João 4
urim (URIM) vs NAA
1 Wailen Sisas kil atning a tu lakati la tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses atning a kil ti arkolng melnum wailet ai kul katnuntel, atom kil arowonelen, a kil kaluk tu wailet angen Son ai.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ake Sisas kil alkil ti kaluk tu pa, kalpis. Pa tu watnom a kil aroaro wonel pa ak pake.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Sisas atning a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa atning ari kil ti kolpa atom kil la itnuurng anong kanokg Sutia pa a wa la yaper kaino anong kanokg Kalili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ya a kaino Kalili pa or anong kanokg Samaria pa kaino, atom kil mpa lekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa or ya Samaria pa kaino.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Tu or pa kaino palng kaino anong ur a Samaria a tu namput la Sikar. Anong pa ela wreren kanokg a pikekg Sekop uk warim kipman alkilen Sosep, tuwekg yoampei amenen.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Angko wrik pa, u yaur a Sekop akwle pa rka. Tu angkom kaino angko u yaur pa, takgni no pirng. Takgni alel a uwaketel a nepm amowel paipm atom kil rpma pa eng yapm.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kil rpma ari kin ur a Samaria pa wli anong u. Atom Sisas kil lanakel la, “Inong u ur pa iye kul eng kupm il!”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ak wang a kin pa wli anong u pa, Sisas kil alkil wris rpma. Tu watnom alkil pa tu kai armpen okipma kai anong pa.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Kin Samaria pa atning yangkipm a Sisas la pa atom kil wrekg paipm akalmpe la, “Kitn pa a Suta, a kupm ti pa kin a Samaria, ti wa kitn asentopm la kupm lkeitn u pa il eng itna kolai?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Atom Sisas akalmpe la, “Kitn ake ariwe kweikwei wor a Maur Wailen la lkeitn kalpmlel pa. Kitn ake ariwe kupm a wet asenteitn la, kitn lkopm u ti il pa. Kol wet kitn riwe pa, kol a kitn pa wa isen kupm ti pa kol a kupm ti lkeitn u a rka yongkyong ti il.”
10 Jesus respondeu:
11 Ari kin Samaria pa la, “Melnum wailen, u pa rka angkinar watinet paipm ai. Ti kol a wet kitn iye numong ur a angklewe ampei watin pa atom ngkli elng kinar ik inong u pa. Kol kalpis pa, mpa kitn kai inong u a rka yongkyong pa kai a i?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Kitn pa akwonalmpen la kitn pa melnum wail angen yan Sekop yoampei amenen pake? Kil pikekg akwle u ti eng alkilen eng anong al ak antokg kweikwei, a anong uk manto nepm watin a manto walkg malkgu al al. Atom wa elng rka kolpa kulngkul, kul men ti anong anong tike.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ari Sisas akalmpe la, “Melnum a al al u ti pa, kil ikga wa u waketel ntiur.
13 Jesus respondeu:
14 Pake melnum la il u a kupm alkel pa, kil ikgake u waketel ntiur, kalpis. U a kupm alkel pa, pa palng kawor ipma akilen pa kul no kol u yaur a elng kul no antokg melnum pa rpma yongkyong.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kin a Samaria pa asentel la, “Melnum Wailen, pati kitn lkopm u pa eng kupm il, eng kupm ikgake perper kul inong u ti iye kai eng il eng kupm ikgake u waketopm pa.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Atom Sisas lanakel la, “Ti kitn kai ikyakur kipman alkitn pa, atom wa kipmekg wa kul.”
16 Jesus disse:
17 Kin Samaria pa la, “Kupm ti kipman kalpisen.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Pikekg kitn awi kipman wampwomis. Wa kipman a kitn awi ti pa, ake kipman a kitn pa, pa kitn awi aye rpma kolti. Yangkipm a kitn la pa aklale wrisen.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kin pa la, “Melnum wailen, kupm ari la kitn pa melnum okwripm a Maur Wailen pake.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tu wapyipmiri walyipmiri a men Samaria pa pikekg kapor kilko alein Maur Wailen, a antiwel oklala kolpa ak ai kulngkul, kul wa men ti am wa ak yat kolpake itna wrik nangen Kerisim ti ikg kinar ari kinar ai. Pake kipm Suta pa la, wrik a kapor kilko alein a anti Maur Wailen oklala itnawe pa itna kinar Serusalem ai. Ti kitn akwonalmpen wrik a i wor?”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Sisas lanakel la, “Kin, kitn ukipma yangkipm kil a kupm la lanikeitn kil: wangkur ikga palng a kipm ikgake kipor kilko ilein Yan ti itni kinar kinar wrik nangen Kerisim pa aki itni kinar kinar Serusalem pa kolti pa. Kipm ikga kipor kilko ileinsel itni yela tutu palpa.
