João 4
urim (URIM) vs VC
1 Wailen Sisas kil atning a tu lakati la tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses atning a kil ti arkolng melnum wailet ai kul katnuntel, atom kil arowonelen, a kil kaluk tu wailet angen Son ai.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Ake Sisas kil alkil ti kaluk tu pa, kalpis. Pa tu watnom a kil aroaro wonel pa ak pake.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Sisas atning a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atning ari kil ti kolpa atom kil la itnuurng anong kanokg Sutia pa a wa la yaper kaino anong kanokg Kalili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ya a kaino Kalili pa or anong kanokg Samaria pa kaino, atom kil mpa lekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa or ya Samaria pa kaino.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Tu or pa kaino palng kaino anong ur a Samaria a tu namput la Sikar. Anong pa ela wreren kanokg a pikekg Sekop uk warim kipman alkilen Sosep, tuwekg yoampei amenen.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Angko wrik pa, u yaur a Sekop akwle pa rka. Tu angkom kaino angko u yaur pa, takgni no pirng. Takgni alel a uwaketel a nepm amowel paipm atom kil rpma pa eng yapm.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kil rpma ari kin ur a Samaria pa wli anong u. Atom Sisas kil lanakel la, “Inong u ur pa iye kul eng kupm il!”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ak wang a kin pa wli anong u pa, Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom alkil pa tu kai armpen okipma kai anong pa.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Kin Samaria pa atning yangkipm a Sisas la pa atom kil wrekg paipm akalmpe la, “Kitn pa a Suta, a kupm ti pa kin a Samaria, ti wa kitn asentopm la kupm lkeitn u pa il eng itna kolai?”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Atom Sisas akalmpe la, “Kitn ake ariwe kweikwei wor a Maur Wailen la lkeitn kalpmlel pa. Kitn ake ariwe kupm a wet asenteitn la, kitn lkopm u ti il pa. Kol wet kitn riwe pa, kol a kitn pa wa isen kupm ti pa kol a kupm ti lkeitn u a rka yongkyong ti il.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ari kin Samaria pa la, “Melnum wailen, u pa rka angkinar watinet paipm ai. Ti kol a wet kitn iye numong ur a angklewe ampei watin pa atom ngkli elng kinar ik inong u pa. Kol kalpis pa, mpa kitn kai inong u a rka yongkyong pa kai a i?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Kitn pa akwonalmpen la kitn pa melnum wail angen yan Sekop yoampei amenen pake? Kil pikekg akwle u ti eng alkilen eng anong al ak antokg kweikwei, a anong uk manto nepm watin a manto walkg malkgu al al. Atom wa elng rka kolpa kulngkul, kul men ti anong anong tike.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ari Sisas akalmpe la, “Melnum a al al u ti pa, kil ikga wa u waketel ntiur.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Pake melnum la il u a kupm alkel pa, kil ikgake u waketel ntiur, kalpis. U a kupm alkel pa, pa palng kawor ipma akilen pa kul no kol u yaur a elng kul no antokg melnum pa rpma yongkyong.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Kin a Samaria pa asentel la, “Melnum Wailen, pati kitn lkopm u pa eng kupm il, eng kupm ikgake perper kul inong u ti iye kai eng il eng kupm ikgake u waketopm pa.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn kai ikyakur kipman alkitn pa, atom wa kipmekg wa kul.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Kin Samaria pa la, “Kupm ti kipman kalpisen.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Pikekg kitn awi kipman wampwomis. Wa kipman a kitn awi ti pa, ake kipman a kitn pa, pa kitn awi aye rpma kolti. Yangkipm a kitn la pa aklale wrisen.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Kin pa la, “Melnum wailen, kupm ari la kitn pa melnum okwripm a Maur Wailen pake.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Tu wapyipmiri walyipmiri a men Samaria pa pikekg kapor kilko alein Maur Wailen, a antiwel oklala kolpa ak ai kulngkul, kul wa men ti am wa ak yat kolpake itna wrik nangen Kerisim ti ikg kinar ari kinar ai. Pake kipm Suta pa la, wrik a kapor kilko alein a anti Maur Wailen oklala itnawe pa itna kinar Serusalem ai. Ti kitn akwonalmpen wrik a i wor?