Lucas 9
urim (URIM) vs NTLH
1 Sisas akwe tu watnom wampwam yikakwekg a kil aroaro wonel pa anel kul itna wris, atom kil alken titnongket a alken ong talpen la mpa tu ntiwe a ungkwan maur paipm a i numpet a tu melnum pa palng wor.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Atom kil ukwawen la tu kai ngkli yangkipm niki tu yangkipm wor a la Maur Wailen la itni wailen ikglen nol nikgwalpm atuwen, wa ntokg numpet a tu melnum a awi numpet pa palng wor.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Kil lanaken la, “Ampur kipm aye yotuk a ak atnen pa, a apm kok, marpm a okipma kweikwei pa aye nakur num pa. A apm pa kipm iye a kipm nowe itna num ti iye kai kolti. Kipm wampwampwris kolti.
3 Ele disse:
4 Tu uwi wor eng wan ur la kipm rke pa, kipm rki wris i pake. Wang ur a kipm la kai anong ur ai pipa, kipm wrekg i pa kai.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Tu melnum a anong ur la ungkwantepm kai pa, pa kipm kilkwin nepm yipur ti itni pa, eng mpa tu ri. Pa kol yangkipm ur a ak lawen am pake, la tu a antokg paipm.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Tu watnom wampwam yikakwekg a Sisas pa tu atning yangkipm a kil la karkurngken plalng pa, tu wrekg atnuurng anong pa, anel atn kai yela anong wrongkwail pa, angkli yangkipm wor a la Krais pa, wa ak ungkwan numpet a tu pa palng wor.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Erot, melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili, kil atning kweikwei watipmen a Sisas akwap kolpa atom, kil akwonalmpen watipmen titnowen num rpma kolti. Eng ntei, tu melnum tiur pa wa la, Son a pikekg kaluk tu, kil a pikekg amo, am wa wrekg rpma akwap pake.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Wa tu tiur pa la, “Pa kalpis, pa mpa Elaisa pa palng akwap pa mol.” Wa tu tiur pa la, “Palpa melnum okwripm manet ur a pikekg amo ak ai, ti wa wrekg a kirk pa or pa.”
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Atom Erot lala, “Son am pikekg kupm angket mengkel amo ise, pake wa mla wa rpma wai, ti antokg kweikwei ai?” Erot kil angkweingen la kil a ri Sisas.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Tu watnom a pikekg Sisas ukwa kai akwap pa yaper wli lanakel kwap wrongkwail a tu atn ak pa. Atom Sisas awiyen a pa am wa anel kai wrik ur a wreren anong ur a namput la Petsaita pa, takwleikgen tu pa la tu a kai rki ik tu alntu kolti.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Pake tu wrong kin a kipman maur alkil pa atning kolpa anel kai wa katnunten. Kol a Sisas ngkengken, ari kalpis, kil wa alken wor kolti, a kil wa lanaken yangkipm wor a la Maur Wailen pa itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen. A tu tiur a numpet pa kil antokg numpet a tu pa wor.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Wreren eng a takgni pa kinar pelpel eng a ngkon pa, tu watnom wampwam yikak wekg pa kai lanakel la, “Ukwa tu ti kai o, eng mpa tu kai anong ai, a kai tutu palpa, eng mpa tu ikor okipma ai il okg! Eng ntei, ti wrik kalpmlel.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Ari wa Sisas lanaken la, “Kipm alkipm ti ikor okipma ur eng tu il tike!” Tu watnom alkil pa akalmpe la, “Ti kitn la la mpa men kai rmpen okipma ur ai eng tu wrong wailet pake? Men aye ti pa nok tingklak wampwomis a yul wekg kolti.”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Tu melnum pa wailet paipm ai, kamel kamel (5,000). Ari Sisas lanaki tu watnom alkilen pa la, “Wako tu melnum pa rki kamel wekg tuwek wampwam, kamel wekg tuwek wampwam!”
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Tu watnom alkilen antokg kol a Sisas la pa, atom lanaken la tu rki kanokg.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Tu rka pa, Sisas awi nok tingklak wampwomis pa a yul wekg pa, ikg kaino kitnong pa a, ukwor Maur Wailen eng pa, atom kil kapor uk tu watnom alkil pa, la tu mpreing uk wrong kin a kipman pa.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Tu al al ining, tu nikgwor paipm, atom okipma umpu umpu pa tu awi aye wli alupm rkwa wail wampwam yikakwekg pa rpma.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Wang wris ur pa Sisas alkil wris kai oklala naki Maur Wailen, atom tu watnom alkilen pa wa kai katnuntel. Atom Sisas asenten la, “Kipm atning tu wrong kin a kipman ai tu akor la kupm ti la kupm mla?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Tu akalmpe la, “Tu tiur pa la kitn Son, melnum a pikekg kaluk tu. A tiur pa la la kitn Elaisa, a wa tu tiur pa la kitn melnum okwripm ur a pikekg amo ep ai, atom wa kitn wa wrekg.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Wa kil wa asenten la la, “Ti kipm ti? Kipm akwonalmpen la kupm ti mla?” Ari Pita akalmpentel la, “Kitn melnum a Maur Wailen takweiyeitn, atom ukwaweitn nar la ikirmpen men wrong kin a kipman.”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Atom Sisas naken titnongket la ampake tu laron kil ti niki tu mla ur ai.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Atom wa kil wa la, “Warim Kipman a Melnum ikga rki kalkuten wailet, a kil ikga tu melnum wailen wailen, a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses ikga tu tulpulng ungkwantel. Kil ikga tu ilmpel imo lilel rmpi wang wraur, atom wa wrekg.”
