tiur kolti, atom tu palng wor.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kil akwonalmpen watipmen eng ake tu ukipma kil pa. Atom kil atnurng anong yiprokg alkil pa a kil atn tatu anong a ela wreren anong a kil pa laron yangkipm a Maur Wailen.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Sisas kil akwe tu watnom wampwam yikak wekg a kil aroaro wonel pa kul. Kil ukwawen la tu kai itn wekg wekg. Kil alken titnongket wail la tu ik ungkwan tu maur paipm kimpilpet.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Atom kil lanaken la tu ngkompwam kolti. Ampake tu iye apmkok pa eng lupme okipma, marpm, kweikwei pa iye, kalpis. Mpa tu iye yotuk pa ik itnen kolti.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Nepm palk pa tu nowe o, apm pa pati ampur tu aye ur nampikgen.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Wa kil lanaken la, “Kipm la kawor wan ur pa, kipm rki pa i i, kipm utnurng anong pa kai.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Kol anong ur ake tu awi wor eng kipm pa, wa ake tu atning yangkipm a kipm pa, kipm kulkwin yipur pa itni pa, a kipm utnurng anong pa kai. Kol pa eng mpa kipm utnurng kalkuten pa kai rki tu alntu.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Atom tu watnom alkil pa tu kai, atom tu angkli yangkipm naken la, “Kipm plelng ipma!”
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Tu ungkwan maur paipm watipmen a rpma kawor tu melnum, tu ak uyiwa akanel tu melnum a numpet atom tu palng wor.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Atom nang a Sisas am palng wail ike. Melnum tukgunakg Erot kil atning kweikwei wrongkwail a Sisas antokg. Tu tiur pa la kai Sisas pa la, kil Son a kaluk tu. Kil wrekg a kirk, kolpa atom kil antiwe titnongket a kil ak ak kwap pa.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Tu tiur pa la, kil Elaisa, melnum ok wripm a Maur Wailen. Tu tiur pa la, kil kol tu melnum ok wripm tiur a pekg ep.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Erot kil atning pa, atom kil akwonalmpen la, Sisas pa Son a kaluk tu, atom kil la, “Son pekg kupm la tu angket mengkel pa am wa wrekg ike.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Pekg Erot la tu kai arkul yapo Son aye kawor rpma wan tipmining. Erot kil antokg kolpa eng Erotias, kin a wusok alkilen Pilip a kil karpo atnwampel.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Pekg Son lanaki Erot la, “Ake wor eng kitn aye kin a wusok alkitn pa.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Kolpa atom Erotias nikgwalpm wakget paipm eng Son, kil la ilmpel imo. Pake kil ake antiwe mpa ntokg.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Eng ntei, Erot kil ngkark eng Son. Kil ariwe la Son pa melnum ute wor a Maur Wailen amprin eng kil alkil, kolpa atom kil ikgalentel. Kil atning yangkipm a Son pa wor, kil wasrongen paipm eng la itning yangkipm akilen, pake nikgwalpm a kil pa wa ngkark.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Erotias kil ansil ya wor ur eng la ikilmpe nikgwalpm wakget akil kai eng Son ak wang a Erot kil antokg okipma wail eng al akwonalmpen wang a pekg man rakuwel. Atom kil akwe tu mring man wail wail alkil, nampokgen tu melnum tukgunakg a almpwrong, nampokgen tu melnum wail wail a nang arke a anong kanokg Kalili pa wli eng al okipma.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Warim kin a Erotias kil or plelplel. Erot nampokgen tu melnum a antiwel al okipma, tu ari plelplel akil pa ari wor. Atom Herot melnum tukgunakg pa asen kin warimpen pa la, “Kitn a uwi kuina? Kitn wasrongen kuina mpa kupm lkeitn.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Erot kil la aklale wrisen kaino kwa eng aktitnongketel yangkipm alkilen la, “Kitn isentopm kweiur a kitn wasrongen pa, mpa kupm lkeitn. Kol kitn la kupm iro anong kanokg a kupm ikgalen ti, lkeitn wompel, kupm iye wompel, pa kupm antiwe.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Kin warimpen pa am kawor en kai lanaki man alkil pa la, “Mpa kupm la na eng mpa kil lkopm?” Man pa la, “La nikel la kitn uwi tukgunakg a Son a kaluk tu.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kin warimpen pa atatu kolti kawor naki Erot melnum tukgunakg pa la, “Kupm wasrongen tukgunakg a Son, melnum a kaluk tu, kitn elngkirmpi kai kimpang ti lkopm pinterngen!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Kil la kolpa, ti nikgwalpm a Erot pa kalkut paipm. Pake kil akwonalmpen a wet kil la aklale wrisen kaino kwa ike, itna wulmpa a tu melnum a antiwel rpma al okipma. Kolpa ti akentiwe mpa kil tulpulng ok a kin warimpen pa.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Atatu kolti Erot la melnum ur a almpwrong pa la kai ngket mengkel Son pa atom uwi tukgunakg pa iye kul. Melnum a almpwrong pa kai wan tipmining, wangket mengkel Son.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Kil elng tukgunakg a Son pa elng rmpa kimpang ur pa aye kul, uk kin warimpen pa. Kin warimpen pa awi aye kai uk man alkil pa.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Tu watnom a Son pekg aroaro wonel tu atning yangkipm pa, atom tu kul ngkat yipmiri a Son pa aye kai uwen kai kirkap ai.