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Sisas lanakel la, “Kin, kitn ukipma yangkipm kil a kupm la lanikeitn kil: wangkur ikga palng a kipm ikgake kipor kilko ilein Yan ti itni kinar kinar wrik nangen Kerisim pa aki itni kinar kinar Serusalem pa kolti pa. Kipm ikga kipor kilko ileinsel itni yela tutu palpa.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Kipm Samaria pa kipm kapor kilko alein Yan Wailen, pake kipm ake ariwewel worwor. Pake kwap a Yan Wailen pikekg ak eng ak awi tu wrong kin a kipman ti aye yaper kai eng kil alkil ti pa, pikekg ngkaten ep itna men almen Suta tike. Kolpa atom men Suta ti pa men kapor kilko alein Yan Wailen a men ariwewel worwor.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ikga ik wang a wet kupm lala ikga palng pa, tu melnum a wasrongen la kipor kilko ilein Yan Wailen pa ik ipma iklale pa, Maur Wor alkil ikga nar rpmi tu pa, atom ngklinsen eng tu itn a rpmi ikwap kitila nikgwalpm aklale a Yan Wailen pa. Atom tu ikga kipor kilko ilein Yan Wailen pa kolpa. Yan Wailen pa kil wasrongen la tu melnum pa kipor kilko ileinsel kolpake. Wang a ikga palng kolpa, am ngkaten ak wang ti aye kai tike.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Maur Wailen pa kil Maur. Kolpa ti kol melnum ur la kipor kilko ileinsel pa, kil mpa elng Maur Wor pa plantel Maur Wailen pa la kil am aklale kolpake, wa elng Maur Wor pa lokel eng mpa kil kipor kilko ilein Maur Wailen pa iklale.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Atom kin Samaria pa la, “Kupm ariwe la Mesaya kil ikga nar pa. Tu namput la Krais. Kil ikga nar kanokg ti pa, ikga kil laron kimek kimek kweikwei wrongkwail ti niko.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ari Sisas akalmpe la, “Am kupm tike. Kupm a antiweitn oklala tike.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Tuwekg oklala kolpa itna ari tu watnom a Sisas aroaro wonel pa yaper angkai anong pa kul palng. Tu wrekg paipm eng tu ari Sisas pa anti kin Samaria pa oklala. Ari ake tu ur asentel la, kil wasrongen kuina wai, aki kil antiwel oklala eng kuina wai.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Atom kil elng u kuntuken pa rpma pa, atom kil pirng atatu ruyapm kai lakati naki tu kai anong ai, kil lanaken la,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Kipm pa, kipm kul eng mentepm kai ri melnum ur a kil lanakopm kweikwei wrongkwail ti pikekg kupm antokg pa. Pa mpam Krais pa ur pake?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Tu atning a kil la kolpa atom tu atnuurng anong pa a tu kaingkai eng Sisas.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Kin pa atnuurng kai pa, tu watnom a Sisas pa lanakel la, “Melnum a aroaro wonel men, kitn il okipma wet men kai armpen aye wli ti!”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ari Sisas akalmpe la, “Okipma a kupm al pa rmpa pa, pake kipm ti ake ariwe.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Atom wa tu watnom alkilen pa anel asen tita la, “Kil ti wet melnum ur wli alkel okipma ur aki?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Sisas naken la, “Okipma akupmen pa la kupm kitila nikgwalpm a kil a pikekg ukwawopm nar pa, a wa ikwap akilen pa kai iro yiprokg.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Kipm la kolpa la, 'Kainil wikgwikg pa kai plalng pa, wang a angket tuwai pake.' Ari kupm ti la kolkil la, kipm ri wring pa kaino ware a kinar kwak pa ri! Wring pa am tukgun kakir antiwe a angket tuwai tike.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Atom melnum a angket tuwai pa kil am awi kweikwei wor wor akalmpe kwap a kil ak pa itna tike. Kil takwem okipma kweikwei pa aye kawor itna wan okipma pa eng ikga rmpi wor yongkyong. Atom melnum a angket tuwai pa anti melnum a alin pa tuwekg atopen yatenen.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Kolpa ti yangkipm a kipm lala, 'Melnum ur pa alin a melnum ur manet pa angketuwai pa', pa am palng aklale tike.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Kupm ukwawepm la kipm kai ngket tuwai okipma a ake pikekg kipm ti aken kwap eng alin pa. Palpa kipm angket tuwai okipma wunongket a pikekg tu melnum manet ai aken kwap ai.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Tu Samaria wailet a rka anong Sikar pa, tu ukipma Sisas. Eng ntei, tu wet atning a kin pa lakati naken Sisas pa la, “Melnum pa kil laron kweikwei wrongkwail a kupm antokg ak ai kulngkul kul ti.