Lucas 16
urim (URIM) vs NVT
1 Atom wa Sisas lanaki tu watnom alkil pa la, “Melnum ur pa kil antiwe kweikwei watipmen, atom wang ur pa tu tiur wli lanakel la, 'Melnum akwapel akitnen ti ake akwap a kitn ti ariworwor. Kil kaken kweikwei akitnen ti kai eng a kai plalng ti.'
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Atom kil akwe melnum akwapel pa kul kolti, a kil lanakel la, 'Kupm atning yangkipm a tu la kitn ti akwap paipm. Ti kitn kai ik ker uwiye kweikwei wrongkwail akupmen a kitn ikgalen pa kimeket atom nirantopm iye wli, atom mpa kitn plalng kwap akupmen ti.'
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Atom melnum pa akwonalmpen la, 'Ai, ikga wa kil ungkwantopm tukwleikgen kwap alkupm kil tuwa. Ti mpa kupm ntokg kolai? Ti kupm ti ake antiwe titnongket a akwap wringkya kweikwei pa, wa kupm numpaipm eng ak okla kweikwei atu.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Pake kupm ariwe ya ur kil: mpa kupm ngklin tu mlaur ai, eng ikga kol kil ungkwantopm eng kwap a kupm ak ti pa, ikga kupm won ngklin kweikwei a pikekg kupm uk tu pa.'
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Atom kil akwen tu a pikekg awi kuloken kai melnum a kil aken kwap pa wli. Atom kil asen tu pa wris wris la, 'Kitn pikekg awi kweikwei aripm kai melnum a kupm aken kwap ti?' Ari wa ur pa akalmpe la,
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 'Kupm awi nep numong kamel wampwomis.' Atom wa kil lanakel la, 'Ti kitn uwi wrkapm kil rpmi ingkai wrik ai, pirpiren lo kamel wampwomis pa wa nira kamel wekg tuwek wampwam ti kolti penterngen!'
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Wa kil wa asen ur pa, wa kil wa la, 'Kupm awi okipma numong wail kamel wampwomis.' Atom wa kil lanakel la, 'Ti kitn uwi wrkapm kil lo kamel wampwomis pa wa nira kamel wikgwikg ti kolti!'
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Atom melnum a antiwe kweikwei watipmen pa kaporng yangkipm lanaki melnum akwapel alkil a aklampe kweikwei alkilen pa la, 'Ya tiur a kitn ak pa kitn ak wontrakole wor eng ak angklin kitn alkitn.' Eng ntei, tu melnum a katnun kuina ur a itna kanokg ti pa tu akwap wontrakole itna kuin a tu alntu ti angen tu melnum a awi klalen a Maur Wailen pa.”
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Sisas la yangkipm kla pa kai plalng pa, wa kil wa la, “Ti kupm lanakepm la, kipm ik kweikwei a kipm antiwe itna kanokg paipm ti ik ngklin tu mlaur pa eng mpa ntokg tu palng melnum wor akipmen pa, eng ikga wang a kweikwei pa kai plalng pa, ikga tu uwiyepm iye kai wan anong wor a rpma yongkyong won ngklin kweikwei a pikekg kipm uk tu pa.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Ti kol mlaur a nungkulkg wor eng ikglen kweikwei waseksek pa, kil pa wa nungkulkg wor antiwe eng ikgalen kweikwei wail wail ai yat. Wa am kolpake, melnum a ikgalen paipmel kweikwei waseksek pa, pa kil ikgam wa ikglen paipmel kweikwei wail wail ai kolpa yat pake.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Ti kol ake kipm nungkulkg wor ikglen kweikwei a itna kanokg paipm a ti riworwor pa, ti ikga wa mla lkepm kweikwei wor wor a itna yongkyong pa eng kipm ikglen?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ti kol ake kipm nungkulkg wor ikglen kweikwei a melnum manet pa riworwor pa, ti ikga mla wa lkepm kweikwei alkipmen a aknamputepm pa?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Ti melnum ur akentiwe mpa kil iken kwap mring wekg pa, pa mpa kil ipma paipm eng ur, wa plan ipma wor wasrongen ur, aki mpa kil uwi wor la ur pa, wa kil uwi paipm la ur pa. Ti akentiwe mpa kipm orngwatneikgen kweikwei wekg pa ngkompwris, Maur Wailen a marpm kweikwei pa.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Pake tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa tu melnum a aringkowe marpm atom ak wang a tu atning yangkipm a Sisas kil la kolpa pa, tu la paipmelel.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Atom Sisas lanaken la, “Kipm ti la plan kipm alkipm ti la tu wrong kin kipman riwepm la kipm ti melnum ute wor, pake Maur Wailen pa ariwe kawor nol wunen akipmen ai. Kuina ur a kipm melnum ti ari la wor pa, Maur Wailen pa kil ari la pa uk numkropis kamel.”
