Lucas 4
urim (URIM) vs NVT
1 Sisas kil atnuurng u kop Sotan pa, kil antiwe Maur Wor, atom Maur Wor pa ak awiyel aye kai wrik kalpmlel ur a ake melnum ur arke.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Kai wrik pa kil rpma kol wang kamel wekg miningkranen, wa Maur Paipm kil ningkailel la kil ngko. Ake kil al okipma ur, kolpa kaingkai wang pa kai eng a plalng pa, nikgalmpel.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Kolpa atom Maur Paipm pa lanakel la, “Kitn ti Warim Kipman a Maur Wailen, ti kitn la wes ti palng kol okipma pa eng kitn il!”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ari Sisas akalmpe la, “Wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil la, 'Melnum ake antiwe a rpma ak okipma kolti pa.'”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Wa Satan wa ak awiyel a pa wa kai kaino itna wrik nangen ur pa, atom penterngen kolti palng plantel wrik kanokg, a anong kweikwei wrongkwail a itna kanokg ti.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Atom kil lanakel la, “Kupm mpam uk nang wailen a titnongket kitn tike eng kitn ikglen kweikwei wor wor wrongkwail a itna kanokg ti. Kweikwei wrongkwail ti am pikekg elng kul wam akupmen ti ise. Ti kupm la uk kai mla ur a kupm la uk pa, mpa kupm uk kolti.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ti kol kitn kipor kilko ilein ngkit nang akupmen ti pa, kweikwei wrongkwail pa mpa alkitnen plalngten.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Ari Sisas akalmpentel la, “Nira ela wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil la, 'Kitn kipor kilko ilein ngkit nang a Wailen, kil Maur Wailen alkitnen, a kitn ikwap a kil wris ita.'”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ake wa kil wa angko, kolpa atom wa Maur Paipm wa ak awiyel a pa wa kai kaino anong wail Serusalem pa, atom awiyel aye kaino itna kaino wan kimpo kwa a yalming a Maur Wailen pa. Atom kil lanakel la, “Kitn ti Warim Kipman a Maur Wailen, ti kitn tipra itni ti elng kinar kanokg ai!
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Nira ela Wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil la, 'Mpa kil uk yangkipm tu maur akwapel alkilen ti mpa tu itnenteitn riworwor pa.'
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 A wa nira kolpa yat la, 'Mpa tu wamplilngteitn pa, eng ake mpa kitn ngko ngket nepm pa eli wes ur pa.'”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Ari Sisas akalmpentel la, “A wa kil wa la kolkil yat la, 'Ake mpa kitn ningkail Wailen, kil Maur Wailen akitnen ti.'”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Maur Paipm Satan kil ningkailel kai kweikwei wrongkwail pa plalng pa, wa kil wa atnuurngkel kai pen.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Atom Sisas wa yaper kaino anong kanokg Kalili nampokgen titnongket a Maur Wor. Wa yangkipm a la kil pa am kai yela anong kanokg yamping tiur pa ise.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Kil kaling plan tu wrongkwail kin a kipman pa itna wan alntuwen a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa, wa tu wrongkwail pa tu ngkat nang akilen pa.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Wa Sisas kil kai Nasaret, anong a pikekg kil wrekg wor wail atnewe pa. Ak wang wail a men Suta rka eng yapm pa, kil kai kawor wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Kil akangklei ak kolngkolpake. Atom kil wrekg itna la ngkleikg wrkapm a Maur Wailen pa.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Atom tu awi wrkapm a melnum okwripm Aisaia pa alkel, atom kil ari atom kil awi wrkapm pa kil nampreingen akor yangkipm ur a nira la,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 ”Maur Wor a Wailen rpma kupm, eng ntei, kil alkil takweiyopm la kupm laron yangkipm wor a la Krais niki tu melnum a rpma tukwok. A kil ukwawopm la kupm laron yangkipm pa eng ikuwi tu melnum a rka wan tipmining pa iye kulor en. A wa laniki tu mla ur a wulmpa tilmpisen mpa wa tu wulmpa ore ri kweikwei. A kupm nar la ungkwan kalkuten a tu arkuwen a wleket a tu alken pa eng mpa tu rpmi kukula wor.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Wa laron niki tu wrong kin kipman pa la wring ti pa, wring a Wailen la rein ngklinsen.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Kil angkleikg plalng pipa wa kil wale wrkapm pa uk yaper kai melnum alkil a ikgalen wrkapm pa, a kil angko rpma. Ari tu wrong kin kipman a rpma kawor wan pa, tu ikatnentel titnongket.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Atom kil wa lanaken la, “Yangkipm wrkapm a Maur Wailen wet kipm atning a kupm angkleikg kil pa, am palng ok arke tike, am kupm tike.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Tu kaporng yangkipm la kil pa wor, wa tu wrekg paipm eng atning yangkipm a plan ipma wor a palng kai ok akilen pa. Wa tu lanaki tita la, “Palpa kil pa warim kipman a Sosep ti kolti!”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ari Sisas lanaken la, “Kupm ariwe la kipm ti ake ukipma kupm ti kolen wrkapm a Aisaia la pa. Nikgwalpm akipmen pa kipm aklawopm ak yangkipm kla lala kupm melnum a antokg i numpet pa, kol a kupm ntokg kupm alkupm ti palng wor pen. Kipm wasrongen la la kupm ntokg kuina ur itni anong yiprokg alkupmen ti, kol a pikekg kipm atning a kupm antokg itna kai kaino Kaperneam ai.”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Wa kil wa la kolpa kai la, “Kupm lanakepm aklale wrisen, tu melnum ake antiwe a atning katnun yangkipm a melnum okwripm ur angkli itna anong yiprokg alkil pa.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Kolen pikekg ep ak wang a Elaisa kil rpma, ak wang pa u ake awei itna kol wring wraur misen wompel, atom wa wang nikg wail palngten yela anong kanokg a Isrel ti. Atom ak wang pa tu kin karpikg wailet rka Isrel ti. Pake kupm lanakepm aklale wrisen,
