Lucas 19

urim (URIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sisas kil kai palng kai anong Seriko pa kil angkom or anong pa kai.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Melnum ur a itna ep eng tu melnum a awi marpmel tu pa rpma kai anong pa, nang a kil pa Sakius, kil pa antiwe kweikwei watipmen.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Kil pa melnum tukwok kolpa atom, kil ntan ampen nalulng akor kai pa kai pa la mpa kil ri Sisas pa ari kalpis, tu wrongkwailet paipm ak ampri kolpa atom kil ake antiwe a ariwel.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Atom kil pirng ep kai nowen yo kampuk mingen ur a itna ya yamping pa la mpa eli iri Sisas a angkom a ya pa kul pa.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Atom Sisas angkom or ya pa kul pa, kil ikg kaino ari Sakius a ela kaino yo kwa pa, atom kil akwe la, “Sakius, itatu nar o! Kupm mpa ntiweitn rpmi kai wan akitnen ik wang am tike.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Kil atning kolpa, a kil pa atopen paipm kolti, kil raras atatu nar kanokg ti awi Sisas pa am aye kai wan alkil ise.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Tu wrongkwailet pa tu ari pa, atom tu ipma paipm atom tu la, “Melnum pa wa kil kai kawor wan a melnum a antokg paipm a kolpa eng ntei!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Tu kawor rka wan pa Sakius kil wrekg lanaki Wailen pa la, “Wailen, kitn itning! Mpa kupm wako kweikwei wrongkwail akupmen ti, atom mpreing wompel pa uk tu melnum a rpma tukwok. A kol pikekg kupm kansil awi marpmel tu pa klangkil marpm a tu la mpa kupm uwi pa, pa mpa kupm ikilmpenten nti wikgwikg.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Atom Sisas lanakel la, “Tu a rka wan ti pa, Maur Wailen am weti awiyen eng alkilen ise. Ti melnum ti pa, am yaru marpmeng a Apraam pa yat pake.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ti Warim Kipman a Melnum am nar eng akor melnum a am pake, atom awiyen eng alkilen.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Tu atning yangkipm a Sisas la itna pa, atom tu akwonalmpen watipmen la kil mpa kai kaino palng Serusalem pa pipa, Maur Wailen kil mpa palng ngko wunong itni wailen ikgilen kweikwei wrongkwail kai pa ur pake. Eng ntei, tu anti Sisas pa am kai wreren Serusalem pa ise. Kolpa atom kil wa lanaken yangkipm kla ur pa la ik lok nol nikgwalpm a tu akwonalmpen watipmen pa kai wris.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Atom kil la kolpa la, “Melnum wailen ur pa kil la kai anong kanokg ur a ela kai watin ai eng la melnum tukgunakg a itna ep pa ngkitel kolen melnum tukgunakg, plalng pa, ikga wa kil wa yaper wli atom ikglen anong kanokg alkilen ti.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Atom kil akwe tu melnum wampwam akwapel alkil pa wli, atom kil alken marpm wail wampwam aknirake tu pa atom kil lanaken la, 'Kipm ik ik kwap ur eng ik uwi marpm warim pa, kolpa kaingkai wa kupm wa yaper wli.' Kil lanaken kolpa plalng pa, kil am wrekg kai ise.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ari tu anong wris alkil pa tu karkentel, atom tu ukwa melnum yangkipm kuin ur pa kai katnuntel eng mpa laniki tu la, 'Men ti ake wasrongen la mpa kil pa itni tukgunakg eng men pa.'
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Melnum wailen pa palng melnum tukgunakg plalng pa, wa kil yaper wli anong. Kolti kil akwen tu melnum akwapel alkil a pikekg kil alken marpm la tu ik ik kwap pa, la tu iye marpm a pikekg tu ak ak kwap pa atom ak awi marpm warim pa iye wli.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Atom melnum ur pa ep kul la, 'Wailen, marpm wail wris a pikekg kitn alkopm pa, kupm ak ak kwap, atom wa kupm akawi marpm wail wampwam aken.'
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Atom wa kil la, 'Wor wrisen, kitn pa melnum akwapel wor! Kol pikekg kitn nungkulkg wor ikgalen kweikwei waseksek pa ariworwor, ti mpa kupm elng kitn itni wailen ikglen anong wampwam.'
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Wa melnum ur wa wli wa la, 'Wailen, marpm wail wekg a pikekg kitn alkopm pa, kupm ak ak kwap atom kupm akawi marpm wekg aken.'
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ari wa kil lanakel la, 'Ikga kupm elng kitn itni wailen ikglen anong wampwomis.'
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Wa ur pa kul lanakel la, 'Wailen, kitn ri, marpm kitn ti! Pikekg kupm aye kai ak apm yaponteitn lamteitn ariworwor rmpa.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kol kitn pa melnum kalnten a awi num angklin kweikwei a melnum manet ai, a kai akor kweikwei kai wring a melnum manet, kolpa atom kupm ngkark.'
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Ari kil lanakel la, 'Kitn pa melnum akwapel lpmaaken paipm! Ti mpa kupm ikilmpe kwap paipm a pikekg kitn ak kolpa kitila ok a kitn alkitn la ti la kitn pikekg akwap paipm pa. Kol kitn riwe la kupm ti melnum paipm a awi num angklin kweikwei a melnum manet ai, a kupm melnum a wa kai akor kweikwei kai wring a kupm alkupm ti ake alin pa.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Kol a kitn elng marpm pa rpmi wan marpm pa, eng mpa ik uwintopm marpm warim pa, eng mpa kupm kul pa, mpa kupm uwi numpokgen marpm man pa.'
