Lucas 9
urim (URIM) vs NAA
1 Sisas akwe tu watnom wampwam yikakwekg a kil aroaro wonel pa anel kul itna wris, atom kil alken titnongket a alken ong talpen la mpa tu ntiwe a ungkwan maur paipm a i numpet a tu melnum pa palng wor.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Atom kil ukwawen la tu kai ngkli yangkipm niki tu yangkipm wor a la Maur Wailen la itni wailen ikglen nol nikgwalpm atuwen, wa ntokg numpet a tu melnum a awi numpet pa palng wor.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Kil lanaken la, “Ampur kipm aye yotuk a ak atnen pa, a apm kok, marpm a okipma kweikwei pa aye nakur num pa. A apm pa kipm iye a kipm nowe itna num ti iye kai kolti. Kipm wampwampwris kolti.
3 E disse-lhes:
4 Tu uwi wor eng wan ur la kipm rke pa, kipm rki wris i pake. Wang ur a kipm la kai anong ur ai pipa, kipm wrekg i pa kai.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Tu melnum a anong ur la ungkwantepm kai pa, pa kipm kilkwin nepm yipur ti itni pa, eng mpa tu ri. Pa kol yangkipm ur a ak lawen am pake, la tu a antokg paipm.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Tu watnom wampwam yikakwekg a Sisas pa tu atning yangkipm a kil la karkurngken plalng pa, tu wrekg atnuurng anong pa, anel atn kai yela anong wrongkwail pa, angkli yangkipm wor a la Krais pa, wa ak ungkwan numpet a tu pa palng wor.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Erot, melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili, kil atning kweikwei watipmen a Sisas akwap kolpa atom, kil akwonalmpen watipmen titnowen num rpma kolti. Eng ntei, tu melnum tiur pa wa la, Son a pikekg kaluk tu, kil a pikekg amo, am wa wrekg rpma akwap pake.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Wa tu tiur pa la, “Pa kalpis, pa mpa Elaisa pa palng akwap pa mol.” Wa tu tiur pa la, “Palpa melnum okwripm manet ur a pikekg amo ak ai, ti wa wrekg a kirk pa or pa.”
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Atom Erot lala, “Son am pikekg kupm angket mengkel amo ise, pake wa mla wa rpma wai, ti antokg kweikwei ai?” Erot kil angkweingen la kil a ri Sisas.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Tu watnom a pikekg Sisas ukwa kai akwap pa yaper wli lanakel kwap wrongkwail a tu atn ak pa. Atom Sisas awiyen a pa am wa anel kai wrik ur a wreren anong ur a namput la Petsaita pa, takwleikgen tu pa la tu a kai rki ik tu alntu kolti.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pake tu wrong kin a kipman maur alkil pa atning kolpa anel kai wa katnunten. Kol a Sisas ngkengken, ari kalpis, kil wa alken wor kolti, a kil wa lanaken yangkipm wor a la Maur Wailen pa itna wailen ikgalen nol nikgwalpm atuwen. A tu tiur a numpet pa kil antokg numpet a tu pa wor.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Wreren eng a takgni pa kinar pelpel eng a ngkon pa, tu watnom wampwam yikak wekg pa kai lanakel la, “Ukwa tu ti kai o, eng mpa tu kai anong ai, a kai tutu palpa, eng mpa tu ikor okipma ai il okg! Eng ntei, ti wrik kalpmlel.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ari wa Sisas lanaken la, “Kipm alkipm ti ikor okipma ur eng tu il tike!” Tu watnom alkil pa akalmpe la, “Ti kitn la la mpa men kai rmpen okipma ur ai eng tu wrong wailet pake? Men aye ti pa nok tingklak wampwomis a yul wekg kolti.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Tu melnum pa wailet paipm ai, kamel kamel (5,000). Ari Sisas lanaki tu watnom alkilen pa la, “Wako tu melnum pa rki kamel wekg tuwek wampwam, kamel wekg tuwek wampwam!”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Tu watnom alkilen antokg kol a Sisas la pa, atom lanaken la tu rki kanokg.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Tu rka pa, Sisas awi nok tingklak wampwomis pa a yul wekg pa, ikg kaino kitnong pa a, ukwor Maur Wailen eng pa, atom kil kapor uk tu watnom alkil pa, la tu mpreing uk wrong kin a kipman pa.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Tu al al ining, tu nikgwor paipm, atom okipma umpu umpu pa tu awi aye wli alupm rkwa wail wampwam yikakwekg pa rpma.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Wang wris ur pa Sisas alkil wris kai oklala naki Maur Wailen, atom tu watnom alkilen pa wa kai katnuntel. Atom Sisas asenten la, “Kipm atning tu wrong kin a kipman ai tu akor la kupm ti la kupm mla?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Tu akalmpe la, “Tu tiur pa la kitn Son, melnum a pikekg kaluk tu. A tiur pa la la kitn Elaisa, a wa tu tiur pa la kitn melnum okwripm ur a pikekg amo ep ai, atom wa kitn wa wrekg.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Wa kil wa asenten la la, “Ti kipm ti? Kipm akwonalmpen la kupm ti mla?” Ari Pita akalmpentel la, “Kitn melnum a Maur Wailen takweiyeitn, atom ukwaweitn nar la ikirmpen men wrong kin a kipman.”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Atom Sisas naken titnongket la ampake tu laron kil ti niki tu mla ur ai.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Atom wa kil wa la, “Warim Kipman a Melnum ikga rki kalkuten wailet, a kil ikga tu melnum wailen wailen, a tu tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses ikga tu tulpulng ungkwantel. Kil ikga tu ilmpel imo lilel rmpi wang wraur, atom wa wrekg.”