21 Jesus respondeu:
22 Kipm Samaria pa kipm kapor kilko alein Yan Wailen, pake kipm ake ariwewel worwor. Pake kwap a Yan Wailen pikekg ak eng ak awi tu wrong kin a kipman ti aye yaper kai eng kil alkil ti pa, pikekg ngkaten ep itna men almen Suta tike. Kolpa atom men Suta ti pa men kapor kilko alein Yan Wailen a men ariwewel worwor.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ikga ik wang a wet kupm lala ikga palng pa, tu melnum a wasrongen la kipor kilko ilein Yan Wailen pa ik ipma iklale pa, Maur Wor alkil ikga nar rpmi tu pa, atom ngklinsen eng tu itn a rpmi ikwap kitila nikgwalpm aklale a Yan Wailen pa. Atom tu ikga kipor kilko ilein Yan Wailen pa kolpa. Yan Wailen pa kil wasrongen la tu melnum pa kipor kilko ileinsel kolpake. Wang a ikga palng kolpa, am ngkaten ak wang ti aye kai tike.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Maur Wailen pa kil Maur. Kolpa ti kol melnum ur la kipor kilko ileinsel pa, kil mpa elng Maur Wor pa plantel Maur Wailen pa la kil am aklale kolpake, wa elng Maur Wor pa lokel eng mpa kil kipor kilko ilein Maur Wailen pa iklale.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Atom kin Samaria pa la, “Kupm ariwe la Mesaya kil ikga nar pa. Tu namput la Krais. Kil ikga nar kanokg ti pa, ikga kil laron kimek kimek kweikwei wrongkwail ti niko.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ari Sisas akalmpe la, “Am kupm tike. Kupm a antiweitn oklala tike.”
26 Então Jesus disse:
27 Tuwekg oklala kolpa itna ari tu watnom a Sisas aroaro wonel pa yaper angkai anong pa kul palng. Tu wrekg paipm eng tu ari Sisas pa anti kin Samaria pa oklala. Ari ake tu ur asentel la, kil wasrongen kuina wai, aki kil antiwel oklala eng kuina wai.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Atom kil elng u kuntuken pa rpma pa, atom kil pirng atatu ruyapm kai lakati naki tu kai anong ai, kil lanaken la,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Kipm pa, kipm kul eng mentepm kai ri melnum ur a kil lanakopm kweikwei wrongkwail ti pikekg kupm antokg pa. Pa mpam Krais pa ur pake?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tu atning a kil la kolpa atom tu atnuurng anong pa a tu kaingkai eng Sisas.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Kin pa atnuurng kai pa, tu watnom a Sisas pa lanakel la, “Melnum a aroaro wonel men, kitn il okipma wet men kai armpen aye wli ti!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ari Sisas akalmpe la, “Okipma a kupm al pa rmpa pa, pake kipm ti ake ariwe.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Atom wa tu watnom alkilen pa anel asen tita la, “Kil ti wet melnum ur wli alkel okipma ur aki?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Sisas naken la, “Okipma akupmen pa la kupm kitila nikgwalpm a kil a pikekg ukwawopm nar pa, a wa ikwap akilen pa kai iro yiprokg.