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Atom kil lanaki tu wrong a itna pa la, 'Kipm uwi marpm pa tukwleikgentel atom, kipm iye kai uk melnum a pikekg kil awi marpm wail wampwam pa.'
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ari wa tu la, 'Wailen, kil am pikekg awi marpm wail wampwam ise!'
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ari wa kil akalmpenten la, 'Melnum a kil antiwe kweikwei pa, mpa wa Maur Wailen kil wa lkel ngko angen. Pake melnum ur kil rpma tukwok pa, mpa Maur Wailen kil ungkwan kweiur waiketn a kil antiwe pa kai tukwleikgentel.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Wa tu melnum a pikekg awi wrongmanto lantopm la ampake kupm ti itni wailen ikglenten pa, uwiyen iye wli, atom ilmpen imo itni wulmpa akupmen ti!'”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Sisas kil la kolpa plalng pa, kil angkom kai kaino la kawor anong wail Serusalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Kil kaino wreren anong Petpake a anong Petani, a ela krong a tu namput la Olip pa, a kai kaino wreren Serusalem pa. Kil ukwa watnom wekg alkil pa ep.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Atom kil lanaken la, “Kol kipmekg ep kaino anong ingkaino ela kaino ai pa, mpa kipmekg ri nimpa war nepm kuinen warimpen ur a ake pikekg ur arpme ep pa, tu angkuten itna. Pipa, kipmekg inelkgen atom iye nar.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Kol melnum ur isentepm la, 'Kipmekg la inelkgen eng ik ntokg na?' Pipa kipmekg lanikel la, 'Melnum Wailen kil la ik ik kwap ur alkil.'”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Atom tuwekg kaino ari kweikwei pa am itna katila ok a wet Sisas la pake.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Atom tuwekg anelkgen ari, melnum yan a nimpa nepm kuinen plampiwen pa asenten la, “Kipmekg la inelkgen eng ik ntokg na?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ari tuwekg akalmpe la, “Melnum Wailen kil la ik ik kwap ur alkil.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Kolti, tuwekg aye nar eng Sisas. Atom tuwekg awi apm alntuwekgen ti ukwulampen plalng pipa, tuwekg angklin Sisas pa kaino arpme.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Atom Sisas kil arpme nimpa nepm kuinen plampiwen pa kaino pa, tu wrong kin kipman wailet apa, anel awi apm alntu pa ukwulampen ya pa.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Atom wang a kil ep ep kolpa kaino palng ya a angkaino wrik nangen Olip pa kulnar kinar eng kaino Serusalem pa, tu wrongkwail a katnuntel pa anel atop arkol ngkat nang a Maur Wailen yikakatnen eng kweikwei titnongket wail wail a pikekg tu ari a kil antokg pa.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Tu atop arkol la kolkil la, “Maur Wailen kil ukwa melnum tukgunakg ti nar, ti mentepm itopentel. Kil alko ipma wor pa itna eng mentepm, ti mentepm ngkit nang a Maur Wailen a itna wailen ikgalen kweikwei wrongkwail. Maur Wailen, kitn plan ipma wor ngklin melnum kil, kil melnum tukgunakg a kitn ukwa nar ti. Ti mentepm ngkit nang a Maur Wailen a rpma kaino kwa wai, kil ipma kukula wor eng mentepm melnum ti.”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ari tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses tiur pa lanaki Sisas pa la, “Melnum a kaling plan tu, kol a kitn laniki tu watnom alkitn ti eng tu tatar itni.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ari wa Sisas lanaken la, “Kol tu pa tatar itni pa, kol tu wes a rpma tatu ti pa mpa wa ngkit nang a Maur Wailen kol tu a atop itna tike.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Sisas kil kaino wreren ari anong wail Serusalem pa, kil akg arein paipm,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 a ak ok namputen la, “Arein kitn Serusalem, ak wang ti kitn am kol am riwe la kuina ur a ntokg kitn uwi ipma kupuket a rpma meen wor pa ise, ari wa kitn wa uk yirokg, kolpa ti am kai lamteitn ise.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Wang paipm ur ikga palngteitn pa, tu wrongmanto ikga wli kipringenteitn, iken yipmingki, a mprinteitn ya yela.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 A ikga tu tikale yipmingki pa kawor tikale wan anong pa ilm oren tu wrong kin kipman pa kai plalng. Ikgake wes ur a kipm ak ale wan pa ur lile tita itni pa, kalpis, ikga tu tikale ngkli plalng. Eng ntei, wang wor akitnen pikekg Maur Wailen nar la ngklinseitn pa, kitn karken uk yirokg.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Atom Sisas kil kai kawor yipmingki wunen a kapringen yalming a Maur Wailen pa, atom kil ungkwan tu melnum a elng kweikwei alntu rpma eng ak awi marpm pa.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Atom kil lanaken la, “Ela wrkapm a Maur Wailen pa la kolkil, 'Wan akupmen pa itna eng kipm kawor oklala naki naki kupm.' Maur Wailen pa am la kolpake, ari wa kipm elng wan pa itna la tu melnum ikgwampet pa or am arke tike.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Atom am Sisas kil kawor yipmingki wunen a yalming pa kaling plan tu akangklei wang kolpa kai pake. Ari tu melnum tukgunakgen a tu ipma krakgen a ak ak kwap eng al wor uk Maur Wailen pa, wa tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa, wa tu melnum wailen wailen a ikgalen men wrong kin kipman pa tu akor la ilmpel imo.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Pake tu wrong kin kipman pa wasrongen paipm, la tu am a rki pa rki pake, itning yangkipm a kil la pake, kolpa atom tu la mpa ikor ya or kolai, eng mpa tu ilm kil pa imo pa.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.