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Tu Samaria atning kolpa, atom tu wrekg la kul eng Sisas. Tu kul palng pa tu la titnongket naki Sisas pa la kil kai ntiwen rpmi. Atom kil alekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa kai antiwen rpma wang wekg.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Tu atning yangkipm a kil angkli pa, atom tu tiur manet pa wa ukipma kai aken tu wailet ai.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Atom tu lanaki kin pa lala, “Kitn pikekg laron Sisas pa nako, atom men ukipma kil. Pake ak wang ti men alpmen ti atning yangkipm a kil alkil ai la, atom men ariwe la kil pa melnum a ak awi mentepm wrong kin a kipman a rka kanokg ti aye yaper kai eng kil alkil pa am aklale pake.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Sisas pa anti tu watnom alkilen pa rpma anong Sikar pa wang wekg pa plalng, tu wrekg a pa la wa ngkom kolpa kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili ai.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Pikekg Sisas kil alkil ari ak wulmpa atom kil pikekg lala, “Melnum okwripm a Maur Wailen pa kil rpma anong kanokg a tu mamikg mamin mansan alkilen pa, tu alkilen pa tu arku nang akilen pa la kil ake melnum okwripm a Maur Wailen pa.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Tu wa kaino kolpa kaino palng kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili pa, tu wrong kin a kipman a rka pa tu atopentel a awiyel aye kai. Tu wailet pikekg kinar kai kaino anong wail Serusalem ak wang wail a atopen a pikekg Maur Wailen awi tu amenen pa aye kul wor takwleikgen tu Isip pa. Atom tu pa pikekg ari a Sisas kil antokg kweikwei titnongket tiur itna kinar kai kaino Serusalem ak wang wail pa, kolpa atom ari tu atopentel itna no Kalili tike.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Sisas atn kolpa or wrik kanokg a Kalili pa kolpa kai kaino palng kaino anong Kana. Pa anong a pikekg Sisas rpma, atom antokg u pa palng u wain atnewe pa. Ak wang pa warim kipman a mring man ur pa numpet paipm rmpa kai kaino anong Kaperneam. Mring man pa ikgalen tu melnum akwapel a melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili pa.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mring man pa kil atning a tu la Sisas pa kil pikekg angkinar anong kanokg Sutia pa no anong kanokg Kalili ti, ti rpma no anong Kana a anong kanokg Kalili ti. Atom mring man pa angkaino Kaperneam pa nar kul anong Kana ti lanakel la kil ntiwel kai kaino Kaperneam pa ntokg warim kipman akilen a wreren eng a imo pa, palng wor.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Atom Sisas lanaki yan a warim numpet pa la, “Kol ake kipm ari kla a kupm elng itna ak plan titnongket a Maur Wailen, a kweikwei a kupm antokg a melnum wrekg paipm eng ari pa, kipm ake la ukipma.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Atom mring man a melnum tukgunakg pa aye uwel Sisas pa la, “Melnum wailen, kitn kul eng mentekg kai kaino itatu ep pen, warim akupmen ti wreren eng a imo tike.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ari Sisas akalmpe la, “Kitn kai kaino o! Warim kipman akitnen ake mpa imo, mpa wor pa.” Atom mring man pa kil ukipma yangkipm a Sisas la kolpa, atom kil kai kaino.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Kil angkom kolpa kai kaino pa, tu melnum akwapel tiur alkil pa nar ansilel angko ya pa atom tu lanakel la, “Warim kipman akitnen pa ake amo, am numpworen ti wrekg rpma ise.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Kil asenten la, “Kil palng wor ak wang kolai?” Ari tu akalmpe la, “Pikekgkil takgni no pirng plelng pa amo numpwakget a kil pa kupuk wor om.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Yan pa atning kolpa, kil ariwe wang ketn a pikekg Sisas lanakel la, “Warim kitn ake mpa imo, mpa wrekg wor rpmi pa.” Kolpa atom kil alkil ti a tu kin a watnom alkil pa, a wa tu a antiwel rka wan wris pa tu ukipma Sisas pa.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Sisas pikekg atnuurng anong kanokg Sutia no anong kanokg Kalili ti pa, kil elng kla ur itna eng ak plan titnongket a Maur Wailen pa, wa kil yaper kinar, plalng, wa kil no ti pa, kil wa elng kla titnongket ur ti wa itna atom aken tita kil elng kla titnongket wekg alkil pa elng itna anong kanokg Kalili ti ise.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.