Lucas 5

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ak wang wris ur pa, Sisas kil itna ukupuk yamping a Kenesaret pa, a tu wrongkwailet paipm anel wli kulkai kapringentel la itning yangkipm a Maur Wailen.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Kil ari nim ukupuken wekg ur pa rka kai ukupuk yamping pa. A tu melnum a ak apm mumu awi yul pa atnuurng nim ukupuken pa rka, tu kinar klak apm mumu pa itna.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Atom Sisas kil kaino rpma nim ukupuken ur pa, pa nim ukupuken a Saimon, a kil lanaki Saimon pa la, “Kitn uwi nim ukupuken ti ik uwiyopm iye kai waiketnketn!” Atom Saimon kil ak katila kol a kil lanakel pa. Atom kil rpma nim ukupuken a pa, a kil kaling plan tu wrong kin kipman wailet a wli itna ukupuk yamping pa.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Kil kaling planten plalng pa, kil lanaki Saimon pa la, “Kitn uwi tu alkitn pa kipm uwi nim ukupuken ti kai rki kai ukupuk kapmen ai, atom kipm ngkli apm mumu pa elng kinar ukupuk pa eng ik uwi yul pa.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Ari Saimon pa akalmpe la, “Melnum Wailen, men am wuten aken kwap pa ak mining ai kulngkul am kong tike, ake wa men awi yul ur. Ari kitn pa la kolpa ti, mpa kupm ngkli apm mumu pa.”
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Tu alekg apm mumu pa elng kinar, ari tu ak awi yul wailet paipm, wreren eng apm mumu pa eng a kitnangku.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Kolpa atom tu ak wam pa akwe tu tiur alntu a rka kai nim ukupuken ur pa la tu kul ngklinsen. Tu kul kolti, tu kimeket awi yul pa alupm kai nim ukupuken wekg pa no pik waiwai, ak kaikutel ak arku nim ukupuken wekg ti eng a elng kinar u kanokg tike.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 Saimon Pita kil ari pa, kil kapor kilko alein Sisas pa, a kil la, “Wailen, kitn kai tukuleikg kupm ti, kupm ti melnum a antokg paipmpaipm.”
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 Kil la kolpa atnen a kil pa nampokgen tu tiur alkilen pa, tu wrekg paipm eng ari yul wailet paipm a wuten tu awi pa.
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 Wa Semis ekg Son, warim kipman wekg a Sepeti, tuwekg akwap wris nampokgen Saimon pa, tuwekg wa wrekg paipm eng pa yat. Ari Sisas lanaki Saimon pa la, “Ampur kitn ngkark. Ak wang ti kai pa kitn ikga uwi tu melnum kol a kitn awi yul pa.”
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Atom tu awi nim ukupuken pa aye kai itna kai nimilpm ai, nampokgen kweikwei wrongkwail pa elngkitna pa plalng pa, tu kai katnun Sisas.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ak wang a Sisas rpma anong wris ur pa, melnum ur a i paipuk al num a kil ti plalng pa kil wli eng Sisas. Kil ari Sisas pa, kil elngtangko wontaipur rmpa won a Sisas pa, a kil lanakel la, “Melnum Wailen, kitn wasrongen pipa, kupm ariwe la kitn antiwe mpa ntokg numpet akupmen kil palng wor!”
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Ari Sisas pa akalmpe kai melnum pa la, “Kupm wasrongen pa.” Atom kil elng wam pa kai itna melnum pa, a kil la, “Kitn palng wor o!” Kil la kolpa, i paipuk pa kai takwleikgen melnum pa penterngen kolti.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Atom Sisas uk yangkipm titnongket kai melnum pa la, “Ampur kitn lanaki mla ur. Kitn kai o, plan num alkitn pa kai melnum ipma krakgen a Maur Wailen pa ri, eng mpa kil il wor uk Maur Wailen pa, kol yangkipm titnongket a Moses la pa. Eng mpa plan tu wrongkwail eng tu riwe la, kitn am palng wor ise.”
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Ari kalpis, yangkipm a la Sisas pa am kai umpen yela tu wrongkwail atning ise. Atom tu wrong kin kipman wailet paipm anel wli la itning yangkipm a kil pa, a tu la kil ungkwan numpet atuwen pa yat.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Pake wang tiur pa Sisas kai wrik kalpmlel ur a ake melnum ur arpme, eng kil oklala naki Maur Wailen.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Ak wang wris ur a Sisas kaling plan tu wrong kin kipman pa, tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tu rka yat. Tu wli a pa a pa, a anong wail Serusalem, a anong wrongkwail a Kalili, a Sutia pa. Maur Wailen alkel titnongket, atom kil antokg tu melnum numpet pa palng wor. Kil ak kwap kolpa itna pa,
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 melnum tiur yapo melnum ur a nepm wam plupmen pa aye wli, atom tunteng akor ya la iyewel kawor wan eng Sisas pa.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Ari tu wrongkwailet paipm ak ampri ya pa atom tunteng ake antiwe aye melnum pa aye kawor wan pa. Kolpa atom tunteng ngkat melnum pa aye kaino wan kimpo kwa pa. Atom tunteng angketen wutneik tiur pa plalng, alekg melnum pa elngkinar rmpa tumute won a Sisas pa rmpa kuin a tu wrongkwail.