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 Sisas wa kil wa la kolkil la, “Kol yangkipm titnongket a pikekg Maur Wailen uk Moses, wa yangkipm a pikekg tu melnum okwripm a Maur Wailen nira pa, pikekg alkepm ariwe, kolpa kul angko wang a Son kil kaluko ti. Atom Son pa pikekg kil ngkaten eng laron yangkipm wor a la Maur Wailen itna wailen la ikglen nol nikgwalpm a kipm wrongkwail kin a kipman kolpa kai yela. Atom tu wrong wailet tu nikgwalpm arkekgen aken kwap akoporen tita la kawor yipmingki wunen a Maur Wailen itna wailen ikgalen kweikwei wrongkwail pa.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Pake pa ake la la yangkipm titnongket a pikekg Maur Wailen alko ep ti pa kai kalpis pa, kolpa kalpis. Kitnong a kanokg pa ikga kai plalng, pake yangkipm titnongket a Maur Wailen ti pa, ikgam itna kati kati kolpa kimeket pake. Ikgake yangkipm ketn ur kai am, pa kalpis.”
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 Sisas la kolpa plalng pa, wa kil wa la kolkil la, “Ti kol melnum ur ungkwan kin alkil, wa uwi kin weten pa, pa kil angkli arkul kin pa. Wa melnum a awi kin ur a kipman ur manet ungkwan pa, pa wa kil angkli arkul kin pa.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Sisas la melnum wekg ur pa kolkil la, “Melnum ur pa kil antiwe kweikwei watipmen. Kil nowe apm tangkoren wor wor nakure ariworwor a, antokg okipma wor wor wail wail al akangklei wang.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Wa melnum ur a tu namput la Lasarus pa, kil rpma tukwok eng kweikwei wrongkwail. Wa kil pa i al numpwam a kil ti plalng. Kil am rpma rpma wanyun a melnum a rpma antiwe pake.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Kil la kol a il okipma ipran a angko rmpa tatu wrik a melnum a antiwe kweikwei rpma al okipma pa. Wa nimpa pa akangklei wli nipla al i akilen pa itna.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Kolpa kaingkai, Lasarus kil amo, atom tu maur akwapel a Maur Wailen awi maur amen wor akilen pa aye kaino rpma wor nampokgen Apraam ise. Wa melnum a antiwe kweikwei watipmen pa wa kil amo atom tu uwentel.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Amen wor akilen pa kai rpma wrik om a tu melnum amo kai arke arke pa, kil awi wleket paipm, atom kil ikg kaino ari Lasarus pa nampokgen Apraam pa rpma kaino watin ai.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Atom kil akwe la, 'Yayai Apraam, kitn reinsopm pen! Kitn ukwa Lasarus pa kil ipo wam pa ngkle u ur pa, atom ungkwan polng elngkul nar ik itnewopm kromeng kil pen! Numpwam kupm ti wakg atne waiwai wleket paipm kolti.'
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ari wa Apraam lanakel la, 'Warim, kupm ake antiwe mpa ik kolpa. Ti kitn ikwonilmpen wang a pikekg kitn rpma kinar kanokg pa, kitn pikekg rpma antiwe kweikwei wor wor watipmen, pake Lasarus kil pikekg rpma tukwok. Ti ak wang ti am wa kolpake, kil awi wang wor atopen rpma wor kilke, a kitn pa awi wleket rpma paipm pake.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Wa yat, watu wail manten pikekg angklo itna kuin ak aro mentepm ti, la akentiwe mpa men ti kai riwepm aki, kipm pa kul riwo pa, kalpis.'
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 Ari melnum a antiwe kweikwei watipmen pa lanaki Apraam la, 'Kolpa ti, yayai, kitn laniki Lasarus pa la kil kinar wan a yan alkupmen pa,
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 atom laniki tu paipm paipm wampwomis alkupm pa titnongket, la tu ngkom nulokgen ya wakget wleket paipm a kupm ore kil!'
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Ari wa Apraam akalmpe la, 'Yangkipm wrkapm a pikekg Moses nampokgen tu melnum okwripm a Maur Wailen nira pa am rmpa pake. Tu itning kutnun yangkipm pawo!'
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Ari wa melnum pa la, 'Yaiyai Apraam, kolpa kalpis, pa akentiwe. Kol melnum ur a pikekg amo ti wrekg i kirkap ti kinar laniken pa pati, mpa tu plelng ipma pake.'
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Ari Apraam kil la kolpa, 'Kol ake tu atning katnun yangkipm a Moses pa nampokgen tu melnum okwripm a Maur Wailen pa, pa ikgake wa ntiwe a tu itning yangkipm a melnum a pikekg amo ti wrekg a kirkap ti.'”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.