22 E continuou:
23 Atom Sisas la kai tu wrongkwail pa la, “Kol melnum ur la kul kutnun kupm ti pa, kil mpa elngen a katnun nikgwalpm a kil alkil pa, a kil mpa rki yo okgmangki alkilen pa ikngklei wang, atom kul kutnuntopm.
23 Depois disse a todos:
24 Kol melnum ur la ikglen numpalk a kil ti kolti pipa, pa amen wor akilen pa ikga kai paipm. A kol melnum ur kil uk numpwam akilen pa eng ik ik kwap akupmen ti pa, pa kil mpa rkolng yaprekg watin eng rpmi wor yongkyong.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Kol melnum ur uwi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, atom ik ntokg kil melnum ti ikga kai paipm kai anong paipm pa, ikga kweikwei pa wa ngklinsel la kolai?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Kol melnum ur kil numpaipm eng laron kil alkil, la kil ukipma kupm ti, a yangkipm a kupm angkli pa, pa Warim Kipman a Melnum ikga wa kil numpaipm eng laron melnum pa la kil akilen, ik wang a kil nar nimpokgen nang wailen a titnongket klalen alkilen, a nang wailen a titnongket klalen a Yan nimpokgen tu maur akwapel a tuwekg amprin eng tuwekg alntuwekg.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Kupm lanakepm aklale wrisen, kipm tiur a itna ti pa, ikgake imo. Kipm ikga ri a Maur Wailen itna wailen ikgalen kweikwei wrongkwail. Kipm rki ri pa plalng pa, kipm imo kaingkai.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Sisas laron yangkipm pa kai plalng pipa, wa kil wa rpma a, wang wampwomis wampwompwraur pa kai plalng pa, kil awi Pita, Semis a Son, tunteng kaino oklala naki Maur Wailen kaino wrik nangen ur.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Kil oklala naki Maur Wailen pa rpma pa, ikgokg numpwam a kil pa palng manet, a apm a kil ti pa tangkor pupu muinmainet kolti.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Ari tunteng ari melnum wekg pa palng kolti antiwel oklala, melnum wekg pa Moses a Elaisa.
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 Tuwekg palng nampokgen klalen anti Sisas pa oklala kweikwei a ikga palng eng Sisas pa, kitila nikgwalpm yiprokgen a Maur Wailen yapon pa la ikga kil imo kai Serusalem pa.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Pita anti tuwekg pa teng okg rmpa. Ari teng wa pirpakg ikg kaino ari Sisas pa palng klalen paipm ai. Tunteng ikg kaino ariri melnum wekg ur anti Sisas pa itna.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Melnum wekg pa wreren eng a kai ti pa, Pita lanaki Sisas pa la, “Wailen, kol a minto rki tike, minto rpma ari am wor ise. Kol a minto ngkam pilmpal wraur, ur eng kitn, ur eng Moses, a ur eng Elaisa.” Pita pa ake akwonalmpen oklala na ur a kil la pa, ti kil la kolti.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Pita la yangkipmok pa itna, ari waipmunu pa elngkul nar ak ipaarngten. Pita, Son a Semis pa teng ngkark eng waipmunu pa elngkul nar ak ipaarngten pa.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Ok ur angklo la a waipmunu wunen pa kulor la kolpa la, “Kil warim yek akupmen a pikekg kupm takwei, ti kipm itning ok yangkipm a kil la pawo!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Oklala pa kai plalng pa, tunteng ari Sisas alkil wris ata kolti itna. Tunteng ake apo ok lanaki tu tiur ai kweikwei wuten a palngten pa, teng tatar rka pa pen.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Okg or kong ti Sisas nampokgen tunteng watnom a kil aroaro wonel pa anel yaper angkaino nang pa nar, ari tu wrong wailet paipm pa anel rka.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Melnum ur pa ari Sisas angkaino krongkwang pa nar, atom akwewel ak okwail ak arongke tu wrongkwail a rka pa la, “Wailen, kitn kul ri warim kipman akupmen ti! Kupm warim kipman wris nangket kolti.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ari maur paipm kawor rpma warim kipman akupm ti, atom antokgtel kil kirkar tilntul, nepmal wampal, ipopm werk ti pilpil wli ok ti. Maur paipm pa ake kai takwleikgentel anti watipmen, kalpis, kil am alkel wleket kol pake.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Kupm la nampokgen ipma arein lanaki tu watnom akitnen pa la ungkwan maur paipm pa, ari tu ake antiwe.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Ari Sisas aklewen la, “Antokg kolai kipm wrong kin kipman ak wang ti, kipm ake ukipma Maur Wailen, a kipm melnum a antokg paipm! Kupm rpma antiwepm rpma wang watin paipm ai. Kupm num lpmaakopm paipm eng kipm pake!” Atom kil la kai melnum pa la, “Iye warim kipman ti no!”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Warim kipman pa kaino eng Sisas pa, ari maur paipm pa laik ngkrangkel elngkai kanokg ti warwar nepmal wampal rmpa. Pa Sisas akle a ungkwan maur paipm kimpilpet pa takwleikgentel, kil palng wor atom kil lanaki yan alkil pa la, “Atom kul uwiyel iye kai o!”