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 la Elaisa ake pikekg ukwa kai eng la ngklin tu kin karpikg a rpma Isrel, anong yiprokg alkil ti, kalpis. Kil pikekg ukwa kaino eng kin karpikg wris ur kaino Sarepat kaino anong kanokg manet ur a Saiton ai.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Wa kolen tu melnum watipmen a Isrel ti tu awi numpet a i paipuk ak wang a Elaisa kil itna melnum okwripm, ti ake wris ur atuwen a rpma anong yiprokg akil ti palng wor pa, kalpis. Naman, melnum wris ur a kaino anong manet ur a Siria wai pa kolti palng wor.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tu wrongkwail a rka kawor wan a tu atning yangkipm a Maur Wailen atne atne pa tu atning yangkipm a Sisas la kolpa atom, tu ipma wakget paipm wrisen.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Atom tu wrekg kolti arkol wampel Sisas pa aye kulor en a anong pa. Anong pa tu ngkat ela wrik krongen ur, a tu arkol wampel talpul angkli kol pa ayewel kinar tipmining. Tu ayewel kinar la kol a ngkliwel elng kinar tipmining watin ai, ari kalpis,
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 kil atnuurngken kolti, kil angkom or kuin a tu wrongkwail pa am kai ise.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Atom Sisas kai kaino Kaperneam, anong a anong kanokg a Kalili. Ak wang wail a rpma eng yapm pa kil ngkaten kwap a kaling plan tu.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Tu wrekg paipm atnen yangkipm a kil kaling planten pa, eng ntei, yangkipm a kil kaling planten pa kil kaling planten nampokgen titnongket.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Melnum ur a maur paipm kimpilpet arpmewel pa kil rpma kawor wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa. Atom kil kirkar yikakatnen
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 la, “Ei, Sisas a Nasaret! Kitn la ntokg na kul men ti? Kitn kul la ntokg men ti kai paipm aki? Kupm ariweweitn pa, kitn pa Melnum Klalen Wakget a Maur Wailen.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Ari Sisas kil akle maur paipm pa la, “Mpri ok akitn pa, or kai tukuleikgen melnum pa kai o!” Atom maur paipm laik melnum pa ngkrang kolti elng kai angko rmpa kai kuin a tu ai, a wrekg or kai takwleikgentel, a melnum pa ake wa kil awi paipm ur.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Tu wrongkwail pa tu ari pa tu wrekg paipm lanaki tita la, “Kil pa la yangkipm na kolpa? Kil pa kil melnum a nang arke antiwe titnongket a la tu maur paipm kimpilpet pa kulor kai takwleikg pake!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Atom tu aye yangkipm a la kweikwei wrongkwail a kil antokg pa aye kai yela anong wrongkwail a ela wreren pa.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Sisas kil atnuurng wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe pa, a kil kai wan a Saimon. Wa yalmpikg mayen a Saimon pa kil amo numpwakget wail paipm, atom Saimon lanakel la kil ngklinsel.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Atom kil kai itna wreren wrik a man pa, atom kil la titnongket ungkwan numpet pa takwleikgentel, atom numpet pa kai plalng. Wa kil wrekg pirpiren antokg okipma kweikwei pa uk tu pa al.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Takgni kai kinar timpal ti pipa, tu wrong kin kipman tu aye tu a awi numpet wrongkwail pa aye wli eng Sisas. Atom kil elng wam pa ele tu melnum numpet pa wris wris, a antokg numpet a tu pa palng wor.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Wa maur paipm wailet tu or kai takwleikgen tu wrong kin kipman watipmen pa, a tu kirkar la, “Kitn pa Warim Kipman a Maur Wailen!” Ari Sisas aklewen a angkengken la ake mpa tu oklala. Eng ntei, tu ariwe la kil pa Krais.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Takgni pa no pus pa, Sisas kil wrekg atnuurng anong pa, a kil kai wrik laikge ur pa. Tu wailet a pa anel akorel yela, kolpa kai ansilel kai wrik a kil kai arpme pa. Atom tu la mpa ngkengkel, eng ake mpa kil utnuurngten.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ari kil lanaken la, “Kupm mpa kai tutu anong wail tiur ai yat laron yangkipm wor a la kweikwei wrongkwail a Maur Wailen ikgalen pa. Eng ntei, Maur Wailen am ukwawopm nar la ikwap kol pake.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Kil lanaken kolpa plalng, kil laron yangkipm a Maur Wailen pa kolpa kai itna wan a tu atning atning yangkipm a Maur Wailen atnewe, yela anong kanokg Kalili ai.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.