22 dizendo:
23 Atom Sisas la kai tu wrongkwail pa la, “Kol melnum ur la kul kutnun kupm ti pa, kil mpa elngen a katnun nikgwalpm a kil alkil pa, a kil mpa rki yo okgmangki alkilen pa ikngklei wang, atom kul kutnuntopm.
23 Jesus dizia a todos:
24 Kol melnum ur la ikglen numpalk a kil ti kolti pipa, pa amen wor akilen pa ikga kai paipm. A kol melnum ur kil uk numpwam akilen pa eng ik ik kwap akupmen ti pa, pa kil mpa rkolng yaprekg watin eng rpmi wor yongkyong.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Kol melnum ur uwi kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti, atom ik ntokg kil melnum ti ikga kai paipm kai anong paipm pa, ikga kweikwei pa wa ngklinsel la kolai?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Kol melnum ur kil numpaipm eng laron kil alkil, la kil ukipma kupm ti, a yangkipm a kupm angkli pa, pa Warim Kipman a Melnum ikga wa kil numpaipm eng laron melnum pa la kil akilen, ik wang a kil nar nimpokgen nang wailen a titnongket klalen alkilen, a nang wailen a titnongket klalen a Yan nimpokgen tu maur akwapel a tuwekg amprin eng tuwekg alntuwekg.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Kupm lanakepm aklale wrisen, kipm tiur a itna ti pa, ikgake imo. Kipm ikga ri a Maur Wailen itna wailen ikgalen kweikwei wrongkwail. Kipm rki ri pa plalng pa, kipm imo kaingkai.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Sisas laron yangkipm pa kai plalng pipa, wa kil wa rpma a, wang wampwomis wampwompwraur pa kai plalng pa, kil awi Pita, Semis a Son, tunteng kaino oklala naki Maur Wailen kaino wrik nangen ur.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Kil oklala naki Maur Wailen pa rpma pa, ikgokg numpwam a kil pa palng manet, a apm a kil ti pa tangkor pupu muinmainet kolti.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Ari tunteng ari melnum wekg pa palng kolti antiwel oklala, melnum wekg pa Moses a Elaisa.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Tuwekg palng nampokgen klalen anti Sisas pa oklala kweikwei a ikga palng eng Sisas pa, kitila nikgwalpm yiprokgen a Maur Wailen yapon pa la ikga kil imo kai Serusalem pa.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pita anti tuwekg pa teng okg rmpa. Ari teng wa pirpakg ikg kaino ari Sisas pa palng klalen paipm ai. Tunteng ikg kaino ariri melnum wekg ur anti Sisas pa itna.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Melnum wekg pa wreren eng a kai ti pa, Pita lanaki Sisas pa la, “Wailen, kol a minto rki tike, minto rpma ari am wor ise. Kol a minto ngkam pilmpal wraur, ur eng kitn, ur eng Moses, a ur eng Elaisa.” Pita pa ake akwonalmpen oklala na ur a kil la pa, ti kil la kolti.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Pita la yangkipmok pa itna, ari waipmunu pa elngkul nar ak ipaarngten. Pita, Son a Semis pa teng ngkark eng waipmunu pa elngkul nar ak ipaarngten pa.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ok ur angklo la a waipmunu wunen pa kulor la kolpa la, “Kil warim yek akupmen a pikekg kupm takwei, ti kipm itning ok yangkipm a kil la pawo!”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Oklala pa kai plalng pa, tunteng ari Sisas alkil wris ata kolti itna. Tunteng ake apo ok lanaki tu tiur ai kweikwei wuten a palngten pa, teng tatar rka pa pen.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Okg or kong ti Sisas nampokgen tunteng watnom a kil aroaro wonel pa anel yaper angkaino nang pa nar, ari tu wrong wailet paipm pa anel rka.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Melnum ur pa ari Sisas angkaino krongkwang pa nar, atom akwewel ak okwail ak arongke tu wrongkwail a rka pa la, “Wailen, kitn kul ri warim kipman akupmen ti! Kupm warim kipman wris nangket kolti.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Ari maur paipm kawor rpma warim kipman akupm ti, atom antokgtel kil kirkar tilntul, nepmal wampal, ipopm werk ti pilpil wli ok ti. Maur paipm pa ake kai takwleikgentel anti watipmen, kalpis, kil am alkel wleket kol pake.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Kupm la nampokgen ipma arein lanaki tu watnom akitnen pa la ungkwan maur paipm pa, ari tu ake antiwe.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Ari Sisas aklewen la, “Antokg kolai kipm wrong kin kipman ak wang ti, kipm ake ukipma Maur Wailen, a kipm melnum a antokg paipm! Kupm rpma antiwepm rpma wang watin paipm ai. Kupm num lpmaakopm paipm eng kipm pake!” Atom kil la kai melnum pa la, “Iye warim kipman ti no!”
