João 4

urim (URIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wailen Sisas kil atning a tu lakati la tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses atning a kil ti arkolng melnum wailet ai kul katnuntel, atom kil arowonelen, a kil kaluk tu wailet angen Son ai.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ake Sisas kil alkil ti kaluk tu pa, kalpis. Pa tu watnom a kil aroaro wonel pa ak pake.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Sisas atning a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atning ari kil ti kolpa atom kil la itnuurng anong kanokg Sutia pa a wa la yaper kaino anong kanokg Kalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ya a kaino Kalili pa or anong kanokg Samaria pa kaino, atom kil mpa lekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa or ya Samaria pa kaino.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Tu or pa kaino palng kaino anong ur a Samaria a tu namput la Sikar. Anong pa ela wreren kanokg a pikekg Sekop uk warim kipman alkilen Sosep, tuwekg yoampei amenen.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Angko wrik pa, u yaur a Sekop akwle pa rka. Tu angkom kaino angko u yaur pa, takgni no pirng. Takgni alel a uwaketel a nepm amowel paipm atom kil rpma pa eng yapm.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Kil rpma ari kin ur a Samaria pa wli anong u. Atom Sisas kil lanakel la, “Inong u ur pa iye kul eng kupm il!”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ak wang a kin pa wli anong u pa, Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom alkil pa tu kai armpen okipma kai anong pa.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Kin Samaria pa atning yangkipm a Sisas la pa atom kil wrekg paipm akalmpe la, “Kitn pa a Suta, a kupm ti pa kin a Samaria, ti wa kitn asentopm la kupm lkeitn u pa il eng itna kolai?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Atom Sisas akalmpe la, “Kitn ake ariwe kweikwei wor a Maur Wailen la lkeitn kalpmlel pa. Kitn ake ariwe kupm a wet asenteitn la, kitn lkopm u ti il pa. Kol wet kitn riwe pa, kol a kitn pa wa isen kupm ti pa kol a kupm ti lkeitn u a rka yongkyong ti il.”
10 Então Jesus disse:
11 Ari kin Samaria pa la, “Melnum wailen, u pa rka angkinar watinet paipm ai. Ti kol a wet kitn iye numong ur a angklewe ampei watin pa atom ngkli elng kinar ik inong u pa. Kol kalpis pa, mpa kitn kai inong u a rka yongkyong pa kai a i?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Kitn pa akwonalmpen la kitn pa melnum wail angen yan Sekop yoampei amenen pake? Kil pikekg akwle u ti eng alkilen eng anong al ak antokg kweikwei, a anong uk manto nepm watin a manto walkg malkgu al al. Atom wa elng rka kolpa kulngkul, kul men ti anong anong tike.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ari Sisas akalmpe la, “Melnum a al al u ti pa, kil ikga wa u waketel ntiur.
13 Então Jesus disse:
14 Pake melnum la il u a kupm alkel pa, kil ikgake u waketel ntiur, kalpis. U a kupm alkel pa, pa palng kawor ipma akilen pa kul no kol u yaur a elng kul no antokg melnum pa rpma yongkyong.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Kin a Samaria pa asentel la, “Melnum Wailen, pati kitn lkopm u pa eng kupm il, eng kupm ikgake perper kul inong u ti iye kai eng il eng kupm ikgake u waketopm pa.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn kai ikyakur kipman alkitn pa, atom wa kipmekg wa kul.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Kin Samaria pa la, “Kupm ti kipman kalpisen.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Pikekg kitn awi kipman wampwomis. Wa kipman a kitn awi ti pa, ake kipman a kitn pa, pa kitn awi aye rpma kolti. Yangkipm a kitn la pa aklale wrisen.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Kin pa la, “Melnum wailen, kupm ari la kitn pa melnum okwripm a Maur Wailen pake.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Tu wapyipmiri walyipmiri a men Samaria pa pikekg kapor kilko alein Maur Wailen, a antiwel oklala kolpa ak ai kulngkul, kul wa men ti am wa ak yat kolpake itna wrik nangen Kerisim ti ikg kinar ari kinar ai. Pake kipm Suta pa la, wrik a kapor kilko alein a anti Maur Wailen oklala itnawe pa itna kinar Serusalem ai. Ti kitn akwonalmpen wrik a i wor?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Sisas lanakel la, “Kin, kitn ukipma yangkipm kil a kupm la lanikeitn kil: wangkur ikga palng a kipm ikgake kipor kilko ilein Yan ti itni kinar kinar wrik nangen Kerisim pa aki itni kinar kinar Serusalem pa kolti pa. Kipm ikga kipor kilko ileinsel itni yela tutu palpa.