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Tu melnum a pekg Sisas ukwawen kai ak kwap tatu anong pa, tu yaper kul eng Sisas, lakati nakel kwap kweikwei a pekg tu ak pa.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Tu wrong watipmen paipm tu kaingkul eng ari Sisas, atom tu wang kalpisen eng al okipma. Kolpa atom kil lanaken la, “Kul eng mentepm almentepm kolti kai rki kai wrik kalpmet ur ai, rki eng yapm pen!”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Atom tu alntu kolti kai awi nim ukupuken pa am kai wrik kalpmet ur pa.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ari tu wrongkwail ariwe yat ike, la tu mpa kai wrik pake, kolpa atom tu wrongkwail a anong tatu palpa, tu pirng ep angklin ya arkenten rka.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Sisas aye nim ukupuken pa kai rka u yamping, kil ari wrong watipmen paipm ai. Tu pa kol manto walkg malkgu a ake melnum ur ikgalenten, kolpa atom kil areinsen paipm. Kil lanaken yangkipm ok watipmen a Maur Wailen.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Takgni kinar plalng, eng a nungkurikg tike. Atom tu melnum a ak kwap nampokgen Sisas, tu kai eng Sisas, lanakel lala, “Mentepm rka wrik mis, takgni am kinar eng a mining tike.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ti laniken tu kai anong wail a anong wusok tutu palpa, ikor rmpen okipma ur alntu pa eng mpa tu il.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ari Sisas akalmpe la, “Kipm alkipm ti lken okipma eng tu il tike!” Atom tu lanakel la, “Mpa men uwi marpm wail kai a i eng ikirmpen okipma eng uk tu wrong kin kipman wailet pa il?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Sisas asenten la, “Kipm aye nok tingklak ur aki kalpis? Kipm kai ikor ri!” Atom tu asen akor tu alntu pa atom tu ansil, atom tu la, “Nok tingklak wampwomis, yul wekg.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Sisas kil lanaken la, “Kipm niken eng tu rpmi mapming mapming tutu mi pa rki!”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Tu tiur pa rpma kol kamel wampwomis a tu tiur pa kamel wekg tuwek wampwam.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Kil awi nok tingklak wampwomis a yul wekg pa, kil ikg kaino kitnong pa, a kil uk wor Maur Wailen, plalng pa, kil kapor nok tingklak pa uk tu watnom alkil pa, eng mpa mpreing eng tu wrong kin kipman pa il. Wa yul wekg pa yat kil ampreing uk tu aknirake tu plalngten.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Tu al nikgwor.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Okipma umpu umpu tiur pa itna. Atom tu watnom a Sisas pa tu awi, ninan, alupm kai nimong pa, wa palng wampwam yikak wekg.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Tu wrong a wuten al okipma pa tu wrong wailet paipm kamel kamel (5,000), ake tu angkleikg kin a watnom pa kalpis.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Tu al plalng pipa, Sisas almayel tu watnom alkil a kil aroaro wonel pa, aktatu kolti, la tu kaino rpmi nim ukupuken pa eptel kai ukupuk wompel a Petsaita. Eng kil la tu wrong kin kipman wailet pa kai rak.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tu rak kai plalng, kil kaino tipmning, la ok yangkipm nampokgen yan alkilen.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Wreren eng a ari kamel wukg wekg ti pa, nim ukupuken pa am kai angko kai ukupuk kuin ike. Sisas alkil wris pa itna kai ai a wai.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Atom kil ari wripm titnongket pa el a won a tu pa kul, atom tu aken kwap wail paipm eng angket u pa kai. Wreren eng a ukwe, Sisas kil angkom or u kwa pa kainten, pake kil a ikopor tu pa ep kai.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Tu ariwel, atom tu akwonalmpen la, pa mring maur, kolpa atom tu ngkark, tu kirkar paipm.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Tu plalngten ariwel, la mring maur atom tu ngkark paipm. Penterngen kolti Sisas lanaken kolpa la, “Kil kupm kilke, ampur kipm ngkark! Kipm rpmi titnongket!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Kil kai kawor nim ukupuken pa antiwen rpma. Atom wripm pa kai tork. Tu wrekg paipm, nikgwalpm a tu pa no ros kolti.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Eng ake tu akwonalmpen okipma a wuten Sisas ampreing eng tu wrong kin kipman al pa kalpis. Ipmanikg a tu pa ake umpen.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Tu awi nim ukupuken pa angket ukupuk pa kai palng kai wompel a anong kanokg Kenesaret ai, atom tu angkuten nim ukupuken pa rka pa.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Tu atnurng nim ukupuken pa, penterng kolti tu am ariwel yat ike, tu la Sisas ampake.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Tu pirng aye yangkipm pa kai tatu palpa, atom tu ngkat tu melnum numpet pa aye kai wrik ur a wuten tu atning la Sisas kil arpme pa.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Kil kai anong wail wail aki, anong wusok wusok aki, kil kai tatu palpa, tu elng tu melnum numpet elngkirmpa akapm kuin ur. Tu asen lala, “Ti, men elng wam itne apm umpu waiketn ur akitnen ti kolti!” Tu elng wam elng itna apm alkilen pa tu palng wor.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.