41 Jesus exclamou:
42 Warim kipman pa kaino eng Sisas pa, ari maur paipm pa laik ngkrangkel elngkai kanokg ti warwar nepmal wampal rmpa. Pa Sisas akle a ungkwan maur paipm kimpilpet pa takwleikgentel, kil palng wor atom kil lanaki yan alkil pa la, “Atom kul uwiyel iye kai o!”
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Tu wrong kin a kipman pa wrekg paipm eng tu ari titnongket wail a Maur Wailen.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ”Ampur kipm woniketen yangkipm a kupm la lanikepm kil. Warim Kipman a Melnum pa mpa uk kai wam a tu melnum a kanokg a ti.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pake ake tu watnom alkilen pa ariwe yangkipm a kil la pa la kil la kolai. Yangkipm yiprokgen pa itna ampen, eng ake mpa tu riwe, kolpa atom tu wa ngkark la, mpa mla isen pa.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Tu watnom a Sisas pa alilakel tita la, mla ur a tu pa mpa itni wailen.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ari Sisas ariwen kawor nol wunen a tu pa ari tu akwonalmpen kolpa, atom kil awi warim ur pa aye kul itna
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 akla la, “Mla ur a ukipma kupm atom uk wor angklin warim ur kol kil pa, pa wa kil uk wor kupm ti yat. Wa melnum a ukwor kupm ti pa, pa am wa kil uk wor melnum a ukwawopm nar ti. Eng ntei, melnum ur a kipm ti orngwatneikgen angklin mla ur pa, kil pa itna ep pake.”
48 e lhes disse:
49 Son watnom ur a Sisas wa angklo ok pa la, “Wailen, men ari melnum manet ur naren kitn ti atom ak ungkwan maur paipm. Atom men nakel la kil elngen, eng ntei, kil melnum a ake anti mentepm ti.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Ari Sisas akalmpe la, “Ampur wa kipm angkengkel, eng ntei, melnum a ake awi wrongmanto lan mentepm pa, pa kil melnum wor a mentepmen.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Wang wreren eng a Maur Wailen uwi Sisas iye kaino kitnong, ti nikgwalpm akilen pa rka wris la kil ikgam kinar kai kaino Serusalem pake.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Kil ukwa tu aye yangkipm pa ep kinar anong ur a tu Samaria, la tu numprampen kweikwei wan anong pa eng kil ikga kinar.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Pake tu melnum a anong pa ake awi wor eng Sisas pa, eng ntei, kil pa la kil a kinar kai kaino Serusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Semis ekg Son, watnom a Sisas, ari pa, atom tuwekg la, “Wailen, kitn awi wor la men la wakg kaino kitnong ai nar lap anong pa, [kol a pikekg Elaisa la, atom wakg nar al tu tiur ai]?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ari Sisas plelng aklewen [kolpa la, “Kipm ti titno, kipm melnum a Maur Wailen pake kipm ake ariwe nikgwalpm a Maur Wailen pa ake rka kolpa.” Sisas kil aklewen kolpa] plalng pa,
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 kil wa awiyen anel kinar anong manet ur ai.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Tu or ya pa kai pa melnum wris ur pa lanaki Sisas pa la la, “Kitn la ikga kai i kai i pa, kupm ikgam kutnunteitn itn kolpa itn pake.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Ari Sisas wa akalmpentel la, “Nimpa tilpmingen ti pa kanokg tawong a tu a okge pa itna. Wa wel ti pa tingkil alntu a okge pa itna. Warim Kipman a Melnum ti pa wrik kalpisen a okg armpe.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Wa melnum ur pa Sisas lanakel la, “Kul kutnuntopm!” Ari melnum pa la la, “Wailen, itni eng kupm kai rpmi eng yan alkupmen ti imo, kupm uwen plalng pipa, wa kupm wa kul kutnunteitn.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Ari Sisas akalmpe la, “Kai tu melnum a amo pa uwen tita o! Kitn ti pa kai itn laron niki tu la Maur Wailen la itni wailen ikglen nol nikgwalpm akipm wrongkwail.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Wa melnum ur pa la la, “Wailen, kupm mpa kutnunteitn pake, itni waiketn eng kupm kai ukwor tu alkupmen kil pen.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Ari Sisas lanakel la, “Melnum a kil ak tuk eng u wayu pa, ake mpa kil ikg plelng, mpa kwap a kil ak pa kai paipm. Melnum a kolpa pa kil akentiwe elng Maur Wailen pa itna ep ikgalen nol nikgwalpm akilen pa.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.