21 Jesus disse:
22 Kipm Samaria pa kipm kapor kilko alein Yan Wailen, pake kipm ake ariwewel worwor. Pake kwap a Yan Wailen pikekg ak eng ak awi tu wrong kin a kipman ti aye yaper kai eng kil alkil ti pa, pikekg ngkaten ep itna men almen Suta tike. Kolpa atom men Suta ti pa men kapor kilko alein Yan Wailen a men ariwewel worwor.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ikga ik wang a wet kupm lala ikga palng pa, tu melnum a wasrongen la kipor kilko ilein Yan Wailen pa ik ipma iklale pa, Maur Wor alkil ikga nar rpmi tu pa, atom ngklinsen eng tu itn a rpmi ikwap kitila nikgwalpm aklale a Yan Wailen pa. Atom tu ikga kipor kilko ilein Yan Wailen pa kolpa. Yan Wailen pa kil wasrongen la tu melnum pa kipor kilko ileinsel kolpake. Wang a ikga palng kolpa, am ngkaten ak wang ti aye kai tike.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Maur Wailen pa kil Maur. Kolpa ti kol melnum ur la kipor kilko ileinsel pa, kil mpa elng Maur Wor pa plantel Maur Wailen pa la kil am aklale kolpake, wa elng Maur Wor pa lokel eng mpa kil kipor kilko ilein Maur Wailen pa iklale.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Atom kin Samaria pa la, “Kupm ariwe la Mesaya kil ikga nar pa. Tu namput la Krais. Kil ikga nar kanokg ti pa, ikga kil laron kimek kimek kweikwei wrongkwail ti niko.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ari Sisas akalmpe la, “Am kupm tike. Kupm a antiweitn oklala tike.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Tuwekg oklala kolpa itna ari tu watnom a Sisas aroaro wonel pa yaper angkai anong pa kul palng. Tu wrekg paipm eng tu ari Sisas pa anti kin Samaria pa oklala. Ari ake tu ur asentel la, kil wasrongen kuina wai, aki kil antiwel oklala eng kuina wai.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Atom kil elng u kuntuken pa rpma pa, atom kil pirng atatu ruyapm kai lakati naki tu kai anong ai, kil lanaken la,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Kipm pa, kipm kul eng mentepm kai ri melnum ur a kil lanakopm kweikwei wrongkwail ti pikekg kupm antokg pa. Pa mpam Krais pa ur pake?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Tu atning a kil la kolpa atom tu atnuurng anong pa a tu kaingkai eng Sisas.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Kin pa atnuurng kai pa, tu watnom a Sisas pa lanakel la, “Melnum a aroaro wonel men, kitn il okipma wet men kai armpen aye wli ti!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ari Sisas akalmpe la, “Okipma a kupm al pa rmpa pa, pake kipm ti ake ariwe.”
32 Jesus respondeu:
33 Atom wa tu watnom alkilen pa anel asen tita la, “Kil ti wet melnum ur wli alkel okipma ur aki?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Sisas naken la, “Okipma akupmen pa la kupm kitila nikgwalpm a kil a pikekg ukwawopm nar pa, a wa ikwap akilen pa kai iro yiprokg.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Kipm la kolpa la, 'Kainil wikgwikg pa kai plalng pa, wang a angket tuwai pake.' Ari kupm ti la kolkil la, kipm ri wring pa kaino ware a kinar kwak pa ri! Wring pa am tukgun kakir antiwe a angket tuwai tike.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Atom melnum a angket tuwai pa kil am awi kweikwei wor wor akalmpe kwap a kil ak pa itna tike. Kil takwem okipma kweikwei pa aye kawor itna wan okipma pa eng ikga rmpi wor yongkyong. Atom melnum a angket tuwai pa anti melnum a alin pa tuwekg atopen yatenen.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kolpa ti yangkipm a kipm lala, 'Melnum ur pa alin a melnum ur manet pa angketuwai pa', pa am palng aklale tike.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Kupm ukwawepm la kipm kai ngket tuwai okipma a ake pikekg kipm ti aken kwap eng alin pa. Palpa kipm angket tuwai okipma wunongket a pikekg tu melnum manet ai aken kwap ai.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tu Samaria wailet a rka anong Sikar pa, tu ukipma Sisas. Eng ntei, tu wet atning a kin pa lakati naken Sisas pa la, “Melnum pa kil laron kweikwei wrongkwail a kupm antokg ak ai kulngkul kul ti.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Tu Samaria atning kolpa, atom tu wrekg la kul eng Sisas. Tu kul palng pa tu la titnongket naki Sisas pa la kil kai ntiwen rpmi. Atom kil alekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa kai antiwen rpma wang wekg.