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Tu wrong kin a kipman pa wrekg paipm eng tu ari titnongket wail a Maur Wailen.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 ”Ampur kipm woniketen yangkipm a kupm la lanikepm kil. Warim Kipman a Melnum pa mpa uk kai wam a tu melnum a kanokg a ti.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Pake ake tu watnom alkilen pa ariwe yangkipm a kil la pa la kil la kolai. Yangkipm yiprokgen pa itna ampen, eng ake mpa tu riwe, kolpa atom tu wa ngkark la, mpa mla isen pa.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Tu watnom a Sisas pa alilakel tita la, mla ur a tu pa mpa itni wailen.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Ari Sisas ariwen kawor nol wunen a tu pa ari tu akwonalmpen kolpa, atom kil awi warim ur pa aye kul itna
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 akla la, “Mla ur a ukipma kupm atom uk wor angklin warim ur kol kil pa, pa wa kil uk wor kupm ti yat. Wa melnum a ukwor kupm ti pa, pa am wa kil uk wor melnum a ukwawopm nar ti. Eng ntei, melnum ur a kipm ti orngwatneikgen angklin mla ur pa, kil pa itna ep pake.”
48 Aí disse:
49 Son watnom ur a Sisas wa angklo ok pa la, “Wailen, men ari melnum manet ur naren kitn ti atom ak ungkwan maur paipm. Atom men nakel la kil elngen, eng ntei, kil melnum a ake anti mentepm ti.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Ari Sisas akalmpe la, “Ampur wa kipm angkengkel, eng ntei, melnum a ake awi wrongmanto lan mentepm pa, pa kil melnum wor a mentepmen.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Wang wreren eng a Maur Wailen uwi Sisas iye kaino kitnong, ti nikgwalpm akilen pa rka wris la kil ikgam kinar kai kaino Serusalem pake.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Kil ukwa tu aye yangkipm pa ep kinar anong ur a tu Samaria, la tu numprampen kweikwei wan anong pa eng kil ikga kinar.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Pake tu melnum a anong pa ake awi wor eng Sisas pa, eng ntei, kil pa la kil a kinar kai kaino Serusalem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Semis ekg Son, watnom a Sisas, ari pa, atom tuwekg la, “Wailen, kitn awi wor la men la wakg kaino kitnong ai nar lap anong pa, [kol a pikekg Elaisa la, atom wakg nar al tu tiur ai]?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Ari Sisas plelng aklewen [kolpa la, “Kipm ti titno, kipm melnum a Maur Wailen pake kipm ake ariwe nikgwalpm a Maur Wailen pa ake rka kolpa.” Sisas kil aklewen kolpa] plalng pa,
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 kil wa awiyen anel kinar anong manet ur ai.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Tu or ya pa kai pa melnum wris ur pa lanaki Sisas pa la la, “Kitn la ikga kai i kai i pa, kupm ikgam kutnunteitn itn kolpa itn pake.”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Ari Sisas wa akalmpentel la, “Nimpa tilpmingen ti pa kanokg tawong a tu a okge pa itna. Wa wel ti pa tingkil alntu a okge pa itna. Warim Kipman a Melnum ti pa wrik kalpisen a okg armpe.”
58 Então Jesus disse:
59 Wa melnum ur pa Sisas lanakel la, “Kul kutnuntopm!” Ari melnum pa la la, “Wailen, itni eng kupm kai rpmi eng yan alkupmen ti imo, kupm uwen plalng pipa, wa kupm wa kul kutnunteitn.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Ari Sisas akalmpe la, “Kai tu melnum a amo pa uwen tita o! Kitn ti pa kai itn laron niki tu la Maur Wailen la itni wailen ikglen nol nikgwalpm akipm wrongkwail.”
60 Jesus disse:
61 Wa melnum ur pa la la, “Wailen, kupm mpa kutnunteitn pake, itni waiketn eng kupm kai ukwor tu alkupmen kil pen.”
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Ari Sisas lanakel la, “Melnum a kil ak tuk eng u wayu pa, ake mpa kil ikg plelng, mpa kwap a kil ak pa kai paipm. Melnum a kolpa pa kil akentiwe elng Maur Wailen pa itna ep ikgalen nol nikgwalpm akilen pa.”
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.