34 Jesus lhes declarou:
35 Kipm la kolpa la, 'Kainil wikgwikg pa kai plalng pa, wang a angket tuwai pake.' Ari kupm ti la kolkil la, kipm ri wring pa kaino ware a kinar kwak pa ri! Wring pa am tukgun kakir antiwe a angket tuwai tike.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Atom melnum a angket tuwai pa kil am awi kweikwei wor wor akalmpe kwap a kil ak pa itna tike. Kil takwem okipma kweikwei pa aye kawor itna wan okipma pa eng ikga rmpi wor yongkyong. Atom melnum a angket tuwai pa anti melnum a alin pa tuwekg atopen yatenen.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Kolpa ti yangkipm a kipm lala, 'Melnum ur pa alin a melnum ur manet pa angketuwai pa', pa am palng aklale tike.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Kupm ukwawepm la kipm kai ngket tuwai okipma a ake pikekg kipm ti aken kwap eng alin pa. Palpa kipm angket tuwai okipma wunongket a pikekg tu melnum manet ai aken kwap ai.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tu Samaria wailet a rka anong Sikar pa, tu ukipma Sisas. Eng ntei, tu wet atning a kin pa lakati naken Sisas pa la, “Melnum pa kil laron kweikwei wrongkwail a kupm antokg ak ai kulngkul kul ti.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Tu Samaria atning kolpa, atom tu wrekg la kul eng Sisas. Tu kul palng pa tu la titnongket naki Sisas pa la kil kai ntiwen rpmi. Atom kil alekgen tu watnom a kil aroaro wonel pa kai antiwen rpma wang wekg.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Tu atning yangkipm a kil angkli pa, atom tu tiur manet pa wa ukipma kai aken tu wailet ai.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Atom tu lanaki kin pa lala, “Kitn pikekg laron Sisas pa nako, atom men ukipma kil. Pake ak wang ti men alpmen ti atning yangkipm a kil alkil ai la, atom men ariwe la kil pa melnum a ak awi mentepm wrong kin a kipman a rka kanokg ti aye yaper kai eng kil alkil pa am aklale pake.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Sisas pa anti tu watnom alkilen pa rpma anong Sikar pa wang wekg pa plalng, tu wrekg a pa la wa ngkom kolpa kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili ai.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Pikekg Sisas kil alkil ari ak wulmpa atom kil pikekg lala, “Melnum okwripm a Maur Wailen pa kil rpma anong kanokg a tu mamikg mamin mansan alkilen pa, tu alkilen pa tu arku nang akilen pa la kil ake melnum okwripm a Maur Wailen pa.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tu wa kaino kolpa kaino palng kaino anong kanokg yiprokg alkilen Kalili pa, tu wrong kin a kipman a rka pa tu atopentel a awiyel aye kai. Tu wailet pikekg kinar kai kaino anong wail Serusalem ak wang wail a atopen a pikekg Maur Wailen awi tu amenen pa aye kul wor takwleikgen tu Isip pa. Atom tu pa pikekg ari a Sisas kil antokg kweikwei titnongket tiur itna kinar kai kaino Serusalem ak wang wail pa, kolpa atom ari tu atopentel itna no Kalili tike.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Sisas atn kolpa or wrik kanokg a Kalili pa kolpa kai kaino palng kaino anong Kana. Pa anong a pikekg Sisas rpma, atom antokg u pa palng u wain atnewe pa. Ak wang pa warim kipman a mring man ur pa numpet paipm rmpa kai kaino anong Kaperneam. Mring man pa ikgalen tu melnum akwapel a melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Kalili pa.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mring man pa kil atning a tu la Sisas pa kil pikekg angkinar anong kanokg Sutia pa no anong kanokg Kalili ti, ti rpma no anong Kana a anong kanokg Kalili ti. Atom mring man pa angkaino Kaperneam pa nar kul anong Kana ti lanakel la kil ntiwel kai kaino Kaperneam pa ntokg warim kipman akilen a wreren eng a imo pa, palng wor.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Atom Sisas lanaki yan a warim numpet pa la, “Kol ake kipm ari kla a kupm elng itna ak plan titnongket a Maur Wailen, a kweikwei a kupm antokg a melnum wrekg paipm eng ari pa, kipm ake la ukipma.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Atom mring man a melnum tukgunakg pa aye uwel Sisas pa la, “Melnum wailen, kitn kul eng mentekg kai kaino itatu ep pen, warim akupmen ti wreren eng a imo tike.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ari Sisas akalmpe la, “Kitn kai kaino o! Warim kipman akitnen ake mpa imo, mpa wor pa.” Atom mring man pa kil ukipma yangkipm a Sisas la kolpa, atom kil kai kaino.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Kil angkom kolpa kai kaino pa, tu melnum akwapel tiur alkil pa nar ansilel angko ya pa atom tu lanakel la, “Warim kipman akitnen pa ake amo, am numpworen ti wrekg rpma ise.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Kil asenten la, “Kil palng wor ak wang kolai?” Ari tu akalmpe la, “Pikekgkil takgni no pirng plelng pa amo numpwakget a kil pa kupuk wor om.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Yan pa atning kolpa, kil ariwe wang ketn a pikekg Sisas lanakel la, “Warim kitn ake mpa imo, mpa wrekg wor rpmi pa.” Kolpa atom kil alkil ti a tu kin a watnom alkil pa, a wa tu a antiwel rka wan wris pa tu ukipma Sisas pa.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Sisas pikekg atnuurng anong kanokg Sutia no anong kanokg Kalili ti pa, kil elng kla ur itna eng ak plan titnongket a Maur Wailen pa, wa kil yaper kinar, plalng, wa kil no ti pa, kil wa elng kla titnongket ur ti wa itna atom aken tita kil elng kla titnongket wekg alkil pa elng itna anong kanokg Kalili ti ise.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.