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Tu atning yangkipm a kil angkli pa, atom tu tiur manet pa wa ukipma kai aken tu wailet ai.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Atom tu lanaki kin pa lala, “Kitn pikekg laron Sisas pa nako, atom men ukipma kil. Pake ak wang ti men alpmen ti atning yangkipm a kil alkil ai la, atom men ariwe la kil pa melnum a ak awi mentepm wrong kin a kipman a rka kanokg ti aye yaper kai eng kil alkil pa am aklale pake.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Sisas pa anti tu watnom alkilen pa rpma anong Sikar pa wang wekg pa plalng, tu wrekg a pa la wa ngkom kolpa kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili ai.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Pikekg Sisas kil alkil ari ak wulmpa atom kil pikekg lala, “Melnum okwripm a Maur Wailen pa kil rpma anong kanokg a tu mamikg mamin mansan alkilen pa, tu alkilen pa tu arku nang akilen pa la kil ake melnum okwripm a Maur Wailen pa.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Tu wa kaino kolpa kaino palng kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili pa, tu wrong kin a kipman a rka pa tu atopentel a awiyel aye kai. Tu wailet pikekg kinar kai kaino anong wail Serusalem ak wang wail a atopen a pikekg Maur Wailen awi tu amenen pa aye kul wor takwleikgen tu Isip pa. Atom tu pa pikekg ari a Sisas kil antokg kweikwei titnongket tiur itna kinar kai kaino Serusalem ak wang wail pa, kolpa atom ari tu atopentel itna no Kalili tike.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Sisas atn kolpa or wrik kanokg a Kalili pa kolpa kai kaino palng kaino anong Kana. Pa anong a pikekg Sisas rpma, atom antokg u pa palng u wain atnewe pa. Ak wang pa warim kipman a mring man ur pa numpet paipm rmpa kai kaino anong Kaperneam. Mring man pa ikgalen tu melnum akwapel a melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili pa.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mring man pa kil atning a tu la Sisas pa kil pikekg angkinar anong kanokg Sutia pa no anong kanokg Kalili ti, ti rpma no anong Kana a anong kanokg Kalili ti. Atom mring man pa angkaino Kaperneam pa nar kul anong Kana ti lanakel la kil ntiwel kai kaino Kaperneam pa ntokg warim kipman akilen a wreren eng a imo pa, palng wor.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Atom Sisas lanaki yan a warim numpet pa la, “Kol ake kipm ari kla a kupm elng itna ak plan titnongket a Maur Wailen, a kweikwei a kupm antokg a melnum wrekg paipm eng ari pa, kipm ake la ukipma.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Atom mring man a melnum tukgunakg pa aye uwel Sisas pa la, “Melnum wailen, kitn kul eng mentekg kai kaino itatu ep pen, warim akupmen ti wreren eng a imo tike.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ari Sisas akalmpe la, “Kitn kai kaino o! Warim kipman akitnen ake mpa imo, mpa wor pa.” Atom mring man pa kil ukipma yangkipm a Sisas la kolpa, atom kil kai kaino.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Kil angkom kolpa kai kaino pa, tu melnum akwapel tiur alkil pa nar ansilel angko ya pa atom tu lanakel la, “Warim kipman akitnen pa ake amo, am numpworen ti wrekg rpma ise.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Kil asenten la, “Kil palng wor ak wang kolai?” Ari tu akalmpe la, “Pikekgkil takgni no pirng plelng pa amo numpwakget a kil pa kupuk wor om.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Yan pa atning kolpa, kil ariwe wang ketn a pikekg Sisas lanakel la, “Warim kitn ake mpa imo, mpa wrekg wor rpmi pa.” Kolpa atom kil alkil ti a tu kin a watnom alkil pa, a wa tu a antiwel rka wan wris pa tu ukipma Sisas pa.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Sisas pikekg atnuurng anong kanokg Sutia no anong kanokg Kalili ti pa, kil elng kla ur itna eng ak plan titnongket a Maur Wailen pa, wa kil yaper kinar, plalng, wa kil no ti pa, kil wa elng kla titnongket ur ti wa itna atom aken tita kil elng kla titnongket wekg alkil pa elng itna anong kanokg Kalili ti ise.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.