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Sisas ari a tunteng ukipma kolpa, atom kil la, “Melnum wor alkupm, paipmpaipm akitnen am kupm ungkwan ise.”
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Atom tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa, tu atning yangkipm pa, tu akwonalmpen watipmen la, “Kil pa melnum kolai, atom kil aknokgel Maur Wailen pa? Melnum ur akentiwe a ungkwan paipmpaipm pa. Maur Wailen wris ata pa kil antiwe pake.”
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Ari Sisas pa kil am ariwe nikgwalpm kuina ur a tu akwonalmpen pa ise, atom kil asenten la, “Wa kipm akwonalmpen nikgwalpm kolpa eng ntei?
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Yangkipm a i wunongket antiwe mpa laniki melnum numpet ti la, paipmpaipm akilen am kupm ungkwan ise, aki mpa lanikel la, kil wrekg ngkom kai? Yangkipm wekg pa ake antiwe mpa melnum ur la atom palng katila pa.
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 Pake mpa kupm plantepm eng kipm riwe la, Warim Kipman a Melnum pa, kil antiwe titnongket itna kanokg a ti eng ungkwan paipmpaipm.” Sisas lanaki tu pa kolpa plalng pa, kil lanaki melnum a nepm wam plupmen pa la, “Kupm lanakeitn la kitn wrekg ngkit wrik alkitn ti iye kai wan anong alkitn ai!”
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Atom penterngen kolti kil wrekg itna wulmpa a tu wrongkwail pa, a kil ngkat wrik alkil pa. A kil ngkat nang a Maur Wailen pa itna wampel kolti kai anong.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Tu wrongkwail tu wrekg paipm, a ngkat nang a Maur Wailen. Wa tu ngkark paipm wrisen, atom tu la, “Weti mentepm ari kweikwei titnongket manet a pikekg ake mentepm ari ep pa.”
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 Itna kolpa kai pa Sisas kil angkom kai pa, kil ari melnum ur a awi awi marpmel tu pa, nang akilen pa Lipai. Kil rpma wan alkil a awi awi marpmel tu pa. Atom Sisas akwewel la, “Kitn kul kutnuntopm!”
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Atom kil wrekg atnuurng kweikwei wrongkwail alkil pa itna pa, a kil kai katnuntel.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Atom Lipai kil antokg okipma wail eng Sisas itna wan alkil pa, atom tu wrongkwailet paipm a awi awi marpmel tu pa, a tu tiur ai, anel wli antiwen al okipma pa.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, a tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, tiur atuwen pa am tu alntu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pake. Tu la watipmen kai tu watnom a Sisas pa la, “Wa kipm al u a okipma pa anti tu melnum a awi marpmel tu pa, wa nampokgen tu melnum a antokg paipmpaipm tiur ai pa eng ntei?”
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Ari Sisas akalmpenten kolpa la, “Melnum a numpworen pa, kil ake la kai eng melnum a antokg i numpet pa, pa mpa tu melnum a numpet kolti.
31 Jesus respondeu:
32 Pake kupm ake wli la ukwe tu melnum ute wor wor pa, kupm wli la ukwe tu melnum a antokg paipmpaipm pake, la tu plelng ipma.”
32 Eu não vim para
33 Atom tu la kai Sisas pa la, “Tu watnom a Son aroaro wonel pa, anti watipmen tu kalpis okipma eng uk wang Maur Wailen, a tu oklala naki naki Maur Wailen, wa tu watnom a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa yat. Pake tu akitnen pa wa al u a okipma kolpa kai.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Ari Sisas akalmpenten la, “Kipm ti antiwe a kalpis okipma ik wang a melnum la uwi kin iye pa ik wang a kil antiwepm rpma pake?
34 Jesus respondeu:
35 Wangkur ikga wa tu uwiyel iye kai tukuleikgten pa, pa ikga tu ipma kaikut ukwakg nare okipma pa rki pake.”
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Wa kil wa lanaken yangkipm kla kil kolpa la, “Mentepm ur ake mpa ngketen apm maing a nowe pa, atom wa kai ngkut rpme apm nungkwor a rakol pa. Kol mentepm ntokg kolpa pa, mpa ak aro apm maing pa. Apm umpu maing pa mpa wa ri nirak apm nungkwor pa.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Am wa kol pake, mentepm ur ake mpa wa inen nok maing a wa lupm elngkinar tikaiyo tingklaket pa. Kol mentepm ntokg kolpa pa, nok maing pa mpa arolanti tikaiyo tingklaket pa ungkwan lolos, atom tikaiyo pa mpa kai rakol paipm.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Kalpis, nok maing a ak pa mpa lupm elngkinar tikaiyo maing wor.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Melnum a al al nok ruk nungkworen pa, pa kil la pa al wor pake, a nok walmpopmet pa al paipm.”
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.